Home Sitemap Login Help Comments

Diary Of Us

Everyone can have their own personal diary on the Internet

Everyone can have their own personal diary on the Internet


User: 
Search: 
Date: 


Pag.:

17/4/2017
26/3/2017
21/3/2017
18/2/2017
12/2/2017
18/1/2017
9/1/2017
23/12/2016
3/10/2016
11/9/2016
15/8/2016
13/8/2016
30/7/2016
22/7/2016
21/7/2016
15/7/2016
18/6/2016
11/6/2016
8/6/2016
3/6/2016

Pag.:

Click to URL for copy link [ http://www.diary-of-us.com/DiaryPage/diary_1475.asp ]  Page view: 8.108 Time
Country Anonymous Proxy 3970 Peaple
3.970
Country United States 3304 Peaple
3.304
Country Thailand 544 Peaple
544
Country China 107 Peaple
107
Country Asia/Pacific Region 28 Peaple
28
Country Australia 26 Peaple
26
Country France 21 Peaple
21
Country United Kingdom 21 Peaple
21
Country Germany 17 Peaple
17
Country Italy 15 Peaple
15
Country Hong Kong 10 Peaple
10
Country Norway 6 Peaple
6
Country Canada 5 Peaple
5
Country Japan 5 Peaple
5
Country Netherlands 4 Peaple
4
Country Singapore 4 Peaple
4
Country Russian Federation 3 Peaple
3
Country Indonesia 3 Peaple
3
Country Denmark 2 Peaple
2
Country Switzerland 2 Peaple
2
Country Malaysia 2 Peaple
2
Country Vietnam 2 Peaple
2
Country Taiwan 1 Peaple
1
Country Turkey 1 Peaple
1
Country Sweden 1 Peaple
1
Country Finland 1 Peaple
1
Country New Caledonia 1 Peaple
1
Country Korea - Republic of 1 Peaple
1
Country Lao People
1
  RSS
RSS

Kangi 10/06/2011 
เกือบแย่เพราะน้ำยาทำความสะอาดห้องครัว++เรียนขับรถครั้งที่ 9 ,10 


Thursday, 9 June 2011

Rimini, Italy
อุณหภูมิ 23 องศาเซลเซียส
ฝนตกช่วงเช้า เย็นๆ แดดจ้า

ห่างหายจากการอัพเดทไดอารี่ไปสองสามวัน
เพราะเครียดๆ และยุ่งๆ เกี่ยวกับการเรียนขับรถ แถมมาป่วยแบบเต็มๆ อีกหนึ่งวันทำเอาแทบแย่

ย้อนหลังไปวันพุธที่ 7 มิถุนายน
วันนี้เรามีนัดเรียนขับรถตอนสี่โมงเย็น ช่วงเช้าเลยได้ทำโน่นนี่ตามปกติ
ที่ลืมไม่ได้คือหุงข้าวเหนียว ทานคู่กับหมูฝอยที่ทำไว้จากไดอารี่ก่อนหน้า
ขอบอกว่าอร่อยมากๆ ทานไปตั้งสองจานแน่ะ
ไม่รู้ว่าเพราะอร่อยหรือว่าเราห่างหายจากการทานข้าวเหนียวกัหมูฝอยมานาน
ถ้านับก็สองสามปีกันเลยทีเดียว

http://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internetข้าวเหนียวร้อนๆ กับหมูฝอยกรอบๆ

ช่วงบ่ายๆ พอมีเวลา เกิดอยากทำสังขยาไว้ให้ที่รักทานกับขนมปังนุ่มๆ
แต่เราไม่มีใบเตย เลยคิดว่าเอาแครอทมาต้มให้สุกแล้วทำเป็นสังขยาแครอท
สีคงสวย และน่าทานเหมือนกัน อีกอย่างแครอทมีประโยชน์ต่อร่างกายมากด้วย
แล้วก้ไม่ผิดหวังจริงๆ สังขยาแครอทที่ทำออกมา เนี่ยม นุ่ม อร่อยมากๆ
สำหรับสูตรเพื่อนๆ ใน fb ถามกันมาหลายคน ไว้ทำรอบหน้าจะถ่ายรูปเอาสูตรมาลงให้นะจ๊ะ
ขอบอกว่าง่ายมากๆ เหมือนการทำสังขยาใบเตยล่ะ
แค่เอาแครอทมาต้มสุกแล้วบดให้ละเอียดใส่ลงไปแทนน้ำใบเตย

บ่ายสามกว่าๆ ที่รักก็มารับไปเรียนขับรถตามปกติ
วันนี้ครูบอกว่าจะทดสอบว่าเราพร้อมที่จะไปสอบได้รึยัง ครูเลยพาไปในสถานที่ที่ใช้สอบจริง
นั่นคือนอกเมือง ติดกับภูเขา เพราะครั้งนี้เราไปเป็นครั้งที่ 9
เวลาเรียนรวมก็ 5 ชั่วโมงพอดิบพอดี เพราะครั้งแรกเราลงเรียน 1 ชั่วโมง
จากนั้นรู้สึกว่ามันเยอะไป ที่รักอยู่ข้างหลังก็พลอยเหนื่อยไปด้วย
เลยเปลี่ยนมาเรียนครั้งล่ะครึ่งชั่วโมงแทน เรียกว่าเก็บเล็กผสมน้อย
ไม่เหนื่อยทั้งคนขับและคนอยู่ด้านหลัง แถมครั้งล่าสุดเราขับไว้ดีมาก
จนครั้งนี้ครูคิดว่าเราน่าจะถึงเวลาที่ไปสอบได้แล้ว ที่ไหนได้พอขับไปไม่นาน
ผ่านใจกลางเมือง รถติดหนักมากๆ กว่าจะฝ่าออกนอกเมืองได้
พอรถคันอื่นปาดหน้า ปาดหลังหลายรอบ เราก็เริ่มเสียสมาธิ ขับได้ไม่ดีเอาซะเลย
จนครูบอกว่า เราลืมที่เรียนมาแล้วใช่ไหม คงเป็นเพราะหยุดไป 4 วันเต็มๆ
กลับมาอีกทีก็ไม่ต่อเนื่อง แถมวันนี้ครูพามาถึงถนนเส้นที่โหดมากๆ
ครูบอกว่า ถนนเส้นนี้ เรียกกันเล่นๆ ว่าถนนปราบเซียน
ไหนจะโค้งหักศอก ไหนจะภูเขา ไหนจะเนิน ถนนก็แคบมากๆ
สวนกันทีต้องชะลอกันแบบสุดๆ ที่ตื่นเต้นสุดครูให้เราเลี้ยวรถกลับกลางถนน
รถสองฝั่งก็มาตลอดเวลา กว่าจะเลี้ยวได้เล่นเอาเหนื่อยแทบแย่
แต่เลี้ยวรถที่ว่าโหดก็ยังไม่เท่ากับตอนขึ้นไปบนเนินเขา แล้วไปเจอทางแยก
มีถนนอีกสายตัดผ่าน มีรถผ่านไปมาตลอดเวลา ก่อนจะขึ้นเนินครูก็กำชับนักหนาว่าให้ปล่อยคลัชท์
นิดหน่อยไว้ตลอดเวลา เพื่อให้เครื่องยนต์ทำงาน และให้เหยียบคันเร่งนิดหน่อย
ให้รถรักษาการทรงตัวไม่ถอยหลังลงเนิน ด้วยความตกใจ ขาเราไม่ไปอีกแบบ
ครูดุไปหลายรอบ ก็ยังทำไม่ได้ รถถอยหลังลงเนินตลอด
ถ้าครูไม่ช่วยรับรองแย่แน่ๆ ไหนจะรถข้างหลังที่รอผ่านอีกเยอะมาก เกรงใจพวกเค้าสุดๆ
แถมถนนกว่าจะว่างให้เราผ่านได้รอกันเป็นสิบนาที ขาเราสั่นพรึ่บๆ
ตอนนั้นสมาธิหดหาย ทำอะไรไม่ถูกอีกแล้ว

ผ่านมาได้ ครูก็ให้ขับกลับมาที่โรงเรียน เราก็ยังขับได้ไม่ดีเหมือนเดิม
ทำผิดเอาบ่อยครั้ง จนครูแปลกใจว่าวันนี้เราเป็นอะไรเนี่ย
ไม่อยากบอกเลยว่า พอรู้ว่าต้องมาขึ้นเขาทีไร ใจมันเต้นๆ ตุ่มๆ จนสมาธิหายทุกที
เมื่อไหร่จะเลิกกลัวขึ้นเขา ลงเขาสักทีนะ มันช่างยากเย็นจริงๆ
สรุปกลับบ้านแบบเศร้าๆ รู้สึกแย่ที่ตัวเองพัฒนาลง แทนที่จะพัฒนาขึ้นเหมือนครั้งล่าสุด
แถมครูทิ้งทายไว้ว่า ถ้าเราผ่านด่านนี้ไปได้เมื่อไหร่ ครูก็จะพาไปสอบเอาใบขับขี่

http://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internet
สังขยาแครอท เนียนๆ นุ่ม ไว้ทานคู่กับขนมปังอบไอน้ำ

บ่ายสามกว่าๆ ที่รักก็มารับไปเรียนขับรถตามปกติ
วันนี้ครูบอกว่าจะทดสอบว่าเราพร้อมที่จะไปสอบได้รึยัง ครูเลยพาไปในสถานที่ที่ใช้สอบจริง
นั่นคือนอกเมือง ติดกับภูเขา เพราะครั้งนี้เราไปเป็นครั้งที่ 9
เวลาเรียนรวมก็ 5 ชั่วโมงพอดิบพอดี เพราะครั้งแรกเราลงเรียน 1 ชั่วโมง
จากนั้นรู้สึกว่ามันเยอะไป ที่รักอยู่ข้างหลังก็พลอยเหนื่อยไปด้วย
เลยเปลี่ยนมาเรียนครั้งล่ะครึ่งชั่วโมงแทน เรียกว่าเก็บเล็กผสมน้อย
ไม่เหนื่อยทั้งคนขับและคนอยู่ด้านหลัง แถมครั้งล่าสุดเราขับไว้ดีมาก
จนครั้งนี้ครูคิดว่าเราน่าจะถึงเวลาที่ไปสอบได้แล้ว ที่ไหนได้พอขับไปไม่นาน
ผ่านใจกลางเมือง รถติดหนักมากๆ กว่าจะฝ่าออกนอกเมืองได้
พอรถคันอื่นปาดหน้า ปาดหลังหลายรอบ เราก็เริ่มเสียสมาธิ ขับได้ไม่ดีเอาซะเลย
จนครูบอกว่า เราลืมที่เรียนมาแล้วใช่ไหม คงเป็นเพราะหยุดไป 4 วันเต็มๆ
กลับมาอีกทีก็ไม่ต่อเนื่อง แถมวันนี้ครูพามาถึงถนนเส้นที่โหดมากๆ
ครูบอกว่า ถนนเส้นนี้ เรียกกันเล่นๆ ว่าถนนปราบเซียน
ไหนจะโค้งหักศอก ไหนจะภูเขา ไหนจะเนิน ถนนก็แคบมากๆ
สวนกันทีต้องชะลอกันแบบสุดๆ ที่ตื่นเต้นสุดครูให้เราเลี้ยวรถกลับกลางถนน
รถสองฝั่งก็มาตลอดเวลา กว่าจะเลี้ยวได้เล่นเอาเหนื่อยแทบแย่
แต่เลี้ยวรถที่ว่าโหดก็ยังไม่เท่ากับตอนขึ้นไปบนเนินเขา แล้วไปเจอทางแยก
มีถนนอีกสายตัดผ่าน มีรถผ่านไปมาตลอดเวลา ก่อนจะขึ้นเนินครูก็กำชับนักหนาว่าให้ปล่อยคลัชท์
นิดหน่อยไว้ตลอดเวลา เพื่อให้เครื่องยนต์ทำงาน และให้เหยียบคันเร่งนิดหน่อย
ให้รถรักษาการทรงตัวไม่ถอยหลังลงเนิน ด้วยความตกใจ ขาเราไม่ไปอีกแบบ
ครูดุไปหลายรอบ ก็ยังทำไม่ได้ รถถอยหลังลงเนินตลอด
ถ้าครูไม่ช่วยรับรองแย่แน่ๆ ไหนจะรถข้างหลังที่รอผ่านอีกเยอะมาก เกรงใจพวกเค้าสุดๆ
แถมถนนกว่าจะว่างให้เราผ่านได้รอกันเป็นสิบนาที ขาเราสั่นพรึ่บๆ
ตอนนั้นสมาธิหดหาย ทำอะไรไม่ถูกอีกแล้ว

ผ่านมาได้ ครูก็ให้ขับกลับมาที่โรงเรียน เราก็ยังขับได้ไม่ดีเหมือนเดิม
ทำผิดเอาบ่อยครั้ง จนครูแปลกใจว่าวันนี้เราเป็นอะไรเนี่ย
ไม่อยากบอกเลยว่า พอรู้ว่าต้องมาขึ้นเขาทีไร ใจมันเต้นๆ ตุ่มๆ จนสมาธิหายทุกที
เมื่อไหร่จะเลิกกลัวขึ้นเขา ลงเขาสักทีนะ มันช่างยากเย็นจริงๆ
สรุปกลับบ้านแบบเศร้าๆ รู้สึกแย่ที่ตัวเองพัฒนาลง แทนที่จะพัฒนาขึ้นเหมือนครั้งล่าสุด
แถมครูทิ้งทายไว้ว่า ถ้าเราผ่านด่านนี้ไปได้เมื่อไหร่ ครูก็จะพาไปสอบเอาใบขับขี่
เป็นการบ้านที่ยากมาก แต่ก็ต้องทำให้ได้

ขนาดกลับมาถึงบ้านยังเอามาคิดไม่เลิก ที่รักก็คอยติวให้
ว่าต่อไปถ้าขับไปจอดบนเนินต้องทำแบบไหน บททดสอบจะยากกตรงที่เราต้องไปเจอเนินสูงชัน
แลวเราต้องบังคับรถให้สมดุลย์ ไม่ให้เดินหน้า ไม่ให้ถอยหลังกลับนี่ล่ะ
ถ้าผ่านมันได้ ใบขับขี่ก็อยู่ไม่ไกลเกินเอื้อม
สรุปคืนนั้นทั้งคืนฝันแต่เรื่องขับรถ

เช้าวันที่ 8 มิถุนายน ตื่นมาเพราะฝันร้ายเรื่องขับรถ
เพราะเราคงคิดมากจนเก็บเอาไปฝัน รู้สึกว่าตัวเองเครียดๆ เลยต้องหาอะไรทำ

http://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internet
อาหารเช้าแบบง่ายๆ ขนมปังอบไอน้ำกับสังขยาแครอทที่ทำไว้เมื่อวาน

http://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internet
อร่อยมากๆ ทานหมดจานเลยทีเดียว

ทานอาหารเช้าอิ่ม ก็เลยหาอะไรทำแก้เครียด
วันนี้ตั้งใจว่าจะทำความสะอาดห้องครัว เพราะรู้สึกว่าผนังครัว กับเครื่องครัว
กลายเป็นสีเหลืองๆ เพราะทั้งควันและคราบโน่นนี่เกาะเต็มไปหมด
ตั้งแต่ก่อนเราเข้ามาอยู่ก้ไม่ได้ขัดเป็นจริงเป็นจัง หลังจากหลายวันก่อนมามี๊ลองเอาน้ำยาทำความสะอาดตัวหนึ่ง
มาถูๆ ขัดๆ ไม่น่าเชื่อคราบเหลืองๆ ที่เกาะอยู่ที่ผนังหายเกลี้ยง

วันนี้เราเลยลงมือจัดการด้วยตัวเอง ขนโน่นนี่ออกจากครัวเอามาไว้ห้องรับแขก
จากนั้นก็ลงมือทำความสะอาดทั้งปัด กวาด เช็ด ถู ฉีดสเปรย์น้ำยาทำความสะอาดเป็นระยะๆ
ด้วยความตัวเตี้ย ทำความสะอาดด้านบนไม่ถึง ปีนขึ้นเก้าอี้
จากนั้นฉีดสเปรย์น้ำยาขึ้นไปด้านบน แล้วเอื้อมมือขึนไปเช็ด จนผนังสะอาดเอี่ยมอ่องอย่างไม่น่าเชื่อ
5 ชั่วโมงผ่านไป เร็วเหมือนโกหก ในที่สุดห้องครัวของเราก็สะอาด ใหม่เอี่ยม
แต่สิ่งที่แทบไม่น่าเชื่อคือ อยู่ๆ เราก็เข่าอ่อน ปวดศีระษะข้างเดียว จนแทบล้มลง
แถมสักพักอาการคลื่นไส้จะอาเจียน ก็ตามมาเป็นระลอก

เดินมาล้างมือด้วยอาการมึนๆ ลากสังขารตัวเองมาถึงเตียงนอน
คิดว่านอนพักสักพักน่าจะหาย ที่ไหนได้ปวดหัวข้างเดียวมากขึ้นเรื่อย
แถมต้องวิ่งไปห้องน้ำอาเจียนเป็นระยะๆ จนหมดไส้หมดพุง
ไม่นานที่รักก็โทรมาตามปกติ ด้วยความที่เราปวดหัว เลยอารมณ์ไม่ดีใส่ที่รักอีกแน่ะ
นิสัยแย่มาก บอกที่รักไปว่าเราปวดหัวมาก ขอนอนพักก่อน ที่รักก็บอกว่าโอเคให้นอนพัก

แต่ไม่นานก็ได้ยินเสียงรถมาจอดหน้าบ้าน
ที่รักลางานมานั่นเอง เพราะเป็นห่วงกลัวเราเป็นอะไรมาก พอที่รักมาถึง
เลยบอกที่รักไปว่าเราทำความสะอาดห้องครัวนานไปหน่อย ไม่แน่ใจว่าแพ้น้ำยาทำความสะอาดไหม
เพราะหลายครั้งที่เราฉีดสเปรย์น้ำยาความสะอาด ละอองอาจจะเข้าไปทางจมุก
เลยทำให้เราปวดหัวและอาเจียนอย่างหนัก ที่รักเลยบอกให้รีบดื่มนมสด
เพื่อช่วยล้างสารเคมีในร่างกาย ตามด้วยให้ดื่มน้ำเยอะๆ
หลายชั่วโมง อาการก็ยังไม่ดีขึ้น ที่รักถามว่าจะไปโรงพยาบาลไหม
ด้วยความที่เราไม่ชอบการบริการของโรงพยาบาลที่นี่ก็เลยไม่ยอมไป ยอมทานยาแล้วนอนพัก
จากนั้นประมาณ 4 ทุ่ม เราก็หลับ ตื่นมาอีกทีก็ตีห้าของอีกวันเลยทีเดียว
ที่รักบอกว่าช่วงที่เราหลับ ที่รักคอยถามเป็นระยะๆ ว่าเราเป็นงัยบ้าง
แต่เราก็ไม่รู้สึกตัว พูดจาเหมือนคนละเมอ

ตืนเช้ามาก็ยังรู้สึกมึนๆ หนักศรีษะไปหมด
กว่าจะลุกจากเตียงได้ล่อไปหลายนาที รู้สึกโคลงเคลงไปหมด
แต่ดีหน่อยที่อาการปวดหัวหายไป

หลังจากที่รักไปทำงาน เลยมีเวลานั่งหน้าคอม โพสหัวข้อใน FB
เพื่อนๆ ก็มาแสดงความเป็นห่วง พร้อมแนะนำต่างๆ นานา ขอบคุณทุกคนเลยนะค่ะ
จากเหตุการณ์คราวนี้ ทำให้รู้ว่าต่อไปต้องระมัดระวังพวกสารเคมีมากขึ้น
คงต้องสวมหน้ากาก และถุงมืทุกครั้งตอนทำความสะอาด
ไม่งั้นอาจจะถึงขั้นเสียชีวิตได้เหมือนกัน

หลังจากเมื่อวานทานอะไรไม่ได้เลย เพราะอยากอาเจียนตลอดเวลา
เช้ามาอาการดีขึ้น ที่รักพาไปซื้อของที่ซุปเปอร์มาร์เก็ตก่อนไปทำงาน
ได้กระดูกหมูสวยๆ สดๆ ติดมือมา เลยเอามาทำต้มแซ่บกระดูกหมูทาน
เพราะคิดว่าพวกสมุนไพรทั้งข่า ตะไคร้ หอมแดง กระเทียม จะช่วยอาการมึนๆ ดีขึ้น

http://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internet
ต้มแซ่บกระดูกหมูสุดแซ่บ

ได้ทานต้มแซ่บกระดูกหมูสุดแซ่บไป อาการดีขึ้นจริงๆ ด้วย
อาการมึนๆ ค่อยๆ ดีขึ้นตามลำดับ อีกอย่างวันนี้เราไม่แตะงานบ้านเลย
ทั้งที่อยากทำมากๆ เพราะเมื่อวานฝนตกหนัก ลมแรงราวกับพายุ
พัดเอาโน่นนี่มาติดอยู่ประตูหน้าต่าง เลอะเทอะไปหมด แต่ก็กลัวจะเกิดกรณีแบบเมื่อวาน
อีกอย่างที่รักก็โทรมาถามอยู่ตลอดเวลา เพราะกลัวเราแอบทำงานบ้านอีก
มีการขู่ว่าถ้าแอบทำ แล้วเป็นอะไรไปอีก จะให้หยุดเรียนขับรถ 1 สัปดาห์
สุดท้ายเลยได้แต่นั่งเฉยๆ มาออนไลน์คุยกับเพื่อนๆ ใน FB

http://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internet
เชอรี่สดๆ หวานๆ ลูกโตๆ ของว่างระหว่างวัน

บ่ายสามกว่าๆ ที่รักก็มารับไปเรีนขับรถตามปกติ
ด้วยความที่ที่รักเป็นคนตรงต่อเวลามาก ก็จะไปก่อนเวลาเสมอ
ไปถึงคนก่อนหน้ามาช้าไปสิบกว่านาที สรุปเราสองคนเลยต้องรอกันเกินครึ่งชั่วโมง
ดีกน่อยที่วันนี้คนก่อนหน้ากลับมาตรงเวลา ไม่ต้องให้รอนานกว่านี้

เนื่องจากคนก่อนหน้าเป็นเด็ก ต้องไปต่อรถกลับบ้านในตัวเมือง
ครูเลยถือโอกาสให้เราเรียนขับรถ และไปส่งนักเรียนคนก่อนหน้าในตัวเมืองด้วย
ว่าไปครูกใจดีเหมือนกันนะเนี่ย เราเหนทุกครั้งครูแทบไม่ให้นักเรียนต้องนั่งรถหลายต่อ
ครูพยายามจะไปส่งถึงในตัวเมือง เพื่อให้ต่อรถกลับบ้านรอบเดียวตลอดเลย

วันนี้เราปรับเก้าอี้ไม่ค่อยดีนัก เหมือนจะใกล้เกินไป
ทำให้ช่วงแรกๆ เหยียบคันเร่งรุแรงไปนิด ที่รักก็เตือนตลอด เพราะได้ยินเสียงเครื่องยนต์ดังผิดปกติ
แต่หลังจากส่งนักเรียนคนก่อนหน้าเสร็จ เราก็ลุยขับกันต่อ
ด่านแรกครูพาไปในซอยแคบๆ มีรถจอดอยู่สองฝั่ง
ครูให้เรากลับรถในที่แคบ โอเคผ่านได้แบบฉลุย ด่านสองต่อด้วยถอยหลังเข้าจอดรถเทียบริมฟุตบาท
โดยมีรถคันหน้าและคันหลังประกบ ไม่น่าเชื่อวันนี้รอบเดียวผ่านฉลุย
ที่รักสิมีการบอกว่าท้ายรถเบี้ยว ไม่ตรง เรากับครูต่างเห็นพ้องกันว่านี่ตรงแบบสุดๆ แล้วนะ
สุดท้ายที่รักเลยบอกว่า โอเคๆ ที่รักมองไม่ดีเอง หาเรื่องป่วนอีกแล้วนะคุณชายจี

จากนั้นครูก็ให้ขับผ่านวงเวียนหลายสิบวงเวียนเลยทีเดียววันนี้
แต่มีวงเวียนหนึ่งโหดมากๆ เพราะเป็นทางสูงชัน ครูบอกว่าคราวนี้ต้องทำให้ได้นะ
จำที่ครูสอนได้ไหม เราทำใจมาก่อนหน้าแล้ว ว่าครูไม่พาขึ้นเขาก็ต้องพาไปที่ที่เป็นเนินสูงชัน
เพื่อฝึกให้เราสามารถทำให้รถทรงตัวอยู่ได้

แม่เจ้า!!! รถตรงวงเวียนก็เยอะมาก กว่าเราจะผ่านไปได้เล่นเอาเหนื่อย
แต่สิ่งที่ไม่น่าเชื่อคือ ทำเราให้รถทรงตัวรอกาเลี้ยวรอบวงเวียนอยู่ได้นานมาก
โดยที่รถไม่ถอยหลังลงเนิน ไม่เดินไปข้างหน้า ครูก็คอยบอก ว่าต้องแบบนี้สิ
เห็นไหมปล่อยคลัชท์นิดหน่อย เหยียบคันเร่งนิดๆ รถก็ไม่ถอยหลังลงเนินแล้ว
ตอนนั้นเราไม่รู้ตัวนะ ว่าเราทำได้ยังงัย เพราะสองวันก่อนเราทำอะไรไม่ถูกเลย
ขาไม่สัมพันธ์กัน เหยียบคลัชท์จนมิด เครื่องดับไปบ้าง เหยียบคันเร่งแรงไปรถกระตุกบ้าง
ทำเอาที่รักกับครูดีใจกันใหญ่เลย ครูบอกว่าคราวหน้าไปขึ้นเขาที่เดิมอีกรอบ
จริงๆ วันนี้ครูอยากพาไปขึ้นเขาที่เดิม แต่ด้วยพรุ่งนี้ครูมีพานักเรียนคนหนึ่งไปสอบ
แล้วเค้าก็รอเรียนครั้งสุดท้ายต่อจากเรา กลัวจะไม่ทัน
แต่ครูบอกว่าถ้าเราขึ้นเนินตรงวงเวียนนี้ได้ เราก็ขึ้นเนินตรงภูเขาได้เช่นกัน
เพราะหลักการไม่ได้ต่างกันเลยสักนิด แค่ให้กล้าเล่นกับคลัชท์และคันเร่ง ก็ไม่มีอะไรน่ากลัว

สรุปวันนี้เลยจบการเรียนแบบสวยงาม ครูบอกโอเควันนี้ขับได้ดีขึ้น
มีปัญหาเล็กน้อยตามทางแยก ซึ่งเรากล้าๆ กลัวๆ ไม่กล้าข้าม เพราะเห็นรถสวนไปสวนมา
มีพื้นที่น้อยก็ไม่กล้าแทรก คงต้องอาศัยการฝึกฝน

แต่เรายังติดใจเรื่องบนเนินนี่ล่ะ ไม่รู้ว่าตัวเองทำได้ ตอนแรกคิดว่าครูช่วย
แต่ครูบอกว่าครูไม่ได้ช่วยเลย ด้วยความค้างคาใจ เลยตัดสินใจลงเรียนพรุ่งนี้
แต่ได้เวลาห้าโมงเย็น ซึ่งเป็นช่วงที่รถติดหนักแบบสุดๆ แถมเป็นวันศุกร์นักท่องเที่ยวแห่กันมาเมืองเรา
แต่ครูบอกว่าจะพาไปฝึกบนเนินหรือไม่ก็เขาลูกเดิม ถ้ามีเวลาพอ
ก็มันอยากรู้นี่น่าว่าที่ทำได้วันนี้ มันฟลุ๊ค หรือเราทำได้จริงๆ
เดี๋ยวพรุ่งนี้ได้ความยังงัยจะมาเล่าให้ฟังกันอีกทีนะจ๊ะเพื่อนๆ


ขอบคุณสำหรับคอมเม้นท์น่ารักๆ ที่ฝากไว้ให้ครอบครัวเราเสมอมานะค่ะ





New entry diary:


Old entry Diary:

Like diary

Facebook
Private comment...to leave a comment press thebelow...


ง่า ผมมาอ่านอีกรอบ นั่งยันนอนยันเลยครับว่าพิมซ้ำ T^T พี่มีนไม่เชื่อผมอ่าาาาาาา

ทอง
10/06/2011 13:22:00

อ่านเรื่องน้ำยา ฯ แล้ว น่ากลัวชะมัดเลยคุณเพื่อน
รอบหน้าระวังตัวเยอะ ๆ นะจ๊ะ

jeab77
10/06/2011 10:05:00

สารเคมีน้ำยาแรงมากเลยนะคะน้องมีน ยิ่งสูดดมนาน ๆ ติดต่อกันหลายชั่วโมงยิ่งอันตรายนะคะ คราวหน้าอย่าลืมป้องกันตัวเองก่อนลงมือทำความสะอาดนะคะ.... ตอนนี้ หวังว่าคงสบายดี ไม่มีอาการวิงเวียนแล้วนะคะ

เรื่องขับรถ เอาใจช่วยนะคะ อย่ากดดันตัวเองเยอะนะ :-)

memaviemeo
10/06/2011 08:52:00

โห้เส้นทางโหดมากเลยพีมีนแต่ก็ฝึกให้เราได้ขับรถได้ดีขึ้น
ยังไงขอให้พี่มีนสู้ๆนะค่ะ
เรื่องน้ำยาล้างห้องน้ำเนี๊ยคงจะแรงน่าดูบวกกับพี่มีนเหนื่อยและเครียดด้วย
สูดดมน้ำยาเป็นเวลานานๆทำให้มึนๆจะเป็นลม
พี่มีนคงหายดีแล้วนะค่ะเป็นห่วงมากค่ะ
พักผ่อนเยอะๆอย่าเครียดมากนะค่ะพี่สาว^^

darling
10/06/2011 05:00:00

http://darlingnaka.diaryclub.com »

น้ำยาเมืองนอกนี่แรงมากเลยพี่มีน ต้องระวังให้มากๆนะค่ะ

oh uk
09/06/2011 22:59:00

เรื่องของน้ำยาเนี๊ยมันแรงน่ะค่ะพี่มีน เราสูดดมตลอดโดยไม่รู้ตัว ทำแบบนี้บ่อย ๆ ไม่ดีน่ะค่ะ รักษาสุขภาพด้วย

เอาใจช่วยเรื่องขับรถน่ะจ๊ะ ^^

tik
09/06/2011 21:56:00

ตัวเอง เค้าว่าด้วยระยะเวลาที่ยาวนานกว่าห้าชั่วโมงนั่นล่ะ ด้วยความที่ทำความสะอาดอยู่ตลอด ฤทธิ์ของน้ำยาทำความสะอาดเนี่ยรุนแรงอยู่นะ ทำให้ตัวเกิดอาการวิงเวียนเช่นอย่างนี้ ละก็เครียด ๆ ด้วยใช่ม๊า เทคแคร์นะตัว เรื่องขับรถเนี่ยมันเครียดจริง ๆ

ดาว
09/06/2011 21:37:00

วันนี้เราไม่ค่อยได้เข้าเฟสบุคเลย แต่เห็นแล้วล่ะที่มีนบอกว่าเวียนหัวน่ะ ว่าจะไปเม้นแต่เครื่องที่ทำงานไม่มีภาษาไทย เลยกะจะกลับมาเขียนที่บ้านดีกว่า  ยังไงตอนนี้ก็หายแล้ว คราวต่อไประวังตัวด้วยนะจ้ะ สารเคมีพวกนี้มันอันตรายมาก ขนาดคราบต่างๆยังกำจัดออกหมด คิดดูว่ามันแรงขนาดไหน

ดีใจด้วยนะจ้ะที่ขับรถขึ้นเนินได้แล้ว ทำใจให้สบายๆนะ ไม่ต้องเกร็ง มีนทำได้แน่นอนจ้า 

นู๋นิต
09/06/2011 21:28:00

Golosa Kangia http://www.diary-of-us.com - Emoticon jamp.gif

G
09/06/2011 21:19:00

พี่ตกข่าวอีกแล้ว ไม่ทันเยี่ยมไข้น้อง
ดีขึ้นหรือยัง ไอ้น้ำยาพวกนี้มันอันตรายมาก โดยเฉพาะถ้าเราสูดเยอะๆ เป็นเวลานาน
ใส่ผ้าปิดจมูกไว้นะจ๊ะคราวหลัง ดูแลตัวเองนะจ๊ะ เป็นห่วงจ้า
สู้่ต่อไปจ้าเรื่องขับรถ ยิ่งขับบ่อยประสบการณ์ยิ่งมากเน๊อะ

พี่ปุ๋ย
09/06/2011 21:16:00

สวัสดีคร้าบพี่มีน ^^

จะบอกว่าพี่มีนอัพไดเขียนซ้ำมาช่วงนึงนะครับ ช่วง "บ่ายสามกว่าๆ ที่รักก็มารับไปเรียนขับรถตามปกติ" น่ะครับ

อ่านแล้วแอบลุ้นนึกตามตอนที่ผมเรียนขับรถแรกๆ เรื่องการขึ้นเนิน

พี่มีนลองไปฝึกขับตามสะพานนะครับ ไปตรงตีนสะพานแล้วขึ้นไปแล้วปล่อยรถไหลลงมาทำแบบนี้เรื่อยๆ เพื่อเพิ่มความชินกับการสลับคาร์ทกับคันเร่งนะครับ ตอนที่จะกลับรถ ผมก็ตื่นเต้นมากๆ ทุกคนมีครั้งแรก ผมว่าครูเค้าเข้าใจนะครับ แต่ก็ต้องดุด้วยเหมือนเพื่อให้พยายามมากยิ่งขึ้น คุณครูใจดี น่ารักเหมือนกันนะเนี่ย!~

ยังไงรักษาสุขภาพด้วยนะครับ ทำอะไรอย่าทำเกินตัวนะพี่ อย่างน้อยมีคนที่เป็นห่วงเราอยู่ข้างหลัง :)

ทอง
09/06/2011 21:09:00

http://timemykung.diaryclub.com/ »