Home Sitemap Login Help Comments

Diary Of Us

Everyone can have their own personal diary on the Internet

Everyone can have their own personal diary on the Internet


User: 
Search: 
Date: 


Pag.:

12/10/2017
6/10/2017
6/9/2017
17/4/2017
26/3/2017
21/3/2017
18/2/2017
12/2/2017
18/1/2017
9/1/2017
23/12/2016
3/10/2016
11/9/2016
15/8/2016
13/8/2016
30/7/2016
22/7/2016
21/7/2016
15/7/2016
18/6/2016

Pag.:

Click to URL for copy link [ http://www.diary-of-us.com/DiaryPage/diary_203.asp ]  Page view: 7.099 Time
Country Anonymous Proxy 3997 Peaple
3.997
Country United States 3014 Peaple
3.014
Country China 29 Peaple
29
Country Germany 10 Peaple
10
Country Italy 10 Peaple
10
Country France 9 Peaple
9
Country United Kingdom 9 Peaple
9
Country Thailand 8 Peaple
8
Country Netherlands 4 Peaple
4
Country Australia 3 Peaple
3
Country Russian Federation 3 Peaple
3
Country Slovenia 1 Peaple
1
Country Canada 1 Peaple
1
Country Norway 1 Peaple
1
  RSS
RSS

onizuka 24/02/2010 
เมื่อเขามา 


http://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internet 
24.02.10

ช่วง2-3 วันที่ผ่านมาก็บอกไม่ได้เหมือนกันว่ามันเกิดอะไรขึ้น
จริงๆ แล้วก็ใช้ชีวิตตามปรกติ ตั้งใจจะเขียนไดอารี่เรื่องนั้นเรื่องนี้
แต่ก็ไม่ได้เขียนสักที อารมณ์เซ็งๆ มันพาลทำให้ไม่อยากเขียนอะไรเลย

ไดอารี่วันนี้คงจะเป็นเหมือนปรึกษาหรือระบายอารมณ์มากกว่า กลัวว่านานไปก็จะลืม
เมื่อวันจันทร์ที่ผ่านมาใครคนนั้นเขามาหาฝนที่บ้าน
อารมณ์มันบอกไม่ถูกว่าดีใจ เสียใจ หรือเฉยๆ แต่ฝนก็ต้อนรับอย่างเจ้าบ้านที่ดี
ตอนกลางคืนเขานัดกับเพื่อนที่ฝนก็รู้จักมาจากเขาอีกที จะไปทานข้าวกัน
ขอร้องให้ฝนพาไปเพราะเขาไม่ชินทางในกรุงเทพ
ไปทานข้าวแล้วก็ไปร้องเพลงต่อ
ในรูปฝนบอกให้เขาฟังนะ ฟังเพลงนี้ให้ดีๆ
ฝนร้องเพลง goodbye ของ big ass
จริงๆแล้วฝนก็ชอบวงนี้อยู่แล้วเพราะฝนคิดว่เค้าร้องเพลงมันส์ดี
ตามไปดูคอนเสิร์ตมาก็หลายที่ อย่าให้รู้ไปหมดทุกที่ที่ไปได้
และบังเอิญว่ามันตรงด้วย ฝนเลยร้องเพลงนี้ให้เค้าฟังซะเลย
หลังจากร้องเพลงเสร็จ ก็มานั่งคุยกันต่อที่บ้าน
เป็นครั้งแรกตั้งแต่รู้จักกันในฐานะเพื่อน ในฐานะแฟน และก็กลับมาไร้สถานะ
ที่ได้นั่งคุยกันแบบไม่มีอะไรมาขัดจังหวะ
เราเลยได้คุยกันยาว ๆ ก็ยอมรับค่ะว่ารู้สึกสบายใจดี
อะไรที่อยากพูดก็ได้พูด อยากไรที่อยากถามอยากบอกก็ได้ถามได้บอก
ก่อนหน้านี้ทุกครั้งที่เจอกัน ฝนจะต้องร้องไห้ทุกครั้งเพราะความน้อยใจ
แต่ครั้งนี้ไม่เลย ไม่เลยสักนิด เพราะ.........
เมื่อวานก็ไปเดินวังหลัง ฝนซื้อเสื้อเชิ้ตให้เขา 1 ตัว เพราะอยากให้
ตอนกลับฝนขอให้แวะวัดท่าพระ ไหว้หลวงพ่อเกสร
เป็นพระองค์เดียวในตอนนี้ที่ฝนยกมือไหว้
แม่เคยเล่าให้ฝนฟังว่าตอนที่แม่ท้องฝน ครบ 9 เดือนแล้วแต่ฝนยังไม่ยอมออกจากท้อง
หมอก็ว่าจะผ่าแต่แม่ฝนกลัวไม่สวยมั้งเลยไม่ยอมผ่า
แม่เคยบอกว่าฝนอยู่ในท้องแม่ ตั้ง 12 เดือน น่าจะบวกลบไม่กี่วัน
จนกระทั่งพ่อฝนตอนนั้นฉายหนังกลางแปลงด้วย
นอกเหนือจากทำงานประจำเพราะฉายมาก่อนที่พ่อจะได้งานประจำ
ไปฉายที่วัดนี้และได้บอกกับหลวงพ่อเกสรว่า
ถ้าให้คลอดในวันนี้พรุ่งนี้จะยกให้เป็นลูก
กลับมาหรือวันรุ่งขึ้นแม่ก็เจ็บท้อง(ประมาณนี้นะถ้าจำไม่ผิด)
ตั้งแต่นั้นมาฝนก็จะไหว้พระองค์นี้มาตลอดเวลาฝนดื้อพ่อก็จะพาไปที่วัดนี้ให้สาบานกับหลวงพ่อ
ถึงตอนนี้ฝนจะไม่ได้นับถือศาสนาพุทธเพราะฝนไปนับถือคาทอลิกตั้งแต่สมัยเรียน
แต่ก็ยังไหว้พระองค์นี้มาตลอด และองค์เดียว
พอไปถึงวัดไปไหว้ท่านฝนก็ร้องไห้ เพราะฝนไม่ได้แวะไปไหว้ท่านมาอย่างน้อยก็ 2 ปี
นอกจากเวลานั่งรถผ่านเท่านั้น ฝนขอพรจากท่าน
และก็พากันกลับบ้าน มานั่งคุยกันอีกสักพักก็แยกย้ายกัน
ถึงตรงนี้และตอนนี้แม่ฝนยังไม่รู้เลยว่าฝนกับเขาเลิกกันแล้ว
และเท่าที่ดูมันก็เหมือนว่าเขาจะกลับมาแต่ก็เป็นเพียงการคาดคะเนเท่านั้น
วันนี้ความรู้สึกของฝนยังว่างเปล่าไม่ยินดียินร้าย
แต่อนาคตฝนก็ยังบอกไม่ได้ว่าถ้ากลับมาจริงๆ จะเป็นอย่างไร
ฝนจะวิ่งหนี หรือจะกลับไป ถึงตรงนั้นค่อยว่ากัน
เพราะถ้าจะกลับไปนั่นหมายความว่าเขาคงต้องพยามเต็มที่
เพราะตอนนี้ฝนมีความสุขดีกับการที่อยู่อย่างนี้
หรือว่าฝนหลอกตัวเองว่าฝนมีความสุขกันแน่นะ
เดี๋ยวอารมณ์ดีๆ จะมาเล่าเรื่องอื่นๆให้ฟังนะ ดองเอาไว้หลายเรื่องเลย

สวัสดี

FooN








New entry diary:


Old entry Diary:

Like diary

Facebook
Private comment...to leave a comment press thebelow...


ยิ้มกันไว้เถิดดดดดดดด .. ฝน

jeab77
25/02/2010 12:19:00

พี่ฝนไม่ต้องห่วงนะค่ะ มีนนะไม่เคยกดดันตัวเองเลย ถามรินดูสิ บ่นไปงั้นล่ะ แต่ก็ยังกินเหมือนเดิม จนรินส่ายหน้าไปหลายรอบล่ะ ว่าทำให้ได้ตามที่พูดหน่อยเหอะ แต่พอรู้สึกว่าตัวเองอึดอัดก็จะพยายามปรับการกินแค่นั้นล่ะ อีกอย่างกลัวอืดเหมือนช่วงหลายเดือนก่อนๆ กลัวชุดที่เพิ่งซื้อมาใหม่ๆ ตอนผอมจะใส่ไม่ได้มากกว่าล่ะ โดยเฉพาะขาสั้นที่คุณชายจีซื้อให้ใหม่ อิอิ

Kangi
25/02/2010 08:41:00

 http://www.diary-of-us.com - Emoticon Cheerleader.gif

maita
24/02/2010 15:02:00

 ใช่ค่ะพี่ฝนเห็นด้วยกะมีนค่ะ อย่าร้องไห้เลยค่ะเข้มแข็งดีกว่าอะไรที่มันไม่ใช่ ก็ปล่อยมันไปเถอะค่ะ อย่าไปยอมจมปลัก หลอกตัวเองอยู่เลย เราต้องเดินไปข้างหน้าค่ะ กะคนๆนึงถ้าเค้าไม่แคร์เราๆก็ไม่จำเป็นต้องแคร์เค้าเหมือนกัน แล้วเราจะร้องไห้เสียใจไปทำไมจริงมั้ยคะ บางครั้งร้องได้ค่ะแต่ว่าเราก็แค่ต้องพยายามยอมรับความเป็นจริงที่ไม่มีเค้าเราก็อยู่ได้ คิดถึงสิ่งดีๆที่เคยมีให้กัน แล้วเก็บไว้เป็นความทรงจำที่ดีแหละค่ะ ดีที่สุด น่ารักแบบพี่ฝนหนูว่าเด๋วก็หาแฟนใหม่ได้จ้า ผู้ชายมีอีกเยอะแยะ 555+

Fairy
24/02/2010 13:19:00

เข้มแข็งขึ้นเยอะเลยนะพี่ฝน เดี๋ยวนี้ไม่ร้องไห้แล้วด้วย ดีแล้วค่ะ อะไรที่เราคิดว่ามันทำให้เราทุกข์ ก็ตัดๆ ไปเหอะ มีความสุขอย่างที่เราเป็นดีกว่า ชีวิตมันสั้นหาความสุขใส่ตัวดีกว่าพี่ฝน

มีน
24/02/2010 11:15:00