Home Sitemap Login Help Comments

Diary Of Us

Everyone can have their own personal diary on the Internet

Everyone can have their own personal diary on the Internet


User: 
Search: 
Date: 


Pag.:

6/9/2017
17/4/2017
26/3/2017
21/3/2017
18/2/2017
12/2/2017
18/1/2017
9/1/2017
23/12/2016
3/10/2016
11/9/2016
15/8/2016
13/8/2016
30/7/2016
22/7/2016
21/7/2016
15/7/2016
18/6/2016
11/6/2016
8/6/2016

Pag.:

Click to URL for copy link [ http://www.diary-of-us.com/DiaryPage/diary_1119.asp ]  Page view: 1.071 Time
Country United States 679 Peaple
679
Country Anonymous Proxy 295 Peaple
295
Country China 33 Peaple
33
Country Italy 18 Peaple
18
Country United Kingdom 13 Peaple
13
Country France 12 Peaple
12
Country Thailand 7 Peaple
7
Country Germany 5 Peaple
5
Country New Zealand 3 Peaple
3
Country Australia 2 Peaple
2
Country Czech Republic 1 Peaple
1
Country Luxembourg 1 Peaple
1
Country Netherlands 1 Peaple
1
Country Russian Federation 1 Peaple
1
  RSS
RSS

maita 30/01/2011 
เรื่องเล่าของคนนอนวัด  




กลับมาจากวัดแล้วค่ะ     เดินทางไปและกลับโดยสวัสดิภาพ

วันศุกร์ถึงวัดทุ่มกว่า  วัดไม่ไกลแต่แวะโน้นแวะนี้ตามประสาคนชอบแวะ

คืนแรกก็ผ่านพ้นไปด้วยดีไม่มีปัญหาอะไร

แต่เมื่อคืนนี้สิ  พอกราบพระเสร็จก็เตรียมแยกย้ายกันเข้าห้องพักช่วงประมาณสามทุ่ม

เด็กคนหนึ่งก็ล้มตัวลงนอน แล้วก็ร้องไห้อย่างคนเสียขวัญ

คนสวยไม่ค่อยอยากไปยุ่ง ให้อาจารย์เขาจัดการเอง ก็เลยเดินกลับห้องพัก

ขณะที่คนสวยกำลังอาบน้ำ  (มีคนอาบน้ำไม่กี่คนหรอก เพราะส่วนมากอาบไปช่วงห้าโมงเย็น)

เด็กก็มาตามเพื่อน ๆ กลับไปนั่งสมาธิต่ออีกครึ่งชั่วโมงเพื่อช่วยเพื่อน


สรุปเมื่อคืนก็ไม่เป็นอันหลับอันนอน  คนที่ไม่ได้นอนคือเด็กนักศึกษานั้นแหล่ะ

ข้อยอาบน้ำเสร็จปิดไฟรอบศาลาเหลือไว้ให้เด็กดวงเดียวแล้วก็เข้านอน 

ตื่นขึ้นมาก็นึกว่าเช้าแล้วเพราะเด็กคุยกันอยู่ แต่ไม่มีเสียงอาบน้ำเเสดงว่ายังไม่ตีสี่

เลยนอนต่อ ตื่นมาอีกรอบเสียงเงียบแสดงว่าไม่ไหวสลบกันไปหมดแล้ว

แต่ก็แปลกตอนกลางคืนมาเห่าหอนวิ่งกันรอบศาลาเลยไม่รู้เป็นอะไร  นอนวัดสามซุกมาก็หลายรอบ 

รอบนี้เป็นรอบที่หมาขยันจริงๆ  ก็เฉยๆนะคะไม่ได้รู้สึกกลัวอะไร (คนเยอะไม่กลัวค่ะ อิอิอิ)

แต่เด็กๆนี้สิกลัวมากกกกก คืนแรกให้นอนเต้นส์คนละหลัง  เด็กก็ขยับเต้นส์มาชิดกัน

เมื่อคืนสงสารเด็กที่กลัวก็เลยบอกให้นอนด้วยกันได้ แต่ถ้าเต้นส์พังจ่ายเงินให้วัดด้วย

ตื่นเช้าขึ้นมาถามเด็กๆว่านอนกันกี่โมง เขาบอกตีสาม  แต่ก็เก่งนะเพราะตีสี่ก็ต้องตื่น

มาสืบสาวราวเรื่องได้ความว่า เด็กคนนั้นบอกว่ามีคนนุ่งผ้าแดงชี้หน้าเขา

ก็เลยถามอาจารย์ไปตรงๆว่า คิดว่าเด็กเป็นโรคประสาทไหม  (ไปกรรมฐานบ่อยจะเห็นคนประสาทบ่อยๆ 

ก็เลยไม่แน่ใจว่าจริงเท็จแค่ไหนบางคนก็บอกตัวเองเป็นเจ้าแม่วิ่งรอบศาลาก็มีนะ

บางคนยิ่งกว่านั้นนั่งสมาธิไปเห็นสามีไปกับเมียน้อยสติแตกปีนเสาไฟ)

อาจารย์บอกว่า "ไม่รู้  เมื่อเช้าถามเขาเขาบอกเขาไม่รู้เรื่อง จำอะไรไม่ได้  จำไม่ได้แต่ทำไมเมื่อคืนต่อโทรศัพท์หาพ่อได้ก็ไม่รู้"  อาจารย์พูดทิ้งท้ายไว้แล้วก็เดินจากไป

แต่อาจารย์ก็นำเด็กๆทำพิธีขอขมาลาโทษเพื่อความสบายใจของทุกฝ่าย

.......................................................................................





New entry diary:


Old entry Diary:

Like diary

Facebook
Private comment...to leave a comment press thebelow...


พี่ไมตา ก๋วยจั๊บน้องประยุกต์เอาค่ะ ไม่มีเครื่องในหมู ใช้ตับไก่แทน อิอิ แต่อร่อยมากเลยนะ มาเยี่ยมเราสองคนเมื่อไหร่เดี๋ยวทำให้พี่ไมตากับพี่รีจิสทานแล้วกันนะค่ะ อย่าลืมล่ะมาฝรั่งเศสเมื่อไหร่ต้องแวะมาเยี่ยมเราสองคนด้วยนะ

มีน
31/01/2011 09:59:00

 เห็นด้วยกับน้องมีนค่ะ

FooN
31/01/2011 05:30:00

เรื่องแบบนี้ไม่เชื่อแต่ก็ไม่ลบหลู่ เพราะพิสูจน์ไม่ได้เนอะพี่ไมตา 

มีน
30/01/2011 20:54:00