Home Sitemap Login Help Comments

Diary Of Us

Everyone can have their own personal diary on the Internet

Everyone can have their own personal diary on the Internet


User: 
Search: 
Date: 


Pag.:

6/9/2017
17/4/2017
26/3/2017
21/3/2017
18/2/2017
12/2/2017
18/1/2017
9/1/2017
23/12/2016
3/10/2016
11/9/2016
15/8/2016
13/8/2016
30/7/2016
22/7/2016
21/7/2016
15/7/2016
18/6/2016
11/6/2016
8/6/2016

Pag.:

Click to URL for copy link [ http://www.diary-of-us.com/DiaryPage/diary_1657.asp ]  Page view: 2.535 Time
Country United States 1452 Peaple
1.452
Country Anonymous Proxy 917 Peaple
917
Country China 47 Peaple
47
Country Thailand 35 Peaple
35
Country Italy 18 Peaple
18
Country France 15 Peaple
15
Country United Kingdom 15 Peaple
15
Country Germany 14 Peaple
14
Country Netherlands 9 Peaple
9
Country Canada 3 Peaple
3
Country Australia 2 Peaple
2
Country Norway 2 Peaple
2
Country Russian Federation 2 Peaple
2
Country Sweden 1 Peaple
1
Country Switzerland 1 Peaple
1
Country Hong Kong 1 Peaple
1
Country Vietnam 1 Peaple
1
  RSS
RSS

Kangi 07/01/2012 
สถานการณ์เริ่มคลี่คลาย 


Friday, 6 January 2012

Rimini , Italy
อุณภูมิ 10 องศาเซลเซียส
แดดอ่อนๆ แต่ลมแรง

ก่อนอื่นครอบครัวเราต้องขอขอบคุณสำหรับทุกข้อความกำลังใจ
ผ่านหน้าไดอารี่ก่อนหน้านี้ รวมทั้งทุกข้อความผ่าน FB และโทรศัพท์ด้วยนะค่ะ

.............
 
หลายวันที่ผ่านมาตั้งแต่รู้ว่าที่บ้านน้ำท่วมเสียหายหนัก
อีกทั้งที่รักก็ไม่สบายเป็นไข้หวัดมาราธอนหนึ่งสัปดาห์ติดต่อกัน
จนป่านนี้ก็ยังไม่หาย ทำเอาแทบไม่อยากทำอะไรกันเลยทีเดียว
ขนาดเข้าครัวทำอาหารเป็นสิ่งที่โปรดปรานที่สุด ก็แทบไม่ได้แตะตะหลิว
ทานอาหารกันง่ายๆ พิซซ่าบ้าง มาม่าบ้าง อาหารที่ไม่มีประโยชน์ทั้งนั้นเลย

มาถึงสถานการณ์น้ำท่วมที่บ้านบ้าง
เมื่อวานเป็นวันแรกที่ครอบครัวเรายิ้มได้ หลังจากผ่านเหตุการณ์ร้ายๆมาหลายวัน
สิ่งแรกที่ทำให้ทุกคนยิ้มออกและแทบไม่อยากเชื่อสายตา
คือการกลับมาของลูกตาล หมาสุดที่รักของครอบครัว หลังจากถูกน้ำพัดหายไปตั้งแต่คืนวันที่ 1
ทุกคนที่บ้านต่างพากันคิดว่าลูกตาลคงไม่รอด เพราะลูกตาลแก่มากแล้ว
นับอายุอานามก็ปาไป 10 ปี เท่ากับคนอายุ 70 เชียวนะ
แต่แล้วก็เหมือนปาฎิหารย์ ลูกตาลว่ายน้ำกลับมาบ้านในวันที่ 4 ด้วยสภาพอิดโรย
คงเพราะต่อสู้กับแรงดันน้ำอย่างหนัก แถมไม่ได้ทานอะไรมาหลายวัน

แต่การกลับมาของลูกตาล ก็เหมือนนำความสุขกลับมาให้ครอบครัวเราอีกครั้ง
บ้านเรารักัตว์กันมากๆ ยิ่งลูกตาลด้วยแล้ว พ่อรักยิ่งกว่าลูกในไส้ซะอีกแน่ะ
คงเป็นเพราะพ่อป้อนข้าวป้อนนมมาตั้งแต่เด็ก เพราะจ่ริงๆ แล้วลูกตาลเป็นลูกของหมาจรจัด
ตอนคลอดลูกตาล แม่ของลูกตาลโดนคนใจร้ายใช้มีดฟันที่หน้าท้องจนแผลเหวอะหวะ
พ่อไปเจอมันนอนอยู่ในสวนผลไม้ เลยเอาลูกๆมันมาเลี้ยงทั้งหมด
จากน้้นแม่มันก็ตายจากไป พ่อเลยเลี้ยงลูกหมาห้าตัวไว้เองทั้งหมด
พี่ๆ น้องๆ ของลูกตาล บางตัวก็โดนคนใจร้ายมอมยา เพราะพวกมันค่อนข้างดุ
มีแต่ลูกตาลนี่ล่ะที่อยู่ยงคงกระพัน แถมเป็นหมาที่รักและซื่อสัตว์กับเจ้าของมาก
ตอนพ่อกับแม่ยังไม่มีหลาน อยู่บ้านกันสองคนตายายก็มีลูกตาลนี่ล่ะ
เหมือนเป็นเพื่อนคอยปรับทุกข์

แถมเจ้าลูกตาลเป็นหมาขี้อ้อน แกมอิจฉานิดๆ เวลาพ่อรับหมาตัวใหม่มาเลี้ยง
เป็นอันน้อยใจไม่ยมทานข้าวทานปลา จนทุกคนพากันขำ
แล้วเรื่องแสนรู้อีกอย่าง เวลาเราโทรศัพท์กลับบ้าน พ่อชอบส่งโทรศัพท์ให้ลูกตาลฟังเสียง
ลูกตาลก็จะเห่าเหมือนอยากคุยกับเราตลอด แรกๆที่รักไม่เชื่อ
หลังจากได้ฟังหลายครั้ง ทำเอาหลงรักลูกตาลไปเลย
ปีก่อนที่เรากลับบ้านที่รักก็ซื้อปลอกคอฝากไปให้มันด้วย
 วันที่มันหายไป ที่รักเลยมั่นใจว่าลูตาลจะไม่ตาย และจะกลับมาบ้าน
แล้วลูกตาลก็กลับมาจริงๆ

ส่วนฟาร์มหมูของพ่อ หลังจากหมูทั้ง 40 ตัว แช่น้ำมา 4-5 วันเต็มๆ
ก็พากันอิดโรย ไม่ยอมทานข้าวทานปลา จนเมื่อวานพ่อถึงกับบอกว่าพวกมันคงจะไม่รอด
แต่วันนี้ก็เหมือนโชคเข้าข้าง พวกมันกลับมาทานอาหารอีกครั้ง
ได้แต่่ภาวนาให้พวกมันรอด

หลังจากฝนหยุดตก ระดับน้ำในบ้านก็ค่อยๆ ลดระดับลง
จนมาถึงวันนี้พ่อบอกว่าแดดจ้า จนร้อนปรี้ยงปร้าง ทำให้น้ำลดอย่างรวดเร็ว
ทิ้งไว้ก็แต่ดินโคนและขยะจำนวนมาก หนาเกือบเมตรกันเลยทีเดียว
แต่ทุกคนก็ช่วยกันเคลียร์บางส่วน ให้พอมีที่หลับที่นอน หลังจากอดหลับอดนอนมาหลายวัน
ส่วนเรากับที่รักก็ไม่ค่อยสบายใจ คอยโทรศัพท์ติดตามสถานการณ์เป็นระยะ
เลยทำให้อดหลับอดนอนไปด้วย

ถึงสถานการณ์จะคลี่คลายลง แต่บ้านเราก็เสียหายทั้งหลัง
พ่อบอกว่าคงต้องสร้างบานกันใหม่ แถมรอบนี้คงสร้างบ้านสองชั้นสักที
เพราะคิดว่านี่คงไม่ใช่ครั้งสุดท้ายที่บ้านเราจะถูกน้ำท่วม พ่อกับแม่ก็แก่เฒ่าลงทุกวัน
เจอสถานการณ์น้ำท่วมแบบครั้งนี้อีกคงรับไม่ไหวแน่ๆ
ปกติพ่อไม่เคยขอเงินเราเลยสักบาท ไม่ว่าจะลำบากแค่ไหน ยกเว้นเราส่งให้เอง
แต่มารอบนี้พ่อบอกว่าขอให้ช่วยกันสร้างบ้านใหม่ได้ไหม
เพราะพี่สาวกับพี่เขยหลังจากขับรถมาช่วยพ่อกับแม่ก็กลับบ้านไม่ได้
เพราะถนนทางไปบ้านถูกน้ำตัดขาด รถยนต์ก็จมน้ำเสียหายอย่างหนัก
ส่วนน้องสาวก็มีลูกเล็กๆ แถมรยยนต์กับทรัพย์สินหลายอย่างก็จมน้ำเสียหาย
ทุกคนต่างมีค่าใช้จ่าย เราก็ได้แต่รับปากว่าจะส่งเงินไปช่วย เท่าที่ทำได้
ช่วงนี้เลยต้องงดการช็อป การท่องเที่ยวให้น้อยลง

ขนาดเมื่อวานนี้เป็นวันแรกที่มีมหกรรมลดราคา
เรากับที่รักแทบไม่ได้ซื้ออะไรกันเลย เวลาอยากได้อะไร ที่รักก็จะบอกว่า
 อย่าลืมนะต้องส่งเงินไปช่วยพ่อสร้างบ้านใหม่
แต่ก็ยังแว่บไปดูเสื้อผ้าสำหรับน้องแชมป์หลานรักอยู่ดี ก็เสื้อผ้าเด็กมันน่ารักนี่น่า
คิดว่าไม่เป็นไร โอกาสช็อปยังมีอีกมาก
แต่บ้านเป็นสิ่งสำคัญที่สุด ณ ตอนนี้

พอสถานการณ์เริ่มคลี่คลาย ครอบครัวเราก็รู้สึกดีขึ้น
โทรศัพท์ไปแล้วได้ยินพ่อแม่หัวเราะกับหลานก็รู้สึกดีขึ้นอย่างบอกไม่ถูก
ขนาดบ้านเราน้ำท่วมจนแทบไม่มีที่หลับที่นอน น้องกับหลานมีญาติมารับไปอยู่ด้วย
แต่เหมือนน้องแชมป์จะห่วงตากับยาย ไปอยู่บ้านญาติได้วันสองวัน
ร้องไห้งอแงตลอด เหมือนอยากให้ทุกคนรู้ว่าน้องแชมป์อยากกลับบ้าน
ขนาดพ่อบอกว่าไม่มีที่อยู่ น้องก็ยังอยากพาหลานกลับบ้าน
ทุกคนเลยต้องรีบเคลียร์พื้นที่ให้หลานได้มีที่อยู่ก่อนเป็นอันดับแรก

พอน้องแชมป์กลับมา ทุกคนในครอบครัวอยู่รวมตัวกันอีกครั้ง
อะไรที่คิดว่าร้ายๆ ก็เหมือนจะดีขึ้น
เรากับที่รักก็พลอยดีขึ้นไปด้วย วันนี้เลยมีอารมณ์ข้าครัวทำอาหารให้ที่รักกับตัวเองทานหนึ่งวัน
หลังจากทานอาหารง่ายๆ มาหลายวันติดกัน

แถhttp://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internet
ยำทูน่าแบบง่ายๆ ช่วยชีวิตในวันที่ไม่มีแรงทำอะไร

http://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internet
เกี๊ยวน้ำกุ้งของคนป่วย แต่คนไม่ป่วยแย่งทานเกือบหมด

http://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internet
กุ้งตัวใหญ่ๆ เต็มปากเต็มคำ

ปิดท้ายด้วยอาหารรสจัดแบบไทยๆ ที่ไม่ได้ทานมาหลายวัน
วันนี้ขอจัดเต็ม

http://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internet
ผัดพริกแกงน้องปลาหมึกกระโปรงบานแสนจัดจ้าน

ห่างหายจากไดอารี่อาหารไปหลายวัน มีใครคิดถึงบ้างไหมน๊าา
ไว้อะไรเข้าที่เข้าทาง แล้วเจกันนะจ๊ะ
...............................................

ขอบคุณสำหรับทุกคอมเม้นท์น่ารักๆ ที่คอยเป็นกำลังใจให้ครอบครัวเราเสมอมานะค่ะ

ปล.

ช่วงนี้ถ้าไม่ได้แวะไปทักทายเพื่อนๆ อย่างทั่วถึงต้องขอโทษจริงๆ นะค่ะ
ชายจีป่วยมาหลายวันยังไม่หายสักที ช่วงนี้ต้องรับหน้าที่เป็นพยาบาลจำเป็นทุกวันเลย
นอนน้อยสิวขึ้นเต็มหน้า แถมขอบตาคล้ำเป็นหมีแพนด้าไปแล้วล่ะ





New entry diary:


Old entry Diary:

Like diary

Facebook
Private comment...to leave a comment press thebelow...


อยากทานทุกสิ่งที่มีนทำเลยอ่ะ

อาทิตยา
20/01/2012 22:08:00

ดีใจด้วยนะคะมันที่ความสุขกลับมาสู่ครอบครัวอีกครั้ง พี่ว่าไม่ว่าจะเจออะไรหนักหนาสักแค่ไหนขอให้มีกำลังใจเท่านั้น เราก็จะสามารถฟันฟ่าและผ่านมันไปได้ ขอเป็นกำลังใจให้อีกคนนะคะ

พี่บ๊วย
09/01/2012 10:35:00

ดีใจด้วยนะคะ อย่างน้อยๆก็ทำให้มีกำลังใจมากขึ้น พี่เข้าใจนะเพราะตอนที่น้ำท่วมบ้านแล้วพี่ไม่ยอมอพยพก็เพราะพวกเจ้าสี่ขานี่แหละ เป็นกำลังใจให้น้องมีนและครอบครัวเสมอนะคะ

FooN
07/01/2012 08:20:00

ใจดีขึ้นเยอะเลยนะมีนได้ยินแบบนี้ พ่อก็กลับมาสดชื่นได้อยู่กับลูกตาล
หมูอีก 40 ตัวก็ไม่เป็นไรแล้ว ส่วนเรื่องบ้านถือโอกาสสร้างใหม่ซะเลย
มีนช่วยได้อยู่แล้ว มีคุณจีคอยช่วยเป็นกำลังใจด้วยอีกคนสบายใจหายห่วงเนอะ
ขอให้ทุกอย่างมาเป็นเดิมเร็วๆจ้า

hellonano
07/01/2012 02:33:00

http://hellonano.diaryclub.com »

ดีใจด้วยจ้า ที่สถานการณ์เริ่มดีขึ้นแล้ว สู้ๆนะเพื่อน เรารู้ว่าเพื่อนต้องช่วยพ่อกับแม่ได้แน่นอนจ้า  

ปล ขอให้ชายจีหายป่วยไวๆนะจ้ะ 

นู๋นิต
06/01/2012 22:37:00

bo?
che cosa di che cosa parli?

G
06/01/2012 22:06:00