Home Sitemap Login Help Comments

Diary Of Us

Everyone can have their own personal diary on the Internet

Everyone can have their own personal diary on the Internet


User: 
Search: 
Date: 


Pag.:

12/12/2017
22/11/2017
10/11/2017
29/10/2017
12/10/2017
6/10/2017
6/9/2017
17/4/2017
26/3/2017
21/3/2017
18/2/2017
12/2/2017
18/1/2017
9/1/2017
23/12/2016
3/10/2016
11/9/2016
15/8/2016
13/8/2016
30/7/2016

Pag.:

Click to URL for copy link [ http://www.diary-of-us.com/DiaryPage/diary_1910.asp ]  Page view: 3.082 Time
Country United States 2138 Peaple
2.138
Country Anonymous Proxy 188 Peaple
188
Country Thailand 158 Peaple
158
Country China 128 Peaple
128
Country Luxembourg 88 Peaple
88
Country United Kingdom 62 Peaple
62
Country Germany 57 Peaple
57
Country France 38 Peaple
38
Country Australia 30 Peaple
30
Country Sweden 27 Peaple
27
Country Norway 26 Peaple
26
Country Italy 19 Peaple
19
Country Japan 16 Peaple
16
Country Hong Kong 14 Peaple
14
Country India 12 Peaple
12
Country Denmark 12 Peaple
12
Country Netherlands 8 Peaple
8
Country Singapore 7 Peaple
7
Country Canada 7 Peaple
7
Country Finland 7 Peaple
7
Country Asia/Pacific Region 5 Peaple
5
Country Belgium 4 Peaple
4
Country Switzerland 4 Peaple
4
Country New Zealand 3 Peaple
3
Country Vietnam 3 Peaple
3
Country Korea - Republic of 2 Peaple
2
Country Taiwan 2 Peaple
2
Country Moldova - Republic of 2 Peaple
2
Country Turkey 2 Peaple
2
Country Ireland 2 Peaple
2
Country Iceland 1 Peaple
1
Country Europe 1 Peaple
1
Country Brazil 1 Peaple
1
Country Cambodia 1 Peaple
1
Country Cyprus 1 Peaple
1
Country Austria 1 Peaple
1
Country Bahrain 1 Peaple
1
Country United Arab Emirates 1 Peaple
1
Country Spain 1 Peaple
1
Country Jersey 1 Peaple
1
Country Malaysia 1 Peaple
1
  RSS
RSS

maita 17/02/2013 
บริหารการกิน  


 

หลังๆมานี่นอกจากไปเรียนก็ไม่ค่อยอยากออกไปไหน

ซื้อของกินของใช้ก็ไม่อยากไป

ถ้าเลี่ยงได้เป็นเลี่ยงให้คุณสามีไปซื้อเอง ... ขานี้ชอบไปซื้อของมาก

ก่อนไปก็จะบอกก่อนว่าซื้อของสดเอาแค่ไหน

เพราะถ้าไม่บอกก็ซื้อมาเยอะกินไม่ทัน เสียทิ้ง เสียดายของ

แต่ถึงจะบอกแล้วบอกอีกก็จะมีแถมมาเรื่อย

ตัวอย่างวันอาทิตย์ที่ผ่านมา อังขอไก่อบตัวเดียว เพราะมีอย่างอื่นเยอะแล้ว

คุณสามีก็ไม่วายซื้อปลาบาร์และแมคเคอเรลมาอีก

เห็นแล้วเครียดเพราะในตู้เย็นมีอกไก่สด ปลาแซลมอน ขาหมู

ตอนเย็นก็เลยต้มยำปลาบาร์(หมดไปหนึ่ง)

ปลาแมคเคอเรล ๓ ตัวใหญ่

แกงส้มใต้ไป ๑ ตัว 

อีกสองตัวอบไว้ทำน้ำยาขนมจีนได้มื้อเย็นกับมื้อเช้า

ปลาแซลมอนทำปลาส้ม

ทำครั้งแรกอร่อยดี คราวหน้าจะทำอีก(ติดใจอิอิ)

ไก่อบหนึ่งตัวลาบไปครึ่งหนึ่ง

เหลืออีกครึ่งหนึ่ง นึกขึ้นได้ว่ามีวุ่นเส้นที่จะทำเมนูอะไรสักอย่าง

แต่เปลี่ยนใจไม่ทำเลยเก็บไว้ในตู้เย็น

เลยได้เมนูต้มเส้น

กินสองมื้อ มื้อเช้ากับมื้อเย็น

อกไก่ก็ผัดโหระพาให้คุณสามี (หากะเพราไม่ได้)

ตอนนี้เหลือขาหมูกะว่าจะทำพะโล้แต่ยังไม่รู้วันไหน...หาฤกษ์ดีไม่ได้

.....................................................................

หลังจากที่พ่อไปตรวจอย่างละเอียดที่โรงพยาบาลราชพฤกษ์ขอนแก่น

คุณหมอบอกมีเนื้องอกที่ตับอาจเป็นมะเร็งหรือไม่(ก็ได้)

เพื่อความชัดเจนต้องตรวจอีกครั้ง.....คุณหมอแนะนำให้ไปที่โรงพยาบาลศูนย์ขอนแก่น

ผลตรวจที่โรงพยายาลศูนย์ขอนแก่น...ออกมาว่าเป็นมะเร็งขั้นสุดท้าย

ให้ได้อย่างนี้สิ ไปตรวจมาแต่ปีที่แล้วที่ไหนๆ ไม่ว่าจะรัฐหรือเอกชนก็บอกเป็นแค่โรคกระเพาะ

แล้วทำไมกลายเป็นว่ามะเร็งขั้นสุดท้ายไปเสียได้ ...แล้วคุณหมอก็ไม่ทำอะไรเลย

ส่งกลับบ้านพร้อมยาแก้ปวด บอกมีเวลาให้ ๖ เดือน ถึง ๑ ปี 

ขอบคุณมากค่ะคุณหมอเวลาหกเดือนกับหนึ่งปี...ให้แค่ยาแก้ปวด

พี่สาวเพิ่งกลับบ้านไปเมื่อวันพุธที่ผ่านมาบอกพ่อผอมมากเห็นแล้วต้องแอบไปร้องไห้

พ่อกินอะไรก็ไม่ค่อยได้ เดินได้สองสามก้าวก็เหนื่อยสุดๆ

กลายสภาพเป็นคนป่วยโดยสมบูรณ์

ตอนนี้ปรึกษากันว่าจะส่งพ่อไปที่โรงพยาบาลศรีนครรินทร์

โดยจ่ายค่ารักษาเองทุกอย่างเต็มๆโดยไม่ผ่านบัตรทอง

เพราะไม่แน่ใจว่าที่หมอให้กลับบ้านพร้อมยาแก้ปวดเป็นเพราะใช้บัตรทองหรือเปล่า(?)

ก็รู้นะว่ามะเร็งขั้นสุดท้ายแต่จะให้เราพวกลูกๆดูอยู่เฉยๆได้อย่างไร

มันก็ต้องสู้กันสักตั้ง

......................................................................................................





New entry diary:


Old entry Diary:

Like diary

Facebook
Private comment...to leave a comment press thebelow...


สู้ๆอัง อ่านแล้วใจหายเลย เป็นกำลังใจให้นะ
อ๊อฟ
 18/02/2013 23:40:00

ช่วงนี้น้องยุ่งๆ เครียดๆ เลยแทบไม่มีอาหารติดตู้เย็นเลย อาศัยมามี๊ทำให้ทนตลอดหรือไม่ก็ทานมาม่าง่ายๆ อย่างให้ทุกอย่างผ่านไปด้วยดีมีนจะได้มีกำลังใจทำอาหารทานเหมือนเช่นทุกวัน คิดถึงอาหารฝีมือตัวเองมากเลยค่ะ

น้องขอเป็นกำลังเรื่องคุณพ่อนะค่ะ เห็นหลายคนเป็นมะเร็งขั้นสุดท้ายแต่ก็อยู่ได้นานเพราะกำลังใจที่ดีจากคนรอบข้าง สู้ๆ นะค่ะ อย่างน้อยอยากให้คุณพ่อได้เห็นหลานสาวสักครั้งค่ะ 

มีน
 17/02/2013 17:25:00