Home Sitemap Login Help Comments

Diary Of Us

Everyone can have their own personal diary on the Internet

Everyone can have their own personal diary on the Internet


User: 
Search: 
Date: 


Pag.:

5/8/2018
13/7/2018
19/6/2018
17/6/2018
6/6/2018
28/3/2018
12/12/2017
22/11/2017
10/11/2017
29/10/2017
12/10/2017
6/10/2017
6/9/2017
17/4/2017
26/3/2017
21/3/2017
18/2/2017
12/2/2017
18/1/2017
9/1/2017

Pag.:

Click to URL for copy link [ http://www.diary-of-us.com/DiaryPage/diary_1533.asp ]  Page view: 9.173 Time
Country United States 5075 Peaple
5.075
Country Thailand 2408 Peaple
2.408
Country Anonymous Proxy 1059 Peaple
1.059
Country China 196 Peaple
196
Country Australia 105 Peaple
105
Country Germany 65 Peaple
65
Country United Kingdom 52 Peaple
52
Country Asia/Pacific Region 26 Peaple
26
Country Italy 25 Peaple
25
Country France 22 Peaple
22
Country Japan 14 Peaple
14
Country Ukraine 10 Peaple
10
Country Russian Federation 9 Peaple
9
Country Hong Kong 9 Peaple
9
Country Netherlands 8 Peaple
8
Country Poland 8 Peaple
8
Country Sweden 6 Peaple
6
Country Singapore 5 Peaple
5
Country Canada 5 Peaple
5
Country Korea - Republic of 4 Peaple
4
Country Switzerland 4 Peaple
4
Country Taiwan 4 Peaple
4
Country Turkey 4 Peaple
4
Country New Zealand 3 Peaple
3
Country Norway 3 Peaple
3
Country Belgium 3 Peaple
3
Country Algeria 2 Peaple
2
Country Austria 2 Peaple
2
Country Cyprus 2 Peaple
2
Country Denmark 2 Peaple
2
Country Luxembourg 2 Peaple
2
Country Malaysia 2 Peaple
2
Country Venezuela 2 Peaple
2
Country Serbia 2 Peaple
2
Country Portugal 2 Peaple
2
Country Israel 2 Peaple
2
Country Romania 2 Peaple
2
Country Qatar 1 Peaple
1
Country Spain 1 Peaple
1
Country Vietnam 1 Peaple
1
Country Tunisia 1 Peaple
1
Country Guatemala 1 Peaple
1
Country Pakistan 1 Peaple
1
Country Lao People
1
Country Latvia 1 Peaple
1
Country Iceland 1 Peaple
1
Country India 1 Peaple
1
Country Indonesia 1 Peaple
1
Country Iraq 1 Peaple
1
Country Ireland 1 Peaple
1
Country Estonia 1 Peaple
1
Country Bahrain 1 Peaple
1
Country Argentina 1 Peaple
1
Country Bosnia and Herzegovina 1 Peaple
1
Country Brazil 1 Peaple
1
Country Bulgaria 1 Peaple
1
  RSS
RSS

Un 01/08/2011 
ผ่าตัดทรหดและพักฟื้นอย่างทรมาน 


01/08/2011
18:00:25
******
หวยออกตัวไหนน้อ งวดนี้ อิอิ
ไม่ชอบเล่น แต่ลุ้นแทนคนที่ชอบ (คุณแม่ที่บ้าน)
----
สวัสดีเพื่อนๆชาวไดค่ะ หายไปสองอาทิตย์
ไดเรื่องเล่าเที่ยวฝรั่งเศสภาคต่อ ขอพักไว้ก่อนะค่ะ
ไดนี้ขอเล่าประสบการณ์การผ่าตัดเนื้องอกในมดลูกให้เพื่อนฟังละกัน
(แผลยังเจ็บๆแสบๆตึงๆอยู่ค่ะ)
วันที่ 21  เราสาม (ตัวเอง  สามี และแม่) แต่งกระเป๋าเสื้อผ้าพร้อม
เตรียมนอนรพ. ก็ไปกันแต่เช้า พร้อมใบนัดหมอ กว่าจะเสร็จตามขั้นตอน
ปาไปเกือบเที่ยง รพ.ศูนย์อุดรคนเยอะมาก(เรื่องปกติ)
แต่สามีฝรั่งไม่เข้าใจ ระบบ ขั้นตอนของรพ. เลยรมณ์บ่จอยทั้งวัน
แถมห้องพิเศษที่หมอบอกจะจองไว้ให้ก็ยังไม่ได้วันนี้55
อาจได้หลังวันผ่าโน้น
สามี กะแม่เลยต้องหิ้วกระเป๋ากลับบ้าน เพราะไม่มีที่นอน
(เราเองก็บอกแล้วว่า วันผ่าค่อยพากันมาเฝ้า)
นอน รพ.ตึกนารีเวชกรรม ห้องรวม ก็ดีตรงมีเพื่อนคุย
มีเพื่อนที่ต้องผ่าตัดวันเดียวกัน 4 คน คนละหมอ
 ตัวเราผ่าตัดเอาก้อนเนื้องอกออก (Myomectomy)
เพื่อนเตียงตรงข้ามอายุอ่อนกว่าเรา 3 ปี (32) แต่งงานอยู่กินกะสามีมา 10 ปีแล้ว
แต่เค้าต้องผ่าตัดมดลูกออกหมดเลย เพราะเนื้องอกขึ้นเต็มมดลูกไปหมด
จนแทบไม่มีที่ว่างเลย เค้ากะสามีเอาหลานมาเลี้ยงเป็นลูก มีความสุขดี
เค้าว่าไม่เคยรู้ตัวเลยว่ามีเนื้องอก เพราะไม่มีอาการใดผิดปกติ เมนก็ปวดธรรมดา
และอีกสองคนเตียงติดกะเราซ้ายขวา คนหนึ่งมีอายุมากกว่า 40 แล้ว มีลูกโตแล้ว
เป็นเนื้องอกที่รังไข่ มีเลือดออกมาก และปวดทรมาน อีกคนอายุแก่กว่าเราปีหนึ่ง ..36 ปี
เป็นเนื้องอกที่รังไข่เหมือนกัน แต่งงานแล้ว แต่ยังไม่ลูก 
*** 
เมื่อมี 4 คน ต้องผ่าวันเดียวกัน และอยู่ห้องรวมที่มีห้องน้ำที่ใช้งานได้แค่ 2 ห้อง
และไม่ค่อยสะอาด การเตรียมคนไข้ก่อนผ่าตัด พยาบาลก็ต้องสวนทั้ง 2 ประตู 555
(ก้นและ...) โอยยครั้งแรกในชีวิต สวน 4 คนติดๆกัน ก็ต้องแย่งกันเข้าห้องน้ำ
สวนคืนวันที่ 21 หลังกินข้าวต้มอ่อนๆไปถ้วยเล็ก จากนั้นก็งดอาหาร งดน้ำหลังเที่ยงคืน
ตอนเช้าก็สวนอีก พยาบาลบวชชีให้น้องด้วย 555 ติดสายน้ำเกลือ ติดสาย+ถุงสวนท่อปัสสาวะ
***
วันที่ 22 สองรายแรกผ่าตอนเช้า คนละหมอ
เราและอีกคนผ่าตอนบ่ายโมง คนละหมอ
หิวมากค่ะ อดน้ำ อดข้าว 25 ชั่วโมงเต็มๆ ปวดตรงเข็มน้ำเกลือด้วย
ตอนเข้าห้องผ่า ลูกทีมหมอเราก็มาซักประวัติ พูดคุยด้วย
เข็นเราไป จับแขน กางออก และใส่สายต่าง
เอียงตัว ฉีดยาชาหรือบล็อกหลัง
เค้าก็ทดสอบโดยเอาสำลีชุบแอลกอฮอล์เช็ดท้องแขนเรา
กับที่ท้องตั้งใต้ราวนมลงไป
ให้เราตอบว่าตรงไหนเย็นกว่า จนเราตอบว่าที่แขนเย็นกว่านั่นแหละ
ยาชาออกฤทธิ์แล้ว รู้สึกขาทั้งสองหนักอึ้งเหมือนโดนหินทับ
จากนั้นเราก็ได้ยินเสียงหมอเราเข้ามา และยิ้มทักทายเรา
หมดเอาสำลีชุบทิงเจอร์รึปล่าวไม่รู้ น้ำสีน้ำตาลเช้ดบริเวณจะผ่า
จากนั้นเราก็มองไม่เ็ห็น เพราะทีมหมอเอาผ้าฉากมาปิดกั้นส่วนหน้าเราไว้
แหม ไม่ให้เราดูเลย 55 ก็ใครเค้าให้ดูละ
(ถ้าดูคงเป็นลมตายก่อน)
หมอผ่าเปิดแผลแล้ว กำลังแวก ขุดแซะเอาก้อนเนื้องอก
พยาบาลคนยืนคุมตรงหัวเราบอกเราว่าพูดกะหมอได้
เค้าเอาหน้ากากออกซิเจนออกให้เราพูด
เราก็ถามว่า ผ่าแผลยาวมั้ย พยาบาลบอก ประมาณ 7 เซ็นได้
เรายังไม่ทันถาม คำถามอื่น ก็รู้สึกวิงเวียน คลื่นไส้ หายใจไม่ออก
ต้องเอียงหัวอาเจียน ดมยา และใส่หน้ากากออกซิเจนต่อ
ได้ยินลูกมือหมอ พูดขึ้นมา ก้อนใหญ่กว่าที่คิดนะค่ะหมอ
เราได้ยินแค่นั้น ก็พยายามถามหมออีก 55
ถามว่า ก้อนใหญ่มั้ย
ได้ยินหมอตอบว่า มันขรุขระด้วย ขุดแซะยากเหมือนกัน
เสียงเครื่องมือดูดเลือด(คงเมหือนดูดน้ำลายตอนถอนฟัน) เหมือนเครื่องดูดฝุ่นดังอื้อตลอด
และก็ได้ยินหมอบอกลูกทีมเอาก้อนเนื้อไปล้าง
แล้วหมอก็บอกเสร็จแล้ว 
ลูกทีมหมอบอกเราว่า แผลแบบขอบบนบิกินี่นะค่ะ 
เราก็ถามขอดูก้อนเนื้องอก
เค้าก็บอกเราเอียงหัวดูทางซ้าย ลูกทีมหมอจับหัวเราเอียง
อีกคนถือถุงพลาสติกรัดหนังยางที่ข้างในมีก้อนเนื้องอกเรา
โห..แม่เจ้านั่นมันไม่ใช่ 3 เซ็นแล้ว เกือบเท่ากำปั้น
น่ากลัวมาก เป็นปุ้มเป็นพวง ขรุขระ น่าเกลียดจริงๆ
พยาบาลกลัวเราจะอาเจียนอีก เลยรีบหมุนหัวเราขึ้น หยุดจ้องดูมัน 55
**เวลาที่ใช้ในการผ่า ประมาณ 30 นาทีได้**
ผ่าแล้วก็เข็นไปพักอีกห้อง ฉีดยาอะไรต่อมิอะไรเข้าทางเสายน้ำเกลือ
20 นาที ก็เข็นกลับเตียง ห้องรวม
เราเป็นคนสุดท้าย พอเค้าย้ายลงเตียง เราก็รู้สึกคันยุกยิกตามใบหน้า
พยาบาลก็มาบอกว่า เป็นผลข้างเคียงของมอร์ฟีน
แล้วพยบาลก็ฉีดยาแก้คันให้หนึ่งเข็ม
เราเหลียงมองเพื่อนสองเตียงซ้ายขวา เค้าก็เกายิกๆเหมือนกัน
จากหน้า ลามไปตามตัว คันมาก เหมือนโดนขนตำแยเลย
**
พ่อคอยไปตื้อ ไปถามห้องพิเศษ จนในที่สุด
ทุ่มหนึ่ง มีห้องว่าง
แม่เลยได้นอนเฝ้าเรา
เราไม่ให้สามีเฝ้าค่ะ เพราะไม่สะดวกเหมือนแม่ บางครั้งต้องไปเอาใบสั่งยา
ติดต่อยาที่หมอสั่งพิเศษ  ส่วนสามีไม่ได้นอนเฝ้าเลยงอน 55 ทะเลาะกันอีกแหละ
เราบอกเลิกและไล่กลับบ้านไป
อยู่ตั้งชั้น 5 จะมาขยันขึ้นลง เดินออกนอกรพ.ไปดูดบุหรี่ คงไม่ใช่แน่ๆ
เราเลยให้เค้ามาเยี่ยม มาเฝ้ากลางวัน ไปกลับนอนบ้าน
***
หลังผ่าวันแรก ไม่รู้โชคร้ายอะไร
ลำไส้เราติดเชื้อบิด โอยยทรมานมาก
ตอนแรกยาชายังมีฤทธิ์อยู่ สายสวนปัสสาวะก็ยังคาอยู่
เรารู้สึกว่ามีน้ำอุ่นๆไหลออกมาเปื้อนก้น
กำทานโทษนะค่ะ ขี้แตกโดยไม่รู้สึกตัว 
พยาบาลก็ถามเราว่า ไม่รู้สึกปวดก่อนอึเลยเหรอ
แม่ก็มาดู บอกแน่ใจนะหมอว่า เป็นขี้ ทำไมมันเป็นสีแบบนั้น
(ปนเลือด)
พยาบาลวิชาชีพ ขั้นชำนาญการอีกคน เลยบอกว่าสงสัยยาชายังมีฤทธิ์กดประสาท
ส่วนนี้อยู่ เลยอึไม่รู้ตัว T-T
จากนั้นเราก็อึเรื่อยๆ จนคนมาเช็ด มาเปลี่ยนผ้า เริ่มบ่น
บางครั้งแม่ก็เป็นคนทำ (สงสารแม่มากเลย) เราก็อยากลุกได้ จะได้ไปนั่งห้องน้ำ
แต่ขยับตัวแทบไ่ม่ได้
ไม่นาน เราก็รู็้้สึกปวดท้องบิดไปหาแผล ท้องเสียค่ะ
โอยยย อยากบอกว่าทรมานสุดๆ นอนทับกระโทนบนเตียง ปวดก้อนมาก
วันที่สองหลังผ่า  เรารู้สึกปวดท้องบิดมากขึ้นเรื่อยๆ ท้องร่วง
พยาบาลก็อยากให้เราลุกไปเ้ข้าห้องน้ำได้ และคิดว่ายาชาคงจะหมดฤทธิ์แล้ว
เลยถอดสายสวนปัสสาวะออก 
แม่เอาเราลุกเข้าห้องน้ำไม่ได้ ก็ต้องทนนอนเอาก้นทับกระโถนค่ะ ฮือๆ
และเกือบตาย ตอนกระเพาะปัสสาวะโป่งอยากฉี่เต็มพิกัด
แต่หูรูดไม่ทำงาน มันยังชาอยู่ เพราะตรงแผลข้างในกะกระเพาะปัสสาวะอยู่ติดกันเลย
 ปวดท้องน้อย และหนักอึ้งเหมือนจะแตกโพ๊ะให้ได้
เราก็ร้องโอดโอย ทรมาน กว่าจะอธิบายให้แม่เข้าใจ และบอกแม่กดเรียกพยาบาลมาได้
ทีมพยาบาลมาสามคน
เราก็บอกว่าปวดเหมือนอยากฉี่มากๆ แต่เบ่งไม่ได้ ไม่รู้สึกว่ามีรูออก
พยาบาลคนหนึ่งก็ซักเราว่า แน่ใจนะ ว่าไม่ใช่ปวดแผลนะ
แม่เจ้าว้อยยย ข้อยละท้องน้อยจะแตกแล้ว ปวดอัดกะแผล
กว่าพยาบาลอีกคนจะรีบไปเอาสายสวนปัสสาวะมา
ยังมีการคุยกันอีกนะว่า ดูสิจะมีน้ำปัสสาวะรึปล่าว เพิ่งถอดสายสวนไปไม่นานเองนะ
อาจปวดแผลก็ได้ คนไข้สับสนว่างั้น
หนอยยยย---สวนปุ๊ปน้ำไหลลงถ้วยรองดังจอกๆ 
พยายาลอีกคนเลยพูดแก้ขึ้นมาว่า ดูสิจะมีมากมั้ย ถึง 4 มล.ปล่าว
สุดท้ายก็พากันอุทานว่า โอปวดฉี่มากจริงๆด้วย
พูดปลอบแม่เราว่า เป็นธรรมดาละค่ะคุณยาย เพิ่งถอดสายสวนออกใหม่ๆ
ระบบตรงนั้นยังปรับสภาพสู่ปกติไม่ได้
เดี่ยวต่อไปจะฉี่เองได้ค่ะ
**** 
โอยยย รอดตายเรา นึกว่าฉี่จะระเบิดออกทางปากแผลซะแล้ว
เราต้องนอนพักฟื้นอยู่นานกว่าคนอื่น สามีก็โทรมาง้อวันที่สาม
เลยดีกัน และเค้าก็มาเยี่ยม มาดูแล เช้ามา เย็นกลับอยู่สามวัน
ปกติแค่สามวัน แต่เราปาไป 4 วัน เพราะท้องเสีย ลำไส้ติดเชื้อบิด
สองวันแรกลงเตียงเข้าห้องน้ำไม่ได้ สองวันหลังเดินเข้าห้องน้ำวันละหลายเที่ยวเลย
หมอก็ งง ว่าติดได้ไง
พยาบาลก็ซักเราว่าไปกินอะไรมา
แหม ถามได้ก็สวนออกหมดแล้ว 55 ท้องว่างตั้ง 25 ชม.
เราว่า ติดเชื้อจากห้องน้ำรวม ตอนสวนเตรียมเข้าผ่านั่นแหละ
 ***
ออกรพ.มาวันอังคารที่ 26 ค่ะ
ปวดตึงแผลมากๆ หมอให้ยาแก้ปวด กับยาฆ่าเชื้อบิดมา 2 แพ็คใหญ่
ต้องกินให้หมด เพราะเชื้อจะดื้อยา
อาการท้องล่วงก็ดีขึ้นตามลำดับ แต่ก็ถ่ายวันละ 2 ครั้ง เช้า-เย็น อยู่
ตัดไหมวันศุกร์เมื่อกี้เอง ไปตัดที่คลินิกหมอที่ผ่าตัดให้
หมดตัดปมด้ายด้านเดียว แล้วคีบดึงปรืดเลย ปวดแสบป๊าบบบ
--เมื่อวานน้องที่ทำงาน ขันอาสาไปส่งสามีเรา กับเพื่อนเรา2-3 คน
อยากไปส่งสามีเราด้วย เค้าเคยดื่มกัน
เราอาบน้ำ สระผม ครั้งแรกหลังจากสามีเช็ดตัวให้มาหลายวัน
สามีอาบน้ำให้ แบบระวังกันแล้ว แต่ไม่วายที่หยดน้ำตกแมะไปที่แผลหลายหยด
รีบเอาผ้าซับออกกันแบบไม่ทัน
ส่งสามีขึ้นเครื่องที่อุดรตอนบ่ายสาม เพื่อนๆก็ชวนไปกินข้าว
นั่งนาน ฝนตก เราก็เลยได้ไข้หวัดเพิ่มมาอีก
วันอาทิตย์ตอนจะหกโมง คุณแม่สามีก็โทรมาบอกว่า สามีถึงปารีสแล้ว
และถามอาการเราเหมือนเช่นเคย 
พอสี่ทุ่มกว่า สามีก็โทรมาบอกกว่า ถึงบ้านแล้ว เหนื่อยมาก คิดถึงมากนะที่รัก
พร้อมกำชับเราว่าเดิน ขึ้นลงเตียงระวัง ไม่มีเค้าคอยพยุงแล้ว
และอย่าเล่นคอมดึก อย่านอนดึก อย่านั่งนาน ดูแลตัวเองดีๆ
เค้าจะรักษาสัญญา จะอดทนทำงาน หาเงิน 5 เดือน ก่อนกลับมาหามาพักปีหน้า
***
ฝนตกหลายวันติดกัน วันนี้ ถ้าฝนไม่ตกเราก็กะว่าจะไปทำงานไปเข้าประชุม
แต่แม่ไม่ยอมให้ไป เพราะเรายังเดินไม่คล่อง แผลก็ยังเจ็บๆตึงๆอยู่ และมีไข้ด้วย
พรุ่งนี้เราว่าจะไป ไม่รู้ว่าจะไหวมั้ย
***เจ้านายก็ไปเยี่ยมที่รพ.บอกเราว่าให้แผลดี เดินได้สะดวกก่อนค่อยไปทำงานก็ได้**
แต่ไหง๋ วันนี้มีคนโทรตามเรานะ เฮ่อ
พรุ่งนี้คงต้องฝืนไป แม่ไม่ยอมก็ต้องหอบหิ้วกันไปแหละ 55
***
กล่าวถึงสามี ..ยามอยู่ก็กัดเอ้ยทะเลาะกัน ยามไม่อยู่ก็อดคิดถึงไม่ได้
แล้วปากเราที่พูดกะใครๆว่าจะเลิกได้ คงไม่ใช่แล้วละมั้งเนี่ย 555
ก็ขออยู่กับส่วนดีๆของเค้าและความรักที่เค้ามีให้เรา ก็โอเคแล้วละชีวิต อิอิ
***
ขอคุณเพื่อนๆที่แวะมาอ่านไดยาวๆนะค่ะ แฮะๆขอโทษที่ใช้คำไม่สุภาพบางคำด้วย ^^


 

 
 





New entry diary:


Old entry Diary:

Like diary

Facebook
Private comment...to leave a comment press thebelow...


สวัสดีปีใหม่นะคะพี่อัน

ขอให้พี่อ้นสุขภาพแข็งแรง สมปรารถนาในสิ่งที่หวังนะคะ 

FooN
01/01/2012 05:16:00

ตอนนี้แผลเป็นอย่างไรบ้างคะพี่อันหายดีหรือยังเอ่ย ส่งข่าวบ้างนะคะ

FooN
22/08/2011 09:58:00

get well soon

http://www.diary-of-us.com - Emoticon emoticons-appiedate-09.gif

Tukie
07/08/2011 21:07:00

หายเร็วเด้อค่ะ  ... ปล. แม้กับคุณฝนแทนตัวเองว่าพี่ ทีกับข้อยจะเรียกพี่บอกไม่ต้อง ๕๕๕๕๕๕๕๕

maita
05/08/2011 16:33:00

ทรมานตามไปด้วยเลยค่ะพี่อัน
ขอให้หายเร็ว ๆๆๆๆๆๆ นะคะ

jeab77
03/08/2011 08:02:00

ขอบคุณทุกคนมากๆค่ะ ตอนนี้แผลภายนอกก็ดีขึ้นมากแล้ว ตัดไหมแล้วเอาไม้บรรทัดมาวัดรอยแผลกะแฟน อิอิ ยาว 10 เซ็นพอดีค่ะ ก็ไม่แตะของหมักดอง เครื่องปรุ่งกับข้าวก็ใช้แต่ซีอิ้วขาว แผลข้างในยังเจ็บอยู่ โดยเฉพาะเวลาปวดเบาปวดหนักมันบีบกดทับกัน


02/08/2011 09:51:00

หือ...พี่อันเขียนได้เห็นภาพมากๆเลยค่ะ ฝนอ่านยังรู้สึกเจ็บตามเลยพี่อันคงจะเจ็บมากเลยใช่ไหมคะ รักษาสุขภาพเยอะๆนะคะ ตอนนี้ก็พยามรักษาความสะอาดเยอะๆ จะได้หายเร็วๆนะคะ

FooN
02/08/2011 07:50:00

โห อ่านแล้วรู้สึกเจ็บไปด้วยเลยค่ะ แค่ผ่าตัดก็เจ็บจะแย่แล้ว ยังติดเชื้อบิดอีก ขอให้หายไวๆนะคะ จะได้มีตัวเล็กไวๆ ท่าทางพี่อันจะชอบเลี้ยงเด็กนะคะ เลี้ยงแป๊บๆเนี่ย สนุกค่ะ แต่ให้เลี้ยงทุกวัน มันก็ต้องมีเหนื่อย และเหวี่ยงบ้าง เป็นธรรมดาค่ะ ฮ่าๆๆ

นู๋นิต
01/08/2011 23:32:00

อ่านแล้วรู้สึกเจ็บแทนเลยค่ะพี่อัน ทำไมคุณหมอไม่ผ่าตัดแบบส่องกล้อง น่าจะดีกว่า เหมือนของมีนซีสตั้ง 5 ก้อน แถมก้อนใหญ่สุดเกือบ 10 ซม. บวกกับตัดรังไข่ไปอีกข้าง ยังผ่าตัดแบบส่องกล้องได้เลย ผ่าตัดแบบเปิดหน้าท้องแบบนี้แผลกว่าหาย ต้องดูแลกันหลายวันเลย มีนว่ามีนโชคดีหน่อยที่ผ่าตัดที่นี่ ดูทรมานน้อยว่ากันเยอะเลยพี่อัน ยังงัยก็ดูแลรักษาตัวเองให้ดีๆ นะค่ะ ขอให้แผลหายในเร็ววันด้วย

มีน
01/08/2011 20:25:00