Home Sitemap Login Help Comments

Diary Of Us

Everyone can have their own personal diary on the Internet

Everyone can have their own personal diary on the Internet


User: 
Search: 
Date: 


Pag.:

17/4/2017
26/3/2017
21/3/2017
18/2/2017
12/2/2017
18/1/2017
9/1/2017
23/12/2016
3/10/2016
11/9/2016
15/8/2016
13/8/2016
30/7/2016
22/7/2016
21/7/2016
15/7/2016
18/6/2016
11/6/2016
8/6/2016
3/6/2016

Pag.:

Click to URL for copy link [ http://www.diary-of-us.com/DiaryPage/diary_203.asp ]  Page view: 7.075 Time
Country Anonymous Proxy 3997 Peaple
3.997
Country United States 2992 Peaple
2.992
Country China 29 Peaple
29
Country Italy 10 Peaple
10
Country France 9 Peaple
9
Country Germany 9 Peaple
9
Country Thailand 8 Peaple
8
Country United Kingdom 8 Peaple
8
Country Netherlands 4 Peaple
4
Country Russian Federation 3 Peaple
3
Country Australia 3 Peaple
3
Country Canada 1 Peaple
1
Country Slovenia 1 Peaple
1
Country Norway 1 Peaple
1
  RSS
RSS

onizuka 24/02/2010 
เมื่อเขามา 


http://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internet 
24.02.10

ช่วง2-3 วันที่ผ่านมาก็บอกไม่ได้เหมือนกันว่ามันเกิดอะไรขึ้น
จริงๆ แล้วก็ใช้ชีวิตตามปรกติ ตั้งใจจะเขียนไดอารี่เรื่องนั้นเรื่องนี้
แต่ก็ไม่ได้เขียนสักที อารมณ์เซ็งๆ มันพาลทำให้ไม่อยากเขียนอะไรเลย

ไดอารี่วันนี้คงจะเป็นเหมือนปรึกษาหรือระบายอารมณ์มากกว่า กลัวว่านานไปก็จะลืม
เมื่อวันจันทร์ที่ผ่านมาใครคนนั้นเขามาหาฝนที่บ้าน
อารมณ์มันบอกไม่ถูกว่าดีใจ เสียใจ หรือเฉยๆ แต่ฝนก็ต้อนรับอย่างเจ้าบ้านที่ดี
ตอนกลางคืนเขานัดกับเพื่อนที่ฝนก็รู้จักมาจากเขาอีกที จะไปทานข้าวกัน
ขอร้องให้ฝนพาไปเพราะเขาไม่ชินทางในกรุงเทพ
ไปทานข้าวแล้วก็ไปร้องเพลงต่อ
ในรูปฝนบอกให้เขาฟังนะ ฟังเพลงนี้ให้ดีๆ
ฝนร้องเพลง goodbye ของ big ass
จริงๆแล้วฝนก็ชอบวงนี้อยู่แล้วเพราะฝนคิดว่เค้าร้องเพลงมันส์ดี
ตามไปดูคอนเสิร์ตมาก็หลายที่ อย่าให้รู้ไปหมดทุกที่ที่ไปได้
และบังเอิญว่ามันตรงด้วย ฝนเลยร้องเพลงนี้ให้เค้าฟังซะเลย
หลังจากร้องเพลงเสร็จ ก็มานั่งคุยกันต่อที่บ้าน
เป็นครั้งแรกตั้งแต่รู้จักกันในฐานะเพื่อน ในฐานะแฟน และก็กลับมาไร้สถานะ
ที่ได้นั่งคุยกันแบบไม่มีอะไรมาขัดจังหวะ
เราเลยได้คุยกันยาว ๆ ก็ยอมรับค่ะว่ารู้สึกสบายใจดี
อะไรที่อยากพูดก็ได้พูด อยากไรที่อยากถามอยากบอกก็ได้ถามได้บอก
ก่อนหน้านี้ทุกครั้งที่เจอกัน ฝนจะต้องร้องไห้ทุกครั้งเพราะความน้อยใจ
แต่ครั้งนี้ไม่เลย ไม่เลยสักนิด เพราะ.........
เมื่อวานก็ไปเดินวังหลัง ฝนซื้อเสื้อเชิ้ตให้เขา 1 ตัว เพราะอยากให้
ตอนกลับฝนขอให้แวะวัดท่าพระ ไหว้หลวงพ่อเกสร
เป็นพระองค์เดียวในตอนนี้ที่ฝนยกมือไหว้
แม่เคยเล่าให้ฝนฟังว่าตอนที่แม่ท้องฝน ครบ 9 เดือนแล้วแต่ฝนยังไม่ยอมออกจากท้อง
หมอก็ว่าจะผ่าแต่แม่ฝนกลัวไม่สวยมั้งเลยไม่ยอมผ่า
แม่เคยบอกว่าฝนอยู่ในท้องแม่ ตั้ง 12 เดือน น่าจะบวกลบไม่กี่วัน
จนกระทั่งพ่อฝนตอนนั้นฉายหนังกลางแปลงด้วย
นอกเหนือจากทำงานประจำเพราะฉายมาก่อนที่พ่อจะได้งานประจำ
ไปฉายที่วัดนี้และได้บอกกับหลวงพ่อเกสรว่า
ถ้าให้คลอดในวันนี้พรุ่งนี้จะยกให้เป็นลูก
กลับมาหรือวันรุ่งขึ้นแม่ก็เจ็บท้อง(ประมาณนี้นะถ้าจำไม่ผิด)
ตั้งแต่นั้นมาฝนก็จะไหว้พระองค์นี้มาตลอดเวลาฝนดื้อพ่อก็จะพาไปที่วัดนี้ให้สาบานกับหลวงพ่อ
ถึงตอนนี้ฝนจะไม่ได้นับถือศาสนาพุทธเพราะฝนไปนับถือคาทอลิกตั้งแต่สมัยเรียน
แต่ก็ยังไหว้พระองค์นี้มาตลอด และองค์เดียว
พอไปถึงวัดไปไหว้ท่านฝนก็ร้องไห้ เพราะฝนไม่ได้แวะไปไหว้ท่านมาอย่างน้อยก็ 2 ปี
นอกจากเวลานั่งรถผ่านเท่านั้น ฝนขอพรจากท่าน
และก็พากันกลับบ้าน มานั่งคุยกันอีกสักพักก็แยกย้ายกัน
ถึงตรงนี้และตอนนี้แม่ฝนยังไม่รู้เลยว่าฝนกับเขาเลิกกันแล้ว
และเท่าที่ดูมันก็เหมือนว่าเขาจะกลับมาแต่ก็เป็นเพียงการคาดคะเนเท่านั้น
วันนี้ความรู้สึกของฝนยังว่างเปล่าไม่ยินดียินร้าย
แต่อนาคตฝนก็ยังบอกไม่ได้ว่าถ้ากลับมาจริงๆ จะเป็นอย่างไร
ฝนจะวิ่งหนี หรือจะกลับไป ถึงตรงนั้นค่อยว่ากัน
เพราะถ้าจะกลับไปนั่นหมายความว่าเขาคงต้องพยามเต็มที่
เพราะตอนนี้ฝนมีความสุขดีกับการที่อยู่อย่างนี้
หรือว่าฝนหลอกตัวเองว่าฝนมีความสุขกันแน่นะ
เดี๋ยวอารมณ์ดีๆ จะมาเล่าเรื่องอื่นๆให้ฟังนะ ดองเอาไว้หลายเรื่องเลย

สวัสดี

FooN








New entry diary:


Old entry Diary:

Like diary

Facebook
Private comment...to leave a comment press thebelow...


ยิ้มกันไว้เถิดดดดดดดด .. ฝน

jeab77
25/02/2010 12:19:00

พี่ฝนไม่ต้องห่วงนะค่ะ มีนนะไม่เคยกดดันตัวเองเลย ถามรินดูสิ บ่นไปงั้นล่ะ แต่ก็ยังกินเหมือนเดิม จนรินส่ายหน้าไปหลายรอบล่ะ ว่าทำให้ได้ตามที่พูดหน่อยเหอะ แต่พอรู้สึกว่าตัวเองอึดอัดก็จะพยายามปรับการกินแค่นั้นล่ะ อีกอย่างกลัวอืดเหมือนช่วงหลายเดือนก่อนๆ กลัวชุดที่เพิ่งซื้อมาใหม่ๆ ตอนผอมจะใส่ไม่ได้มากกว่าล่ะ โดยเฉพาะขาสั้นที่คุณชายจีซื้อให้ใหม่ อิอิ

Kangi
25/02/2010 08:41:00

 http://www.diary-of-us.com - Emoticon Cheerleader.gif

maita
24/02/2010 15:02:00

 ใช่ค่ะพี่ฝนเห็นด้วยกะมีนค่ะ อย่าร้องไห้เลยค่ะเข้มแข็งดีกว่าอะไรที่มันไม่ใช่ ก็ปล่อยมันไปเถอะค่ะ อย่าไปยอมจมปลัก หลอกตัวเองอยู่เลย เราต้องเดินไปข้างหน้าค่ะ กะคนๆนึงถ้าเค้าไม่แคร์เราๆก็ไม่จำเป็นต้องแคร์เค้าเหมือนกัน แล้วเราจะร้องไห้เสียใจไปทำไมจริงมั้ยคะ บางครั้งร้องได้ค่ะแต่ว่าเราก็แค่ต้องพยายามยอมรับความเป็นจริงที่ไม่มีเค้าเราก็อยู่ได้ คิดถึงสิ่งดีๆที่เคยมีให้กัน แล้วเก็บไว้เป็นความทรงจำที่ดีแหละค่ะ ดีที่สุด น่ารักแบบพี่ฝนหนูว่าเด๋วก็หาแฟนใหม่ได้จ้า ผู้ชายมีอีกเยอะแยะ 555+

Fairy
24/02/2010 13:19:00

เข้มแข็งขึ้นเยอะเลยนะพี่ฝน เดี๋ยวนี้ไม่ร้องไห้แล้วด้วย ดีแล้วค่ะ อะไรที่เราคิดว่ามันทำให้เราทุกข์ ก็ตัดๆ ไปเหอะ มีความสุขอย่างที่เราเป็นดีกว่า ชีวิตมันสั้นหาความสุขใส่ตัวดีกว่าพี่ฝน

มีน
24/02/2010 11:15:00