Home Sitemap Login Help Comments

Diary Of Us

Everyone can have their own personal diary on the Internet

Everyone can have their own personal diary on the Internet


User: 
Search: 
Date: 


Pag.:

6/6/2018
28/3/2018
12/12/2017
22/11/2017
10/11/2017
29/10/2017
12/10/2017
6/10/2017
6/9/2017
17/4/2017
26/3/2017
21/3/2017
18/2/2017
12/2/2017
18/1/2017
9/1/2017
23/12/2016
3/10/2016
11/9/2016
15/8/2016

Pag.:

Click to URL for copy link [ http://www.diary-of-us.com/DiaryPage/diary_1887.asp ]  Page view: 2.642 Time
Country United States 1938 Peaple
1.938
Country China 325 Peaple
325
Country Anonymous Proxy 136 Peaple
136
Country Thailand 102 Peaple
102
Country United Kingdom 43 Peaple
43
Country Germany 25 Peaple
25
Country Italy 18 Peaple
18
Country France 18 Peaple
18
Country Asia/Pacific Region 7 Peaple
7
Country Denmark 4 Peaple
4
Country Canada 4 Peaple
4
Country Sweden 4 Peaple
4
Country New Zealand 3 Peaple
3
Country Australia 3 Peaple
3
Country Russian Federation 2 Peaple
2
Country Netherlands 2 Peaple
2
Country New Caledonia 1 Peaple
1
Country Singapore 1 Peaple
1
Country Portugal 1 Peaple
1
Country Estonia 1 Peaple
1
Country Japan 1 Peaple
1
Country Korea - Republic of 1 Peaple
1
Country Lao People
1
Country Switzerland 1 Peaple
1
  RSS
RSS

maita 02/01/2013 
ตรวจเบาหวาน  


สวัสดีปีใหม่ค่ะ

ไม่อยากบ่นเลยว่าปีหนึ่งผ่านไปเร็วมาก

(บ่นไปแล้ว อิอิ)

...................................

มีนัดครั้งสุดท้ายกับคุณหมอเมื่อวันที่ ๒๒ ธันวา (ปีที่แล้ว อิอิ)

คุณหมอก็เขียนไปสั่งมาให้ไปตรวจเลือด

ปกติอังก็ตรวจเลือดตรวจปัสสาวะทุกเดือนอยู่แล้วก็ตั้งแต่ท้องนั้นแหละ

ก็คิดว่าตรวจปกติธรรมดาเหมือนเดิมก็ไม่ได้กังวลอะไร

เรื่อยๆเฉื่อยๆไปตามประสา

ถึงจะตรวจปกติธรรมดาก็ไม่อยากไปคนเดียวต้องรอคุณสามีไปด้วย

คุณสามีก็บอกให้ไปคนเดียว...ว่าเคยไปมาแล้วจะกลัวอะไร

ก็ไม่ได้กลัวอะไรหรอกค่ะแต่ไม่มั่นใจ

ก็จนเมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมาได้ฤกษ์ไปตรวจเลือดสักที

ไปถึงก็ยื่นใบสั่งคุณหมอให้เจ้าหน้าที่

เจ้าหน้าที่ก็ถามโน้นถามนี่อังก็งงเพราะปกติก็ไม่เคยถามอะไรมากมาย

โชคดีว่าคุณสามีไปด้วยนั้นแลถึงได้รู้เรื่องว่าต้องตรวจเบาหวานด้วย

แล้วก็มีปัญหาเรื่องการ์ดวีตัลด้วย

เจ้าหน้าที่บอกให้ไปโหลดอะไรเพิ่มไม่รู้ได้ยินแต่ว่าท้องมานานแล้ว

สรุปต้องจ่ายเพิ่ม ๓ ยูโร (ปกติฟรี)

ตอนเข้าห้องตรวจเลือดเจ้าหน้าที่ก็อธิบายให้ฟังว่า

ต้องอยู่ที่นี่สองชั่วโมงนะ ห้ามออกไปไหนหลังกินน้ำหวานเพราะต้องเรียกเจาะเลือด

มีถามด้วยมาคนเดียวหรือเปล่า อังตอบว่ามากับสามี

เจ้าที่บอกดีแล้วจะได้มีเพื่อนคุยไม่เบื่อตอนรอ แต่คุณสามีนึกขึ้นได้ว่าต้องไปซื้อยาลดไขมัน

เพราะยาจะหมดแล้ว ไหนๆก็ไปแล้วก็เลยบอกให้ไปซื้อของด้วยเลย

ไม่ต้องมารอให้เสียเวลา

เจาะเลือดเสร็จก็กินน้ำหวาน

หนึ่งชั่วโมงผ่านไปเรียกเจาะเลือด  ก็ถามเจ้าหน้าที่ว่าเสร็จแล้วใช่ไหม?

(แอบมีความหวังว่าอาจจะเสร็จเร็วอิอิ)

เจ้าหน้าที่บอกต้องเจาะอีกรอบหนึ่ง (แป้วววว  ต้องรออีกหนึ่งชั่วโมง๕๕๕)

เจ้าหน้าที่ที่นี่น่ารักนะคะ  พูดจาดี 

ต่างด้าวอย่างอังบางครั้งก็งงๆ ฟังไม่รู้เรื่อง (จะว่าไปก็งงเกือบทุกครั้งแหละ อิอิ)

เจ้าหน้าที่ก็จะพูดใหม่ช้าๆหาคำศัพท์ง่ายๆ

ไม่เคยเห็นท่าทางอารมณ์เสียของเจ้าหน้าที่ที่นี่เลย

สองชั่วโมงไม่นานค่ะ นั่งดูรูปจากนิตยสารดาราเพลินๆ เนื้อหาก็พออ่านได้บ้าง

( เรื่องกอซซิปซุบซิบอ่านง่ายกว่าทุกเรื่อง อิอิ)

วันนี้ให้คุณสามีแวะรับผลตรวจเลือดมาด้วย

คุณสามีกลับถึงบ้านอังขอผลตรวจก่อนเลย (ทำเหมือนว่าฉันอ่านรู้เรื่อง ๕๕๕)

แม่เจ้า...มันไม่ง่ายเลยค่ะที่จะเข้าใจศัพท์

สุดท้ายก็ต้องเรียกคุณสามีมาช่วยดู

มีบ่นค่ะ ว่าเขาเพิ่งกลับจากทำงานให้เขาพักสักหน่อยก็ไม่ได้ ๕๕๕

คุณสามีมาดูก็ไม่เข้าใจเพราะเป็นศัพท์แพทย์

เครียดเลยไม่ได้เครียดเพราะกลัวเป็นเบาหวานแต่เครียดเพราะอ่านไม่ออก อิอิ

อังนั่งงมโข่งอยู่เป็นนานสองนานกว่าจะรู้เรื่อง...สรุปว่า "น้ำตาลในเลือดอยู่ในภาวะปกติ"

นัดคุณหมออีกทีปลายเดือนแต่ไม่กังวลเรื่องนัดแล้ว

เพราะคุณสามีได้ขอเปลี่ยนคุณหมอเป็นท่านอื่นไปเรียบร้อยแล้ว

................................................................................






New entry diary:


Old entry Diary:

Like diary

Facebook
Private comment...to leave a comment press thebelow...


ดีใจด้วยอีกคนเด้อเพื่อน สวัสดีปีใหม่แบบเป็นทางการช้าแต่ช้าจ้า อิอิ ไม่ได้คุยกันนานคิดถึง+++ เลยขอร่ายยาวหน่อยนะ..อิอิ.. วันนี้ก็ลางานพาแม่ไปตรวจเบาหวานตามหมอนัด ไม่อยากให้ไปคนเดียวเพราะเมื่อวานเห็นบ่นว่าวิงเวียน เมื่อก่อนเป็นโรงพยาบาลหนองหานก็ดีหน่อยไปมาสะดวกถึงจะเสียเวลารอตรวจรอผลเกือบทั้งวัน พอเปลี่ยนมาเป็นรพ.ค่ายทหารในอุดรทางออกไปข่อนแก่นก็ลำบากแม่ต้องนั่งรถสายหลายต่อ ที่เปลี่ยนรพ.เพราะน้องชายเบิกสวัสดิการกับรพ.นี้ให้พอแม่ บัตรทองรพ.เครือข่ายศูนย์อุดรจึงเป็นโมฆะ ....เช้าๆในเมืองรถติดมากขอบ่นเลย 55 ออกบ้านหกโมงยี่สิบไปถึงรพ.เกือบสองโมง...นั่งรอแม่ที่ร๊อบบี้ก็อย่าได้เสียเวลานั่งถักหมวกพระไปไม่แคร์สื่อ จนเก้าโมงแม่เดนออกมา นึกว่าเสร็จแต่ไม่ใช่ได้คิวไปเจาะเลือดต่างหาก แม่หายไปอีกครึ่งชั่วโมงกลับมาบ่นอุบว่าเค้าเอาเลือดเยอะจนปวดแขนไปหมด เจาะเลือดกันแล้วก็ไปกินข้าวเช้าได้ โรงอาหารรพ.นี้หรูดีเหมือนในห้าง แม่ลูกอยากินข้าวต้มปลาร้อนๆ แต่พอเค้าทำเสร็จ อ้าปากค้างเลยค่ะ มันคือข้าวสวยแช่น้ำซุปมากับชิ้นปลา ข้าวก็แข็งเม็ดไม่แตกเป็นข้าวต้มเลย แม่ลูกบ่นอีกว่ารู้งี้เอาโจ๊กดีกว่า พากันกินไม่หมด ตัดกินข้าวบ้างชิ้นปลาเกลี้ยง น้ำซุปเกลี้ยง เหลือแต่เม็กข้าวสวยแข็งๆครึ่งชามทั้งสองชามไว้ให้แม่ค้าดูต่างหน้า ชามละ 35 บาท กินไม่คุ้มเลย 55...กลับเข้าไปรพ.ต่อรออีกจนถึงสี่โมงแม่เดินออกมาจากบอก น้ำตาลลด..แต่ความดันขึ้นสูง หมอเลยนัดอีกเดือนหน้า มิน่าถึงมีอาการวิงเวียนมาสองวันแล้ว เราก็ลุกเก็บหมวก(เสร็จหนึ่งใบนับที่บ้านด้วยก็ใบที่สิบแล้ว  เก่งจังเรา แถมหน้าบานอีกเพราะมีคนแก่แวะเวียนมานั่งชุมผลงานมาคุยด้วยตลอด อิอิ) นึกว่าจะได้กลับบ้านพ่อก็โทรมาบอกไม่เอาข้าวเที่ยงไป พ่อซื้อเห็ดขอนไว้ให้แกงแซบๆไปนาด้วย แม่ฟังแล้วก็หงุดหงิดบ่นอีกว่ามาหวังรอกับคนป่วยมารพ.55 สรุปแม่เข้าไปนั่งรอที่ห้องรับยาอีกหนึ่งชั่วโมง อะไรจะนานปานนี้ คนนั่งรอก็ไม่รู้จะทำอะไร ด้ายที่พกมาก็หมดก่ออีกใบได้แค่ไม่ถึงคืบ ..ไม่มีอะไรทำก็อ่านหนังสือไปสิ ..เห็นคนแก่บางคนมาเป็นคู่สามีภรรยาเป็นเบาหวานทั้งคู่ เฮ่อคนอีสานเป็นเบาหวานมากที่สุดในประเทศเพราะกินข้าวเหนียวเป็นหลัก ได้ยินเค้าเรียกชื่อแม่ไปรับยาเหมือนเสียงสวรรค์ก็ไม่ปาน เสร็จออกจากรพ.เที่ยงกว่า แม่บ่นหินข้าวบ่นว่าวันนี้รพ.คนไข้ที่เป็นทหารเยอะมากพากันเป็นไข้หวัด..หมอเลยเรียกทหารลัดคิวตรวจก่อน รับยาก่อน..ออกจากรพ.ใช่ว่าจะตรงดิ่งกลับบ้านนะค่ะ 55 ไปซื้อไหมรอบสุดท้าย แปดกลุ่มใหญ่ จะถักเสร็จมั้ยก็ไม่รู้ เพราะกะเอาซักยี่สิบใบ ไม่มีคนช่วยถักเพราะเค้ากลัวไม่สวยพะนะ ได้ไหมแล้วก็ตรงไปตลาดผลไม้ เพราะเสาร์นี้จะพาแม่หลานไปทำโรงทานที่วัดของพระอาจารย์ ดร.อำพล เค้าจัดงานฉลองศาลาการเปรียญใหม่ มีตัดลูกนิมิตรเสาร์นี้
ส่วนกำหนดวันไปทำบุญถวายหมวกกับสังฆทานที่ จ.เลย คาดไว้ว่าเสาร์อาทิตย์ ที่ 19 -20  เพราะเสาร์ที่ 12 ติดงานวันเด็ก พอดีได้ยืดเวลาถักหมวกให้เสร็จครบยี่สิบเพื่อนๆก็เร่งอยากไปไวๆแต่ไม่ช่วยถักนะคนเราที่บอกว่ากลัวไม่สวยหรือว่าขี้เกียจกันแน่ เอ้าเราไปบ่นให้เค้าอีก ช่วงนี้งานที่สำนักงานก็เยอะ ไม่มีโอกาสเอาขึ้นมาถักเลย อิอิ (พกไปด้วยทุกวัน )เค้าก็ช่วยซื้อไหมอีกแรงแล้ว เลิกบ่นเดี่ยวจะไม่ได้บุญเนอะ 
5555 มาเม้นหรือมาเขียนไดร์ตัวเองกันแน่ วาสั้นเถาะ  คิดถึงจร้า


 03/01/2013 13:59:00

ดีใจด้วยนะค่ะที่ผลน้ำตาลในเลือดเป็นปกติ ไม่งั้นต้องควบคุมอาหารอย่างหนัก อดทานอาหารอร่อยๆ แน่ๆเลยพี่ไมตา อิอิ

มีน
 03/01/2013 08:18:00