Home Sitemap Login Help Comments

Diary Of Us

Everyone can have their own personal diary on the Internet

Everyone can have their own personal diary on the Internet


User: 
Search: 
Date: 


Pag.:

17/4/2017
26/3/2017
21/3/2017
18/2/2017
12/2/2017
18/1/2017
9/1/2017
23/12/2016
3/10/2016
11/9/2016
15/8/2016
13/8/2016
30/7/2016
22/7/2016
21/7/2016
15/7/2016
18/6/2016
11/6/2016
8/6/2016
3/6/2016

Pag.:

Click to URL for copy link [ http://www.diary-of-us.com/DiaryPage/diary_216.asp ]  Page view: 17.940 Time
Country United States 11004 Peaple
11.004
Country Anonymous Proxy 4398 Peaple
4.398
Country Thailand 1883 Peaple
1.883
Country China 377 Peaple
377
Country Australia 75 Peaple
75
Country Germany 39 Peaple
39
Country France 27 Peaple
27
Country Lao People
25
Country United Kingdom 15 Peaple
15
Country Italy 12 Peaple
12
Country Canada 12 Peaple
12
Country Asia/Pacific Region 10 Peaple
10
Country Luxembourg 8 Peaple
8
Country Sweden 8 Peaple
8
Country Hong Kong 7 Peaple
7
Country Korea - Republic of 5 Peaple
5
Country Russian Federation 5 Peaple
5
Country Singapore 5 Peaple
5
Country Switzerland 4 Peaple
4
Country Norway 3 Peaple
3
Country Malaysia 3 Peaple
3
Country Netherlands 2 Peaple
2
Country Japan 2 Peaple
2
Country Philippines 1 Peaple
1
Country Poland 1 Peaple
1
Country Romania 1 Peaple
1
Country Taiwan 1 Peaple
1
Country Ukraine 1 Peaple
1
Country New Zealand 1 Peaple
1
Country Indonesia 1 Peaple
1
Country Israel 1 Peaple
1
Country Brunei Darussalam 1 Peaple
1
Country Cambodia 1 Peaple
1
Country Aland Islands 1 Peaple
1
  RSS
RSS

maita 28/02/2010 
ประวัติน้องนางบ้านนา 


                        

edit แล้ว edit อีก ไม่เสร็จสักที อิอิอิอิ

            เริ่มยังงัยดีนะ เรื่องมันยาวมากเลย  ......ยาวเพราะเกิดมานาน ๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕

เริ่มจากตอนเด็กก่อนแล้วกันนะคะ 

            ข้อยได้ถือกำเนิดเกิดมาแถบลุ่มแม่น้ำห้วยทรายขาว (คนหรือปลา อิอิอิอิ) อำเภอสีชมพู จ. ขอนแก่น เมื่อปี 2520  ปีนี้ก็จะ 33 ขวบแล้ว  ตอนนี้  32 อยู่นะคะ ยังไม่  33  (พยายามยื้อสุดความสามารถ 5555555555)    

           ตอนเด็กจะเป็นเด็กที่ขี้อาย  ซึมซึม  เศร้าเศร้า เหงาเหงา แล้วก็ร้องไห้  สามารถร้องไห้ได้ทั้งวัน กินข้าวไปร้องไห้ไป  เล่นไปก็ร้องไห้ไป  ร้องไห้ตลอด  ...  ไม่มีใครมารังแกหรอกนะคะ แต่ร้องเพราะมันเศร้า  เศร้าอยู่ในหัวอก (เป็นงัยนะหัวอกเนี่ย อิอิอิ) เศร้าอยู่ในวิญญาณ   มันเหมือนเราไม่มีใครบนโลกใบนี้  มีคนรอบข้างมากมายแต่เหมือนเราไม่รู้จักใคร  พ่อแม่พี่น้องก็มีนะคะแต่มันเป็นความรู้สึกที่บอกไม่ได้ว่ามันคืออะไร    พี่สาวบอกว่ามีน้องบ้า 555555555 วันวันมันไม่ทำอะไร  กินแล้วก็นอน พอตื่นขึ้นมาก็ร้องไห้ 


            ตอนเริ่มจำความได้ก็จะมีกันอยู่ 4 คน มี พ่อ แม่ พี่สาว ข้อย  (ข้อย แปลว่า ฉัน .. เรา .. เป็นคำแทนตัวผู้พูด   .. เป็นบุรุษที่ 1  ของภาษาอีสาน)   วันวันก็จะไม่คุยกับใคร  ไม่คุยจริงๆนะ  วันหนึ่งๆพูดไม่ถึงสิบคำ บางครั้งแม่ถามก็ไม่ตอบ  ไม่พูดไม่คุย  ช่วงนี้เป็นช่วงก่อนเข้าโรงเรียนประถม ( เมื่อก่อนไม่มีอนุบาล หัดเขียน ก ไก่ ตอน ป 1 )  จะมีนับคำพูดของตัวเองด้วยนะ ตื่นเช้าขึ้นมาก็จะบอกตัวเองว่า วันนี้ฉันจะพูดไม่เกินสิบคำ  ... สิบคำจริงๆ นะไม่ใช่สิบประโยค   พอครบสิบคำก็จะเลิกพูด   ไม่รู้ว่าทำไมถึงเป็นอย่างนั้น 5555555555555   มีความคิดอยากทำลายสถิติด้วยนะ โดยการที่ไม่พูดเลยแม้แต่คำเดียวในหนึ่งวัน เวลามีคนมาชวนคุยก็จะมองด้วยความโกรธ  5555555



            ความสำพันธ์กับคนในครอบครัวถือว่าแย่มาก กับพ่อยิ่งแล้วใหญ่ พ่อจะเป็นคนที่ดุมาก 
กลัวพ่อมาก  ไม่เคยเข้าใกล้พ่อ  อยู่ใกล้พ่อหายใจไม่สะดวก  กลัว เกรง ETC ... พ่ออยู่บนบ้าน ข้อยต้องลงมาข้างล่าง  พ่ออยู่ข้างล่าง ข้อยก็ไปที่อื่น    


            พ่อแม่มีอาชีพทำนาค่ะ  พ่อมีอาชีพเสริมคือเป็นนายฮ้อย  (นายฮ้อยคือคนที่ชื้อ-ขาย ควายวัว)  ด้วยอาชีพเสริมของพ่อเนี่ยทำให้พ่อต้องเดินทางบ่อย  สมัยก่อนการคมนาคมจะไม่สะดวกสบายเหมือนทุกวันนี้ การเดินทางก็จะเดินทางด้วยเท้า  ไปทีก็หลายๆวัน   ที่ที่พ่อไปบ่อยที่สุดก็คือในภู  ( อำเภอภูเวียง )  พ่อก็จะเดินเท้าข้ามภูเขาไป  พ่อไม่ได้ไปคนเดียวหรอกนะเพราะอันตรายพ่อก็จะมีเพื่อนนายฮ้อยคนอื่นๆร่วมเดินทางไปด้วย  

          เวลาพ่อกลับบ้านจะชอบมาก..พ่อจะมีลูกจันทน์มาฝาก  แถวบ้านไม่มีลูกจันทน์ เพราะฉะนั้นลูกจันทน์ถือว่าเป็นของแปลก อิอิอิอิ  ได้มาก็ไม่กินหรอกนะมันก็ไม่ได้อร่อยอะไรหนักหนา ก็จะเอามาหอม(ดม)  ไปไหมมาไหนก็จะถือไปด้วย นอนยังเอาไปนอนด้วย  ช่วงได้ของฝากนี้แหล่ะจะเป็นช่วงที่ดีที่สุดในชีวิต  5555555555  เป็นช่วงที่ไม่มีน้ำตา  

 

http://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internet


(ภาพจากเวป)

สมัยก่อนขนมนมเนยจะไม่มีค่อยมีนะ ของกินเล่นเด็กๆก็จะเป็นผลไม้ตามฤดูกาลมีอะไรบ้างนะ 

ฝรั่ง


                          http://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internet


(ภาพจากเวป)
              อารมณ์ประมาณนี้เลย (เปลี่ยนจากผู้ใหญ่ในภาพเป็นเด็ก ๆ )ก็จะพากันปีนปีนอย่างนี้แหล่ะ อยู่ในที่นาใครก็ไม่สน อยากกินก็ชวนกันไป เจ้าของก็ไม่ว่าอะไรหรอก  นอกจากว่ากลัวจะไปเหยียบต้นข้าว อิอิอิ เด็กๆก็ไม่ค่อยระวัง  ห่วงแต่จะกิน ....  นอกจากกลัวว่าจะเหยียบต้นข้าวแล้ว ผู้ใหญ่ก็กลัวเด็กๆจะตกต้นไม้ ก็จะเตือนตลอดว่า....ระวังนะอย่าให้ตกต้นไม้นะ จับแน่นๆนะ กิ่งแห้งๆ อย่าไปปีนนะ 

                ในที่นาของข้อยก็มีอยู่ต้นหนึ่งอยู่ริมห้วย ลูกเล็กๆ กินคำละลูก อิอิอิ  เป็นฝรั่งขี้นก แต่อร่อยนะอมเปรี้ยวอมหวาน   ตอนนั้นตัวก็เริ่มโตแล้วนะ ก็ปีนปีน...แล้วกิ่งมันรับน้ำหนักไม่ไหว แล้วกิ่งก็หักตกลงไปในห้วย ....  โชคดีที่ตกลงไปให้ห้วยเปียกแต่ไม่เจ็บ 55555  ( แต่จริงๆ แล้วกิ่งมันฉีกนะ  แถวบ้านเรียกฉีก ก็มันไม่ได้หัก หักคือขาดเป็นสองท่อน แต่นี้มันกิ่งมันฉีกออกจากต้น )



มะม่วง 
                 http://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internet 

 (ภาพจากเวป)

              ต้นมะม่วงก็จะต้นใหญ่ๆ อย่างนี้แหล่ะ (ต้นในที่นาข้อยใหญ่กว่านี้ประมาณสามสี่เท่า ตอนนี้ถูกโค้นไปแล้วเพราะอบต.เขามาขุดหลอกคลอง  เสียดายจังเลยเน๊อะ ) ถ้าตอนมะม่วงยังดิบดิบก็จะทำน้ำพริกไปกินกับมะม่วง ไม่ใช่ปีนขึ้นไปเก็บแล้วก็ลงมากินข้างล่างนะ ....ไม่เลย  เอาน้ำพริกแล้วก็ปีนขึ้นไปกินบนต้น  กิ่งใครกิ่งมันหาที่เหมาะๆเอาเอง  ปากเปื่อยกันเป็นแถวๆ เพราะมะม่วงที่เด็ดจากขั่วใหม่ๆจะมียางไหลออกมา ถูกเสื้อผ้าก็จะซักไม่ออก (แม่ด่าประจำ อิอิอิอิ) ถูกปาก ถูกแก้ม ก็จะเป็นแผล  เด็ดมาจากขั่วก็จิ้มน้ำพริกกินมันอย่างนั้น ( นึกถึงสภาพตอนเด็กๆแล้วก็นะ บ้านน๊อกบ้านนอก อิอิอิ)  ด้วยความที่มันต้นใหญ่มาก ตอนสุกก็จะเก็บไม่ทันเพราะมันเยอะมาก ก็จะมีบางส่วนที่สุกคาต้น  เด็กๆก็ปีนขึ้นไปกินมันบนต้นนั้นแหล่ะ 


หมากทัน (พุทรา )   บางคนเขาจะแทนคำว่าหมากเป็นบัก ...  หมากทันก็เป็นบักทัน ...  แล้วแต่คนเรียก หมากอื่นๆด้วยนะ เรียกได้ทั้งหมากและบัก ....


                                                 http://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internet

                                    http://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internet
                      http://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internet

      (ภาพจากเวป)

                    จะไปเก็บพุทราก็ต้องรู้ด้วยนะว่าพุทราต้นไหนอร่อยไม่อร่อย พุทราจะเก็บเอาลูกที่ร่วง  เก็บได้ก็เช็ดกับเสื้อกับกางเกงแล้วก็โยนใส่ปากทั้งลูก  ไม่ยากจะบอกเลยว่าบางทีกินไปก็จะมันๆ เพราะมันมีหนอนอยู่ข้างใน  ไม่คายเพราะถ้าคายแล้วมันจะอ๊วก ก็เคี้ยวๆ ไป ทำเป็นไม่รู้เรื่อง 55555  ต้นพุทราจะไม่ค่อยนิยมปีนกันเพราะจะมีหนาม  แต่ว่ามีอยู่ต้นหนึ่งเด็กจะชอบปีน ปีนบ่อยๆ หนามทิ้มคนนั้นทีคนนี้ทีจนหนามเตียน 55555  ...จะเป็นพุทราลูกใหญ่มาก  มีอยู่ต้นเดียวนั้นแหล่ะทั้งหมู่บ้าน (เหมือนที่ขายให้ตลาดปัจจุบันสมัยก่อนหายากมาก)  ต้นพุทราต้นนี้อยู่ในวัด กลัวผีก็กลัวนะแต่ก็พากันไปปีน วัดสมัยก่อนต้นไม้ในวัดจะเยอะนะ แล้วมันก็จะเย็นๆ (เย็นเพราะต้นไม้เยอะ แต่ตอนเด็กๆคิดว่าอากาศเย็นๆต้องมีผี 5555)  น่ากลัวจะตายไป ข้อยเคยไปครั้งเดียว เด็กคนอื่นไปหลวงพ่อก็จะดุ  ข้อยไม่กลัวหรอกเพราะถือว่าที่วัดนี้ก็เป็นที่ของปู่ทวดมาก่อน แล้วปู่ทวดแบ่งที่ดินให้เพื่อจะทำวัด  (นิสัยดีตั้งแต่เด็ก 55555555555)

               ปู่ทวดจะเป็นคนรุ่นแรกแรกที่เข้ามาตั้งหมู่บ้าน ....ที่ทางก็จะเยอะ แต่ด้วยความที่ปู่ทวดเป็นคนใจดี ใครมาขอที่ทำมาหากินปู่ทวดก็ยกให้  ลูกหลานเหลนอย่างข้อยๆก็เสียดายเวลาย่าชี้ให้ดูว่าตรงนี้ก็เคยเป็นของเรา ตรงนั้นก็ใช่  ตรงโน้นก็ใช่   (งกไม่มีใครเกิน 5555)


หมากเล็บแมว 

                               http://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internet

                    
                 ขนาดก็จะใหญ่กว่าพริกไทยนิดหนึ่ง สีเขียวจะเปรี้ยวๆ พอสุกแล้วจะเป็นสีดำและหวาน   

หมากแงว   ลูกจะคล้ายๆลิ้นจี่แต่ขนาดจะเล็กกว่า ... จำรสชาดไม่ได้แล้วว่าเป็นยังงัย
อยู่ในที่นาย่า ตอนนี้ถูกโค้นไปแล้วเหมือนกัน ...
                                        http://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internet


หมากหวด  จะเป็นไม้ยืนต้นเหมือนมะม่วง จะเป็นพวงเหมือนองุ่น  edit ... ดูไปดูมามันใช่หมากหวดเหรอเนี่ย  หมากหวดมันเป็นเถาไม่ใช่เหรอ  ต้องโทรถามแม่ก่อน...ข้อมูลผิดแน่แน่เลย http://www.diary-of-us.com - Emoticon kapook-13458-8230.gif  งง งง
                                                                     http://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internet


หมากหวดข่า จะคล้ายกับหมากหวด แต่ว่าจะเป็นไม้เถา 

                                               http://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internet


edit  ต้องหาข้อมูลเพื่มเรื่องหมากหวดแล้วแหล่ะ  มันงง งง ไม่เลิก   ตกลงบักหวดกับบักหวดข่ามันอันเดียวกันไหมนะ ... ว่าจะโทรถามแม่ก็ยังไม่ได้โทรเลย

หมากบก

                   http://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internet
                 http://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internet

                                   http://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internet

หมากบกจะเป็นไม้ยืนต้น   ลูกจะสีเขียว พอสุกก็จะร่วงลงพื้น วัวจะชอบกินมาก วัวกินแล้วก็จะขี้ออกมา เปลือกก็จะหายไป เหลือแต่เม็ด ไม่อยากจะบอกว่าชอบมากขี้วัวใต้ต้นหมากบกเนี่ย อิอิอิ   กว่าจะได้กินหมากบกค่อนข้างลำบากนะเพราะต้องใช้มีดอีโต้ผ่า บ้างทีนิ้วเกือบขาด ฟันมือตัวเอง  




หมากค้อ

 

http://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internet
http://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internet
http://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internet

หมากค้อมีรสเปรี้ยว เห็นรูปแล้วน้ำลายไหล อิอิอิ    แกะเนื้อสีเหลืองออกแล้วก็เเกะเปลือกเมล็ดเเข็งๆ ออก เด็กๆก็จะเอามาทำตุ่มหู   กินได้ด้วยเล่นได้ด้วย อิอิอิ 

                 ข้อยจะเป็นคนที่กินยาเม็ดยากมาก คือกลัวติดคอก็จะเอาลิ้นดันไว้ กินน้ำหมดไปสามขันยาก็ยังอยู่ในปาก พอยาถูกน้ำมันก็ละลายแล้วมันก็ขมมาก   พอไม่ลงก็อ๊วกสิ  แม่ก็จะว่าทีบักค้อเม็ดเบอเรอกินได้นะ ยาเม็ดเล็กนิดเดียวกินไม่เป็น  แล้วเมื่อไหร่มันจะหายไข้  อิอิอิ




 หมากเบ็น

http://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internet
http://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internet
http://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internet


รสชาดไม่สามารถอธิบายได้ 55555555555555  ตอนเด็กๆ กินจนปากดำ(เหมือนคนแก่กินหมาก อิอิอิ)



หมากเค้ง

http://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internet

หมากเค้ง  (ไม่รู้เขียนยังงัย น่าจะประมาณนี้แหล่ะ อิอิอิอิ)    วันนั้นเห็นที่ร้านขายของอาหารทางใต้ เห็นแล้วดีใจมาก บอกบักเค้ง พี่คนขายบอกไม่ใช่ แต่ไม่ทันแล้วใส่ปากไปแล้วเปรี้ยวมากกกกกก คายแทบไม่ทัน  หน้าตาเหมือนกันมาก แต่รสชาดไม่ใช่  พี่คนขายขำใหญ่เลย คงสมน้ำหน้า ...


หมากหวาย  มีอยู่บนภูเขา  บุญไม่ถึงไม่ได้กิน อิอิอิ  แต่ที่เคยกินมันเป็นพวงใหญ่ๆไม่ใช่เหรอ ทำไมในรูปเป็นแบบนี้หว่า  แต่หน้าตาประมาณนี้แหล่ะ

http://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internet

edit หารูปหมากหวายงามๆได้แล้วเด้อ
แบบนี้แหล่ะที่เคยกิน ข้างบนนั้นอะไรไม่รู้ อิอิอิ
http://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internet




หมากพิพวน  ( ผีผ่วน, ผีพวน)
http://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internet



จำชื่อไม่ได้แล้ว แต่เคยกิน
http://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internet


ภาษาอีสานเขาเรียกอะไรนะ ลืมจริงๆนะเนี้ย   ต้องโทรถามแม่ก่อน 5555

edit ไม่ได้โทรถามแม่หรอก แต่เห็นใน  google
ภาษาอีกสานเรียกหมากข้ามป้อม (พิมพ์ผิดตลอดเลย ...ขนาดว่าระวังแล้วนะ
เขาเรียกหมากขามป้อม ไม่ใช่ หมากข้ามป้อม
ภาษาไทยอยู่ในขั้นวิกฤต)
http://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internet


หมากส้มมอ  กินกับปลาร้าสับตามรูป อิอิอิ
http://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internet



หมากตากบ

http://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internet


หมดยังเนี่ย ..... บอกไม่ค่อยมีอะไรกิน แต่ทำไมมันเยอะอย่างนี้ 

ยังยัง  ยังไม่หมด  นึกออกแล้วยังมีหมากโก 

http://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internet

http://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internet


edit  หารูปหมากข่อย หาไปหามาเจอต้นตะโก แต่เจ้าของเวปเขียนไว้ว่าเป็นหมากข่อย  ไม่รู้จะพูดยังงัย.....แต่เขียนคอมเม้นไปแล้วว่า นั้นต้นตะโก ไม่ใช่ต้นข่อย ฝากลิงค์ไว้ด้วยนะ กลัวเขาจะตามด่าจัง อิอิ เบื่อตัวเองมากมากเลย ....ชอบยุ่งเรื่องของคนอื่นจัง  แอบเอาภาพเขามาด้วยนะ ขออนุญาตเจ้าของภาพด้วยนะคะ
อย่าโกรธ อย่าเคืองกันเลยนะคะ ที่ทำไปก็เพราะ... เพราะอะไรดี ..
ก็เพราะว่าเอ้ออ.... ไม่ใช่ว่าอยากอวดรู้หรอกนะคะ
แค่อยากบอกว่ามันไม่ใช่ต้นข่อยก็แค่นั้นเอง

(เคยเห็นบ่อยนะค่ะที่เขาเขียนด่าคนที่ไปแสดงความคิดเห็น  หมายถึงคนอื่นนะคะไม่ได้หมายถึงคุณที่ไมตาแอบไปเอารูปมา     แต่ขอรับรองอย่างหนึ่งนะคะ  ไดฯนี้จะไม่ด่าไม่ว่าคนที่มาเม้น  แสดงความคิดเห็นได้เต็มที่ค่ะ    ไม่ชอบก็บอกว่าไม่ชอบไม่ว่ากัน  มีอะไรให้แก้ไขปรับปรุงก็บอกกันได้  จะรับไว้พิจารณาค่ะ)

http://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internet


หมากข่อยจริงๆแล้วต้องเป็นแบบนี้

http://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internet
ลูกจะเล็กๆสีเหลืองๆ กินได้ด้วยนะ

http://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internet
บข่อยจะยาวเรียวกว่าใบตะโก  ตอนเด็กๆจะชอบเอาใบข่อยมาขัดฟัน

....

หมากเกลือ หารูปไม่ได้    แล้วยังมีหมากอะไรอีกนะ  



หมากหว้า 

http://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internet


หมากข้าวเม่า

http://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internet
http://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internet



หมากเดือ
http://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internet



เหนื่อยแล้วนะ   ไหนบอกว่าอีสานแห้งแล้งงัยทำไมของกินเยอะแยะขนาดนี้    ยังมีบักเขียบ หมากมี้  มันสำเภา เยอะแยะไปหมด  พอก่อนเหนื่อยหารูป 55555555555 


            ตอนเด็กๆ ป่าจะเยอะมาก ย่าจะชอบเล่าให้ฟังว่าเมื่อก่อนเสือ ช้าง จะชอบลงมากินน้ำที่ลำห้วย แถวนั้นก็ดงเสือ แถวนี้ก็ดงช้าง แถวนี้แถวนั้นที่ย่าบอกก็ไม่ห่างจากหมู่บ้านมาก แต่ข้อยก็ไม่เคยเห็นนะ บ้านที่อยู่ก็น่ากลัวนะ ก็อยู่ในหมู่บ้านนั้นแหล่ะแต่ว่าบ้านข้อยจะอยู่ไกลจากบ้านอื่นออกมานิดหนึ่ง แล้วก็มีป่ารอบหมู่บ้าน ตอนเด็กจะกลัวมาก ยิ่งตอนอยู่สามคนแม่ลูกด้วยแล้ว กินข้าวเสร็จก็รีบขึ้นบ้านแล้ว 


            ตอนจำความได้ในหมู่บ้านยังไม่มีไฟฟ้าใช้นะ เพราะทำการบ้านยังใช้ตะเกียงอยู่เลย  ก้มๆทำการบ้านไปบ้างทีไฟจากตะเกียงก็ไหม้ผม เหม็นไหม้ไปทั่วบ้าน อิอิอิอิอิ กลิ่นน้ำมันก๊าดก็แรงนะ แต่ก็ต้องอยู่ใกล้ๆ อยู่ไกลตะเกียงก็มองไม่เห็น 


http://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internet

            ตะเกียงลักษณะก็ประมาณนี้แหล่ะ (ภาพจากเวป)


โปรดติดตามตอนต่อไป 


ปล. ภาพทั้งหมดได้มาจาก google และขอขอบคุณเจ้าของภาพทุกภาพไว้ ณ ที่นี้ด้วยนะคะ 

ปล.อีกครั้ง ถ้าอ่านแล้วเห็นว่ามีคำที่เขียนผิดกรุณาบอกด้วยนะคะ จะได้แก้ไขให้ถูกต้อง ไม่อยากให้ภาษาไทยวิบัติค่ะ (แต่อาจมีภาษาอีสานแจม อิอิอิ)

 

 





New entry diary:


Old entry Diary:

Like diary

Facebook
Private comment...to leave a comment press thebelow...


ดีมาก รวบรวบให้คนไม่เคยรู้เคยเห็นได้รู้ได้ทราบ เดี๋ยวมันจะสาบสูญ ขออนุญาตแชร์

Tom
 03/06/2014 03:59:00

ประกาศ ประกาศ .. ถึงสาว ๆ ทุกท่านที่เกิดหลัง 2520

อย่าได้ชะล่าใจไปนะคะ อายุมันเป็นเพียงตัวเลขที่เดินเร็วมาก

อันนี้ขอเตือนด้วยฟามหวังดี จากประสบการณ์ตรงจ้า

(เห็นด้วยป่าวนะ คุณไมตา กับฝน)

jeab77
01/03/2010 07:21:00

 ชีวิตนางเอกตอนเด็กจะเป็นแบบนี้แหละ 55555555 เหมือนอ๊อฟเลย เคยไปอยู่สุรินทร์มา 3 ปีตอนนั้น หน้าตาเหมือนเด็กเขมรมาก 55555555 เดี่ยวแม่อ๊อฟจะไปทำบุญที่ สุรินทรที่โรงเรียนที่แม่เคยสอน อ๊อฟจะชวนอังไปด้วยนะ ไปเที่ยวกัน อิอิ

อ๊อฟ
01/03/2010 02:37:00

 อุ้ยหลิวก็เกิดพ.ศ 2520 นะๆอ๊ะๆ แต่ 2528 อิอิ เข้าข่ายมั้ยนิ
พี่ไมตาเคยมาอยู่จ.เลย อ.อะไรคะ
ไม่อยากเข้ามาบ่อยมากกลัวส้มปาก หมากค้อลอยน้ำปลา แผล่บๆ

หลิว
01/03/2010 01:49:00

 เมื่อกี๊เม้นท์ไปยาวมากกกกก ยาวมากกว่าหน้านี้ที่คุณไมตาเขียน จู่ๆมันก็หายไป ยังยังไม่หมดความพยายาม มาเขียนใหม่ ยาวกว่าเดิม เขียนเกือบเสร็จเป็นอีก ตอนนี้เลยหมดอารมรณ์ 555

สรุปสั้นๆ จากที่เม้นท์ยาวๆ คือเรารู้จักไอ้หมากๆ ทุกอย่างที่คุณไมาตาเขียนมาและชอบกินตอนเด็ก เรามันเด็กบ้านนาเหมือนกันเลย

แต่ตอนเราเด็กๆ เราพูดมากกกกกก พูดตลอดเวลา แต่พอโตมาเราพูดน้อยลงๆๆๆๆ และเรียบร้อยขึ้น แก่ๆ คงจะเป็นใบ้ไปเลย 555

ชอบการเขียนสไตล์นี้มากคุณไมตา เราเกลียดไดอารี่ที่ชอบโม้โอ้อวด ถึงความร่ำรวย เดี๋ยวเราต้องเจอกันให้ได้นะ

ยังแค้นไม่หายกับเม้นท์ที่หายไป ขอไปทำใจก่อน อิอิ

yaya
28/02/2010 19:17:00

โหยริน ไปบอกคนอื่นทำไมเนี่ย ว่าอ่อนเดือนกว่ามีน อุตส่าห์เป็นรุ่นน้องกันสองคนแล้วเชียว เมื่อเช้าเมนท์พี่ไมตาตั้งแต่ยังเขียนไม่เสร็จแน่เลย มาดูอีกทีตะลึง อะไรเนี่ย เยอะกว่าเมื่อเช้าเยอะมาก หมากเล็บแมว ไปเก็บกินกับน้องในทุ่งนาตอนเด็กๆ สนุกที่สุดเลย ไม่อยากบอกว่าผลไม้ที่พี่ไมตาเอามาโชว์นองรู้จักตั้งหลายตัว เคยกินมาแล้วทั้งนั้น 

มีน
28/02/2010 15:36:00

 เย้ๆ มีเพื่อนร่วมพ.ศ.อีกคนแล้ว ตอนนี้คงพูดเก่งขึ้นเยอะแล้วนะคะ

รีบมาเล่าต่อนะคะ อยากฟัง


28/02/2010 14:40:00

 ถึงมีน..มีนกะรินเกิดปีเดียวกันแต่เค้าเกิดปลายปีนะเพราะฉนั้นรินเป็นน้องมีนอีก เย้ๆ เด็กสุด อิอิ ;D

Fairy
28/02/2010 14:33:00

 อ่านชีวิตพี่ไมตาตอนเด็กๆแล้วสนุกจังเลยค่ะ รินเคยคิดตอนเด็กๆอยากใช้ชีวิตแบบว่าอยู่ท่ามกลางธรรมชาติแบบนี้มากๆเลยค่ะมีต้นไม้อยู่บริเวณบ้านได้ปีนต้นไม้เล่นกะเพื่อนๆหรืออะไรประมาณนั้นแต่ว่า แถวบ้านรินไม่มีอะไรแบบนั้นเลยค่ะ เคยไปเที่ยวสวนของเพื่อนปู่ค่ะรู้สึกว่าตื่นตาตื่นใจมากเลย ที่ได้เห็นต้นไม้ ผลไม้ แล้วก็บางทีนะคะจำได้ว่าตอนไปเช็งเม้งค่ะที่แถวสุสานเค้าจะมีต้นมะม่วงเรากะน้องก็แบบเห็นลูกมันเต็มไปหมดเลยอดใจไม่ไหวแบบพยายามกะน้องช่วยกันเก็บทั้งๆที่ก็ไม่ได้ชอบกินเลยค่ะไอ้มะม่วงเนี่ย แต่ว่ามันอยากเก็บอะค่ะไม่รู้ทำไม สงสัยเป็นนิสัยเด็ก อิอิ อ้อ แล้วรินก็เหมือนกะมีน กะพี่ไมตาด้วยคือชอบเอาลูกจันท์มาดมค่ะไม่กินหรอกเพราะรินว่ามันไม่หร่อยค่ะ แต่ตอนเด็กๆชอบเพราะมันหอมแล้วก็แปลกดีค่ะ นึกถึงกลิ่นได้เลย อิอิ เหมือนย้อนอดีตไงไม่รู้นะเนี่ย 555+

Fairy
28/02/2010 14:29:00

 พี่ไมตาหลิวตามมาจากเวปพี่มีนกับพี่ยาย่านะคะ
พี่เป็นคนอีสานเหมือนกันกับหลิวเลย หลิวอยู่ จ.เลย
ขอบอกว่าหมากค้อนิ หลิวชอบมากๆ

กับหมากผีผ่วนนิ ตอนเรียนอยู่มมส ชอบซื้อกินมาก

หลิว
28/02/2010 13:36:00

ว๊าวๆ มีแต่คนแก่กว่า มี มีนกับรินที่เกิด 2521 รุ่นน้องๆ 

 

http://www.diary-of-us.com - Emoticon emoticons-ridenti-11.gif

มีน
28/02/2010 13:27:00

แล้วตอนนี้พูดเยอะขึ้นหรือยังอ่ะ .. คุณไมตา

(ฝน ฝน ... มีเราสามคนแล้วนะที่เกิดปี 2520 เหมือนกัน .. เย่ ๆ)

jeab77
28/02/2010 12:36:00

 อ่านชีวิตพี่ไมตาแล้วคล้ายตัวเองหลายอย่างเลย ลูกจันน์มีนก็ชอบเอามาดม ไม่ทานเหมือนกัน ชอบไปปีนต้นฝรั่งข้างบ้านกินกับน้อง สนุกสนานมาก แถมใช้ตะเกียงแบบโบราณๆ อ่านหนังสือ แต่ก็เพราะตะเกียงนี่ล่ะทำให้เราสอบเอ็นทรานซ์เข้ามหาลัยปิดได้ อย่างภูมิใจ

ปล. แถมพ่อดุมากๆ เหมือนกันเลยค่ะ แต่มีนไม่กลัวพ่อแบบพี่นะ แค่เกรงเท่านั้น ไปไหนมาไหนต้องขออนุญาตพ่อหมดเลย

มีน
28/02/2010 10:46:00