Home Sitemap Login Help Comments

Diary Of Us

Everyone can have their own personal diary on the Internet

Everyone can have their own personal diary on the Internet


User: 
Search: 
Date: 


Pag.:

5/8/2018
13/7/2018
19/6/2018
17/6/2018
6/6/2018
28/3/2018
12/12/2017
22/11/2017
10/11/2017
29/10/2017
12/10/2017
6/10/2017
6/9/2017
17/4/2017
26/3/2017
21/3/2017
18/2/2017
12/2/2017
18/1/2017
9/1/2017

Pag.:

Click to URL for copy link [ http://www.diary-of-us.com/DiaryPage/diary_1448.asp ]  Page view: 2.259 Time
Country United States 1082 Peaple
1.082
Country Anonymous Proxy 968 Peaple
968
Country China 75 Peaple
75
Country Germany 36 Peaple
36
Country Italy 22 Peaple
22
Country United Kingdom 21 Peaple
21
Country France 18 Peaple
18
Country Thailand 9 Peaple
9
Country Ukraine 4 Peaple
4
Country Netherlands 4 Peaple
4
Country Sweden 4 Peaple
4
Country Russian Federation 2 Peaple
2
Country New Zealand 2 Peaple
2
Country Luxembourg 2 Peaple
2
Country Venezuela 2 Peaple
2
Country Korea - Republic of 1 Peaple
1
Country Norway 1 Peaple
1
Country Iceland 1 Peaple
1
Country Czech Republic 1 Peaple
1
Country Asia/Pacific Region 1 Peaple
1
Country Australia 1 Peaple
1
Country Belgium 1 Peaple
1
Country Canada 1 Peaple
1
  RSS
RSS

maita 25/05/2011 
ประสาทเกือบแตก  



เมื่อวานตอนเย็นรีจีสเปิดตู้ที่เก็บพลาสปอร์ตดู

แล้วถามว่าพลาสปอร์ตอังหายไปไหน

ปกติมีแต่รีจีสที่เป็นคนเอาใส่กระเป๋าให้  ตอนเราไปเที่ยวที่ไกลๆ

พอกลับมาถึงก็เขาอีกนั้นแหล่ะที่เป็นคนเอาไปเก็บ

พอเราคิดได้อย่างนั้นก็บอกไปเลยว่าฉันไม่เคยยุ่งเลยนะ

เขาก็บอกว่าไม่ใช่เขาแน่แน่ 

จะใครก็แล้วแต่  แต่ตอนนี้ต้องช่วยกันหาก่อน

บ้าเอ้ย ....  เครียดสุดสุด

เราก็หาตามโชฟา ใต้โต๊ะ ใต้ตู้ ในเป้ที่สะพายไปร้านมูบเมื่อสัปดาห์ก่อน

หาแบบค่อยๆ หา ไม่โวยวาย  หาแบบใจเย็น

หาจนหมดที่หา แต่ก็หาไม่เจอ  ความเครียดเป็นทวีคุณ

หาไม่เจอก็ได้แต่มองหากัน

คือประมาณว่าความยุ่งยากกำลังคืบคานเข้ามาหาพวกเจ้าแล้วอะไรประมาณนั้น

เครียดจริงๆนะ ปวดประสาทสุดสุด  พร้อมคิดไปว่าถ้าหาไม่เจอเย็นนี้คงไม่มีใครนอนหลับแน่แน่

ยิ่งคิดก็ยิ่งเครียด ยิ่งเครียดก็ยิ่งคิด มันอยู่ที่ไหน มันหายไปไหน

แล้วยังงัยไม่รู้รีจีสไปเปิดดูเป้ที่ข้อยสะพายไปร้านมูบอีกที

แล้วก็ควักมันออกมาพร้อมโชว์ให้ดู

  ข้อยก็นึกออกค่ะ ว่าตัวเองใส่ไปเองแหล่ะวันที่ไปร้านมูบ ตอนกำลังหานึกไม่ออก

มานึกออกตอนเจอแล้วมีประโยชน์มากกกก

เราก็เปิดดูในเป้นะแต่ที่ไม่เจอเพราะเราซุกเอาไว้ในกระเป๋าเล็กในสุด

ซุกเองหาไม่เจอ จำอะไรไม่ได้ โทษคนอื่นอีก ๕๕๕

พอหาเจอใครบางคนก็หัวเราะเยาะข้อยไม่เลิก พร้อมประโยคเด็ด ฉันไม่เคยไปยุ่งเลยนะ

อายมาก  เสียหน้าด้วย

๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕

,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,





New entry diary:


Old entry Diary:

Like diary

Facebook
Private comment...to leave a comment press thebelow...


ตามหาทางเข้าบ้านจนถูก ขอบคุณ คุณไมตาสำหรับกำลังใจนะคะ
ยินดีที่ได้รู้จัก ปุ๋ยค่ะ

puikewhy
28/05/2011 13:27:00

ไม่ได้คิดจะออกเรือนจริงๆค่ะ ยังไม่มีใครมารับไปอยู่เรือนเขาเลยค่ะ เฝ้าคานต่อไป ฝึกทำไข่เค็มเอาไว้ประกอบอาชีพไงคะคุณไมตา ^_^

FooN
27/05/2011 12:47:00

พี่ไมตา ไม่ยากหรอกค่ะรินคิดว่าพี่ไมตาทำได้แน่นอน
ตอนนี้เห็นทำได้ตั้งหลายอย่างแล้ว..และแต่ละอย่างก็ดูยากๆกว่านี้ทั้งนั้นเลย ^^

Fairy
26/05/2011 22:59:00

ฝนก็คิดเหมือนคุณไมตาแหละค่ะ ไม่ว่าใครจะมาเป็นเราก็ยังต้องทำงานหาเงินเหมือนเดิมอยู่ดี แต่ก็อย่างว่าเน๊อะ คนเราต่างจิตต่างใจ เพียงแต่ไม่เข้าใจว่า จะเอามานั่งทะเลาะกันทำไมเพราะเราอ่ะเพื่อนกัน แต่นักการเมืองเนี่ยห่างตัวเราตั้งเยอะ

FooN
26/05/2011 11:31:00

555 เขาไม่กลัวแต่ฝนอ่ะเหงื่อแตกไปตลอดทาง ยังคิดในใจว่าดีนะที่เขาอยู่ภูเก็ตนานๆเข้ากรุงเทพที ถ้าอยู่กรุงเทพแบบเราๆ ฝนละไม่อยากจะคิด เพื่อนฝนคนนี้แบบว่าแรงจัดเลยค่ะคุณไมตา ฝนพลาดเองที่คิดว่าเรากลางแล้วแต่เขามีข้าง

FooN
26/05/2011 10:36:00

ฝนว่านะคะถ้าแท้กซี่คันนั้นเจอเจ้านายคุณไมตาตอนเช้า เจอเพื่อนฝนตอนเย็น คงประสาทเสียไปทั้งคืนแน่ๆ เพื่อนฝนคนนี้ก็ใช่ย่อย นั่งไปด้วยกันฝนละกลัวแท้กซี่จะปาดคอ

FooN
26/05/2011 10:23:00

พี่ไมตา นานๆ น้องจะเห็นครูยิ้มให้สักที ถมใจดีส่งทิชชู่ให้อีกแน่ะ มันก็เลยอดดีใจไม่ได้ ได้เห็นครูในอีกหนึ่งอริยาบถ

มีน
25/05/2011 21:40:00

อังเอ้ยยย นี่แหละคนแก่หลงๆลืมๆ 555 ข้อยก็เป็นบ่อยเพราะฉะนั้นเวลาหาของอะไรไม่เจอ อย่าเพิ่งคิดว่าจะหาไม่เจอหรืออย่าคิดว่ามันหาย เพราะ**แค่หลงม่องไว้** อังเป็นคนอีสานแท้ๆทำไมแยกลูกอ๊อดไม่ออกหว่า 555 ลูกอ๊อดกบกับลูกอ๊อดคางคกต่างกันยังกะฟ้ากะเหว ลูกอ๊อดกบตัวอวบอ้วนใหญ่สีออกชมพูใสน่ารักๆ แต่ลูกคางคกตำเล็กดำเมื่อมสีดำสนิทจนดูไม่ออกว่าตรงไหนตาตรงไหนปาก มีแต่พุงโตกะหางยาวเล็กๆ น่าเกลียดจะตายไม่มีใครเค้าไปจับมาขายหรอก หุหุ เรานะแยกได้หมดทุกลูกอ๊อดนะ กบ  เขียดจินา (สุดยอดลูกอ๊อด)เขียดอีโม้ เขียดตะปาด           เขียดบักแอะ เขียดน้อย เขียดขาคำ (ลูกอ๊อดสวยไฮโซขาวใสบอบบางดูคล้ายปลานาง) เขียดอะไรอีกหว่านึกไม่ชื่อไม่ออก 55
ปล.ขอบคุณที่ชมเรื่องหมวกแต่เราถักรีบมากใบใหญ่เกิน หลวมนิดๆ เราก็เคยคิดว่าจะทำให้อังนะ แต่เวลาและโอกาสไม่มี ก่อนอังไปโน้น  ยังไงก็จะถักให้อยู่แล้ว ชอบสีอะไร  ชอบไหมเส้นเล็กหรือเส้นใหญ่ บอกมาละกัน แต่หลังจากที่เรากลับจากโน้นก่อนนะ อิอิ


25/05/2011 19:25:00

อ่านไปก็ลุ้นไปอ่ะพี่ไมตา นึกว่าจะไม่เจอซะแล้ว พาสปอร์ตหายนี่ยิ่งกว่าเงินหายอีกนะเนี่ย  แต่ก็ดีใจด้วยค่ะที่หาเจอแล้ว

นู๋นิต
25/05/2011 15:03:00

หายไปยุ่งตายเลยพี่ไมตา
โอ๋เคยหายแล้ว ไปลอนดอนแทบไม่ทัน
ตอนนั้นยังไม่ได้เป็น เรสซิเด้นด้วย แค่มาเที่ยวเฉยๆ
ยุ่งสุดๆๆๆๆๆๆ เก็บไว้ให้ดีๆนะค่ะ

oh uk
25/05/2011 12:51:00

เจี๊ยบเป็นงี้ประจำคุณไมตา ถนัดเก็บแต่เอกสารไร้สาระ
เอกสารสำคัญต้องให้ควานหาจนหัวใจตูมตามอยู่เรื่อย
ของคุณไมตาไม่หายก็ดีแล้วค่ะ ค่อยหายใจทั่วท้องหน่อยนะ

jeab77
25/05/2011 11:59:00

เหตุการณืแบบนี้มีนเป็นบ่อยค่ะ หาไม่เจอแล้วพาลจี เถียงข้างๆ คูๆด้วยนะ พอรู้ความจริงโน่นล่ะ ถึงสำนึกผิดไปขอโทษจี 555 

มีน
25/05/2011 11:48:00

555 ขำคุณไมตาด้วยคนค่ะ ฝนเป็นบ่อยมาก คิดว่าใส่เอาไว้ในช่องหรือที่ ที่ปลอดภัยแต่กลายเป็นลืมแล้วโทษคนอื่นตลอด เอาน่า หายเครียดแล้วเน๊อะ

แล้วคุณไมตาเคยทานไหมคะลูกอ๊อดเนี่ย ฝนแค่แหย่กับคุณมาชิว่าฝนเอามันมาทอดกระเทียมพริกไทย คุณมาชิก็จะร้องไห้แล้ว

FooN
25/05/2011 11:20:00