Home Sitemap Login Help Comments

Diary Of Us

Everyone can have their own personal diary on the Internet

Everyone can have their own personal diary on the Internet


User: 
Search: 
Date: 


Pag.:

17/4/2017
26/3/2017
21/3/2017
18/2/2017
12/2/2017
18/1/2017
9/1/2017
23/12/2016
3/10/2016
11/9/2016
15/8/2016
13/8/2016
30/7/2016
22/7/2016
21/7/2016
15/7/2016
18/6/2016
11/6/2016
8/6/2016
3/6/2016

Pag.:

Click to URL for copy link [ http://www.diary-of-us.com/DiaryPage/diary_1695.asp ]  Page view: 6.680 Time
Country Anonymous Proxy 5202 Peaple
5.202
Country United States 1063 Peaple
1.063
Country China 226 Peaple
226
Country Thailand 51 Peaple
51
Country France 26 Peaple
26
Country Italy 20 Peaple
20
Country Germany 17 Peaple
17
Country United Kingdom 16 Peaple
16
Country Russian Federation 13 Peaple
13
Country Norway 11 Peaple
11
Country Japan 6 Peaple
6
Country Romania 5 Peaple
5
Country Malaysia 3 Peaple
3
Country Netherlands 3 Peaple
3
Country Asia/Pacific Region 3 Peaple
3
Country Australia 2 Peaple
2
Country Canada 2 Peaple
2
Country Luxembourg 2 Peaple
2
Country Switzerland 2 Peaple
2
Country Turkey 2 Peaple
2
Country Vietnam 2 Peaple
2
Country Ukraine 1 Peaple
1
Country New Zealand 1 Peaple
1
Country Denmark 1 Peaple
1
  RSS
RSS

Kangi 23/03/2012 
My 34th Birthday on board 


Wednesday, 21 March 2012

Rimini , Italy
อุณภูมิ 19 องศาเซลเซียส
แดดอ่อนๆ ตลอดทั้งวัน

เผลอแป๊ปเดียวไม่ได้อัพเดทไดอารี่เกือบเดือนเลยทีเดียว
คิดถึงไดอารี่กับเพื่อนๆ มากๆ ไม่เคยคิดว่าจะทิ้งไดอารี่ให้ร้างได้นานขนาดนี้เลย
ต้องขอบคุณหลายๆ คนที่ยังแวะเวียนมาเยี่ยมกันทั้งที่ไม่ได้อัพเดทซะนาน
เหตุผลหลักๆ คือกลับไทยคราวนี้ยุ่งมากๆ แทบไม่มีเวลาเป็นของตัวเองเลย
แถมอินเตอร์เน็ตก็เต่าแบบสุดๆ ทนไม่ไหวเลยตัดใจไม่แตะคอมไปเลยดีกว่า
ไหนๆ ก็ไม่เวลาอยู่แล้ว 


 รู้สึกว่ายังใช้เวลาที่ไทยไม่คุ้มค่าเลยก็ต้องเดินทางกลับอิตาลีอีกแล้ว
เวลาแห่งความสุขช่างเดินผ่านไปเร็วจริงๆ ขนาดกลับไทยคราวนี้ไม่มีเวลาไปไหนเลย
เวลาทั้งหมดให้กับครอบครัว ช่วยงานเป็นหลัก โดยเฉพาะเรื่องการสร้างบ้านใหม่
และงานในสวน เพราะกลับไทยรอบนี้พ่อแก่ลงมาก แถมต้องรอผ่าตัด ทำงานหนักไม่ไหว
ลูกๆ เลยต้องช่วยกันทำโน่นนี่แทน แถมผลัดกันเลี้ยงหลานที่ซนเหมือนลิง
จนแทบไม่มีเวลาหายใจหายคอ แต่เรื่องกินนี่ยกเว้นเลยล่ะ
กินได้ทั้งวี่ทั้งวัน จนน้ำหนักเพิ่มมาเกือบ 8 กิโลแน่ะ

ก่อนเดินทางกลับอิตาลี มีธุระต้องขึ้นมากรุงเทพฯ ล่วงหน้า

เพื่อขอเอกสารหนังสือรับรองความประพฤติจากสำนักงานตำรวจแห่งชาติ
สำหรับยื่นขอสัญชาติอิตาเลี่ยน เลยต้องตัดใจลาครอบครัว
ถือว่าวันนั้นเป็นวันที่เศร้ากันมากๆ ร้องไห้กันทั้งครอบครัวเลยทีเดียว
เริ่มจากพี่สาวนั่งร้องไห้ตลอด ไม่ยอมสบตากันเลยทีเดียว
ทำเอาเราร้องไห้โฮไปเลย หลังๆ น้องสาวกับแม่ทนไม่ไหวร้องไห้ตามไปด้วย
แถมมาหนักสุดตอนใกล้จะสี่ทุ่ม ถึงเวลาต้องมาขึ้นรถทัวร์
เราไปลาพ่อในห้อง กอดเอวพ่อร้องไห้โฮ ทำเอาพ่อร้องไห้ตามไปด้วย
ตั้งแต่จำความได้ไม่เคยเห็นพ่อร้องไห้ให้เราเห็นเลยสักครั้ง
มีรอบนี้ล่ะ ที่ได้เห็นน้ำตาบนหน้าพ่อ

พ่อได้แต่พูดว่า "อย่าร้องไห้ ถ้าร้องไห้ก็ไม่ต้องไปสิ"

แต่ใครจะทนได้ ขนาดรู้ว่าสักวันต้องได้กลับมาเยี่ยมอีก แต่ก็รู้สึกเศร้ามากๆ
ยิ่งเห็นพ่อแม่แก่ลงมาก ไม่ค่อยสบายทั้งสองคนด้วย
แทบไม่อยากทิ้งมาเลย แต่ด้วยหน้าที่ แถมมีคนที่เรารักอีกคนรออยู่ทางนี้

ส่วนน้องแชมป์หลานรักก็เหมือนจะรู้ว่าป้าจะเดินทางกลับแล้ว
วันนั้นถึงกับไม่ยอมนอน อยู่ด้วยกันมาหนึ่งเดือนหลานก็ติดป้า ป้าก็ติดหลานพอกันเลย

http://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internet
โดนป้าๆ แกล้งจนได้

ขึ้นมากรุงเทพฯล่วงหน้าสามวัน แต่ละวันเดินกันจนขาลาก

ไปทำธุระโน่นนี่ แต่ทุกอย่างก็ผ่านไปด้วยดี
โดยเฉพาะเรื่องใบรับรองความประพฤติเกือบจะไม่ได้ทำ เพราะพาสปอร์ตที่รักหมดอายุ
เราก็พลาดที่ไม่ได้เช็คเอกสารก่อน แต่ก็เหมือนโชคช่วยเพราะพาน้องที่ทำงาน
ในสำนักพระราชวังไปด้วย ทำให้ทุกอย่างผ่านไปด้วยดี 
อีก 15 วัน ก็รอรับเอกสารอยู่ที่อิตาลีได้เลย

วันที่ 21 มีนาคม เวลา 9.30 น. คือกำหนดการเดินทางกลับอิตาลี

วันนี้นอกจากเป็นวันที่ต้องกล่าวลาประเทศไทย ครอบครัวและเพื่อนๆ อีกครั้ง
ยังเป็นวันคล้ายวันเกิดอายุครบ 34 ปีด้วย แก่ขึ้นไปอีกปีแล้วสินะ

เป็นครั้งแรกที่เลือกเดินทางช่วงกลางวัน
ก่อนเดินทางตื่นเต้นมากๆ นอนไม่หลับทั้งคืน จำได้ว่านอนคุยกับเพื่อนน้องถึงเที่ยงคืน
พอตีสามก็ตื่นมาจัดของโน่นนี่ จะเดินทางไปไหนทีไรทำเอานอนไม่หลับทุกทีเลยเชียว
ส่วนที่รักไม่ยอมหลับยอมนอนเช่นกัน จะรอให้เรา Check-in เรียบร้อยก่อนถึงจะนอน

ตีห้ากว่าๆ เพื่อนน้องก็พาขึ้นแท็กซี่มาที่สนามบิน
แถมต้องแปลกใจ เวลา Check-in ปกติเริ่ม 6.35 น.
แต่วันนี้สายการบิน Emirates เริ่ม Check-in กันตั้งแต่ 5.30 น. เลยทีเดียว
เพราะผู้โดยสารช่วงเช้าค่อนข้างเยอะ เราไปถึงผู้โดยสารต่อแถวกันยาวเหยียด
โชคดีที่เรา check-in online ไปเรียบร้อย เลยสบายไม่ต้องต่อแถวช่องปกติ
ไปถึงก็ได้ check-in เลย แอบเสียดายก่อนมาคิดว่าน้ำหนักกระเป๋าเกิน 30 กิโล
เลยขนมะม่วงมาให้ที่รักได้แค่ 4 ลูก ที่ไหนได้แค่ 27 กิโลเท่านั้นเอง
แอบเสียดายเล็กน้อย แต่ไม่เป็นไร รอบหน้าค่อยเอาใหม่

หลังจากผ่านด่านตรวจคนเข้าเมือง ก็ไปนั่งรอขึ้นเครื่องสามชั่วโมงกว่าๆ
ตลอดเวลามีเพื่อนๆ ส่งข้อความอวยพรวันเกิดผ่าน FB มาตลอด
ต้องขอบคุณมากๆ วันนี้ถือว่าเป็นวันแรกที่ได้มีโอกาสออนไลน์แบบไม่ต้องกังวล
แต่ก็ยังตอบได้ไม่ทั่วถึงอยู่ดี เพราะมัวแต่โทรร่ำลาทุกคนที่บ้าน
วันนี้เครื่องออกช้ากว่าเวลาที่กำหนดเกือบครึ่งชั่วโมง เพราะผู้โดยสารค่อนข้างเยอะจริงๆ

http://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internet
พร้อมออกเดินทาง เป็นรูปเดียวที่ถ่ายที่เมืองไทย แทบไม่น่าเชื่อใช่ไหม


เป็นครั้งแรกที่เราเดินทางช่วงกลางวัน
ทำเอาไม่หลับบนเครื่องเลย นั่งเครื่องนานๆ รู้สึกกระอักกระอ่วนชอบกล
ทานอะไรก็ไม่อร่อย พยายามข่มตาให้หลับก็ไม่ยอมหลับ
เป็นอะไรที่ทรมานมากๆ ได้แต่รอว่าเมื่อไหร่จะถึงดูไบสักที

ใช้เวลา 6 ชั่งโมง 50 นาที เราก็เดินทางมาถึงดูไบ
มีเวลา 2 ชั่วโมงกว่าๆ สำหรับรอต่อเครื่องมายังมิลาน 
ถือโอกาสเปิดโทรศัพท์ใช้ซิมอิตาลี เปิดถึงก็เจอข้อความจากที่รัก
รายนี้ตื่นเต้นเดินทางมามิลานตั้งแต่เวลา 10.00 น.
ทั้งที่กำหนดการเราจะถึงมิลานตอนสองทุ่มตามเวลาอิตาลีโน่นแน่ะ

ดีหน่อยไฟลท์ที่ต่อมามิลานให้ผู้โดยสารขึ้นเครื่องก่อนเวลาเร็วมาก
เครื่องเลยออกตามเวลาที่กำหนด เรียกว่าไม่ขาดไม่เกินเลยสักนิด
แถมรอบนี้เราทานยาไปด้วย เพราะเข็ดจากรอบแรก
เลยได้หลับบนเครื่องเล็กน้อย ตื่นมาอีกทีก็ใกล้จะถึงมิลานล่ะ
แอบตื่นเต้นจะได้เจอที่รักแล้ว ไม่ได้เจอกันเดือนกว่าๆ คิดถึงมากๆ
แม้ว่าจะโทรคุยกันวันละสามเวลาทุกวันก็ตาม แต่ก็ยังไม่รู้สึกว่าหายคิดถึงเลยสักนิด

ก่อนเดินทางกลับที่รักโทรบอกว่าพาน้องสมาร์ทไปล้างอย่างสะอาดเอี่ยมอ่อง
เตรียมไปรับเราที่สนามบินมิลาน ลางานอีก 3 วันรวด เพื่อที่จะได้มีเวลาอยู่ด้วยกัน
ที่รักบอกว่าสำหรับเรารู้สึกเหมือนหนึ่งเดือนผ่านไปเร็วมาก
แต่สำหรับที่รัก คนที่นั่งนับวันรอคอยการเดินทางกลับของเรา
รู้สึกว่าหนึ่งเดือนเหมือนหนึ่งปี แต่เราก็เข้าใจความรู้สึกที่รักนะ
ชีวิตในยุโรปแตกต่างจากบ้านเรามากนัก เคยอยู่ด้วยกันสองคน
พอคนหนึ่งคนใดไม่อยู่เป็นอะไรที่เหงามากจริงๆ

วันนี้เครื่องมาถึงมิลานก่อนเวลาที่กำหนด 20 นาทีเลยทีเดียว
ลงจากเครื่องปุ๊ปก็โทรหาที่รักทันที ปรากฎว่าที่รักมารอล่วงหน้าอยู่แล้ว 4 ชั่วโมง
เราก็บ่นๆ ว่าทำไมต้องมารอนานขนาดนี้
ที่รักบอกว่าที่รอเรามาหนึ่งเดือนมันนานกว่านี้มากนัก นั่นสินะ แค่นี้ที่รักรอได้
โหลดกระเป๋าออกมาก็เห็นที่รักรออยู่หน้าประตู ที่รักยิ้มให้แถมตาแดงๆ
เหมือนจะร้องไห้อีกแล้ว เราเดินเข้าไปกอดแต่ก็ข่มใจไม่ให้ร้องไห้ต่อหน้าคนอื่น
แต่ก็แอบน้ำตาซึมไปเหมือนกัน 

มาถึงรถที่รักก็ให้ดูน้องสมาร์ทก่อนเลย
แถมที่รักกับมามี๊ก็เตรียมอาหารมาให้เต็มรถไปหมด กลัวเราจะหิวระหว่างเดินทางกลับบ้าน
เราออกเดินทางจากสนามบินมิลานกันเกือบหกชั่วโมงเต็มกว่าจะถึงบ้าน
ระหว่างเดินทางเราง่วงมาก จะหลับอยู่ตลอดเวลา
แต่ก็เป็นห่วงที่รักพยายามบังคับตัวเองไม่ให้หลับ 
ที่รักก็บอกให้เราหลับพักผ่อน ไม่ต้องห่วงที่รัก แต่กทำไม่ได้
เพราะบนมอเตอร์เวย์มีแต่รถพ่วง รถบรรทุก แซงกันไปมาน่ากลัวมากๆ
เราถือโอกาสเอาซีดีเพลงไทยที่ซื้อมาเปิดให้ที่รักฟังระหว่างเดินทาง

ที่รักชอบมากๆ ดีใจที่เราไม่ลืม

ขับไป พักไปตลอดทาง เพราะต่างคนต่างเหนื่อย
กว่าจะถึงบ้านก็ปาไปตีสองพอดี ตอนแรกกะว่ามาถึงบ้านก็จะกระโดดขึ้นเตียงนอนเลยทีเดียว
แต่พอเปิดประตูบ้านเข้ามา มามี๊เตรียมอาหารไว้ให้เต็มโต๊ะไปหมด
แถมบ้านช่องสะอาดเกลี้ยงเกลาแวววับเลยทีเดียว
รู้สึกขอบคุณมามี๊มากๆ ระหว่างที่เราไม่อยู่ ช่วยดูแลที่รัก กับดูแลบ้านให้อย่างดี
ไหนๆ มามี๊เตรียมอาหารไว้ให้เต็มโต๊ะเลยต้องทานสักหน่อย
มีความสุขที่ได้ทานอาหารอร่อยๆ ฝีมือมามี๊อีกครั้ง

ส่วนที่รักก็ไม่ยอมนอน ตื่นเต้นขอดูมะม่วงของฝากจากเรา
โชคดีมากๆ ที่เราห่อมะม่วงมาอย่างดี มีรอยช้ำแค่นิดนิดเดียว ที่รักเห็นแล้วทนไม่ไหว
บอกให้ปอกให้ทานตอนนั้นเลย ที่รักถูกใจของฝากจากเรามากๆ
สำหรับที่รักไม่เคยต้องการของฝากอื่นใด ยกเว้นมะม่วงหวานๆ จากไทยนี่ล่ะ
ถึงกับโทรย้ำอยู่ทุกวันว่า "ห้ามลืม" เสียดายมากๆ ที่เราไม่สามารถขนมาได้มากกว่านี้
แต่แค่นี้ก็ดีใจที่เห็นที่รักได้ทานมะม่วงไทยที่อยากทานอย่างมีความสุข

กว่าจะได้หลับได้นอนเลยปาไปตีสามโน่นแน่ะ
เพาะมัวแต่จัดของโน่นนี่ ส่วนที่รักคงไม่ไหวจริงๆ ทานมะม่วงอิ่มก็ขอตัวเข้านอน
หลับปุ๋ยแบบแกล้งเท่าไหร่ก็ไม่รู้สึกตัวล่ะ

ถึงแม้วันเกิดปีนี้จะไม่มีอะไรพิเศษ
แต่อย่างน้อยก็ดีใจที่ได้กลับมาอยู่กับคนที่เรารัก ได้กลับมายืนในบ้านเล็กๆหลังเดิม
แต่แสนอบอุ่นเสมอ ได้เห็นต้นไม้ใบไม้ที่เราปลูกไว้ออกดอกผลิใบ
แค่นี้ก็เป็นของขวัญวันเกิดที่พิเศษสุดแล้วล่ะ

ส่วนที่รักไม่ต้องพูดถึงว่าดีใจขนาดไหนที่เห็นเรากลับมา

....................................

ปล.

ขอบคุณสำหรับทุกข้อความ ทุกคอมเม้นท์ ที่แวะเวียนมาเยี่ยมเยือนกันนะค่ะ
ขนาดไม่ได้อัพเดทไดอารี่เกือบเดือน แต่เพื่อนๆ ก็ยังไม่ลืมกัน ดีใจที่สุดเลย
กลับมาถึงร่างกายก็ยังปรับตัวไม่ได้ วันนี้ก็มีอาการง่วงนอนตลอดเวลา
เลยยังไม่ค่อยมีโอกาสได้ไปทักทายเพื่อนๆ
หายเหนื่อยเมื่อไหร่จะแวะกลับไปทักทายทุกคนนะจ๊ะ





New entry diary:


Old entry Diary:

Like diary

Facebook
Private comment...to leave a comment press thebelow...


eva speak baby is lady
che ballA
you see

G
26/03/2012 11:47:00

ไดมีนวันนี้ทำน้ำตาซึมเลย เวลาอยู่กับครอบครัวมันเป็นเวลาที่วิเศษจริงๆ มีน ต่อให้เหนื่อยแค่ไหน หน้าตาหลานน่ารักน่าชัง น่าฟัดซะเหลือเกิน น่าทำเอาป้ามีนหลงอยู่หรอก 
จีน่ารักตลอด มีนโชคดีแล้วแหละมีความรักรอบๆ ตัว ไปไหนใครๆ ก้อรัก  
วันอาทิตย์นี้กุ๊กไก่ต้องไปอิตาลี และอยู่ยาวจนถึงกลับไทยเลย ถ้ายังไงจะโทรหานะจ๊ะ 

kookkai
23/03/2012 23:11:00

ถ้าพี่มีพ่อแม่พี่คงกลับไทยทุกปีและคงเศร้ามากๆเหมือนน้องมีนเวลาที่ต้องเดินทางกลับ ครอบครัวที่ไทยคงคิดถึงน้องมีนมากๆพอๆกับที่คุณจีคิดถึงน้องมีนเลย ขอบคุณสำหรัลคำอวยพรวันเกิดย้อนหลังน๊า ว่าแต่ว่าเพื่อนคนไหนของน้องมีนที่จะย้ายมาอยู่นอร์เวย์เอ่ย ย้ายมาจากไทยหรืออิตาลี่ แล้วเค้าจะมาอยู่เมืองอะไรรู้มั๊ย

P'Lek
23/03/2012 19:57:00

เดือนเดียวผ่านไปไวเน่อะ แป๊ป ๆ ก็หมดแร๊ะ ยิ่งถ้ามีความสุขทุกวันล่ะก็ หมดไวอย่างกับอะไรดีเน่อะ 
ยินดีต้อนรับกลับบ้านจร้าาา พี่จีคงคิดถึงพี่มีนแย่เลยเน่อะ อยู่คนเดียวตั้งเดือนนึงแน่ะ... 

Tik
23/03/2012 17:06:00

อ้าวววว น้องมีนอายุสามสิบสี่แล้วเหรอ แฟนพี่ถามว่าน้องมีนอายุเท่าไร พี่บอกว่าคงจะสามสิบปีนี้ อิอิ  เป็นเพราะน้องมีนหน้าเด็กหรือพี่แก่จนจำอายุน้องมีนไม่ได้ก็ไม่รู้ ๕๕๕

maita
23/03/2012 14:35:00

อ่านแล้วคอนเฟริ์มได้เลยว่า น้องเราเป็นคนน่ารัก ไม่แปลกใจที่คนในครอบครัวรวมถึงคนข้างตัวจะรักนักรักหนา ^^  ความสุขแสนสัั้นจริงๆ สำหรับคนไกลบ้านอย่างพวกเรา

แต่เดี๋ยวนี้โลดแคบน้าพี่ว่า โทรหากัน คุยกันได้เกือบทุกวัน เหมือนไกลกัน แต่ใจใกล้กันนิดเดียวเน๊อะ 



 

พี่ปุ๋ย
23/03/2012 14:25:00

เพื่อนไม่ได้แวะมาน๊านนนน นานเลย
คิดถึงนะจ๊ะ สุขสันต์วันเกิดย้อนหลังอีกที

jeab
23/03/2012 13:28:00

ต้อนรับกลับบ้านนะคะพี่มีน

ไม่ว่าที่ไหนที่มีคนที่เรารักรออยู่

ปูว่าที่นั่นมีความสุขเสมอนะคะ

อ่านตอนแรก ๆ แล้วน้ำตาซึมตาเลยอ่ะ

บรรยากาศการบอกลานี่ไม่ชอบเลยจริง ๆ        

ปู
23/03/2012 10:33:00

http://littlecrab.diaryclub.com »

สุขสันต์วันเกิดนะคะน้องมีน ขอให้น้องมีนมีความสุขมากๆนะคะ

FooN
23/03/2012 10:04:00

สุขสันต์วันเกิดนะจ๊น้องมีน ขอให้มีความสุขมากๆและทุกวัน :)

ดีใจที่น้องกลับถึงบ้านอย่างปลอดภัย มาถึงก็เจอความน่ารักทั้งของน้องผู้ชาย และคุณแม่ คงให้ความอบอุ่นใจไม่น้อย
เห็นด้วยกะน้องใหม่ที่ว่า...น้องมีนหน้าใสขึ้น และจากรอยยิ้ม ดูมีความสุขมากด้วย !

พี่เจี๊ยบ
23/03/2012 04:20:00

http://kimwgus.diaryclub.com »

ดีใจที่ได้เห็นน้องมีนกลีบอิตาลีอย่างปลอดภัย และสุขสันต์วันเกิด ขอให้น้องมีความสุขมากๆๆแบบนี้ตลอดไป คุณพระคุ้มครองนะคะ
คุณแม่
23/03/2012 01:35:00

http://khunmae.diaryclub.com/ »

สุขสันต์วันเกิดด้วยคนนะคะ ขอให้มีความสุขมากๆจ้า

มิน่าล่ะ ไม่เห็นตั้งนาน กลับไปเมืองไทยนี่เอง พี่ก็เพิ่งกลับจากไทยมาไม่นาน  มีความสุขจริงๆเนอะที่ได้กลับบ้าน  ความรู้สึกเดียวกันเลยจ้า

jdokbua
23/03/2012 01:22:00

poverino baby
you make ladyboy baby
after baby kill you http://www.diary-of-us.com - Emoticon 330-4766.gif

G
23/03/2012 00:09:00

เย้ๆๆๆ มีนกลับมาแล้ว คิดถึงนะจ้ะ ไม่ได้มาอ่านไดมีน แล้วมันเหมือนขาดไรไป เวอร์เนอะ อิอิ ไม่รู้จะเม้นท์ไร เพราะมันตื้นตัน จุกตรงอก เข้าใจอารมณ์ความรู้สึกของมีนเลยอ่ะ ที่ต้องจากครอบครัวมา เราว่าคนที่มาอยู่ต่างบ้านต่างเมืองแทบทุกคนเลยนะที่รู้สึกแบบนี้อ่ะเนอะ

นู๋นิต
22/03/2012 23:44:00

ยินดีต้อนรับกลับบ้านอีกหลังนะจ๊ะ

พี่ว่าช่วงที่อยู่บ้าน น้องมีนทุ่มเทเวลาให้กับทุกคนที่บ้านดีแล้วล่ะค่ะ โลกออนไลน์...เอาไว้เมื่อเราสะดวกและเวลาอำนวยดีกว่า ^^

คุณจีเนี่ยน่ารักจริงเชียว มารอก่อนเวลาตั้งนาน จะต้องคิดถึง ๆ ๆ ๆ ๆ น้องมีนมาก ๆ ๆ ๆ ๆ แน่นอน เวลาของคนที่รอเนี่ย เดินช้ากว่าเวลาของอีกคนมาก ๆ ๆ ๆ นะจ๊ะ

พักผ่อนให้เต็มที่นะคะ หายเหนื่อย หายเพลียแล้วค่อยกลับมาแวะเวียนหากัน

สุขสันต์วันเกิดอีกรอบนะคะ ^^

ป.ล. เห็นด้วยกะน้องใหม่ว่า...น้องมีนหน้าใสขึ้น ไม่มีสิวแล้วด้วย ^^

memaviemeo
22/03/2012 23:01:00