Home Sitemap Login Help Comments

Diary Of Us

Everyone can have their own personal diary on the Internet

Everyone can have their own personal diary on the Internet


User: 
Search: 
Date: 


Pag.:

5/8/2018
13/7/2018
19/6/2018
17/6/2018
6/6/2018
28/3/2018
12/12/2017
22/11/2017
10/11/2017
29/10/2017
12/10/2017
6/10/2017
6/9/2017
17/4/2017
26/3/2017
21/3/2017
18/2/2017
12/2/2017
18/1/2017
9/1/2017

Pag.:

Click to URL for copy link [ http://www.diary-of-us.com/DiaryPage/diary_1288.asp ]  Page view: 4.969 Time
Country United States 3465 Peaple
3.465
Country Anonymous Proxy 876 Peaple
876
Country Thailand 341 Peaple
341
Country China 119 Peaple
119
Country Germany 34 Peaple
34
Country United Kingdom 26 Peaple
26
Country Italy 19 Peaple
19
Country France 18 Peaple
18
Country Australia 17 Peaple
17
Country Canada 11 Peaple
11
Country Asia/Pacific Region 11 Peaple
11
Country Korea - Republic of 8 Peaple
8
Country Japan 4 Peaple
4
Country Indonesia 3 Peaple
3
Country Norway 3 Peaple
3
Country Russian Federation 2 Peaple
2
Country Luxembourg 2 Peaple
2
Country Malaysia 2 Peaple
2
Country Hong Kong 2 Peaple
2
Country India 1 Peaple
1
Country Finland 1 Peaple
1
Country Mexico 1 Peaple
1
Country Switzerland 1 Peaple
1
Country Turkey 1 Peaple
1
Country Ukraine 1 Peaple
1
  RSS
RSS

aied 01/04/2011 
Good bye...Bali 


ก่อนเขียนไดฯ ขอพื้นที่นิดหน่อยสำหรับรถเข็นขายผลไม้ของยอคยา
สาวไทยทั้งหลายที่ได้เห็นรถเข็นนี้ ต่างร้อง "ยี้" ไม่กล้าลองสักคนเดียว
พี่มีนและพี่ริน ก็เป็นหนึ่งในนั้นเนอะ
********************

วันนี้จะพาทุกท่านกลับมาบาหลีอีกครั้ง
เพราะจะแปลกไปไหม ถ้าไปเกาะบาหลี แล้วไม่เห็นชายหาด เนอะ เนอะ
แต่ก่อนไปชายหาด เราไปศาสนสถานที่เก่าแก่
น้ำพุศักดิ์สิทธิ์ของชาวฮินดู นามว่า "Tampak Siring"
น้ำที่สามารถชโลม อาบ ดื่ม แล้วแต่ศรัทธานะค่ะ 
ปล. น้ำน่าจะไม่สกปรกมาก ลองดูไปเรื่อยๆนะค่ะ


วันนี้ขอเริ่มจากด้านหน้าก่อนเลยเนอะ

http://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internet

บริเวณรอบนอก

http://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internet

เริ่มเข้าด้านใน..พิธีกรรมเล็กน้อย ก่อนลงบ่อศักดิ์สิทธิ์ (มั้งนะ)

http://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internet

ผู้ชายคนนี้ทำพิธีนานมา วนไปทุกอันเลย

http://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internet

เสียดายที่ลืมเอาขวดไปรองรับน้ำมาฝากพี่ๆ เพื่อนๆ
โดยเฉพาะพี่เจี๊ยบ ที่มักน้อย ขอแค่น้ำทะเลบาหลีใส่ขวด
ถ้าเจ๊บอกก่อนไป จะเอาน้ำศักดิ์สิทธิ์มาแทน

อันนี้แหล่ะเข้าสู่หัวใจ ที่มาของน้ำศักดิ์สิทธิ์ จะเป็นบ่ออยู่ด้านหลังของบ่อที่อนุญาตให้ผู้คนลงไปอาบ
ถึงได้บอกว่าน้ำที่ไหลมาจากท่อ มันไม่น่าสกปรก

http://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internet

และภาพต่อไปนี้ จะเป็นที่มาของชื่อน้ำพุศักดิ์สิทธิ์ ไม่ทราบจะมองออกกันไหม
มันถ่ายยากเพราะน้ำใสจนเป็นกระจกสะท้อนเลย

http://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internet

เห็นกันไหมค่ะ ไอ้ที่เป็นวง ๆ เหมือน...กราฟทำนายพายุอ่ะ เอ่อไม่รู้จะบรรยายยังไงแฮะ
นั่นล่ะค่ะ ที่มาของน้ำ มันจะผุด ๆ ปุด ๆ ดินรอบๆ ก็จะเป็นวง ๆ เหมือนสะดือทะเล

ก่อนจะพาไปที่อื่น ๆ เห็นดอกของต้นไม้ ต้นหนึ่ง สีแดงสด และได้ยินคนบอกว่า มันคือ ดอกแคร์แดง
เลยจัดเก็บไว้ เพราะชอบชื่อและสีของมัน ถึงแม้ว่าจริงๆก็ไม่รู้มันจะใช่แคร์แดงรึเปล่า ก็ตาม

http://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internet

*****************
เบื่อวัดและความศักดิ์สิทธิ์กันหรือยัง
ไปดูภูเขาไฟและช็อปปิ้งกันก่อนสักนิดไหม
แต่บอกก่อนนะค่ะ ว่าบาหลีมีฝนเยอะมาก
ท้องฟ้าไม่ค่อยเปิด เสียดายกะรูปที่ควรจะสวย  เพราะฝีมือก็ห่วยอยู่เป็นทุนเดิมT_T

ภูเขาที่เห็นลิบๆนี่แหล่ะค่ะ เรียกว่า MT. Batur เป็นภูเขาไฟที่ยังดับไม่สนิท
สีดำๆ ที่เห็น คาดเดาว่าเป็นผลพวงจากลาวาของภูเขาไฟ
อินโดฯ มีภัยธรรมชาติค่อนข้างเยอะ
ตึกรามบ้านช่องถูกห้ามสร้างสูงเกิน 15 เมตร

ขณะถ่ายภาพนี้ เรายืนอยู่ที่ คินตามณี เทือกเขาที่สูงมีหมอกและอากาศเย็นตลอดทั้งปี

http://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internet

*******************
อ่ะ อ่ะ อยากไปช็อปกันหรือยัง แต่บอกก่อนว่าที่ ๆ จะพาไป...
ชมได้...ถ้าจะซื้อก็คิดนานสำหรับคนงบน้อยอย่างตัวเอง
แต่ก็นะ ของดี ย่อมมีราคา เป็นธรรมดา ที่เราจะหาสินค้าเยี่ยงนี้จากตลาดทั่วๆไปยากสักหน่อยค่ะ
โซนที่เราจะไป เค้าจะเรียกหมู่บ้านศิลปะ เพราะจะมีศิลปะหลายแขนงให้...
เลือกซื้อ เลือกชม เลือกสัมผัส (2 อย่างหลังเป็นสวรรค์ของเราเลยแฮะ)

http://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internet

--------------
ที่แรก...ร้านผ้าบาติก ซึ่งเป็นสินค้าชิ้นหนึ่งที่ขึ้นชื่อของอินโดฯ

ให้นามบัตรก่อนเลย เผื่อใครสนใจ

http://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internet

การสาธิตการทำผ้าบาติก จะอยู่ด้านหน้าเลยค่ะ
 
http://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internet

ส่วนด้านใน จะแบ่งเป็นห้องแสดงภาพผ้าบาติก ที่คนส่วนใหญ่นิยมเอามาแขวนประดับบ้าน

http://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internet

http://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internet

http://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internet

ส่วนอันสุดท้ายนี้ เป็นอะไรที่สวยนะ

http://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internet

บาหลีมีหน้ากากที่เพนท์บนวัสดุหลายประเภท แต่หลัก ๆ คือไม้ หาซื้อได้ทั่วไป
โดยส่วนตัวชอบ ก็ไม่กล้าซื้อ เพราะถ้าเอามาแขวนที่บ้าน ดึกๆ ตื่นมาเห็น กลัวตกใจจนหมดสติ

------------------
เราไปกันต่อดีกว่า อันนี้สำหรับคนชอบไม้แกะสลักนะค่ะ
ราคาค่างวด ไม่ต้องพูดถึง ติดป้ายเป็นเงินดอล์ลาค่ะ แต่สมราคาแน่นอน

ชิ้นแรกที่นำมาโชว์ เห็นแล้วก็ปลื้มใจแทนคนทำค่ะ

http://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internet

ส่วนอันนี้ สัตว์ขึ้นชื่อ มังกรโคโมโดเป็นสัตว์เลื้อยคลานคล้ายกิ้งก่าใหญ่ หรือคล้ายๆตะกวด
มีอยู่ที่เกาะโคโมโด อินโดนีเซีย สัตว์ใกล้สูญพันธุ์ ข่าวว่ามันดุด้วย 
อยากจะเอาภาพเฉพาะสัตว์มาโชว์นะ แต่มันฮอตมาก เลยได้มาภาพนี้ภาพเดียว
 
http://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internet

และนี่คือเบื้องหลัง....งานไม้แกะสลัก

http://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internet

เราเข้าไปชม แม้ไม่ซื้อ พนักงานในร้านหรือแม้แต่พี่ๆช่างไม้ใจดีและเป็นมิตรจริง ๆ
ชมคนบาหลีด้วยใจเลยค่ะ
------------------
แนะนำที่อื่นๆ มาพอหอมปากหอมคอ เราไปวัดกันอีกสักที่นะค่ะ
วัดนี้สวยและอลังการ ในความรู้สึกชอบที่นี่มาก
แม้การเดินทางจะลำบากและน่ากลัวสำหรับรถใหญ่อยู่บ้าง เพราะอยู่บนเขาค่ะ

สถานที่นี้ชื่อว่า ปุระเบซากี (Pura Besakih)
จะต้องเดินขึ้นไปเรื่อยๆ แต่ก็ไม่เป็นอุปสรรคสำหรับคนกลัวความสูง แน่นอนค่ะ
ภาพที่จะชมต่อไปนี้เป็นเสี้ยวหนึ่งในความรู้สึกนะค่ะ

http://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internet

http://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internet

http://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internet

http://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internet

สำหรับที่แห่งนี้ ห้ามผู้หญิงที่มีรอบเดือนเข้าภายในวัดค่ะ
และหากอยากเข้าไปชมโดยละเอียดต้องเสียค่าไกด์ให้เค้พาชมค่ะ
-----------------------
และสุดท้ายแล้ว เรามาเกาะบาหลีทั้งที จะไม่ได้สัมผัสชายหาดและอาหารทะเล ก็กระไรอยู่เนอะ
เราไปทะเลกันดีม๊ะ
พาไป Kuta Beach แล้วกันนะค่ะ

บริเวณชายหาด
http://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internet
http://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internet

http://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internet

http://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internet

รีสอร์ทริมทะเล
http://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internet

http://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internet

http://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internet

ดินเนอร์ริมทะเล
http://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internet

อาหารทะเล กุ้ง หอย ปู ปลา ปลาหมึก และล็อบสเตอร์ทารก รสชาดอร่อย ถ้าลดความไหม้ลงหน่อยนะค่ะ
http://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internet

และนี่ วงดนตรีที่ร้องเล่นได้สุดยอดจริง ๆ เพราะมากมาย
http://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internet

สิ้นสุดแล้วการเดินทาง
แม้คลื่นจะซัดลบรอยเท้าบนหาดทรายได้
แต่มันไม่สามารถลบภาพ ความทรงจำดีๆออกจากใจเราได้
ฉันใดก็ฉันนั้น...เราจะจดจำสิ่งต่างๆไว้ มีโอกาสเมื่อไหร่ เราไปกันอีกนะ นะ

"ไม่มีงานเลี้ยงใด ไม่มีวันเลิกลา"
ถ้อยคำที่ยังคงไม่มีวันตาย
*****************

ก่อนจบ ซึ่งที่ขาดไม่ได้คือผลไม้พื้นเมืองของอินโดฯ
"สะลัก" หรือ สละ ในนามที่คนไทยรู้จัก
http://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internet
ดูผิวเผินก็เหมือนกะสละบ้านเราเนอะ แต่มันมีข้อแตกต่างหลักๆอยู่ 3 ประการในความคิดตัวเองนะ
คือ 1. เปลือกไม่มีหนาม ปอกง่าย
2. เนื้อจะแข็งๆกรอบๆ เม็ดร่อนจากเนื้อเลย รสชาดคล้ายๆสละบ้านเราแต่จะติดรสฝาดนิดๆ
(บางพันธุ์ หวาน กรอบ ไม่ฝาดเลย เช่น สะลักน้ำผึ้ง)
3. เก็บไว้ได้นานในตู้เย็น รสชาดเหมือนเดิม แต่เปลือกปอกยากกว่าเดิมหลายเท่าตัว

---------------------------
เฮ่อ สิ้นสุดทริป คงจะหมดเรื่องเล่าไปอีกนาน
ยังไงก็ใกล้จะปีใหม่ไทยแล้ว สวัสดีปีใหม่ล่วงหน้านะค่ะทุกท่าน
โชคดีนะค่ะ อย่าลืมว่าความสุขสร้างได้จากความคิด

ขอบคุณที่ติดตามทริปบาหลี ยอคยา ตั้งแต่ต้นจนจบนะค่ะ





New entry diary:


Old entry Diary:

Like diary

Facebook
Private comment...to leave a comment press thebelow...


555 พี่ก็ไม่รู้นึกยังไง แต่เมื่อเช้าพี่นึกถึงน้องเอียดแล้วประโยคนำหน้าชื่อแบบนี้มันลอยตามมาเลย

อ่ะ ก็ได้ไม่เรียกก็ได้เดี๋ยวจะหาว่าคนชรารังแกเด็ก

FooN
04/05/2011 10:32:00

แว๊ก...อาจารย์น้องเอียดอายุยืนจริงๆ วันนี้พี่กะจะมาเม้นท์ถามว่า อาจารย์น้องเอียดหายไปไหน แล้วก็มาทักทายให้พี่หายคิดถึงนะจ๊ะ

อยากทานไหมเอาไว้พี่จะทำให้ทานแต่มีข้อแม้ว่า ต้องแลกเปลี่ยนกับการเป็นตากล้องให้พี่กับพี่เจี๊ยบนะ (นึกในใจ ซื้อทานเองก็ได้ใช่มั้ยเนี่ย)

FooN
04/05/2011 09:23:00

หายไปนานเลยนะจ๊ะน้องเอียด ขอบคุณสำหรับคำอวยพรจ้า เดี๋ยวสัปดาห์หน้าพี่มีนจะเริ่มลุยเรียนขับรถเกียร์ธรรมดาแล้วล่ะ ไม่รู้หมู่หรือจ่า ค่อยมาเล่าให้ฟังแล้วกันเนอะ

มีน
04/05/2011 08:07:00

ขอบคุณน้าเอียดมากค้าบบ
เมื่อไร่จะมาอัพไดจ้ะ หายไปนานเลย คิดถึงๆ

นู๋นิต
29/04/2011 21:24:00

น้องเอียดจ๋าเมื่อไหร่จะอัพเดทไดหน่อยจ๊ะ
แหมเข้ามาแอบอ่านแอบเม้นพี่ๆแต่ตะเองหายไปเลยนะคะ อิอิ
ยังไงก็มาอัพบ้างนะจ๊ะ คิดถึงจ้า ^^

( อ้อ นึกถึงเรื่องผลไม้เข็นจริงๆ
บางทีไม่คิดอะไรก็โอนะแต่ถ้าคิดก็ไม่ค่อยกล้าซื้อทานเหมือนกันนะ
เพราะพี่ชอบจินตนาการแบบว่าหลังจากที่คนขาย
เข้าห้องน้ำอะแล้วมาขายอะไรเงี้ยพวกโรตีอีกอะ)  555 ไม่รุ้ใครจะคิดแบบพี่มั่ยนะ:P

Fairy
07/04/2011 17:53:00

โอ้วว ถ้าแข่งปิงปองได้ตั้งแต่สองขวบ ก็จะพาไปออกงานวัดเลยล่ะค่ะ ฮ่าๆๆๆ ก็หวังว่าเค้าจะชอบเล่นกีฬานะคะ ตอนนี้ก็เห็นแววแล้วว่าชอบเตะบอล กับปิงปอง ก็ต้องรอดูกันต่อไป

นู๋นิต
06/04/2011 00:48:00

ขอบใจนะจ้ะที่จะติดตามเมคินต่อไป จะพยายามไม่ติสนะคะ แต่อาจจะขี้เกียจแทน ฮ่าๆๆๆ

นู๋นิต
03/04/2011 20:52:00

เรื่องจับนมจูเลียตไว้จะมาเล่าให้ฟังในไดอารี่พร้อมเพื่อนๆนะจ๊ะน้องเอียด อิอิ

มีน
03/04/2011 19:01:00

วันนี้ดีใจแหะตามน้องเอียดไปช้อปปิ้งไม่เสียเงินมากเพราะมันไม่มีอะไรถูกใจถูกจริตกระเป๋า จะมาแพ้ก็ตรงสละนี่แหละ

ไอ้เจ้ามังกรนั่นพี่เห็นคงมีกรี๊ดแตกกันมั่งแหละ ปรกติบ้านพี่ติดคลองเป็นสวนก็จะมีพวกตะกวดมาเพ่นพ่าน ถ้าเดินไปเจอแบบตั้งตัวก็ไม่ตกใจแต่ถ้าเดินไปแล้วบังเอิญโผล่มาใจพี่ไปอยู่ที่ตาตุ่มเลยน้องเอียด

โนน์
02/04/2011 07:45:00

เอ่อ  ชอบหน้ากากอะ มานแปลกดี  ชอบดู แต่ยังไม่เคยดูตอนกลางคืนอะ มะรู้มานน่ากลัวป่าว อิอิ
เรื่องรถผลไม้ คนไทยอย่างเราๆ เห็นแล้วต้องถอยล่ะคร้า บ้านเราดูดีกว่ากันเยอะ

เจ้าตัวโคโมโดนี่ เหมือนลากไก่ไปกินในน้ำแถวบ้านเราป่าวอะค่ะ 5555555555
ขอบคุณที่เอารูปมาโชว์ค่ะ

Tukie
02/04/2011 05:12:00

น้ำในบ่อใสจนเห็นเงาสะท้อน พี่ก็พยายามเพ่งมองตามที่น้องเอียดเขีนยน กว่าจะเห็นหาอยู่พักใหญ่เลยจ้า สำหรับวันนี้ขอเม้นท์เรื่องหน้ากากแล้วกัน พี่เห็นแล้วกลัวไม่กล้าซื้อกลับมาแน่ๆ เพราะถ้าเอามาแขวนที่บ้าน กลางค่ำกลางคืนอาจจะช็อคโดยไม่รู้ตัว หน้ากากของเวนิชสิสวยสุดๆ อิอิ พี่มีนมีด้วยน๊าา พี่จีซื้อให้ 
ส่วนเรื่องรถเข็นผลไม้ มันดูสกปรกเกินไปจริงๆ นะ ไม่เหมาะสำหรับขายผลไม้เลย พี่มีนก็เหมือนพี่รินล่ะไม่ได้อนามัยอะไรมากมาย แต่เห็นแล้วกลัวแค่นั้นเอง เพราะรถเข็นผลไม้ข้างทางบ้านเราสะอาดกว่ากันเยอะเลยจ้า 

มีน
01/04/2011 21:18:00

แปลกนะคะประเทศที่มีชาวมุสลิมเยอะที่สุดในโลก แต่ก็ยังมีวัดมีสถานที่ศักดิ์สิทธิ์แบบนี้ให้เราได้เห็น
ถือว่าเป็นสถานที่ๆน่าสนใจมากเลยอะค่ะ :)
ส่วนเรื่องรถผลไม้อะนะพี่ว่าใครเห็ฯก็คงคิดเหมือนกันหมดอะค่ะ พี่เองก็ใช่ว่าจะอนามัยมากมาย
แต่นี่มันแบบเกิ๊นนน..ไปหน่อย 555...แล้วก็ไอ้ตัวโคโมโดนี่พี่เกลียดมันมากๆๆเลยอะ รองจากหนอน
ไม่รู้สิแต่รู้สึกว่ามันน่ากลัวอะ แต่แปลกนะที่บนเกาะโคโมโดก็มีชาวบ้นกล้าที่จะใช้ชีวิตอยู่กะมันด้วยอะ
ทั้งๆที่ก็มีข่าวออกมาให้ได้ยินนะว่ามันกัดและกินคนด้วยอะ แค่นึกถึงหน้าตามันก็สยองละ

Fairy
01/04/2011 17:38:00