Home Sitemap Login Help Comments

Diary Of Us

Everyone can have their own personal diary on the Internet

Everyone can have their own personal diary on the Internet


User: 
Search: 
Date: 


Pag.:

17/4/2017
26/3/2017
21/3/2017
18/2/2017
12/2/2017
18/1/2017
9/1/2017
23/12/2016
3/10/2016
11/9/2016
15/8/2016
13/8/2016
30/7/2016
22/7/2016
21/7/2016
15/7/2016
18/6/2016
11/6/2016
8/6/2016
3/6/2016

Pag.:

Click to URL for copy link [ http://www.diary-of-us.com/DiaryPage/diary_1134.asp ]  Page view: 1.020 Time
Country United States 610 Peaple
610
Country Anonymous Proxy 270 Peaple
270
Country China 52 Peaple
52
Country Thailand 32 Peaple
32
Country United Kingdom 14 Peaple
14
Country France 12 Peaple
12
Country Italy 11 Peaple
11
Country Germany 10 Peaple
10
Country New Zealand 2 Peaple
2
Country Russian Federation 2 Peaple
2
Country Ukraine 2 Peaple
2
Country Netherlands 1 Peaple
1
Country Australia 1 Peaple
1
Country Canada 1 Peaple
1
  RSS
RSS

maita 05/02/2011 
ไม่เอ๋อจะได้ไหมคะ???? 


 

วันนี้เอ๋ออีกแล้วค่ะ  เอ๋อที่ธนาคารในคาร์ฟูเพชรเกษม

ไปยืนเข้าแถวน๊าน นาน  คนก็เยอะ เปิดให้บริการช่องเดี๋ยว ( บ่นอยู่ในใจ )

สักพักพนักงานคงกลับจากชั่วโมงพัก  ก็เลยเปิดอีกช่องหนึ่งเร็วขึ้นมาหน่อย

เหลืออยู่อีกสองคนข้างหน้าก็จะถึงคิวเรา  ระหว่างรอก็มองสีเสื้อพนักงานสีม่วงเข็ม 

สวยดีเหมือนกัน

มองไปคิดไป คิดไปมองไป  แล้วก็ร้องโอ้ ออกมา ( พร้อมเอาฝ่ามือตบหน้าฝากเบาๆ )

แล้วก็เดินออกประตูธนาคารไปอย่างรวดเร็ว  รู้ตัวอีกทีนั่งอยู่ในรถเล้ว

อายมากกกกกก ยิ่งคิดยิ่งอาย  ยิ่งอายก็ยิ่งคิด

เรื่องของเรื่องก็คือ

สมุดกับใบฝากเป็นของธนาคาร KTB  แต่ไปเข้าแถวที่  SCB

มิน่าเจ้าหน้าที่ที่ทำหน้าที่คอยรับลูกค้ามองแล้วมองอีก เราก็คิดว่าเขามองเพราะเราสวย

ที่ไหนได้เขามองใบฝากในมือเรา ๕๕๕๕๕๕๕

นั้นแหล่ะพอทำใจได้ก็เดินก้มหน้าก้มตาไป KTB  แล้วจำเป็นต้องผ่าน SCB ด้วยนะ

อายจริงๆนะ ถึงตอนนี้ก็ยังอายนิดนิด   พรุ่งนี้คงหมดอาย ๕๕

ก็ไม่รู้แหล่ะวันนี้อายจนไม่รู้จะไปไหนต้องไปนั่งอยู่ในรถ

๕๕๕๕๕๕๕๕

..................................................................................................

เสร็จแล้วก็ไปเดินดูเสื้อผ้า เจอร้านหนึ่งถูกใจมาก

เป็นเสื้อมือสอง

แล้วเขามีชุดกี่เพ้าสีน้ำเงิน  มองแล้วชอบ  อยากได้มานานแล้ว

แต่ยังไม่มีโอกาส ครั้งนี้คงเป็นโอกาสของเราแล้ว

ตัวใหญ่ด้วย จะใหญ่เกินไปหรือเปล่าหนอ  (  คิดอยู่ในใจคนเดียวไม่ให้ใครรู้  )

ตกลงก็ชื้อมาค่ะ พร้อมเสื้ออะไรก็ไม่รู้มาอีกสองตัว

แวะตลาดเอาเสื้อที่ทิ้งไว้ให้พี่เขาแก้แขนให้เมื่อสองวันก่อน

ใส่ไม่ได้แขนเสื้อเล็กกว่าแขนคน  ......ต้องตัดออกแล้วก็ใส่เป็นยางยืด

พี่เขาคิดยี่สิบบาท ถ้าเป็นที่อื่นคงตัวละ 30-40 โน้นแหล่ะ

มาถึงบ้านเจ้านายเห็นหอบถุง กะว่าจะไม่ให้เห็นแล้วนะ ก็เห็นจนได้

ก็เลยต้องเอาชุดกี่เพ้าให้ดู  ใส่ให้ดูด้วยนะแต่ใส่ไม่ได้

เพราะไม่ได้ถอดกางเกงขายาวออก

พอเจ้านายขึ้นข้างบ่นแล้ว  ก็เลยลองใหม่

สรุปก็ใส่ไม่ได้อยู่ดี ต้องลดน้ำหนักห้ากิโลเป็นอย่างน้อยถึงจะใส่ได้

เสียดายจังเลยสีก็สวยๆ

วันนี้ไม่ใช่วันของเรา ๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕

......................................................................................................

ว่าไปแล้ววันนี้ก็ไม่รู้พระศุกร์เข้าพระเสาร์แทรกอะไร

ตอนเช้าเพื่อนก็โทรหาบอกแฟนเขาบล็อคอังที่เฟสบุ๊ค

( สามีเขามี password ของเพื่อน )

เพราะโกรธที่อังไปเอารูปงานแต่งเขามา

เราก็เข้าใจแหล่ะ  เราก็ทำไปโดยที่ไม่ได้ถามเขา

ก็เห็นว่าเพื่อนโหลดรูปไม่ได้ปรับรูป

บางรูปตะแคงข้างเราก็ยุ่งไม่เข้าเรื่อง ก็เห็นมามันตลกยังงัยก็ไม่รู้

ก็เลย  save รูปมาแล้วก็ปรับรูปให้ตรงสร็จก็ลงไว้ใน  Album 

แล้วก็  Tag ไปให้เพื่อน

เพื่อนก็บอกเนี่ยแม่สามีของเขาโวยวายประมาณว่ามาเอารูปไปได้งัย

สามีก็เครียดนอนไม่หลับ

เราก็เข้าใจก็บอกว่าเราจะลบออกแล้วกัน ขอโทษด้วย


.............................................................................................................


วันนี้พอออนลายก็รีบไปลบรูปเพื่อนออกไป

เห็นมีจดหมายของสามีเขาแถมมาด้วย

เขาส่งจดหมายมาเหมือนประหนึ่งว่าเราเป็นโจรห้าร้อย

ไปขโมยของเขามา

มีขู่ด้วยจะแจ้งเจ้าหน้าที่ทาง  facebook ให้จัดการ

เนี่ยเขาให้เวลาเราสามวันในการลบรูปเขา   อ่านเสร็จก็ปี๊ดมากกกกกก


กะอีแค่ลบรูป   แค่บอกว่าไม่ชอบที่เราทำแบบนี้เราก็เข้าใจแล้วค่ะ

พร้อมจะขอโทษ  แล้วก็จะรีบลบให้

ไม่ถึงกับต้องมาข่มขู่เหมือนคนไม่เคยรู้จักกันมาก่อนแบบนี้

ปี๊ดดดดดดดด ปี๊ดดดดดดดดดดดด

ต้องหาที่ระบาย  เมื่อไหร่รีจีสจะออนลายเนี่ย

เดี๋ยวจะไปใส่ไฟคนให้รีจีสฟัง

๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕










New entry diary:


Old entry Diary:

Like diary

Facebook
Private comment...to leave a comment press thebelow...


ไม่ต้องอายค่ะคุณไมตา เราเอ๋อ แต่เราสวย นะคะ
ใครก็ว่าอะไรเราไม่ได้อยู่แล้นนนนน
^^

jeab77
08/02/2011 02:39:00

เอางี้ค่ะถ้าเกิดคราวหน้าเจอเหตุการณ์แบบนี้อีกลองทำแบบนี้ดูก็ได้นะคะ แกล้งหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วพูดว่า ห๊ะอะไรนะ เนี่ยใกล้จะถึงคิวแล้วนะรอหน่อยได้มั้ย อะไรนะ รอไม่ได้เหรอ แล้วทำอารมณ์เสีย หลังจากนั้นก็เดินออกไปเหมือนประมาณว่ามีคนรออยู่ ก่อนเดินออกต้องทำบ่นพึมพำด้วยนะ ไม่ว่ายังไงเราต้องฟอร์มเจ๋งเข้าไว้ค่ะหรือว่าฝนหน้าหนาจนชินแล้วก็ไม่รู้ 555

FooN
06/02/2011 10:18:00

พนักงานธนาคารคงงเล็กน้อยถึงปานกลางแน่ๆ เลยมีนว่า แต่คนเรามันเอ๋อกันได้ คิดว่าขำเนอะพี่ไมตา เรื่องรูปเค้าโกรธถึงขนาดนี้เลยเหรอค่ะ ทำไมไม่มองที่เจตนาของพี่ พี่แค่อยากช่วยเพื่อนเท่านั้นเอง ไม่น่าใจแคบเลย ไม่เป็นไรนะค่ะ ถ้าขอโทษเค้าไปแล้ว แค่นี้ก็น่าจะพอแล้วค่ะ จริงๆ ต้องบอกเค้าดวยว่าถ้าไม่อยากให้คนอื่นเห็นก็ไม่ควรเอามาลง FB ตั้งแต่แรกแล้วล่ะ

มีน
05/02/2011 18:53:00

หน้าแตกอย่างสุดๆเลยนะคะพี่ไมตา อิอิ
แล้วก็เรื่องรูปนี่ แค่เราเซฟรูปไปปรับให้ด้วยความหวังดี
นี่เค้าเครียดและโกรธเราถึงขนาดกินไม่ได้นอนไม่หลับเลยเหรอคะเนี่ย
 โอ้วว...ถ้ากลัวคนเห็นหรือเซฟไป
อย่างงั้นจะเอารูปมาลงเพื่ออะไรคะ..?? แบบว่างงแทนอะค่ะ

Fairy
05/02/2011 17:24:00