Home Sitemap Login Help Comments

Diary Of Us

Everyone can have their own personal diary on the Internet

Everyone can have their own personal diary on the Internet


User: 
Search: 
Date: 


Pag.:

17/4/2017
26/3/2017
21/3/2017
18/2/2017
12/2/2017
18/1/2017
9/1/2017
23/12/2016
3/10/2016
11/9/2016
15/8/2016
13/8/2016
30/7/2016
22/7/2016
21/7/2016
15/7/2016
18/6/2016
11/6/2016
8/6/2016
3/6/2016

Pag.:

Click to URL for copy link [ http://www.diary-of-us.com/DiaryPage/diary_1581.asp ]  Page view: 6.902 Time
Country Anonymous Proxy 4963 Peaple
4.963
Country United States 1552 Peaple
1.552
Country China 185 Peaple
185
Country Thailand 126 Peaple
126
Country Italy 19 Peaple
19
Country United Kingdom 16 Peaple
16
Country Germany 16 Peaple
16
Country France 12 Peaple
12
Country Australia 7 Peaple
7
Country Norway 2 Peaple
2
Country Russian Federation 1 Peaple
1
Country Luxembourg 1 Peaple
1
Country Malaysia 1 Peaple
1
Country Netherlands 1 Peaple
1
  RSS
RSS

onizuka 22/09/2011 
พาเหมียวทำหมัน 


22.09.11


สวัสดีค่ะทุกคน

หายหน้าไปเกือบเดือนเลยคราวนี้ นานจริง
เอาทีละเรื่องแล้วกันนะ เพราะดิฉันก็งงกับชีวิตเหมือนกัน (แก่)

http://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internet

ฝนกับเหมียวนอนกลางวันที่ชานบ้าน

หลังจากที่เพื่อนทราบกันดีว่า ฝนได้สมาชิกใหม่ในบ้านเพิ่มคือเจ้าเหมียว
และก็ทราบกันแล้วว่ามันแรดได้ไม่แพ้ฝนเลยสักนิด
นะพัดคิดแล้วว่ายังไงก็จะต้องทำหมันให้ได้ 555 หมันแมวนะคะไม่ใช่ทำหมันตัวเอง
ก็ได้ไปปรึกษากับทีมงานคุณภาพคนรักหมารักเหมียวแห่งชุมชนวัดโคนอน
ได้แนวทางมาเยอะมากในการตัดสินใจ
ป้าน้อย เอาไปทำหมันฟรีเลยลูก เอากลับมาดูแลเองไม่ได้ยุ่งยากอะไร เดี๋ยวป้าเตรียมเสื้อไว้ให้ในตอนที่แผลยังไม่แห้ง
พี่เผือก จะเอาไปทำที่คลีนิคไหมแล้วฝากเขาเอาไว้ เดี๋ยวพี่ต่อราคาให้
นก ถามตัวเองให้ดีก่อนว่าเอากลับมาแล้วจะดูแลแผลมันไหวไหม อย่าไปฟังคนอื่น
พี่นุช รอก่อนไหม เดี๋ยวให้เขามารับไปทำทีเดียวหลายๆตัว จะได้ไม่เสียเวลาพาไปทำเอง
และในที่สุดก็ตัดสินใจพาไปทำหมันที่คลีนิคและจะฝากเขาเอาไว้จนตัดไหม
ที่ต้องทำแบบนี้เพราะเหมียวอิสระมาตลอดขังกรงก็จะแหกกรงกระจาย
และก็ชอบเที่ยวเกิดแผลแตกขึ้นมา มันจะลำบากไม่ใช่น้อย
จริงๆก่อนหน้านี้ฝนก็เคยพาแมวไปทำหมันมาแล้ว
แต่เป็นโรงพยาบาลประจำซึ่งตอนที่จะเอาเหมียวไปทำฝนไม่รู้ว่าเขาย้ายไปที่ไหน

คืนวันจันทร์ที่  05.09.11 ฝนก็ให้เจ้าเหมียวอดน้ำและอาหาร
วันอังคารรีบไปตลาดและกลับมาอยู่เป็นเพื่อนเจ้าเหมียว รอเวลาที่จะพาไปทำหมัน
ประมาณ 11 โมง พี่หมูน้องพี่เผือกก็บอกพร้อมแล้วเขาจะมารอฝนที่หน้าซอยบ้าน เพราะจะไปเป็นเพื่อนฝน
เจ้าเหมียวอยู่ในตะกร้าร้องไปตลอดทาง ฝนก็นึกในใจนะว่า อดทนหน่อยนะลูก
นี่ถ้าหนูไม่เที่ยว หนูก็ไม่ต้องเจ็บตัวแบบนี้ ไม่อยากได้ลูกเพิ่มแล้ว
ไปถึงคลีนิค หมอกำลังผ่าตัดสุนัขอยู่ เลยไม่ได้เจอกัน เจอแต่ผู้ช่วยออกมาทำประวัติ
ฝนจ่ายเงินและรีบออกจากคลีนิคเจ้าเหมียวก็ร้องอยู่ในตะกร้า
บอกตรงๆใจไม่ดีเลย ถ้าไม่ติดว่าพี่หมูอุตส่าห์เป็นธุระไปเป็นเพื่อน
ฝนจะเอาลูกกลับแน่ๆ คือเราไม่มั่นใจไงคลีนิคเขาเล็กๆ เราไม่เคยเจอแบบนี้
กลับมาถึงบ้าน อีนะพัดนั่งไม่ติดเลยค่ะ เน็ตก็ไม่อยากเล็กกระวนกระวายเป็นหนูติดจั่น
คือรู้สึกห่วงมาก เหมือนจะบ้านะ จะว่าบ้าก็ได้
บ่ายๆก็โทรไปถามว่าเป็นยังไงบ้างทำหมันหรือยัง
หมอบอกว่าทำเสร็จแล้ว และถ้าช้ากว่านี้อีกอาทิตย์เดียว เหมียวก็จะติดสัตว์แล้ว
ค่ำๆให้โทรมาใหม่ว่าเหมียวฟื้นหรือยัง
ตลอดอาทิตย์ที่เหมียวอยู่ที่คลีนิค ฝนตัดสินใจไม่ไปเยี่ยมเลย เพราะทำใจไม่ได้
ไปแล้วเจ้าเหมียวต้องร้องตามแน่ๆ และฝนก็คงจะเอากลับมาดูเอง
และก็จะได้ยินเสียงร่ำลือถึงคลีนิคนี้ต่างๆนานา เขาพูดก็ไม่รู้หรอกนะว่าฝนเอาแมวไปทำที่คลีนิคนี้
ส่วนมากก็จะบอกว่า สกปรกมาก เหม็นมาก เหมือนผู้ช่วยไม่ค่อยจะทำความสะอาด
ตอนที่เอาเหมียวไปฝนก็ไม่ได้เข้าไปดูข้างในหรอกนะว่ากว้างขวางหรือสกปรกยังไง
คุณนายให้โทรไปถามว่า เหมียวเราอยู่ที่ไหน ในตะกร้าหรือในกรง
ถ้าไม่มีกรงให้ฝนเอากรงของที่บ้านไปให้ยืมเพื่อให้แมวเราได้นอนสบายๆ (เป็นเอามาก)
นะพัดก็เร่งวันเร่งคืนเพื่อให้เจ้าเหมียวได้กลับบ้าน
ในใจกลัวเจ้าเหมียวจะจำฝนไม่ได้เพราะเขาเพิ่งมาอยู่ที่บ้านได้ไม่ถึง 3เดือน
อาทิตย์นั้นมันยาวนานมากๆ แต่ละวันผ่านไปช้าสุดๆ


และแล้วก็ถึงวันที่ไปรับเหมียวกลับบ้าน
ตอนแรกมีน้าแถวบ้านจะขอติดรถเอาหมาไปทำหมันด้วย แล้วอยู่ๆก็เปลี่ยนใจ
เลยไปคนเดียว ก่อนออกจากบ้าน ก็โทรไปบอกหมอก่อนว่าเราจะไปรับกลับ เผื่อเขาจะได้ตัดไหมรอ
คุณนายบอกให้เตรียมผ้าเช็ดตัวไปให้เจ้าเหมียวด้วย เพราะคิดว่าคงเหม็นมาก
ไปถึงคลีนิค วันนี้มีสัตว์ไข้เยอะแหะ เราก็ได้ตะโกนบอกว่า มารับเหมียวกลับบ้านค่ะ
มีคนเอาแมวมาฉีดวัคซีน และฉีดยาคุมกำเนิดก่อนเพื่อรอทำหมันเมื่อพร้อม
ที่น่าสงสารคือแมวเด็ก หยดยากำจัดเห็บหมัดเกินขนาด ท่าทางจะไม่รอด
และหมอก็ปิดประตูห้องทำหมันแมวตัวผู้ ตัวใหญ่มาก หน้าตาน่ารักสุดๆ
ไม่ได้ถ่ายรูปมากลัวเจ้าของเขาจะว่าเอา
หมอก็ถามว่ามารับแมวตัวไหน ตะกร้าสีอะไร
เห็นหมอหิ้วตะกร้าลงมาเราก็มองไปในตะกร้าแล้วเรียก เหมียวๆ
ว๊ายตาย ทำไมแมวเราสีมันเปลี่ยนไปวะ
หมอๆ ตะกร้าหนูแต่ไม่ใช่ลูกหนู หมอก็เอ้าเหรอ ให้อธิบายว่าแมวเราสีอะไรยังไง
จะอธิบายยังไงอ่ะ สีมันมั่วๆ รู้แต่สามสี หมอเลยบอก หางยาวๆหน่อยใช่ไหม
ฝนก็นึกมาได้ในมือถือมีรูปเจ้าเหมียวเลยเอาให้หมอดู
เจ้าเหมียวลงมา มันไม่หาฝนเลย เอาแต่ร้องๆ ผอมไป ที่สำคัญเหม็นมาก
หมอตัดไหม ฝนให้ฉีดวัคซีนป้องกันพิษสุนัขบ้า และวัคซีนรวม ป้องกันไว้ก่อน
ฝนบอกเหมียวแม่ฝากพามาให้เช็ดตัวเหมียวนะ
หมอบอกเอาผ้ามาเหรอครับ มาเดี๋ยวผมเช็ดตัวให้
ผ้าฝนชุบเดทตอลไปเรียบร้อย หมอก็เลยงงว่าทำไมผ้าเปียกๆ
หมอเช็ดตัวไปก็ปลอบเจ้าเหมียวไปว่า อย่าร้องสิลูก เช็ดตัวก่อน จะได้ไม่มีกลิ่นตัวอื่นติดตัวหนูไง
ฝนรู้สึกดีขึ้นมาทันทีเพราะอย่างน้อยหมอก็รักสัตว์จากใจจริงไม่ใช่เพราะอาชีพ
เหมียวกลับมาถึงบ้านกลิ่นก็ยังไม่หายฝนก็เช็ดให้อีกรอบ
กินข้าวเก่ง เริ่มจำบ้านและฝนได้แล้ว เย้ๆ ดีใจๆแต่แผลก็ยังไม่หายดี


http://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internet

ตัดไหมวันแรกที่เพิ่งรับกลับบ้าน

ณ ปัจจุบัน เจ้าเหมียวติดฝนมาก อยากอยู่ด้วยตลอดเวลา
ที่น่าเป็นห่วงตอนนี้ก็คือเหมียวเริ่มไม่ค่อยจะกินอะไรอีกแล้ว
ตอนกลับมาจากคลีนิคใหม่ๆ อะไรก็กินหมด
จากตอนแรกที่บ้านกับนกว่าไม่เอาแล้วนะฝนจะไม่เอาลูกไปคลีนิคนี้แล้ว
ตอนนี้หลังจากเจอปฏิกริยาของหมอก็เลยบอกนกว่า เออนะฝนรู้สึกดีขึ้นมา
ตอนแรกเป็นเพราะเราไม่มั่นใจ ด้วยสภาพคลีนิค ลักษณะผู้ช่วยเลยทำให้เรากังวล
ก็ถ้าเป็นอะไรเล็กๆน้อยๆก็คงจะพาไปที่นี่แหละ
โรงพยาบาลสัตว์ทื่พาเจ้าเบรฟฮาร์ทไปประจำ ปลาทีมงานอีกคนบอกว่า ย้ายไปอยู่ตรงทางรถไฟ
มาบอกอะไรตอนเหมียวทำหมันเสร็จแล้ววะเนี่ย แต่ก็นะ ประหยัดเงินไปเป็นพันเลย
ก็โรงพยาบาลกับคลีนิค อะไรหลายอย่างแตกต่างกัน เราต้องแยกแยะ(เตือนตัวเองย่ะ)

อัพเดทอาการคุณนายสักนิด

ตอนนี้คุณนายยังเดินไม่ถนัดนะ ทำได้แค่เดินเข้าห้องน้ำไปอาบน้ำ เพราะเดินมากกว่านั้นจะเจ็บ
ฝนก็ทำใจแล้วว่าแม่จะเดินไม่ได้เหมือนตอนก่อนที่จะล้มครั้งที่ 2
ทำได้ดีที่สุดคือ จะอยู่เป็นเพื่อนแม่ และดูแม่ให้ดีเท่าที่จะทำได้

http://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internet

เหมียวตัวแสบ

คิดถึงนะคะทุกคน

สวัสดี

FooN





New entry diary:


Old entry Diary:

Like diary

Facebook
Private comment...to leave a comment press thebelow...


ขอให้คุณนายสุขภาพดีขึ้นดีขึ้นนะค่ะ ส่วน the circle น่าสนใจค่ะ ทาบทามพี่เจี๊ยบอยู่ สงสัยต้องบุกไปบ้านพี่เจี๊ยบ แล้วจึงให้พี่เจี๊ยบบอกทางอีกทีค่ะ อิอิ เหมือนขี้ช้างไล่จับตั๊กแตนเนอะ

Aied
03/10/2011 07:08:00

อยากพาโอเล่ไปทำเหมือนกันค่ะ แต่ไม่กล้าhttp://www.diary-of-us.com - Emoticon kapook-13458-8230.gif  อ่านเรื่องคุณฝนทีไรมีความสุขจังเลยค่ะ ยังเคยคิดนะคะว่าถ้าเป็นเรา เราจะดูแลพ่อแม่ได้ดีอย่างคุณฝนไหมนะ

maita
29/09/2011 07:11:00

น้องเหมียวน่ารักจังเลยยยย ปล คิดถึงพี่ฝนเหมือนกันค๊า
Ohjoey
25/09/2011 20:17:00

อ่านไปก็ลุ้นไป เป็นห่วงน้องเหมียวไปด้วยเลยอ่ะค่า ขอให้แผลหายไวๆน้า แล้วก็ขอให้คุณนายแม่แข็งแรงขึ้นนะคะ

นู๋นิต
23/09/2011 21:13:00

น่าสงสารน้องเหมียวเหมือนกันนะเนี่ย...แต่พอทำแล้วก็หายห่วงไปนะค่ะ...
ขอให้คุณแม่พี่ฝนหายไวๆนะค่ะ
พี่เป็นคนภูเก็ตเหรอค่ะ ก้อยก็อยู่ภูเก็ตนานหลายปีมากจนจะเป็นคนภูเก็ตไปแล้วค่ะ
ขนาดเวลาพูดยังติดคำติดสำเนียงคนภูเก็ตเลยค่ะพี่ อิอิ...

Koy
22/09/2011 17:02:00

รูปสุดท้ายเหมียวตัวแสบน่ารักเชียวค่ะ ทำหมันแล้ว ต่อไปก็จะได้หายห่วงเนอะพี่ฝน 
คุณนายยังอาการไม่ดีขึ้นอีกเหรอค่ะ ยังงัยมันขอให้คุณพระคุณเจ้าคุ้มครองคุณนาย ขอให้คุณนายกลับมาเดินได้เหมือนเดิมนะค่ะพี่ฝน

พี่ฝนก็ดูแลตัวเองด้วยล่ะ 

มีน
22/09/2011 13:28:00