Home Sitemap Login Help Comments

Diary Of Us

Everyone can have their own personal diary on the Internet

Everyone can have their own personal diary on the Internet


User: 
Search: 
Date: 


Pag.:

17/4/2017
26/3/2017
21/3/2017
18/2/2017
12/2/2017
18/1/2017
9/1/2017
23/12/2016
3/10/2016
11/9/2016
15/8/2016
13/8/2016
30/7/2016
22/7/2016
21/7/2016
15/7/2016
18/6/2016
11/6/2016
8/6/2016
3/6/2016

Pag.:

Click to URL for copy link [ http://www.diary-of-us.com/DiaryPage/diary_1518.asp ]  Page view: 4.220 Time
Country Anonymous Proxy 3391 Peaple
3.391
Country United States 699 Peaple
699
Country China 38 Peaple
38
Country France 19 Peaple
19
Country United Kingdom 19 Peaple
19
Country Germany 17 Peaple
17
Country Italy 15 Peaple
15
Country Australia 5 Peaple
5
Country Thailand 4 Peaple
4
Country Japan 3 Peaple
3
Country Luxembourg 2 Peaple
2
Country Russian Federation 2 Peaple
2
Country Canada 2 Peaple
2
Country Asia/Pacific Region 2 Peaple
2
Country New Zealand 1 Peaple
1
Country Norway 1 Peaple
1
  RSS
RSS

maita 22/07/2011 
บันทึกเก่าๆของคนแก่ๆ (?) 




อาทิตย์นี้จัดบ้านทั้งอาทิตย์ยังไม่เสร็จเลย ย้ายตู้ย้ายเตียงหนักดีจริงๆ ปวดหลังมาก

สมบัติบ้าเยอะจนจำไม่ได้ว่ามี ....ที่เก็บบ้านไม่เสร็จเพราะดูรูปถ่ายเก่าๆ สมัยยังสาว

แม้... สวยน้อยเสียเมื่อไหร่ ดูไปยิ้มไป  

ไปเจอบันทึกเก่าๆ ด้วย แต่ไม่เก่ามาก  บันทึกสมัยมัธยมหาไม่เจอ

เจอแต่ช่วงหลังจบ ป.ตรี  อ่านแล้วก็ขำตัวเองมองโลกได้แคบมาก  แคบแบบสุดสุด

อยากแชร์ค่ะ อิอิอิ

วันที่ ๘  เดือนกรกฏาคม  พ.ศ. ๒๕๔๖   ( เปิดร้านหนังสือเช่าอยู่ริมกำแพงราชภัฏเลย)

วันนี้โกหกแบบไม่อายเลย  โกหกแม่นะสิ  โกหกกับหลอกลวงเหมือนกันไหมนะ?

คงเหมือนกันมั่ง ...  ไปกรุงเทพฯ วันที่ ๕ กลับวันที่ ๗ เหนื่อยมาก ( ไม่บอกแม่)

แถมบอกไปว่าเขาเรียกสัมภาษณ์งาน

(ทั้งๆที่ไม่เคยไปสมัครหรือส่งเอกสาร)

ถ้าไม่ทำอย่างนี้ก็โดนด่านะสิ โดนด่าทั้งปีนั้นแหล่ะ 

ยังคิดไม่ออกเลยว่าจะอยู่กับเจ้าอ้อได้สักแค่ไหน  บอกเรานะว่าอยู่คนเดียว

เราไปนอนค้างด้วยสองคืน เจ้านนท์มานอนด้วยทั้งสองคืน

ตกใจมากไม่เข้าใจว่าอ้อคิดจะทำอะไร  เราก็เลยถามออกไปตรงๆเลยว่า

"ตกลงปลงใจกับเจ้านนท์แล้วหรือ?"  คำตอบที่ได้คือ "อยู่กันแบบพี่พี่น้องน้อง"

ไม่รู้พี่น้องประเภทไหนต้องกินยาคุมไม่เข้าใจจริงๆเลยเชียว  ทำไมอ้อตัดสินใจมีอะไรกับเจ้านนท์

ตอนแรกเราอยากจะถามมากๆว่ามีอะไรกันหรือยัง  เราโง่มากจริงๆ ที่จะถามอย่างนั้น

โชคดีที่ไม่ได้ถาม ถ้าถามก็คงโคตรโง่เลยแหล่ะ   ไม่เข้าใจอ้อ 

เมื่อก่อนก็เข้าใจเดียวนี้ไม่เข้าใจ  อ้อเขาแปลกไปมากจากการที่เราไม่ได้เจอกันเกือบปีได้มั่ง

อีกอย่างที่ไม่เข้าใจ เจ้านนท์ก็อยู่ในห้องแล้วบอกว่าอยู่คนเดียว 

ถ้าเกิดเราไปอยู่ด้วยแล้วเขาจะไม่อึดอัดเหรอ  เราอึดอัดนะที่ต้องใส่เสื้อผ้าในห้องน้ำ

ใส่ยกทรงเวลานอน ปกติชอบใส่เสื้อยืดตัวเดียว  อยากรู้ว่าอ้อเขาคิดอะไร

พอพูดถึงเรื่องลูก เรายิ่งตกใจใหญ่  แล้วก็ตกใจอีกเมื่ออ้อบอกว่า ๓๐ ถึงจะแต่งงาน

แล้วความสัมพันธ์ก็จะมีไปเรื่อยๆ เหรอ แล้วถ้าวันหนึ่งต้องเลิกกันแล้วจะทำอย่างไร ยังเด็กทั้งคู่



ยังไม่จบแค่นี้หรอกนะคะ

ของวันที่ ๘ เขียนไปสามหน้าไม่รู้ขยันอะไรหนักหนา

ก็เรื่องของอ้อกับนนท์นี้แหล่ะ

ตอนที่เขียนนี้อายุ ๒๕ กำลังจะ ๒๖  เพิ่งเรียนจบ

ไม่อยากอยู่กรุงเทพฯ อยากมีกิจการเป็นของคนเองก็เลยเปิดร้านหนังสือเช่า

กัดฟันทนอยู่ได้ปีหนึ่งทุนหายกำไรหดได้แต่ประสบการณ์

เป็นช่วงที่กำลังตัดสินใจว่าจะกลับเข้ามาหางานในกรุงเทพฯ  อ้อโทรหาบอกมีงานดีมาก

ตัวเขาก็ทำอยู่ บรรยายมาดีมากกกกก   แล้วเขาก็อยู่คนเดียว

เราไปก็อยู่กับเขาได้เลย  เราก็เชื่อเขานะคะ เพราะอ้อเป็นเพื่อนที่สนิทที่สุด

เราก็ตัดสินใจมาอยู่กับเขา

พอมาอยู่ อ้อเขาก็ออกจากงาน ( อ้าวไหนบอกงานดีหนักหนา?)

ตอนแรกก็คิดว่านนท์แค่มาค้าง ที่ไหนได้พอมาอยู่จริงๆ เขาก็อยู่ด้วยกัน

กลืนไม่เข้าคายไม่ออก อยู่กันสามคน ( แต่ไม่ใช่สามคนผัวเมียนะ)

อ้อตกงานไม่มีเงินก็มายืมเงินเรา  เพื่อนกันเน๊อะเราก็ให้ ให้จนเงินตัวเองหมด

หมดจริงๆ แล้วเขาก็ยังไม่ได้งาน เราก็ยังไม่ได้

นนท์ผู้ชายคนเดียวที่ทำงาน เงินเดือนออกแทนที่จะได้พึ่งพาอาศัย

วันเงินเดือนออกไม่กลับค่ะ กลับมาเช้าบอกเงินหาย

ทำงัยได้มีทองติดตัวค่ะ จำนำ  (ครั้งแรกที่เข้าโรงรับจำนำ แน่นอนมีครั้งแรกก็ต้องมีครั้งต่อต่อไป)

จำนำทองมาเพื่อนก็ยืมเราก็ให้เงินหมดค่ะ ได้งานเป็นคนขายยาที่ห้างเดอะมอลล์บางแค

คนสอนงานก็นะ พูดจาแย่มากกกกก หน้าตาสวยนะแต่ปากเสีย

เป็นครั้งแรกในชีวิตที่เจอคนร้ายเหมือนนางอิจฉาในละคร  เครียดมากช่วงนั้น

ตื่นเช้าขึ้นมาคิดนะว่าจะกลับไปทำงานให้คนสวยปากเสียด่า

หรือจะหางานใหม่  ตอนนั้นมีเงินในกระเป๋า ๕ บาท   (๕ บาทจริงๆ นะ)

ตัดสินใจค่ะไปตายเอาดาบหน้า.....หางานใหม่

ไปสมัครงานแถวบางแคนั้นแหล่ะ   เห็นป้ายรับสมัครเมื่อวานวันนี้ก็เลยมาเสี่ยงดวง

พอเราบอกว่าไปสมัครงานเขาบอกว่ารับคนไปแล้ว

คอตกค่ะ  เงิน ๕ บาทก็จ่ายค่ารถไปแล้ว ก็ต้องเดินกลับแหล่ะ 

เดินจากฟิวเจอร์ปาร์คบางแคถึงสี่แยกท่าพระ ( อยู่แถวนั้น )

ตอนเช้าเห็นป้ายรับสมัครพนักงานออฟฟิตหน้าปากซอยแต่ไม่สนใจ

ขากลับก็เลยแวะเสียหน่อย   (หมดทางไปแล้ว)

เจ้าของอยู่พอดีเลย ... เป็นคนจีนแต่มาทำธุรกิจที่เมืองไทย

เมื่อก่อนเป็นลูกน้องเขา ตอนนี้จะทำเอง  รับค่ะ ตกลงว่าได้งานทำแล้ว

ไปสมัครงานวันศุกร์ วันจันทร์เริ่มงาน  ตอนนั้นไม่รู้สภาพเป็นอย่างไรนะ

ก็ประมาณว่าข้าวปลาไม่ค่อยได้กิน อดมื้อกินมื้อ

เจ้านายบอกว่าจะเบิกเงินก็ได้นะ  สมัครงานวันแรกให้เบิกเงิน

น้ำตาแทบร่วง  

ก็เลยขอเบิก ๕๐๐ เจ้านายให้มา ๑,๐๐๐ บอกจำง่ายดี

คนเราไม่เคยรู้จักกันมาก่อนยังให้เราได้ขนาดนี้เพื่อนเราแท้ๆ ทำกันได้ลงคอ

พอได้ทำงานชีวิตก็ดีขึ้น ทำงานขยันมากกกกกกก

เจ้านายขึ้นเงินให้ทุกๆ สิบห้าวัน  อังเป็นพนักงานคนแรกในบริษัท ไม่ไม่คนที่สอง

คนแรกคือพี่คนขับรถ  บริษัทที่ทำเป็นบริษัทส่งออกดอกไม้ประดิษฐ์

เจ้านายชอบให้ของลงเรือวันจันทร์ วันศุกร์จะได้เก็บเงินได้

ของออกวันจันทร์วันอาทิตย์เที่ยงคืนยังแพ็คไม่เสร็จเลย  ทำกันสามสี่คน

เจ้านาย อัง และพี่คนขับรถ บางทีจะมีน้องอีกคนช่วย (บางทีนะ)

ทำทุกอย่างงงงงงงงงงงง 

ตั้งแต่งานเอกสารจนถึงล้างห้องน้ำ  ทำงานจนสว่างก็ยังมี เดือนหนึ่งจะได้หยุดสักสองวัน

ขยันมาก ขยันแบบไม่เคยมาก่อนในชีวิต

อยู่กับเพื่อนได้ไม่นานเขาก็เลิกกันเราก็แยกออกมาอยู่ต่างหาก 

จะเจอกันกับเพื่อนก็ตอนเขาจะขอยืมเงินตอนแรกๆก็ยังให้นะ หลังๆนี้ไม่ไหว

ทำงานเหนื่อยแล้วเริ่มงก ( เริ่มงกหรือเลิกโง่ก็ไม่รู้ อิอิอิ)














New entry diary:


Old entry Diary:

Like diary

Facebook
Private comment...to leave a comment press thebelow...


อังสุดยอดอะ ดีใจจริงๆได้มีเพื่อนแบบอัง (แต่อ๊อฟไม่เป็นเหมือนอ้อแน่นอนสาบาน555)

อ๊อฟ
27/07/2011 10:25:00

อดีตที่ตอนนี้นึกถึงแล้วก็ยิ้ม แต่ตอนนั้นอ่ะน้ำตาแทบเล็ด หือๆ ผ่านมาเหมือนกันค่ะ อดๆอยากๆเนี่ย

คิดถึงมากๆนะคะคุณไมตา

FooN
23/07/2011 09:55:00

โอ้ ชีวิตคือละคร มารออ่านตอนต่อไปค่ะพี่ไมตา

นู๋นิต
21/07/2011 20:28:00

ขอบคุณประบการณืดีๆ ที่เอามาแชร์กันนะ อ่านไปถึงตอนที่พี่ไมตาได้งาน เจ้านายบอกให้เบิกเงินล่วงหน้าได้ ซึ้งในน้ำใจจังเลยค่ะ อย่างน้อยในความโชคร้ายก็ยังมีความโชคดีอยู่บ้าง เจ้านายดีๆ แบบนี้หายากนะค่ะ แต่พี่ไมตาขยันแบบสุดๆ ปรบมือให้เลยค่ะ

มีน
21/07/2011 19:20:00