Home Sitemap Login Help Comments

Diary Of Us

Everyone can have their own personal diary on the Internet

Everyone can have their own personal diary on the Internet


User: 
Search: 
Date: 


Pag.:

12/12/2017
22/11/2017
10/11/2017
29/10/2017
12/10/2017
6/10/2017
6/9/2017
17/4/2017
26/3/2017
21/3/2017
18/2/2017
12/2/2017
18/1/2017
9/1/2017
23/12/2016
3/10/2016
11/9/2016
15/8/2016
13/8/2016
30/7/2016

Pag.:

Click to URL for copy link [ http://www.diary-of-us.com/DiaryPage/diary_188.asp ]  Page view: 5.930 Time
Country Anonymous Proxy 3684 Peaple
3.684
Country United States 2139 Peaple
2.139
Country United Kingdom 30 Peaple
30
Country China 22 Peaple
22
Country Italy 19 Peaple
19
Country France 14 Peaple
14
Country Germany 12 Peaple
12
Country Thailand 4 Peaple
4
Country Canada 2 Peaple
2
Country Australia 2 Peaple
2
Country Belgium 1 Peaple
1
Country Russian Federation 1 Peaple
1
  RSS
RSS

onizuka 18/02/2010 
มิตรภาพ 


http://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internet 

For everyone

18.02.10

หลายวันที่ผ่านมาไม่ได้มาเขียนไดเพราะมัวแต่ยุ่งเรื่องของชาวบ้าน
พอจะลงมือเขียนก็เหนื่อยซะแล้ว เลยดองและดองมาเป็นวันนี้
เท่าที่ผ่านมาเรามักจะได้ยินข่าวตามหน้าหนังสือพิมพ์ว่าอย่าไว้ใจใครง่ายๆโดยเฉพาะโลก internet
ฝนเองก็เป็นอีกคนที่ไม่ว่าจะใน hi5 หรือใน msn จะไม่รับคนอื่นรับเฉพาะเพื่อนเท่านั้น
แต่แล้ววันนึงฝนก็เปลี่ยนไป เพราะอะไรน๊ะ ทำให้ฝนมีเพื่อนในโลก internet....
มาบันทึกถึงที่มาของมิตรภาพดีๆ แบบนี้กันดีกว่า
เริ่มละนะ

เนื่องจากฝนเคยอ้วนมากๆ มาก่อน พอผอมลงมาฝนก็ยังไม่ได้ซื้อเสื้อผ้าใหม่เท่าไหร่
ก็ยังใส่กางเกงตัวที่เคยอ้วนอยู่ เกิดปัญหาว่ามันหลวมก็ต้องใส่เข็มขัด
พอใส่เข็มขัดมันก็จะย่นและก็กลายเป็นเป้ายิ้ม แบบไม่ได้รัดตรึงแต่มันเป็นรอยกางเกง
ฝนไม่ชอบใจเลย วันนั้นเลย serch google คำว่า "เป้ายิ้ม"
และก็ทำให้ฝนได้เข้าไปเจอ diaryclub ของน้องคนหนึ่ง
ก็เลยเปิดอ่าน ตอนนั้นไม่รู้จักด้วยซ้ำว่า diaryclub คืออะไร
แต่ที่ถูกใจจนต้องเก็บเอาไว้เป็น Favorites เพราะไปหลงรักลูกชายของเค้า
เด็กอะไรไม่รู้น่ารักมากๆ หลังจากนั้นก็อ่านมาเรื่อยๆ แบบไม่เปิดเผยตัว
และก็เริ่มอ่านคนอื่นๆ อีกหลายคน จนในที่สุดก็ไป comment ให้น้องคนที่เราไปหลงรักลูกชายเค้า
บอกเค้าอีกต่างหากนะ ว่าไม่ได้เป็นสมาชิกได เลยให้ url ของ mtp ไป
และก็เริ่มติดต่อกัน แปลกดีจากคนที่อยู่ไกลกันคนละประเทศ
ไม่เคยรู้จัก ไม่เคยเห็นหน้ากันมาก่อน พอได้คุยกันกลับเปิดใจให้กันโดยไม่รู้ตัว
น้องปรึกษาฝนในเกือบทุกเรื่องที่เค้าพอจะพูดได้ แต่มันก็เป็นเรื่องส่วนตัวจริงๆ
ฝนเองก็ช่วยน้องเต็มที่เท่าที่ฝนจะช่วยได้ คำว่าถูกชะตามันมีจริง
และฝนก็ไปตามอ่านของน้องอีก 1 คน ก็ไม่กล้า comment ให้เค้าเหมือนเคย
จนกระทั่งน้องเค้าเป็น coomment แบบปิดนั่นแหละเลยกล้าไปเปิดเผยตัว
ขอที่อยู่น้องเค้าเพราะใกล้จะวันเกิด จะส่งการ์ดอวยพรไปให้
พอไปอ่านไดของน้องอีกครั้งยิ้มแก้มแทบปริมีชื่อเราอยู่ในไดของน้องเค้าด้วย
และเราก็เริ่มติดต่อกัน แต่ก็ไม่ได้คุยกันมากมาย
เมื่อวันจันทร์ฝนเพิ่งได้รับโพสคาร์ดจากน้องคนนี้ เลยทำให้เกิดไดวันนี้ขึ้นมา
และก็น้องคนนี้แหละที่ทำให้ฝนเห็นไดของคุณมีน แล้วก็ซนค่ะ click ไป click มา
ก็มาเจอ diary-of-us นี่แหละค่ะ อะไรก็ไม่รู้ทำให้สมัครเลย
พอวันแรกที่เขียนก็ไม่ได้คิดว่าจะมีใครมา comment ให้
เจ้าบ้านค่ะก็มาcommentให้และก็มีคุณไมตาตามมา
หลังจากนั้นก็มีน้องริน เพื่อนเจี๊ยบอีก
จากทุกๆ comment ที่ทุกคนมอบให้มันทำให้ฝนรู้สึกได้
ว่าโลกของ internet มีสิ่งที่ดีๆ สิ่งที่สวยงามอีกเยอะ
ฝนโชคดีที่ได้เจอเพื่อนทางไดที่นิสัยดีถึงแม้จะไม่รู้จักกันแต่ก็ห่วงใยเหมือนเพื่อนคนหนึ่ง
สัปดาห์ที่ผ่านมา ฝนคุย msn กับเพื่อนที่เจอทาง internet มากกว่าเพื่อนที่เจอกันตัวเป็นๆ ซะอีก
มีพี่อีกคนที่เจอกันทาง mtp อันนี้แรกๆ ก็ comment ให้กันเฉยๆ ไม่ได้ add กันเป็นเรื่องเป็นราว
แต่ตอนนี้เรา add mtp, msn กันเรียบร้อย แถมคุยกันน้ำไหลไฟสว่าง
พี่เค้าเองก็คุยกับฝนถึงเรื่องนี้เหมือนกัน ว่าแรกๆ ก็ไม่กล้าแต่หลังๆ ก็เจอแต่คนดีๆ
ที่เค้ากล้าเปิดใจที่จะคบกับเราแล้วเราหล่ะจะไม่กล้าเปิดใจคบกับเค้าเหรอ
และยิ่งน้องที่ตามไปอ่านไดตอนนี้ปัญหาของน้องที่เราช่วยกันคิด ช่วยกันให้กำลังใจ
มันกำลังจะผ่านไปได้ด้วยดี ฝนก็ยิ่งดีใจเพราะก็คิดว่าเค้าเป็นน้องสาวอีกคน
ที่นึกถึงเรื่องนี้ได้เป็นเรื่องเป็นราว ก็เพราะที่บอกว่ายุ่งเรื่องของชาวบ้าน
ก็เพื่อนใน internet นี่แหละค่ะ เลยทำให้คิดว่าอะไรนะทำให้เรามาเจอกัน
นี่คือที่มาของฝน แล้วเพื่อนๆ หล่ะ เรามาเจอกันได้ยังไง
ขอบคุณทุกๆ คนนะคะสำหรับไมตรีที่มอบให้ฝน
ฝนก็จะอยู่ข้างๆทุกคนเหมือนน้ำร้อนกับกาแฟ (เป็นน้ำตาลหรือครีมไม่ได้เพราะบางคนอาจไม่ใส่)
ยินดีที่ได้รู้จักอีกครั้งค่ะ

สวัสดี

FooN







New entry diary:


Old entry Diary:

Like diary

Facebook
Private comment...to leave a comment press thebelow...


 ใช่แล้วค่ะพี่ฝนเราต้องหนักแน่นค่ะ รินคิดว่าบางครี้งที่เราไม่หนักแน่นพอเป็นเพราะเราเองยังไม่มั่นใจในคนของเราดีพอค่ะ เพราะว่าถ้าเรามั่นใจในตัวเค้า และเค้าทำให้เรารู้สึกมั่นใจได้แล้วล่ะก็เราก็จะไม่มารู้สึกแบบคอยคิดระแวงนี่ นั่น โน่น หรอกค่ะ เรื่องคิดเล็ก คิดน้อยผู้หญิงเป็นกันทุกคนแหละค่ะ..คิดมากแบบเว่อร์ๆ แต่รินนี่อาจเป็นเยอะหน่อยนึง (ในบางอารมณ์ค่ะ) เลยต้องเขียนอะไรไว้เตือนสติตัวเองค่ะ เวลาคิดจะทำอะไรจะได้ไม่ดูเป็นผู้หญิงงี่เง่า ไม่มีเหตูผล ส่วนคุณเพื่อนมีนคะ แหมไม่ต้องเขินหรอกค่ะ ก็เหมือนที่รินเขียนไว้ก่อนหน้านี้แหละ รินคิดว่ามันคงไม่ใช่ความบังเอิญหรอกที่ทำให้เราได้มารู้จักกัน และรู้สึกดีๆให้กัน รวมทั้งพี่ฝน เพื่อนๆ พี่ๆที่คุยๆกันด้วยค่ะ เหมือนเค้ากำหนดว่าให้เรามาเจอกัน รู้จักกัน เป็นเพื่อนกัน มีความรู้สึกดีๆให้กันและกันค่ะ อยากจะบอกว่าแทบไม่น่าเชื่อเลยว่าจะ3ปีแล้ว อิอิ รู้สึกเหมือนเพิ่งไม่นานมานี้เองที่เราได้คุยกัน แต่จะว่าไปแล้วก็นานเนอะ ตั้งแต่ก่อนมีนแต่งงานตอนนั้นรินก็แบบช่วยเชียร์จีแทบตายให้มีนถามไปเลยว่าเค้ารักตัวเองใช่มั้ย อิอิในที่สุดวันนี้คุณเพื่อนก็แต่งงานมีความสุขไปละ เราก็ดีใจด้วยเนอะ...อ้อ พี่ฝนและเพื่อนมีนคะ คิดว่าไม่ต้องรอรินหรอกค่ะ เพราะรินยังไม่รู้อนาคตเลยค่ะว่าจะได้ไปเมื่อไหร่ ถ้าจะได้ไปก็คงอีกนานอะค่ะ เดี๋ยวจะรอเก้อกันค่ะ เอิ๊กๆ ;D

มีความสุขทุกวันนะคะ

fairy
19/02/2010 12:37:00

 ไหงสองสาวมาบอกรักกันซะอย่างนั้น 555

ไว้รอน้องรินไปอยู่นู้นแล้วไปทีเดียวดีกว่า คุ้มดี (งก)

FooN
19/02/2010 09:14:00

เขินนะเนี่ย แอบมาชมเค้าอยู่ในหน้านี้ เค้าก็รู้สึกดีๆ กับตัวเองเหมือนกันล่ะ คบกันมาปีสามแล้วใช่ไหมเนี่ย ถ้าจำไม่ผิด เวลาผ่านไปเร็วเนอะ ถึงไม่เคยเจอหน้ากัน แต่สนิทกัน คุยกันมากกว่าเพื่อนสนิทที่เห็นหน้ากันทุกวันซะอีกเนอะ มีนเชื่อว่ามันไม่ใช่ความบังเอิญที่ทำให้เราได้รู้จักกัน คนเราเจอกันแล้วรู้สึกดีๆ ต่อกันมีไม่กี่คนหรอก คนไหนที่เจอแล้วรู้สึกดีอย่างน้อยต้องมีสิ่งหนึ่งดลใจให้มารู้จักกันล่ะ จริงไหมเพื่อน ส่วนพี่ฝนถ้าอยากกินลาซาญญ่าบินมาอิตาเลย ไอ้เจี๊ยบว่าจะมาหา แต่ไม่รู้เมื่อไหร่ มาพร้อมเจี๊ยบก็ได้นะค่ะ ส่วนรินเค้าคงยังไม่มา หรืออาจจะมาแบบกระทันหันอันนี้ต้องรอดูกันต่อไป ว่าใครจะมาก่อน อิอิ

Kangi
19/02/2010 07:08:00

พี่ฝนคะอยากบอกว่าบน internet ก็ยังคงมีคนดีๆอยู่นะคะถึงส่วนมากที่เราได้ยินมาอาจจะไม่ดีนัก
แต่รินว่าทุกที่มันก็มีทั้งคนดี คนไม่ดีปะปนกันนั่นแหละค่ะ อยากจะเล่าจริงๆเลยค่ะว่าบางครั้งเราก็ไม่รู้เหมือนกันนะคะ ว่าอะไรกำหนดให้เราได้มารู้จักกัน เหมือนรินกะมีนค่ะ เราไม่เคยเจอกันเลย
แถมรู้จักกันครั้งแรก ก็เกือบทะเลาะกันด้วย ตอนนั้นเข้าใจว่ามีนคงเกลียดรินมากเลย 555 ซึ่งเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นและทำให้เราได้มารู้จักกัน ปัจจุบันก็ยังหาคำตอบไม่ได้ว่ามันเกิดขึ้นได้ยังไง
มันแปลกมากเลยอะค่ะ แต่ว่าในที่สุดเราก็เป็นเพื่อนกันมารินคุยกะมีนมากกว่าเพื่อนในชีวิตจริงอีกค่ะ และในบางเรื่องมีนก็ให้คำแนะนำและเข้าใจรินมากๆเลย อยากจะขอขอบคุณเพื่อนมีนไว้ตรงนี้ด้วยนะ ถึงแม้บางครั้งรินจะเป็นคนพูดอะไรตรงๆ ห้วนๆไปบ้างแต่มีนจะเป็นคนที่น่ารักเสมอไม่เคยแม้แต่พูดคำหยาบคาย น่ารักจริงๆคุณเพื่อน แล้วก็พี่ฝน และเพื่อนๆพี่ๆทุกคนที่นี่รินก็ดีใจนะคะที่ได้รู้จัก แม้ว่าเราไม่ได้คุยกันโดยตรง แต่ทุกคนมี diary ที่ทุกคนเขียนแล้วก็แชร์ประสบการณ์ความรู้สึกให้กันและกันฟัง มันก็เหมือนเรารู้จักและเป็นเพื่อนกันไปโดยปริยายค่ะ...ขอให้ทุกคนมีความสุขนะคะ Good nite ค่ะ ;)

Fairy
18/02/2010 20:09:00

จะบอกเคล็ดลับให้นะพี่ไมตา กินปลากับผักเยอะๆ รับรองได้ผล มีนลดลงมาแล้ว 7 กิโล แต่ตอนนี้เริ่มกินของอ้วนๆ อีกแล้วล่ะ อิอิ วันนี้มาช้าเลย มัวแต่ยุ่งที่บ้านับอกไปธุระ โทษทีนะพี่ฝนมาทักทายช้าไปหน่อย

Kangi
18/02/2010 17:07:00

 ว่าจะไม่แสดงตัวว่ามาแอบอ่าน อิอิอิ แต่หูผึ่งตอนได้ยินว่าคุณฝนเคยอ้วนมาก ประมาณว่าอยากรู้อยากเห็นว่าลดยังงัย...  เพราะไมตาก็เคยอ้วนมากค่ะและตอนนี้ก็อ้วนอยู่ ๕๕๕๕๕๕...  และคงอ้วนต่อไปเรื่อยๆเพราะกินอะไรก็อร่อย .. 

maita
18/02/2010 13:14:00