Home Sitemap Login Help Comments

Diary Of Us

Everyone can have their own personal diary on the Internet

Everyone can have their own personal diary on the Internet


User: 
Search: 
Date: 


Pag.:

12/12/2017
22/11/2017
10/11/2017
29/10/2017
12/10/2017
6/10/2017
6/9/2017
17/4/2017
26/3/2017
21/3/2017
18/2/2017
12/2/2017
18/1/2017
9/1/2017
23/12/2016
3/10/2016
11/9/2016
15/8/2016
13/8/2016
30/7/2016

Pag.:

Click to URL for copy link [ http://www.diary-of-us.com/DiaryPage/diary_1224.asp ]  Page view: 2.050 Time
Country United States 1019 Peaple
1.019
Country Anonymous Proxy 770 Peaple
770
Country China 102 Peaple
102
Country Thailand 62 Peaple
62
Country Italy 26 Peaple
26
Country France 18 Peaple
18
Country United Kingdom 18 Peaple
18
Country Germany 14 Peaple
14
Country Ukraine 6 Peaple
6
Country Norway 2 Peaple
2
Country Russian Federation 2 Peaple
2
Country Malaysia 2 Peaple
2
Country Netherlands 2 Peaple
2
Country New Zealand 1 Peaple
1
Country Czech Republic 1 Peaple
1
Country Australia 1 Peaple
1
Country Canada 1 Peaple
1
Country Taiwan 1 Peaple
1
Country Iceland 1 Peaple
1
Country Vietnam 1 Peaple
1
  RSS
RSS

Kangi 08/03/2011 
ประสบการณ์ผ่าตัดครั้งแรกในชีวิตที่อิตาลี(วันที่ 4) 


 
Monday, 7 March 2011

Rimini , Italy
อุณหภูมิ 5 องศาเซลเซียส
ลมแรง และอากาศหนาวจัด

วันนี้บ้านเราอากาศแปรปรวนอีกแล้ว เมื่อวานแดดจ้า ดูอบอุ่นสบายๆ
วันนี้กลับลมแรง พัดบ้านแทบสะเทือน ส่วนอากาศก็หนาวจัด จนมือชาไปหมด
อยากออกนอกบ้าน หลังจากที่ไม่ได้ออกไปหลายวัน แต่ก็ต้องงดไปโดยปริยาย

หลังจากเมื่อวานเล่าประสบการณ์การผ่าตัดตั้งแต่วันแรก จนถึงวันที่สามไปแล้ว
ต่อไปจะมาเล่าประสบการณ์วันถัดไปจนถึงปัจจุบันให้ฟังกัน เพราะทุกๆ วันมีทั้งเรื่องตื่นเต้น ประทับใจ
จนอยากบันทึกเก็บไว้จริงๆ

วันเสาร์ ที่ 5 มีนาคม 2011

เช้านี้ตื่นมาด้วยเสียงปลุกของนางพยาบาล
ที่เข้ามาตรวจร่างกายเราตามปกติ นางพยาบาลแจ้งว่า
"ดีใจด้วยนะวันนี้เราจะได้กลับบ้านแล้ว"

พยาบาลหลายคน รวมถึงเจ้าหน้าที่ ถามเราว่า" มีความสุขใช่ไหม ที่รู้ว่าจะได้กลับบ้าน"
เราเลยบอกไปว่า "เราดีใจมากๆ คิดถึงบ้าน คิดถึงที่รัก คิดถึงดอกไม้ คิดถึงเพื่อนๆ"

จากนั้นเจ้าหน้าที่ก็ทำการถอดถุงน้ำเกลือออกจากแขนของเรา
รู้สึกเบาไปเยอะ แต่ก็ยังมีสายมอร์ฟีนเหลืออยู่ เพื่อช่วยบรรเทาไม่ให้เราเกิดอาการปวด

ส่วนที่รักกับมามี๊มาถึงโรงพยาบาลสายหน่อย
เพราะกว่าจะได้นอนก็ตีหนึ่ง แถมวันนี้เราไม่โทรไปปลุก อยากให้ที่รักกับมามี๊ได้พักผ่อนเต็มที่
สายๆโทรไปบอกที่รักว่าเจ็ดโมงเช้าแล้วเท่านั้นล่ะ โวยวายใหญ่ว่าทำไมไม่ปลุก
จะได้มาหาเราเร็วๆ ดูสิเสียโอกาสไปหนึ่งชั่วโมง

ส่วนอาหารเช้าวันนี้ก็เหมือนเดิมมีให้เลือกสองอย่าง พาสต้าต้มกับเกลือ หรือข้าวต้มกับเกลือ
ส่วนผลไม้เป็นแอปเปิ้ลต้ม ด้วยความที่อร่อยมาก เราก็เลยทานไปหน่อยเดียวเช่นเคย
อีกอย่างตื่นเต้นที่จะได้กลับบ้าน คิดว่าได้กลับตั้งแต่เช้าแน่ๆ
เลยขออดเปรี้ยวไว้กินหวาน มาทานอาหารอร่อยๆ ฝีมือมามี๊ดีกว่า

หลังจากมามี๊กับที่รักมาถึง ทุกคนก็ช่วยกันเก็บเข้าของเครื่องใช้
จากวันแรกที่นำมาแค่หนึ่งกระเป๋า ขากลับกลายเป็นสี่กระเป๋าเฉยเลย
ส่วนเราเป็นครั้งแรกที่ได้ล้างหน้า แปรงฟัน หลังจากสามวันที่ผ่านมาแทบไม่มีโอกาสแตะน้ำ
เพราะมือขวาถูกพันธการด้วยสายน้ำเกลือระโยงระยางไปหมด
ขนาดเข้าห้องน้ำยังต้องมีคนอยู่ด้วยตลอด

หลังจากทานอาหารเช้าเสร็จ เปลี่ยนเสื้อผ้าจากชุดนอนเป็นชุดลำลอง
กะว่าอีกไม่นานคงได้กลับบ้าน ที่รักเลยพาเราไปเดินออกกำลังกายภายในแผนกสูตินารีเวช
พยาบาลหลายคนก็ทัก ว่าดีใจล่ะสิเนี่ยจะได้กลับบ้านแล้ว
เรารู้สึกว่าพยาบาลหลายคนดีกับเรามาก มีลูกอมเยลลี่ที่มามี๊ซื้อมาฝากแต่ยังไม่ได้ทาน
เลยนำไปแจกพี่ๆ พยาบาลคนละเล็กละน้อย เป็นสินน้ำใจ ทุกคนขอบคุณกันใหญ่เลย
แถมอวยพรกันมาสารพัด ขอให้แข็งแรง หายป่วยเร็วๆ

เราสามคนรอกันเกือบเที่ยง ทำโน่นนี่เป็นการฆ่าเวลา
ทั้งโทรกลับบ้านคุยกับพ่อ แม่และน้องสาวที่กำลังท้องแก่ใกล้คลอด
พ่อบอกเราว่าไม่ต้องกังวลเรื่องลูก รักษาตัวให้หายดี ถ้าเรามีบุญพอลูกจะมาอยู่กับเราเอง
อีกอย่างเราเพิ่งรู้ว่าน้องสาวก็ปวดท้องหนักจนพ่อต้องหามส่งโรงพยาบาลในคืนวันที่เราผ่าตัดด้วยเช่นกัน
เพราะน้องสาวก่อนหน้าที่จะตั้งครรภ์ตรวจพบเนื้องอกในมดลูก แต่พอจะไปผ่ากลับพบว่ากำลังตั้งครรภ์
ด้วยความรักลูก เลยต้องทนเจ็บปวดเพื่อรอวันคลอด และจะผ่าตัดเนื้องอกออกไปใเวลาเดียวกัน
บ้านเราลูกสาวสามคนมีปัญหาเกี่ยวกับมดลูกทั้งหมด พี่สาวคนโตมีเนื้องอกในรังไข่ตั้งแต่อายุ 15 ปี
คุณหมอต้องทำการผ่าตัดรังไข่ทิ้งไป เพื่อไม่ให้ลุกลาม จากนั้นพี่สาวก็ไม่มีวี่แววว่าจะตั้งครรภ์อีกเลย
หลังจากแต่งงานมาสิบกว่าปี ส่วนเราก็เพิ่งประวัติซ้ำรอยโดนตัดรังไข่ไปอีกคน
แต่ก็ยังมีความหวังที่จะมีเจ้าตัวเล็กมาเป็นสมาชิกใหม่ มาเติมเต็มสิ่งที่ขาดหายไปให้กับครอบครัวเรา

 ส่วนน้องสาวได้แต่ภาวนาขอให้การผ่าตัดผ่านไปด้วยดี

และขอให้คลอดหลานคนแรกของบ้านคลอดง่ายๆ ปลอดภัยทั้งแม่ ทั้งลูก
อีกไม่นานครอบครัวเราจะมีสมาชิกตัวน้อยเข้ามาเป็นสมาชิกในบ้าน หลังจากที่รอคอยกันมานานแสนนาน
เจ้าตัวเล็กคงทำให้ทุกคนมีความสุขมากๆ ขนาดเรายังไม่มีโอกาสได้เห็นหน้าหลาน
ยังรู้สึกตื่นเต้นและรักเจ้าตัวเล็กตั้งแต่เค้ายังอยู่ในพุงแม่

ส่วนที่รักก็ดูตื่นเต้นไม่แพ้กัน บอกว่าจะเป็นคุณลุง และมีหลานเป็นคนไทยคนแรกแล้วนะ

ยาวอีกล่ะ กลับมาเข้าเรื่องกันต่อ
หลังจากรอกันจนเกือบเที่ยงจนพี่สาวที่รักกับหลานชายตามมาสมทบ ก็ยังไม่มีวี่แววว่าจะได้กลับบ้าน

มามี๊ร้อนใจเลยออกไปถามพยาบาล ปรากฎว่าคุณหมอผู้ซึ่งจะทำการคอร์นเฟิร์มเอกสาร
ติดเคสผ่าตัดด่วน ยังไม่สามารถออกเอกสารให้ เราก็เลยต้องรอกันต่อไป

แถมช่วงเที่ยงพยาบาลถามว่าเราจะทานข้าวที่นี่ไหม
เราเห็นว่าไม่นานคงได้กลับบ้านแล้ว เลยบอกว่าไม่ น้ำเปล่า น้ำผลไม้ก็เอาทิ้งถังขยะจนหมด
จนบ่ายๆ เกิดอาการเวียนศีรษะขึ้นมา ถึงกับวิ่งเข้าไปอาเจียนในห้องน้ำ
จนมามี๊ต้องเรียกพยาบาลมาด่วน พยาบาลพอรู้สาเหตุเลยเอาขนมปังมาให้เราทานหนึ่งชิ้น
บอกว่าในท้องเรามีกรดเยอะ เพราะทานอาหารน้อย ให้ทานขนมปังเข้าจะช่วยได้
และมันช่วยได้จริงๆ หายคลื่นไส้อาเจียน เราทานได้เยอะ จนทุกคนยิ้มออก
มามี๊บอกว่าเดี๋ยวนี้ Kangi เปลี่ยนไปเริ่มทานขนมปังแบบคนอิตาเลี่ยนได้แล้วนะ

หลังจากรอกันจนบ่าย พยาบาลก็มาแจ้งข่าวว่าคุณหมอกำลังเขียนเอกสารให้
ให้รอสักพัก เพราะวันนี้มีผู้ป่วยที่จะออกจากโรงพยาบาลหลายท่าน เราตื่นเต้นกันมาก
ดีใจที่จะได้กลับบ้าน มามี๊กับที่รักก็รีบขนกระเป๋าสัมภาระออกไปรอใกล้กับห้องคุณหมอ
แต่พอไปถึงห้อง ลองเคาะประตูดูเพราะคิดว่าไม่มีผู้ป่วยรายอื่นอยู่ด้านใน
นางพยาบาลท่านหนึ่งออกมาพูดจาดุใส่มามี๊กับที่รัก บอกว่า "ออกไปรอข้างนอก ยังไม่ถึงเวลา"
ไม่อยากบอกว่านางพยาบาลท่านนี้มีปัญหากับมามี๊และที่รักตั้งแต่ช่วงเช้า เพราะโวยวายไม่ยอมให้มามี๊กับที่รักเข้ามาช่วยเราเก็บของ
แต่ที่รักมีเหรอจะยอม แอบเข้าไปจนได้ เลยเกิดอาการไม่พอใจอย่างรุนแรง

หลังจากถึงเวลาเข้าพบคุณหมอ เรากับที่รักเข้ามาก่อน
จากนั้นมามี๊ก็เคาะประตูเข้ามา แล้วบอกคุณหมอหัวหน้าแผนกสูตินารีเวชว่า "ขอนุญาต พูดอะไรสักหน่อย"
แล้วมามี๊ก็พูดว่า "Lei e' troppa cattiva" หมายถึง "She is so bad"
มามี๊ตั้งใจบอกคุณหมอว่านางพยาบาลที่อยู่ในห้องกับพวกเราเลวมากนั้นเอง
แต่คุณหมอตอบกลับไปว่า "No no lei e' brava" หมายถึง "She is good "
ที่รักนั่งอยู่ในห้องเลยสวนกลับไปทันที ประมาณว่าคอร์นเฟิร์มอีกคน ว่า
"Si si lei e' troppa cattiva davvero"
หมายถึง "Yes  she is realy so bad"
หมายถึง นางพยาบาลท่านนี้เลวจริงๆ  ทำเอานางพยาบาลท่านนั้นหน้าเจื่อนไปเลย แล้วพูดประชดว่า"ใช่สิ ฉันมันเลว"
นางพยาบาลท่านนี้ไม่เคยดูแลเรา ส่วนใหญ่จะอยู่หน้าห้องแผนกสูตินารีเวช คอยดูแลประสานงาน
เวลาที่รักกับมามี๊มาเยี่ยมเราในช่วงเช้าของทุกวัน ก็จะโดนกีดกันไม่ให้เข้าบ้าง ดุด่าว่ากล่าวบ้าง
ทั้งที่นางพยาบาลท่านอื่นเข้าใจ ด้วยรู้ว่าที่รักกับมามี๊เป็นห่วงเรามาก เพราะเราเป็นคนต่างชาติ
พูดภาษาอิตาลี ฟังภาษาอิตาลีไม่แตกฉาน ส่วนใหญ่ก็จะยินยอมให้ที่รักกับมามี๊เข้ามาเยี่ยมเราตลอด
ยกเว้นคนนี้ล่ะ เลยโดนมามี๊กับที่รักฉะไปซะ
ไม่รู้จักมามี๊กับที่รักซะแล้ว เรื่องยอมคนมีที่ไหน มามี๊บอกแต่ละเดือนจ่ายภาษีไปเท่าไหร่
เงินเดือนที่พวกคุณได้รับ จากภาษีที่มามี๊และที่รัก รวมถึงประชาชนท่านอื่นๆ เสียไปทุกเดือนทั้งนั้น

ก่อนกลับคุณหมอก็บอกคำแนะนำต่างๆ เรื่องการรักษาตัว
การทานอาหาร รวมถึงผลการตรวจเลือด ก็ตามคาด ฮีโมโกลบินน้อยกว่าปกติเหมือนเดิม
จนที่รักบอกว่าต่อไปคงต้องซื้อยาให้เราทานมากขึ้น แต่คุณหมอแนะนำว่าให้เราหมั่นทานพวกเนื้อ
โดยเฉพาะเนื้อวัว เนื้อม้า แต่เราบอกว่าคงเป็นไปไม่ได้ เราไม่ทานเนื้อนี่น่า
ขอทานยาแทนแล้วกัน

จากนั้นคุณหมอแจ้งว่าหลังจากนี้ 1 เดือน ให้เรานัดวันมาตรวจภายในอีกรอบ
ที่โรงพยาบาลไหน หรือคุณหมอท่านไหนก็ได้ ที่รักบอกว่าจะส่งเราไปตรวจกับคุณหมอผู้หญิงที่เมือง Riccione
ซึ่งเป็นคุณหมอที่ตรวจพบปัญหาท่านแรก และส่งตัวเรามาให้คุณหมอที่ทำการผ่าตัดตรวจสอบอีกรอบ
ถึงจะจ่ายเงินแพงหน่อย แต่ก็ถือว่าคุ้มค่า และปลอดภัยกับชีวิต

ก่อนกลับคุณหมอก็ยังให้แผ่นซีดี ซึ่งรวบรวมรูปภาพตลอดขั้นตอนการผ่าตัด
เพื่อเวลามีปัญหา หรือคุณหมอทำการผ่าตัดผิดพลาด เราจะได้นำซีดีนี้ไปเป็นหลักฐานยื่นฟ้องได้
วันนี้ก็เลยให้คุณชายจีทำเป็น Slide Show ออกมา
เผื่อมีเพื่อนๆ คนไหนที่สนใจอยากดูขั้นตอนการผ่าตัด ขอเตือนว่าน่ากลัวนิดหน่อย
ถ้าใครไม่กล้าดูก็ผ่านไปได้เลยนะจ๊ะ ส่วนใครที่มั่นใจว่าดูได้ไม่มีปัญหาก็คลิกลิ้งค์ด้านล้างได้เลยจ้า


http://www.diary-of-us.com - Emoticon CartoonEyes.gif ดููรูปภาพการผ่าตัดคลิกที่นี่ http://www.diary-of-us.com - Emoticon CartoonEyes.gif

จากนั้นก็จัดการขนสัมภาระมาที่รถ มามี๊ก็ไม่ยอมให้เราให้เราถืออะไรเหมือนเคย
มามี๊กับที่รักช่วยกันสองคน กว่าจะถึงบ้านก็เลยปาไปบ่ายแก่ๆ

http://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internet
ขอบคุณโปสการ์ดสวยๆ จากพี่นุช http:/jasmindajen.diaryclub.com
และเพื่อนติ๊ก http:/hellonano.diaryclub.com
ขอบคุณที่คิดถึงกัน รวมถึงโปสการ์ดอีกหลายๆ ใบจากเพื่อนๆ ก่อนหน้าไม่ได้เอามาลงไดไม่ว่ากันนะจ๊ะ
เก็บใส่กล่องความทรงจำไปหมดล่ะ

http://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internet
กระถางต้นไม้เล็กๆ ต้อนรับการกลับบ้านจากที่รัก

มาถึงบ้านมามี๊ก็รีบเข้าครัวต้มพาสต้า กับอุ่นอาหารที่ทำเตรียมรอเราไว้ตั้งแต่ช่วงเย็นของเมื่อวาน
ทุกคนหิวกันมาก เพราะยังไม่ได้ทานอะไรตั้งแต่ช่วงเช้า

เราได้ทานซุปของมามี๊คำแรก รู้สึกได้เลยว่ามันช่างแตกต่างกับซุปที่โรงพยาบาลมากๆ
มามี๊เตรียมอาหารให้เราเยอะมาก ทั้งพาสต้า ไก่ตุ๋น ซุป สลัดผัก แอปเปิ้ลต้ม
บอกให้ทานเยอะๆ แต่เหมือนท้องยังไม่รับ ทานได้นิดหน่อยก็เกิดอาการปวดท้อง
แต่ก็นับว่าเยอะ และดีใจที่ได้กลับมาบ้านทานอาหารฝีมือมามี๊อีกครั้ง

กลับถึงบ้านได้เดินสำรวจโน่นนี่นิดหน่อย ดอกไม้ที่เราปลูกไว้ในบ้านดูเหี่ยวเฉาผิดหูผิดตา
เราเลยบอกมามี๊กับที่รักว่า เพราะเจ้าของป่วย ต้นไม้ดอกไม้เลยพลอยเหี่ยวเฉาตามไปด้วย
ส่วนพริกขี้หนูกับตะไคร้ที่อยู่นอกระเบียง โดนหิมะรอบใหม่ตายจนเกลี้ยง
แต่ก็มีบางต้นที่ออกดอกเบ่งบาน อย่างดอก Nacissus ก่อนไปเริ่มจะออกดอก
เรากลับถึงบ้านพากันเบ่งบาน สงสัยดีใจที่แม่ได้กลับบ้าน ลูกสาวเราน่ารักจริงๆ

http://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internet
Naciscus สีเหลืองบานแล้วนะ ใครจำได้บ้างเอ่ย

มามี๊บอกว่าไม่ต้องเสียดายกับของที่สามารถปลูกทดแทนได้
ให้ห่วงชีวิตของตัวเองก่อน เพราะเรามีแค่ชีวิตเดียว ไม่มีอะไรมาทดแทนได้
ดอกไม้ตายไป หาซื้อใหม่ ปลูกใหม่ เดี๋ยวก้กลับมาสวยงามเหมือนเดิม

ส่วนบ้านช่องมามี๊ดูแลให้เป็นอย่างดี เข้าใจเลยว่าทำไมตามามี๊เหมือนไม่ได้หลับได้นอน
เพราะช่วงที่มามี๊กลับจากโรงพยาบาล ก็มานั่งกวาดบ้าน ถูบ้าน ซักผ้า รีดผ้า พับเก็บไว้ให้เรียบร้อย
แถมที่เราละอายใจมากๆ ไม่คิดว่ามามี๊จะทำให้คือผ้าปูที่นอนกับเสื้อผ้าที่เปื้อนเลือด ทั้งยีนส์ ทั้งชุดชั้นใน
เพราะก่อนเราไปโรงพยาบาลรอบเดือนเพิ่งหมด และมาเยอะ เลอะเลอะผ้าปูที่นอนและเสื้อผ้าไปหมด
เรายังไม่มีเวลาได้ซัก เพราะต้องเข้ารับการผ่าตัดซะก่อน เลยใส่ตะกร้าไว้
มาถึงบ้าน มามี๊ซัก ตากไว้ให้เรียบร้อย รู้สึกละอายใจจริงๆ
บอกมามี๊ไปว่า คราวหลังมามี๊ไม่ตองซักให้นะ รอให้เรากลับมาซักเอง
มามี๊บอกว่า "คนเป็นแม่ สามารถทำเพื่อลูกได้ทุกอย่าง"
ฟังแล้วน้ำตาแทบไหล คิดถึงแม่ตัวเองที่ไทย หลายครั้งที่มองดูมือมามี๊ ผู้หญิงอายุ 70 กว่า
แห้ง และแตก เพราะแพ้ผงซักฟอกและน้ำยาต่างๆ เท้าที่แตกเพราะปัญหาเดียวกัน
สงสารมามี๊จับใจ เรากับที่รักตั้งใจว่าจะซื้อของขวัญให้มามี๊สักอย่าง
ที่รักก็ดันไปถามมามี๊ "ว่าอยากได้อะไร"
ถามแบบนี้มีเหรอมามี๊จะบอกว่าอยากได้ ได้แต่บอกว่าให้เก็บเงินไว้ มามี๊ไม่อยากได้อะไร
ที่รักไม่รู้จักนิสัยมามี๊เอาซะเลย ถ้าอยากให้อะไรท่าน ไม่ต้องบอก ซื้อหรือทำเองแบบเซอร์ไพรส์
มามี๊จะรับไว้แบบมีความสุขทุกครั้ง ที่อย่างน้อยลูกหลานก็ยังดูแลเอาใจใส่ท่านบ้าง

ทานอาหารกันอิ่ม มามี๊ก็ไล่เราไปนอนท่าเดียว
บอกให้พักผ่อนเยอะๆ จะได้หายเร็วๆ เมื่อหลายสิบปีก่อนมามี๊มีซีสในมดลูกเยอะมาก
จนลุกลาม ต้องตัดมดลูกทิ้งทั้งหมด มามี๊บอกว่ามามี๊เข้าใจดี
แต่เราคิดว่าตอนนั้นเทคโนโลยีและการผ่าตัดยังไม่เจริญเท่าสมัยนี้ มามี๊คงเจ็บมาก แน่ๆ

ช่วงเย็นมามี๊ทำงานบ้าน เตรียมอาหารไว้ให้เราสองคนเรียบร้อยก็ขอตัวกลับบ้าน
เพราะต้องไปดูแลหลานชายคนเล็กต่อนั่นเอง มามี๊เป็นผู้หญิงแกร่งจริงๆ
ตอนเราอายุเท่ามามี๊จะทำได้เหมือมามี๊ไหมเนี่ย
วันทั้งวันแทบไม่ได้พักผ่อน แต่ดูแลใส่ใจลูกหลานทุกคนเสมอกัน ชนิดที่ไม่มีขาดตกบกพร่อง
เราเลยคิดว่าต้องดูแลตัวเองให้ดี ให้แผลหายเร็วๆ จะได้แบ่งเบาภาระมามี๊
ให้มามี๊ได้มีเวลาพักผ่อนเหมือนคนอื่นๆ บ้าง

ส่วนคืนนั้นเป็นคืนแรกที่เราได้กลับบ้าน รู้สึกดีใจอย่างบอกไม่ถูก
4 วัน สำหรับคนที่ไม่เคยจากบ้าน ไม่เคยไปนอนที่อื่น มันช่างเป็นอะไรที่แสนยาวนาน
ดีใจที่ได้กลับมานอนข้างๆ ที่รัก ส่วนที่รักก็ไม่ต้องพูดถึงดีใจมาก
ที่รักบอกว่า นี่คงเป็นคืนแรกที่ที่รักนอนหลับได้อย่างสนิทใจ ไม่มีกังวล นับจากวันที่เราเข้ารับการผ่าตัด

ไดยาวอีกล่ะ ที่รักบอกว่าให้เขียนน้อยๆ
แต่เราเขียนน้อยๆ เหมือนคนอื่นเป็นที่ไหนกันล่ะ ไว้มาเล่าการกลับมารักษาตัวที่บ้านต่อในไดอารี่ถัดไปต่อแล้วกันเนอะ

ขอบคุณเพื่อนๆ สำหรับความห่วงใย ข้อแนะนำเกี่ยวกับการพักรักษาตัว
และคอมเม้นท์น่ารักๆ จากไดอารี่ที่แล้วด้วยนะค่ะ
ขอบอกว่าเจ้าของไดนั่งอ่านไปน้ำตาไหลพราก ขนาดอ่านไดตัวเองซ้ำก็ร้องโฮออกมาซะงั้นล่ะ
ที่ร้องไห้เพราะดีใจ และประทับใจในหลายสิ่งหลายๆ อย่าง
ที่รักก็แซวตลอดเวลา ตอนแรกที่รักเห็นก็ต้องใจ พอเราบอกเหตุผลไป ก็มาล้อว่าท่าทางจะยังเมามอร์ฟีน
เราบอกว่ากที่รักล่ะร้องไห้ให้เราเห็นก่อน โดยเฉพาะตอนส่งตัวเราเข้ารับการผ่าตัด
ภาพนั้นยังติดตาเราอยู่ตลอด ที่รักบอกว่าตลอดชีวิตไม่ว่าเจ็บแค่ไหนไม่เคยร้องไห้สักครั้ง
แต่หลังแต่งงานกับเรามานี่ล่ะ ร้องไห้ถึงสองครั้งสองคราล่ะ ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไม
ถึงที่รักไม่พูด เราก็รู้ว่าเพราะอะไร?

ปล.

ขอบคุณ คุณนิ สำหรับคำอวยพรนะค่ะ คาดว่าไม่ได้เขียนไดเลยตามไปขอบคุณไม่ได้
ส่วนเพื่อนๆ ท่านอื่นที่มีไดอารี่และ FB ไม่ต้องน้อยใจ เดี๋ยวจะทะยอยไปเยี่ยมให้ครบทุกคนนะจ๊ะ





New entry diary:


Old entry Diary:

Like diary

Facebook
Private comment...to leave a comment press thebelow...


ได้กลับบ้านแล้ว ดีใจที่สุดเลยเน่อะ เวลาได้ออกจาก รพ แล้วกลับบ้านอ่ะ

อยู่ที่ไหนไม่สุขใจเหมือนได้อยู่บ้านเราเน่อะ

น้องติ๊กเองจ้า
09/03/2011 20:43:00

 ได้กลับบ้านแล้ว ดีใจด้วยจ้า แต่ยังไงต้องดูแลตัวเองต่ออีกนิดเน๊าะ
มามี๊คุณจี น่ารักตลอด 70 แล้ว ไม่น่าเชื่อ
เรื่องเจ้าตัวเล็ก เหมือนที่พ่อน้องมีนบอก อะไรที่เป็นของเรา ก็่ย่อมเป็นของเรา
พี่ยังไม่กล้าเข้าไปดูวีดีโอ ขอทำใจก่อน หุหุหุ
ลืมบอก พี่ได้โปสการ์ดแล้ว ขอบคุณมากนะจ๊ะ สวยดี พี่ชอบ


พี่ปุ๋ย
08/03/2011 18:10:00

 ดีใจที่ได้กลับบ้านนะคะ..พักผ่อนเยอะนะคะ คุณมีน
ได้แม่สามีดีแบบนี้นับว่าถูกล็อตตารี่รางวัลที่ 1 เลยค่ะ
แถมได้สามีดีแบบนี้ ก็เรียกวา 2 เด้งเลยนะคะ

^^

ตุ๊ก กะ ตาหวาน
08/03/2011 12:15:00

ดอกไม้น่ารักจัง แต่รูปผผ่าตัดตรงกันข้าม เห็นแล้วหยองงง
แต่พี่มีนก็ผ่านมันมาแล้วเน๊อะ รีบรักษาแผลให้หาย  มีน้องไวๆ
มามี๊พูดถูกนะเรื่องต้นไม้ดอกน่ะ เราปลูกใหม่ได้ ไว้หายดีแล้ว ค่อยกลับไปดูแลลูกๆใหม่ละกัน

พักผ่อนเยอะ ๆอย่ามัวแต่เล่นเน็ตล่ะ อิอิ

Tukie
08/03/2011 10:28:00

เสียดายที่ตูนคลิกเข้าไปดูรูปการผ่าตัดจากที่ทำงานไม่ได้ ยังไงจะตามไปดูจากที่บ้านนะคะ

มามี๊พี่มีนสุดยอดมาก เป็นคุณแม่สามีที่ประเสริฐมากจริงๆ ค่ะ ตอนแรกที่อ่านจากที่พี่มีนเล่า ตูนคิดเอาว่ามามี๊คงอายุประมาณ 60 นิดๆ ที่ไหนได้ 70 แล้ว ยังดูแข็งแรงอยู่เลยนะคะ ทำนู่น ทำนี่ คอยหาข้าวของเครื่องใช้มาให้ที่ รพ. ไม่พอ แกยังช่วยทำงานที่บ้านให้อีกด้วย สุดยอดเลยค่ะ น่ารักจริงๆ

อาหาร รพ. , พยาบาล รพ. , กับ หมอ รพ. เป็นภาพที่ตูนคุ้นเคยเอามากๆ จริงๆ ค่ะ เป็นเรื่องที่หงุดหงิดใจทุกครั้ง เวลาที่ต้องไปรับบริการไม่ว่าจะที่ไหนๆ

แต่ก็เป็นกลุ่มน้อยค่ะแค่คนสองคนแบบที่พี่มีนเจอนี่แหละค่ะ เพราะพยาบาลดีๆ ก็มี ไม่ว่าจะที่ไหนๆ เหมือนกัน อิอิ

 

lovenannam
08/03/2011 08:18:00

คุณจีและมามี้น่ารักที่สุดเหมือนเดิมนะคะ

P'Nut
08/03/2011 08:08:00

http://jasmindajen.diaryclub.com/ »

ซาบซึ้งเช่นเคยค่ะ ทั้งคุณจีทั้งมามี๊
แต่รูปในสไลด์สยองชะมัดเลยคุณ
หายเร็ว ๆๆๆๆๆๆๆ นะจ๊ะ

jeab77
08/03/2011 07:19:00

 พี่มีน มามี๊น่ารักมากจริงๆเนอะ ขนาดฝ้ายเป็นคนนอก อ่านแล้วยังรู้สึกได้ถึงวามรักที่คุณจีและมามี๊มีให้พี่มีนจริงๆนะคะ
อยู่ไกลบ้าน แต่อุ่นใจมากมายเหลือเกิน

ปล. ถ้ามามี๊กับคุณจีมาเจอพยาบาลที่เมืองไทย ขอบอกว่าดุกว่าที่โน่นเป็นร้อยเท่าเลยพี่

fai
08/03/2011 07:11:00

http://sita.diaryclub.com »

อ่านแล้วลุ้นระทึกดี ที่หาดใหญ่มีพยาบาลบึ้งตึงงี้เหมือนกัน พี่ชาติเลยเบลมไป สักพักหัวหน้าพยาบาลเข้ามาขอโทษใหญ่ บอกเราเสียเงินไปแล้ว ได้รับการบริการแย่ ๆ แบบนี้ได้งัย....สักพักเปลี่ยนคนมาให้เลย ไถ่ถามอาการ เอาใจใส่ดี แต่ห้องอี๋เค้าคงขยาดกัน เพราะสามีหน้าตาดุมาก 5555


08/03/2011 04:19:00

 ดีเนอะโปร่งใสดี จริงๆแต่ว่าทำไมหลายขั้นตอนจังเลย
เพราะจากที่อ่านๆดูนะ ที่อาเราเคยผ่ามดลูกตอนนั้นรู้สึกว่าจะไม่เยอะเท่ามีนเลยล่ะ
แต่นั่นคือการผ่ายกออกของมีนอาจจะ แบบรักษา ยังไงก็นะหายแล้วก็รักษาสุขภาพเถอะ
ส่วนของประมาณ 20วันล่ะรู้สึกว่าก่อนหน้านี้ที่รินเคยส่งไปให้มีนมันน่าจะแค่ 2อาทิตย์นะ
เด๋ววันนี้จะลองไปเช็กดูว่าได้ยัง ถ้ามีนส่งไปที่บ้านพ่อเด๋วไว้ให้ที่อยู่ใหม่ อิอิ ^^

Fairy
08/03/2011 04:02:00

ดีใจแทนพี่จี และคุณแม่พี่จีที่พี่มีนได้กลับบ้านซะทีเนอะ
คุณพยาบาลที่พี่จีคอมแพลน เค้าเคยเป็นผู้รักษาประตูทีมชาติมาก่อนหรือเปล่าค่ะ
เลยรักษาประตูยิ่งชีพจริงๆ อิอิอิ 

แก็ปลองเปิดเข้าไปดูรูปตอนผ่าตัด ทำเป็นใจกล้า แต่ลแงเปิดไปดูได้ไม่กี่ภาพ
ยกธงขาวยอมแพ้จริงๆจ๊ะ มันแดงไปหมดเลย ใจไม่แข็งพอจริงๆ

กลับมาบ้านเจอน้องดอกไม้รอรับอยู่เชียว อย่างที่คุณแม่่พี่จีบอกเนอะ
ดอกไม้ตายแล้วเราหาใหม่มาปลูกได้ แต่ถ้าคนปลูกไม่แข็งแรงก็ปลูกใหม่ยาก
เพราะฉนั้นรักษาสุขภาพดีดีนะจ๊ะ กลับมาอยู่บ้านแล้วก็อย่าดื้อกับคุณพยาบาลจีละจ๊ะ ^^

Gap
08/03/2011 02:48:00

http://gapdiary.diaryclub.com »

 น้องมีนพี่ดีใจที่การผ่าตัดของน้องมีนผ่านไปด้วยดีนะคะ ทีนี้ก็จขอให้ระยักพักพื้นเนี่ยผ่านไปด้วยดีเหมือนกัน รักษาสุขภาพนะคะขอให้อาการดี แข็งแรงเร็ววัน จะได้เตรียมพร้อมมีเทวดา หรือนางฟ้าตัวน้อยๆมาเพิ่มความสุขให้ครอบครัวไวๆนะคะ

คุณหมอดีนะน้องมีน มีรูปตอนผ่าตัดให้ด้วย

พี่รี
08/03/2011 02:29:00

พีมีน ยินดีต้อนรับกลับบ้านนะคะ ขอให้หายไวๆ

อ่านแล้วใหม่แอบน้ำตาซึม พี่จีกับหม่ามี้คงเป็นห่วงพี่มีนมากๆ เลย สะใจเรื่องนางพยาบาลคนนั้นจริงๆ เค้าน่าจะมีการลงโทษอะไรบ้างนะคะ

ไม่ต้องกังวลนะคะพี่มีน เดี๋ยวเบบี๋ก็มาค่ะ

monthly
08/03/2011 01:08:00

หวัดดีจ้าน้องมีน พี่เพิ่งได้เข้ามา และย้อนไปอ่านหน้าที่แล้วเรียบร้่้อยแล้วด้วย อ่านไป ตื่นเต้นไปด้วย

ดีใจที่การผ่าตัดผ่านไปด้วยดีและปลอดภัย  ถือเป็นประสบการณ์ครั้งหนึ่งในชีวิตเนอะ ครั้งนี้ครั้งเดียวพอนะจ๊า
คุณจีกับมามี๊น่ารักมากๆๆๆๆ ดูแลน้องมีนอย่างดีมากๆๆๆๆ เห็นแล้วก็ชื่นชมจริงๆ
ตอนนี้ก็ขอให้น้องมีนหายเป็นปกติเร็วๆนะจ๊ะ พักผ่อนเยอะๆนะ

วันนี้พี่เข้ามาอ่านอย่างเดียวก่อน วันหน้าถึงจะเข้าดูคลิปวิดีโอผ่าตัดนะ เทคแคร์มากๆนะจ๊ะ


jdokbua
07/03/2011 22:31:00

 ดูสไลด์แล้วน่ากลัวเนอะน้องมีน ดูไม่ออกอ่ะว่าส่วนไหนเป็นส่วนไหน ตอนแรกว่าจะไม่ดีเพราะกลัวแต่อีกใจก็อยากดู เลยตัดสินใจกดดูเลย 

น้องมีนดีใจที่ได้กลับบ้าน พี่ก็ดีใจที่น้องมีนกลับมาเขียนไดได้แล้ว หายไปหลายวัน คิดถึงงงงงงงงงงงงงง...

P'Lek
07/03/2011 21:55:00

ได้กลับบ้านแล้วเนอะ อยู่ที่ไหนก็ไม่เหมือนอยู่บ้าน ยิ่งอยู่โรงพยาบาลด้วยแล้ว โอ๊ย... เราเคยมีประสบการณ์ผ่าคลอดลูกศร อ่านแล้วเข้าใจทุกอย่าง

ยิ่งอาหารในโรงพยาบาลด้วย บรึ๋ย .....

ทั้งคุณจีและมามี๊น่ารักมาก ๆ  เลยจ้า

ปล.เพื่อนไม่ค่อยสบายน่ะ เมื่อคืนนอนแต่หัวค่ำ พอตีสามกว่าเริ่มตื่น สงสัยจะนอนมากเกินไป ฮ่า ๆ เลยได้เข้ามาเมนท์คุณเพื่อนตอนตีสามกว่า ๆ เลย

เมนท์เสร็จก็ว่าจะไปนอนต่อแล้วจ้า

โอ๋
07/03/2011 21:41:00

http://luuksorn.diaryclub.com »

 เราทำเป็นใจกล้าเปิดเข้าไปดูรูปผ่าตัด แต่แม่เจ้า ไม่ไหวจะเคลียร์นะมีน ดูไปได้สามสี่รูป ต้องปิดอ่ะ ขนลุกไปหมด ดูนานกว่านั้นอาจมีการอ๊อกได้ 555
มามี๊ใจดีจริงๆเลยนะ เป็นแม่สามีที่ดีเวอร์ๆ ไม่น่าเชื่อว่าจะมีอยู่บนโลกนี้ เวอร์ไปป่ะ อิอิ แต่พูดจริงๆเลยนะ

ปล เด๋วตัวเองหายแล้วก็ทำคัพเค้กหม่ำสิจ้ะ อยากทำให้นะ แต่ระยะทางไกลเกิ้น

นู๋นิต
07/03/2011 21:32:00

 ตอนแรกลืมดูรูปผ่าตัด อ่านะดีจังที่มีรูปถ่ายไว้ด้วย
ดูแล้วได้แต่ปลงอนิจจัง ก็สังขารมนุษย์เนอะ
ยังไงขอให้ไม่มีโรคภัยไข้เจ็บมาเบียดเบียนเพื่อนอีกนะ
แล้วก็หลังจากนี้6เดือนขอให้เบบี๋มาไวไวจ้ะ ^^

Fairy
07/03/2011 21:21:00

 แหมมมม...เซ้นซิทีฟเหลือเกินนะคะเพื่อนขา อิอิอิอิ
มีการร้องไห้ด้วย แต่ก็นะเราเข้าใจล่ะอย่างที่บอกอะมีนเป็นเพื่อนที่ดีของทุกคน
 เพื่อนๆก็ต้องดีต่อมีนเช่นกันล่ะจ้ะ ว่าแต่ได้ของที่ส่งไปให้ยังล่ะ อเล็กได้แล้วนะ
ส่งไปพร้อมกันเลย แต่ว่าถึงได้ก็ยังคงทำไม่ไหวสินะเนี่ย เอาเป็ฯว่ารักษาสุขภาพก่อนเนาะ ^^

Fairy
07/03/2011 21:16:00

ดีจ้ามีน อ่านไปซึ้งไป วันก่อนคุยกับติ๊กขอเบอร์มีนว่าจะโทรหาแต่ติ๊กไม่มี ตอนนี้กุ๊กไก่อยู่อิตาลีล่ะ ยังไงช่วยส่งเบอร์ทาง fb ไว้ให้หน่อยนะ ดูแลตัวเองเยอะๆ ดีใจด้วยที่การผ่าตัดผ่านไปด้วยดีนะ เรื่องพยาบาลเนี่ยที่ไหนๆ ก้อเหมือนกันแหละมีน คงต้องทำใจได้อย่างเดียวเลย แล้วหายเจ็บแผลหรือยังนิ 

kookkai
07/03/2011 20:58:00

 Jep!!!

G
07/03/2011 20:52:00

ไดยาว แต่อ่านจบนะคะ อิอิ ก่อนนอน แอบคลิกไปดูรูปการผ่าตัดด้วย คุณหมอเก่งมากๆ 

ขอให้พี่มีนหายวันหายคืนนะคะ

lovekaopan
07/03/2011 20:21:00