Home Sitemap Login Help Comments

Diary Of Us

Everyone can have their own personal diary on the Internet

Everyone can have their own personal diary on the Internet


User: 
Search: 
Date: 


Pag.:

17/4/2017
26/3/2017
21/3/2017
18/2/2017
12/2/2017
18/1/2017
9/1/2017
23/12/2016
3/10/2016
11/9/2016
15/8/2016
13/8/2016
30/7/2016
22/7/2016
21/7/2016
15/7/2016
18/6/2016
11/6/2016
8/6/2016
3/6/2016

Pag.:

Click to URL for copy link [ http://www.diary-of-us.com/DiaryPage/diary_2083.asp ]  Page view: 2.307 Time
Country United States 1225 Peaple
1.225
Country Thailand 470 Peaple
470
Country Anonymous Proxy 222 Peaple
222
Country China 93 Peaple
93
Country Germany 61 Peaple
61
Country Italy 40 Peaple
40
Country United Kingdom 28 Peaple
28
Country France 27 Peaple
27
Country Australia 25 Peaple
25
Country Netherlands 13 Peaple
13
Country Denmark 11 Peaple
11
Country Canada 11 Peaple
11
Country Singapore 9 Peaple
9
Country Switzerland 9 Peaple
9
Country Japan 8 Peaple
8
Country Indonesia 7 Peaple
7
Country Sweden 6 Peaple
6
Country Malaysia 5 Peaple
5
Country New Zealand 4 Peaple
4
Country Norway 3 Peaple
3
Country Vietnam 3 Peaple
3
Country Portugal 2 Peaple
2
Country Mexico 2 Peaple
2
Country Korea - Republic of 2 Peaple
2
Country Hong Kong 2 Peaple
2
Country Estonia 2 Peaple
2
Country Finland 2 Peaple
2
Country Croatia 1 Peaple
1
Country Czech Republic 1 Peaple
1
Country Austria 1 Peaple
1
Country Belgium 1 Peaple
1
Country Brazil 1 Peaple
1
Country India 1 Peaple
1
Country Iran - Islamic Republic of 1 Peaple
1
Country Ireland 1 Peaple
1
Country Moldova - Republic of 1 Peaple
1
Country New Caledonia 1 Peaple
1
Country Romania 1 Peaple
1
Country Russian Federation 1 Peaple
1
Country Turkey 1 Peaple
1
Country United Arab Emirates 1 Peaple
1
Country Spain 1 Peaple
1
  RSS
RSS

Kangi 25/06/2014 
เมื่อชายจีเข้ารับการผ่าตัด 


Wednesday ,25 June 2014

Rimini, Italy
26 Celcius , Party Cloudy

กลับมาจากเยอรมันไม่ทันไรชายจีก็มีอาการไม่ดี
บ่นๆ ว่ามีก้อนเนื้อโผล่ขึ้นมาทีหว่างขาใกล้ๆ กับอวัยวะเพศ
ปวดจนไม่เป็นอันทำอะไร แต่ก็ไม่ยอมไปหาหมอ บอกว่าคงไม่เป็นไรมาก
สักพักก็คงหาย ปล่อยทิ้งไว้เกือบ 1 สัแดาห์เต็ม

จนกระทั่งวันศุกร์ที่ผ่านมาเราเริ่มเห็นที่รักอาการไม่ค่อยดี
อาการปวดรุนแรงมากขึ้น แถมมีกลิ่นตุๆออกมา
พอเราขอดูแค่นั้นล่ะถึงกับตกใจ ก้อนเนื้อแดงๆ ขนาดเท่าลูกเทนนิส
มิน่าไม่ว่าจะกิน จะนั่ง จะนอน ที่รักร้องโอดโอยตลอด
รายนี้ปวดก็ทนนะไม่ยอมปริปากบอก

เราทนไม่ไหวบอกที่รักไปโรงพยาบาลกันเถอะ
ที่รักก็ยังทำนิ่งเฉยแต่งตัวจะไปทำงานตามปกติ จนเราถึงขนาดต้องบังคับ
ไปถึงห้องฉุกเฉินโรงพยาบาลริมินิ คุณหมอที่ทำการตรวจเบื้องต้นบอกว่าต้องทำการผ่าตัด
เลยส่งตัวที่รักไปแผนกผ่าตัดตั้งแต่ช่วงเช้า
แต่ไปรออยู่ด้านหน้าแผนกผ่าตัดถึง 3 ชั่วโมงก็ยังไม่มีวี่แววว่าจะมีเจ้าหน้าที่ท่านใด
เรียกเข้าไปตรวจ ทำเอาชายจีโกรธมากเดินเข้าไปถามพยาบาล
ว่าเมื่อไหร่จะได้พบคุณหมอ พยาบาลตอบกลับมาว่า "บอกไม่ได้"
เนื่องจากเมื่อคืนคุณหมอแผนกผ่าตัดทำการผ่าตัดคนไข้ยันเช้า
ตอนนี้เลยยังไม่เข้ามาเลยสักคน คาดว่าจะเป็นช่วงบ่าย
ฟังแค่นั้นล่ะ คนใจร้อนแบบที่รักเก็บอาการไม่อยู่
ชวนเราเปลี่ยนโรงพยาบาลทันที บอกไปโรงพยาบาลอีกเมืองกัน
เราพยายามพูดให้รออีกหน่อยที่รักก็ไม่ยอม เรื่องใจร้อนยกให้คนนี้เลยจริงๆ

ในที่สุดก็เดินทางมาที่โรงพยาบาล Riccione
ซึ่งอยู่ห่างจากเมืองเราประมาณ 20 กิโลเมตร ถือว่าไม่ใกล้ไม่ใกล้พอขับรถกลับบ้านได้สะดวก
มาถึงแผนกฉุกเฉินก็ส่งไปยังแผนกผ่าตัดเหมือนเช่นเคย

ดีหน่อยมาถึงรอประมาณ 1 ชั่วโมงก็ได้เข้าตรวจ
คุณหมอที่ทำการตรวจเป็นผู้ชาย ค่อนข้างมีอายุ บอกที่รักว่าก้อนเนื้ออันตรายมาก
ต้องผ่าตัดโดยด่วน จากนั้นคุณหมอก็ทำเอกสารส่งตัวที่รักเข้าแผนกผ่าตัด
ที่รักเข้าไปด้านในเจ้าหน้าที่ก็จับเปลี่ยนเสื้อผ้า ฉีดสายน้ำเกลือ
เตรียมพร้อมสำหรับการผ่าตัดเต็มที่ ส่วนเราไม่มีสิทธิ์เข้าไปด้านใน
ต้องรออยู่ข้างนอก จนถึงเวลาเยี่ยมไข้ถึงจะมีสิทธิ์เข้าไปได้

ผ่านไป 4 ชั่วโมงที่รักก็ยังไม่มีวี่แววว่าจะได้รับการผ่าตัด
ที่สำคัญที่รักไม่ได้ทานอะไรตั้งแต่เช้า จนตอนนี้เป็นเวลาบ่ายสองโมงตรง
ที่รักทนไม่ไหวโทรบอกให้เราเข้าไปหาด้านใน เราพยายามบอกที่รักว่าเราไม่สิทธิ์เข้าไป
รายนี้ก็บอกว่า ทำไมห้องอื่นมีญาติเข้าไปอยู่ด้วย

พอเราเดินผ่านประตูเข้าไปแค่นั้นล่ะ คุณหมอซึ่งอยู่ด้านใน
ชี้หน้าบอกเราว่า " หยุดอยู่ตรงนั้นนะ เธอไม่มีสิทธิ์เข้ามา"
จากนั้นพยาบาลอีกสามคนก็มาดึงแขนเราพาออกนอกประตู แถมมีการต่อว่าเราว่า
"ไร้การศึกษา"

ได้ยินแค่นั้นล่ะ เราน้ำตาร่วงเผาะเลยทีเดียว
เรารู้ว่าเราไม่มีสิทธิ์เข้าไป แต่อย่างน้อยพูดกับเราดีๆ ก้ได้
ไม่ต้องถึงกับไล่อย่างหมูกะหมาแบบนี้
เราโทรบอกที่รักทันทีว่า เราจะไม่เข้าไปอีกแล้วนะ เพราะคุณหมอกับพยาบาลที่นี่ใจร้ายมาก
ที่รักได้ยินแบบนี้อารมณ์พุ่งกระฉูดออกมาโวยวายว่าที่รักเป็นคนโทรเรียกเราเอง
เลยเกิดการปะทะคารมณ์ระหว่างที่รักกับหมอและพยาบาล

ด้วยสาเหตุนี้ด้วยกระมัง ทำให้ที่รักไม่ได้รับการผ่าตัดสักที
จนกระทั่งมามี๊มาถึง ส่วนเราขอตัวมาชาร์จแบตเตอรี่ไอโฟนที่บ้านก่อน
พอกลับมาถึงบ้านได้ไม่นานที่รักก็โทรมาบอกว่า ที่รักจะไม่ผ่าตงผ่าตัดมันแล้ว
จะกลับบ้าน เราไม่ต้องกลับไปที่โรงพยาบาลอีกนะ

เราถามกลับว่า "เกิดอะไรขึ้น" ที่รักบอกว่า
พยายามถามคุณหมอกับพยาบาลว่า เมื่อไหร่จะได้รับการผ่าตัด
พอบอกคร่าวๆได้ไหม เนื่องจากที่รักไม่ได้ดื่มน้ำกับทานอาหารมาเกือบทั้งวัน
ถ้ายังไม่ได้รับการผ่าตัดในเร็วๆ นี้ จะได้ไปหาอะไรทานที่ชั้นล่างก่อน

หมอกับพยาบาลก็ตอบมาว่า " บอกไม่ได้ อาจจะเป็นคืนนี้หรือพรุ่งนี้"
ที่รักเลยของขึ้นสิคราวนี้ ไม่มีแพลนแบบนี้ หมายถึงที่รักต้องทนอดน้ำอดอาหารเป็นวันสองวันเลยเหรอ
คราวนี้คุณหมอก็ตะหวาดใส่ที่รักมาแบบรัวๆ
คุณชายของเราก็ใจเย็นเป็นที่ไหน โต้กลับแบบไม่ยั้ง(อันนี้มามี๊เล่าให้ฟัง)
ที่รักเลยบอกงั้นขอตัวกลับบ้านก่อนแล้วกัน ได้คิวผ่าเมื่อไหร่จะกลับมา
หมอกับพยาบาลก็บอกว่า กลับไม่ได้ ต้องอยู่ที่นี่รอการผ่าตัด
เพราะอันตรายอาจจะถึงขั้นเสียชีวิต 
อ้าว!!! พูดแบบนี้แต่บอกไม่มีแพลนว่าจะผ่าตัดเมื่อไหร่
ก็เกิดอาการงงสิค่ะ 

แต่คนใจร้อนแบบที่รักมีเหรอจะทนบอกให้้หมอเซ็นเอกสารยินยอมให้ออกจากโรงพยาบาล
บอกให้พยาบาลถอดสายน้ำเกลือออกจากแขน แต่พยาบาลบอกไม่ทำให้
อยากกลับบ้านก็ดึงออกเอาเอง ทีนี้เป็นเรื่องเลย
ชายจีโวยวายลั่นโรงพยาบาล สุดท้ายหมอต้องเซ็นเอกสารยินยอมให้
คุณเธอเลยกลับบ้านแบบเสียเที่ยวฟรี

วันเสาร์ที่รักดูเหมือนอาการจะดีขึ้น
แต่เราก็ไม่นิ่งนอนใจ ชวนที่รักไปติดต่อโรงพยาบาลอีกเมือง
ปรากฎว่าไปถึงเจ้าหน้าที่บอกว่าให้มาติดต่อวันจันทร์อีกที เพราะวันหยุดแบบนี้ไม่มีหมอ
ช่วงฤดูร้อนแบบนี้หมอส่วนใหญ่ลาพักร้อนไปอาบแดด ท่องเที่ยวกันยาวเป็นเดือนๆ
จะจองคิวทำอะไรต้องจองล่วงหน้าอย่างน้อย 3 เดือน

กลับมาถึงบ้านแวะบ้านมามี๊ช่วงบ่าย
มามี๊ทำกับข้าวให้ทานเพราะเห็นเราสองคนยุ่งๆ 
มามี๊บอกว่ามามี๊เครียด เป็นห่วงที่รัก นอนไม่หลับเลยทั้งคืน
ส่วนเราก็เหมือนกัน เครียด กังวล ยอมรับเลยว่าคิดไปไกลถึงขั้นที่รักเป็นมะเร็ง
นอนไม่หลับจนสิวมาเยือนเกือบทั้งหน้า

หลังจากปรึกษากันมามี๊บอกว่าเอางี้เหอะ
โทรหาคุณหมอที่มามี๊พอรู้จัก ยอมจ่ายเงินให้คุณหมอแลกกับการผ่าตัด
เพราะถ้าทำตามขั้นตอนที่รักต้องรอไปอีกอย่างน้อย 3 เดือน
เหมือนตอนเราผ่าตัดซีสต์ต้องรออยู่ 6 เดือนกว่าจะได้รับการผ่าตัด
ในที่สุดก็ติดต่อคุณหมอท่านหนึ่งได้ คุณหมอโทรมาบอกว่าจะลองประสานงาน
กับคุณหมอแผนกผ่าตัดที่โรงพยาบาลริมินิหรือโรงพยาบาลที่เมืองเราดู
ว่าพอจะช่วยได้ไหมแต่คงต้องมีค่าใช้จ่ายนอกรอบ ซึ่งเรากับมามี๊ก็โอเค
เพราะไม่อยากนิ่งนอนใจ อยากให้ที่รักได้รับการผ่าตัดอย่างเร็วที่สุด
เย็นวันเสาร์คุณหมอก็โทรบอกว่าให้ที่รักเข้าไปพบคุณหมอ
ที่แผนกผ่าตัดในช่วงเช้าวันจันทร์ 
เรากับมามี๊ดีใจกันมาก อย่างน้อยก็พอมีความหวังล่ะ
จะให้จ่ายเท่าไหร่ก็ยอม ขอให้ที่รักหายจากอาการเจ็บปวดทรมานก็พอล่ะ

วันอาทิตย์ที่วุ่นวายมาก
มามี๊ให้เราเตรียมสิ่งของโน่นนี่สำหรับที่รักเข้ารับการผ่าตัด

วันจันทร์ช่วงเช้าเราสองคนก็ไปตามนัด
แต่ปรากฎว่าไปถึงมามี๊ให้เบอร์โทรคุณหมอมาผิด คราวนี้เลยติดต่อคุณหมอไม่ได้
รออยู่เกือบสองชั่วโมง คุณหมอคงเอะใจเลยเดินเข้ามาที่แผนก
ที่รักเห็นป้ายชื่อเลยดิ่งเข้าไปสอบถาม ปรากฎว่าเป็นคุณหมอที่มามี๊ติดต่อไว้

รออีกเกือบชั่วโมงว่าจะได้รับการตรวจเนื่องจากวันนี้ผู้ป่วยแผนกผ่าตัดเยอะมาก
หลังจากตรวจคุณหมอก็บอกว่าผ่าตัดกันตอนนี้เลย ผ่าสดแบบไม่ต้องวางยาสลบ
เรานี่ถึงกับตกใจหน้าถอดสีจะเป็นลม คุณหมอเลยบอกให้เราออกไปรออยู่ด้านนอก

ระหว่างรอที่รักผ่าตัดได้ยินที่รักร้องโอ๊ยดังมาก
เรียกว่าดังลั่นโรงพยาบาลได้ยินกันสามบ้านแปดบ้าน มารู้ทีหลังว่า
คุณหมอฉีดยาชาให้ แต่เหมือนยาชาไม่ทำงาน
ผ่าไปรอบแรกที่รักปวดมาก คุณหมอเลยพักแป๊ปหนึ่งรอให้ยาชาทำงานอีกรอบ
แต่ปรากฎว่าเหมือนเดิม มีดกรีดลงไปปุ๊ปที่รักถึงกับร้องจ๊าก

ไม่นานคุณหมอก็มาเรียกตัวให้เราเข้าไปด้านใน
คุณหมอบอกว่าก้อนเนื้อไม่ได้ร้ายแรงเหมือนที่คุณหมออีกโรงพยาบาลบอกมา
เรานี่โล่งเหมือนยกภูเขาออกจากอก แต่ก็พยายามถามคุณหมอซ้ำๆ อยู่หลายรอบ
เพื่อความมั่นใจ ดีหน่อยคุณหมอพูดภาษาอังกฤษได้
ซึ่งหายากมากสำหรับที่นี่

ถามที่รักว่าเจ็บไหม ที่รักบอกว่า "มาก"
แต่พอเอาก้อนเนื้อออกโล่งและหายปวดไปได้เยอะ 
หลังผ่าตัดพยาบาลพาไปห้องพักฟื้น ปรากฎว่าเตียงแผนกผ่าตัดเต็มหมด
ที่รักเลยได้เตียงเสริมไม่ค่อยสะดวกสบายมากนัก
พักฟื้นแค่ 1 วัน กับ 1 คืน ที่รักก็ต่อรองกับคุณหมอว่าขอกลับมาพักฟื้นที่บ้านได้ไหม
คุณหมอก็บอกว่าพรุ่งนี้ถ้าไม่มีอาการไข้ขึ้นหรือผลข้างเคียงก็อาจจะเป็นไปได้

เช้าวันอังคารคุณหมอเข้ามาตรวจอาการที่รักตามปกติ
ปรากฎว่าแผลดีขึ้นมาก ที่รักไม่มีอาการข้างเคียงใด
คุณหมอเลยบอกว่าช่วงเย็นอาจจะมารับตัวที่รักกลับมาพักฟื้นที่บ้านได้
แต่วันพุธต้องกลับมาที่โรงพยาบาลให้คุณหมอตรวจอีกรอบ
จุดประสงค์หลักที่คุณชายอยากกลับมาพักฟื้นที่บ้าน
เพราะกลัวพลาดฟุตบอลโลกแมตสำคัญระหว่างอิตาลีกับอุรุกวัย ต่างหากล่ะ

ช่วงเช้าระหว่างรอรับที่รักกลับบ้านช่วงเย็น
เรากลับบ้านมารดน้ำต้นไม้ พร้อทำเมนูสุดโปรดไว้รอต้อนรับที่รักกลับบ้าน


ต้มจืดแตงกวายัดไส้หมูสับ เมนูโปรดคุณชาย

เย็นๆ เรากับมามี๊ก็ไปรับที่รักออกจากโรงพยาบาล
กลับมาถึงบ้านเราเลยรับหน้าที่เป็นพยาบาลส่วนตัว
ทำหน้าที่ล้างแผล เพราะคุณหมอบอกว่าต้องให้แผลสะอาดที่สุด
ไม่งั้นจะเกิดอาการติดเชื้อได้

อุตส่าห์รับคนไข้กลับมาบ้านเพื่อดูฟุตบอลแมตสำคัญ
แต่ในที่สุดทีมอิตาลีก็ตกรอบแรกกลับบ้านตามระเบียบ
อย่างว่าลูกกลมๆเอาแน่เอานอนไม่ดี กีฬาก็ต้องมีแพ้มีชนะ 

ส่วนวันนี้เรากับที่รักจะเดินทางไปโรงพยาบาลอีกรอบ
เพื่อให้คุณหมอทำการตรวจบาดแผล หวังว่าจะไม่มีอาการข้างเคียงใดๆ
และขอให้ที่รักหายป่วยไวไว เห็นคุณเธอบ่นๆว่าอยู่บ้านเบื่อ
อยากหายจะไปเที่ยวแล้ว




New entry diary:


Old entry Diary:

Like diary

Facebook
Private comment...to leave a comment press thebelow...


อ่านแบบลุ้นมากเลยจ้า เอาใจช่วยคุณจี ทำไมเป็นงี้น่าที่อิตาลี มีนว่าเมืองใหญ่ๆแมวจะเป็นมั้ย อย่างโรม อะไรงี้ แต่อย่างไงก็ผ่าแล้วเนอะ หายวัน หายคืน น้า จะได้ออกเที่ยวต่อ^_^

พี่ปุ๋ย
 25/06/2014 13:15:00

อ่านแบบลุ้นมากเลยจ้า เอาใจช่วยคุณจี ทำไมเป็นงี้น่าที่อิตาลี มีนว่าเมืองใหญ่ๆแมวจะเป็นมั้ย อย่างโรม อะไรงี้ แต่อย่างไงก็ผ่าแล้วเนอะ หายวัน หายคืน น้า จะได้ออกเที่ยวต่อ^_^

พี่ปุ๋ย
 25/06/2014 13:15:00

อ่านแบบลุ้นมากเลยจ้า เอาใจช่วยคุณจี ทำไมเป็นงี้น่าที่อิตาลี มีนว่าเมืองใหญ่ๆแมวจะเป็นมั้ย อย่างโรม อะไรงี้ แต่อย่างไงก็ผ่าแล้วเนอะ หายวัน หายคืน น้า จะได้ออกเที่ยวต่อ^_^

พี่ปุ๋ย
 25/06/2014 13:15:00

อ่านแบบลุ้นมากเลยจ้า เอาใจช่วยคุณจี ทำไมเป็นงี้น่าที่อิตาลี มีนว่าเมืองใหญ่ๆแมวจะเป็นมั้ย อย่างโรม อะไรงี้ แต่อย่างไงก็ผ่าแล้วเนอะ หายวัน หายคืน น้า จะได้ออกเที่ยวต่อ^_^

พี่ปุ๋ย
 25/06/2014 13:15:00

อ่านแบบลุ้นมากเลยจ้า เอาใจช่วยคุณจี ทำไมเป็นงี้น่าที่อิตาลี มีนว่าเมืองใหญ่ๆแมวจะเป็นมั้ย อย่างโรม อะไรงี้ แต่อย่างไงก็ผ่าแล้วเนอะ หายวัน หายคืน น้า จะได้ออกเที่ยวต่อ^_^

พี่ปุ๋ย
 25/06/2014 13:14:00

อ่านแบบลุ้นมากเลยจ้า เอาใจช่วยคุณจี ทำไมเป็นงี้น่าที่อิตาลี มีนว่าเมืองใหญ่ๆแมวจะเป็นมั้ย อย่างโรม อะไรงี้ แต่อย่างไงก็ผ่าแล้วเนอะ หายวัน หายคืน น้า จะได้ออกเที่ยวต่อ^_^

พี่ปุ๋ย
 25/06/2014 13:14:00

ขอให้คุณชายหายเร็วๆนะคะ  คุณพยาบาลส่วนตัวก็อย่าลืมพักผ่อนนะคะ ;)

นี
 25/06/2014 13:05:00

หวังว่าคุณจีหายวันหายคืนนะคะน้องมีน พี่ขอเอาใจช่วยอีกคนจ่ะ !!!

พี่เจี๊ยบค่ะ
 25/06/2014 11:51:00