Home Sitemap Login Help Comments

Diary Of Us

Everyone can have their own personal diary on the Internet

Everyone can have their own personal diary on the Internet


User: 
Search: 
Date: 


Pag.:

5/8/2018
13/7/2018
19/6/2018
17/6/2018
6/6/2018
28/3/2018
12/12/2017
22/11/2017
10/11/2017
29/10/2017
12/10/2017
6/10/2017
6/9/2017
17/4/2017
26/3/2017
21/3/2017
18/2/2017
12/2/2017
18/1/2017
9/1/2017

Pag.:

Click to URL for copy link [ http://www.diary-of-us.com/DiaryPage/diary_1329.asp ]  Page view: 4.110 Time
Country United States 2394 Peaple
2.394
Country Anonymous Proxy 774 Peaple
774
Country Thailand 574 Peaple
574
Country China 197 Peaple
197
Country Germany 40 Peaple
40
Country Australia 34 Peaple
34
Country United Kingdom 30 Peaple
30
Country Asia/Pacific Region 15 Peaple
15
Country Italy 14 Peaple
14
Country France 13 Peaple
13
Country Russian Federation 5 Peaple
5
Country Sweden 3 Peaple
3
Country Ukraine 2 Peaple
2
Country Finland 2 Peaple
2
Country Korea - Republic of 2 Peaple
2
Country Venezuela 2 Peaple
2
Country Lao People
1
Country Luxembourg 1 Peaple
1
Country Norway 1 Peaple
1
Country Belgium 1 Peaple
1
Country Canada 1 Peaple
1
Country Singapore 1 Peaple
1
Country Spain 1 Peaple
1
Country Switzerland 1 Peaple
1
Country Taiwan 1 Peaple
1
  RSS
RSS

Un 11/04/2011 
หนามหวายทำพิษและวันสั้นๆที่มีเรื่องมากมาย 


วันนี้ตื่นแต่เช้าไปวัดทำบุญ วันพระ 
ถือเป็นการไปวัดครังแรกในรอบหลายเดือน 55 (นับตั้งแต่วันออกพรรษา)
ไปเพลก็ไปแค่ครั้งเดียว เพราะคิดว่า พระท่านไม่กรวดน้ำตอนเพล
ก็เลยไม่ชอบไปเพลเท่าไหร่ เราเคยถามแม่ว่า เราจะกรวดน้ำเองที่บ้านได้มั้ย
แม่ตอบว่า .....อย่าเวอร์หลาย กรวดแค่ในวันพระก็พอ
แม่ก็ไปจังหัน (ทำอาหารและปัจจัยไปวัดตอนเช้า)ทุกวันพระอยู่แล้ว กรวดแล้ว
ข้อยเลยไม่พูดอะไรต่อ  ปกติแม่จะไปวัดทุกวันพระ แต่แม่ไม่สบาย
มือยังอักเสบและบวมเบ่ง สาเหตุจาก โดนหนามหวายตำเข้าที่นิ้วชี้ เมื่อหลายวันก่อน
ก่อนหน้าวันที่เราทำแกงหน่อไม้ แม่ทำแกงหวาย
และปอกหวายกลางคืนแบบมั่นใจไม่ใส่ถุงมือหรือเอาอะไรมารองมือตอนปอกเปลือกหวาย
เลยโดนหนามหวายตำมือ ทีแรกก็ไม่เป็นอะไรมาก พอแค่รู้สึก
คืนต่อแม่คงรู้สึกเจ็บแบบรำคาญๆ เหมือนที่เราโดนหนามอะไรตำ
เลยขอให้เราเอาเข็มมาแคะหา ข้อยไม่ทำให้ค่ะ เพราะกลางคืนและหนามหวายนะเล็กและใส
ไม่อยากเอาเข็มไปควานหาในเนื้อเดี๋ยวจะอักเสบได้ อีกอย่างมันจะเป็นแผล
ข้อยไม่อยากให้แม่มีแผลแม้แต่แผลเล็กๆน้อย เพราะไม่แน่ใจว่าแม่จะเป็นเบาหวานรึปล่าว
แผลจะหายยากมาก   น้าๆในครอบครัวก็พากันเป็นเกือบทุกคน 
**บางครั้งลูกก็เป็นฝ่ายถูก เฮ่อ ไม่ฟังลูกค่ะ แอบไปเอาเข็มทิ่มๆแคะๆ 
ทั้งวัน พอกลางคืนก็แคะอีก ทีนี้ปวดค่ะ ตอนเช้ามามือบวมเบ่ง ตรงข้อนิ้วชี้ก็ดูบวมแบบสีคล้ำๆ
บอกจะพาไปหาหมอก็ไม่ไป กลัวหมอผ่าดู และไม่รู้ไปได้ข่าวมาจากไหนว่า หมู่บ้านข้างๆเคยมีคนไปหาหมอแล้ว หมอผ่า แล้วพิษก็วิ่งเข้าหัวใจตาย พูดยังไงแม่ก็ไม่ยอมไปหาหมอ เราก็กลัวนะ กังวลกลัวแม่เป็นเบาหวาน ในใจก็กลัวถ้าไปหมออาจผ่าดู การผ่าทำให้เป็นแผล
คนเป็นเบาหวานส่วนมาก เสียนิ้ว เสียมือ เสียเท้า เพราะแผลเน่าเป็นพิษอักเสบ
สรุป แม่เลือกรักษาแบบชาวบ้านด้วยการเป่าสมุนไพร ทาสมุนไพร
มันก็ยุบๆลงแล้ว แต่เราก็ต้องคอยเตื่อนแม่ว่าอย่าลูกอย่าคลำมันมาก อย่างต้องมันบ่อย
**หวังว่าแม่คงจะหายไวๆ**
เมื่อคืนมีเรื่องในหัวหลายเรื่อง เราก็เลยก็เอาหนังสือสวดมนต์มาอ่าน 
เจอบทสวดแผ่ส่วนกุศลหน้าหนึ่งที่มีคำสวดแตกต่างกันแล้วแต่ว่าจะสวดให้ใคร
ให้พ่อแม่ ญาติ ครูอาจารย์ เทวดา เปรต เจ้ากรรมนายเวร ก็เลยท่องสวดไปหนึ่งรอบ
อยากให้แม่หายดี และให้สามีเจริญขึ้น เป็นผู้ใหญ่มากขึ้น ลืมแผลอดีตในใจ
และเปิดใจให้กว้างขึ้น
ครั้งนี้เป็นการกรวดน้ำที่ตั้งใจมากๆ เพราะพกกระดาษเล็กจดคำเจริญภาวนาไปด้วย
มันยาวจำไม่ได้ อิอิ หลังลงศาลาวัดแล้ว ก็หลบๆไปหาต้นไม้ที่ไม่มีคนไป 
หลังจากได้กรวดน้ำแล้วก็ เบาใจขึ้นมาก
คงต้องหาโอกาสไปวัดให้บ่อยขึ้น 
**วันนี้ลางาน ด้วยเหตุผล 2 อย่าง
หนึ่งไปวัดวันพระจะใช้เวลานานที่วัด สายไปทำงาน 
สองต้องไปร่วมพิธีเผาศพน้าลูกพี่ลูกน้องกะแม่ที่หมู่บ้านอื่น และพอดีน้องชายจะเยี่ยมแม่
น้องมีรถเลยถือโอกาสได้น้องชายพาญาติๆไป น้าที่หัวใจวายตาย (ไหลตาย)
ก่อนวัยอันควร ด้วยอายุแค่ 45 ปี สงสารลูกชายแก ยังเล็กๆอยู่ ม.3 กะ ป.6 แต่ตัวเล็กๆ
เห็นตอนบวชจูงพ่อรอบเมม เดินไปร้องไห้สะอึกสะอื้นไปบวกกับเพลงธรณีกรรแสง
ข้อยหรือจะกลั้นน้ำตาอยู่ 
**ักลับมาบ้าน ก็รี่ไปดูหลานน้อยลูกน้องสาว (ลูกพี่ลูกน้อง)
ที่เพิ่งคลอดและออกมาอยู่ไฟที่บ้านแล้ว เราเห่อมาก บ้านติดกัน
อิอิ เทียวไปดูไปช่วยเค้าอุ้ม
 น้องชายบอกว่า ถ้าอยากได้ลูกก็ไปขอเด็กมาเลี้ยงสิ
น้องชายบอก ตัวมันไม่ขอมี ตอนนี้ก็เอาหลานลูกน้องชายเมียมาเลี้ยงจนเข้าอนุบาลแ้ล้ว
และถ้าเมียอยากมีลูกเอง คงต้องเลิกกัน ปั้นปลายชีวิตไม่มีคนเลี้ยงไม่เห็นแคร์ เกษียณราชการก็ยังมีเงินบำนาญเลี้ยงตัวไป และจะขอบวชจนตายในผ้าเหลือ
ดูน้องชายคนเล็กข้อยพูดสิ  วันนี้ที่ขับรถมาไกลก็มาปรึกษาพ่อแม่เรื่องบวช
บอกอยากบวช สัก 3 เดือน ยังไงก็จะลาราชการบวช
ปิดเทอมรอบนี้ ทีแรกตั้งใจจะบวช แต่ติดภาระหลายอย่าง 
 อยากให้น้องบวชเหมือนกัน ลูกชายแม่ 3 คน
ยังไม่มีใครได้บวชเลย
**ขอขอบคุณอังและพี่ที่สำนักงานที่ให้หนังสือธรรมมาหลายเล่ม**
เราก็ขอให้อังและพี่ที่ให้หนังสือธรรมมาจงมีแต่ความสุข ความเจริญ ความสมหวัง
"สัมพะทานัง ธรรมะทานัง ชินาติ"
ธรรมทานย่อมเหนือกว่าการให้ทานทั้งปวง
 ******





New entry diary:


Old entry Diary:

Like diary

Facebook
Private comment...to leave a comment press thebelow...


ขอให้อีแม่หายเร็วๆเด้อ เดี๋ยวบ่ได้เล่นกุ้งไก่เด้อ อิอิอิอิ

maita
12/04/2011 16:59:00

ขอบคุณน้องตุ๊กกับน้องมีนมากนะค่ะ


12/04/2011 15:29:00

สงสารแม่เอื้อยอันจ้า  หาย เพี๊ยง หายเพี๊ยง ^^

พี่อัน ได้ไปทำบุญบ่อยๆเก่งจัง นู๋นานๆ เข้าวัดที อิอิ

Tukie
12/04/2011 12:58:00

หนามหวายถ้ามาอยู่ในเนื้อเราเมื่อไหร่ เจ็บระบมจริงๆ ค่ะ พอๆกับหนามระกำ กว่าจะหายปวดไปหลายวันเลย โดยเฉพาะหนามฝังในด้วยนะ ทรมานแบบสุดๆ เข้าใจเลยค่ะ
ยังงัยขอให้หายเร็วๆ นะค่ะ 

มีน
12/04/2011 10:04:00