Home Sitemap Login Help Comments

Diary Of Us

Everyone can have their own personal diary on the Internet

Everyone can have their own personal diary on the Internet


User: 
Search: 
Date: 


Pag.:

5/8/2018
13/7/2018
19/6/2018
17/6/2018
6/6/2018
28/3/2018
12/12/2017
22/11/2017
10/11/2017
29/10/2017
12/10/2017
6/10/2017
6/9/2017
17/4/2017
26/3/2017
21/3/2017
18/2/2017
12/2/2017
18/1/2017
9/1/2017

Pag.:

Click to URL for copy link [ http://www.diary-of-us.com/DiaryPage/diary_2183.asp ]  Page view: 2.069 Time
Country United States 718 Peaple
718
Country Anonymous Proxy 372 Peaple
372
Country Thailand 357 Peaple
357
Country China 188 Peaple
188
Country Germany 93 Peaple
93
Country France 55 Peaple
55
Country Italy 49 Peaple
49
Country United Kingdom 46 Peaple
46
Country Australia 36 Peaple
36
Country Canada 22 Peaple
22
Country Sweden 15 Peaple
15
Country Denmark 14 Peaple
14
Country Czech Republic 12 Peaple
12
Country Netherlands 11 Peaple
11
Country Ukraine 11 Peaple
11
Country New Zealand 7 Peaple
7
Country Russian Federation 7 Peaple
7
Country Belgium 6 Peaple
6
Country Japan 5 Peaple
5
Country Norway 4 Peaple
4
Country United Arab Emirates 4 Peaple
4
Country Taiwan 4 Peaple
4
Country Malaysia 3 Peaple
3
Country Korea - Republic of 3 Peaple
3
Country Finland 3 Peaple
3
Country Hong Kong 2 Peaple
2
Country India 2 Peaple
2
Country Austria 2 Peaple
2
Country New Caledonia 2 Peaple
2
Country Spain 2 Peaple
2
Country Romania 2 Peaple
2
Country Switzerland 2 Peaple
2
Country Venezuela 2 Peaple
2
Country Turkey 1 Peaple
1
Country Nepal 1 Peaple
1
Country Oman 1 Peaple
1
Country Philippines 1 Peaple
1
Country Estonia 1 Peaple
1
Country Croatia 1 Peaple
1
Country Kuwait 1 Peaple
1
Country Macao 1 Peaple
1
  RSS
RSS

Kangi 24/07/2015 
ฟ้าหลังฝนย่อมสวยงามเสมอ 


Friday, 24 July 2015

Rimini, Italy
38 Celcius , Sunny

ห่างหายจากเขียนไดอารี่ไปเดือนกว่าๆแทบลืมว่าต้องเขียนอย่างไร
ไม่ใช่ไม่อยากเขียน มีเรื่องราวมากมายหลายเรื่องช่วงที่หายไป
แต่ไม่มีแม้แต่เวลาจะทำอาหารทาน
สาเหตุเพราะเราสองคนไปใช้ชีวิตอยู่ที่โรงพยาบาลแทนบ้านตัวเอง
เนื่องจากพี่จีเข้ารับการผ่าตัดใส่เส้นเลือดเทียม ซึ่งเป็นกรณีที่ค่อนข้างยากมาก
ต้องผ่าจากท้องยาวไปถึงต้นขา ที่ว่ายากเพราะต้องผ่านอวัยวะต่างๆ
ไปยังเส้นเลือดใหญ่ที่ติดกับกระดูกสันหลัง
วันที่ผ่าตัด 6 ชั่วโมง สำหรับการนั่งเฝ้ารอพี่จีหน้าห้องผ่าตัด
มันเป็นอะไรที่ทรมานมาก เวลาแต่ละนาทีเดินผ่านไปช้าๆ ชั่วโมงแล้วชั่วโมงเล่า
เรากับพี่สาวพี่จีนั่งรอไม่ยอมออกไปไหน

นาทีที่เค้าเข็นพี่จีออกมา ถึงแม้พี่จีจะสลึมสลือ แต่เราก็ดีใจจนน้ำตาไหล
ตอนนั้นเหมือนโล่ง สิ้นสุดการรอคอยสักที

หลังผ่าตัดพักฟื้นในโรงพยาบาล 15 วัน
จากนั้นมีเหตุให้ต้องย้ายแผนกเนื่องจากเราได้รับการบริการที่ยอดแย่
ถ้าให้บรรยายสามวันเจ็ดวันคงไม่จบ เพื่อนๆ ที่อยู่ในเฟชคงรับรู้เป็นอย่างดี
เพราะเราระบายออกมาผ่านตัวอักษรไม่เว้นแต่ละวัน ทำเอาเพื่อนๆ เครียดตามไปด้วย
แต่พอย้ายมาแผนกใหม่ พี่จีเห็นสภาพห้องกับผู้ป่วยเตียงติดกันรับสภาพไม่ได้
เลยเซ็นเอกสารขอกลับบ้าน ทั้งที่หมอพยายามยึดยื้อ
พวกเราพูดเท่าไหร่ก็ไม่ฟัง ทุกคนพูดเป็นเสียงเดียวกันว่า
กลับบ้านไม่เกินสามวัน รับรองต้องกลับมาโรงพยาบาลอีกแน่ๆ

กลับมาพักฟื้นที่บ้านเราต้องทำหน้าที่แทนพยาบาลทุกอย่าง
จากคนที่กลัวเลือดสุดชีวิต ต้องมาตรวจเลือดให้พี่จีวันละหลายๆรอบ
จากคนกลัวเข็มต้องฉีดยา ฉีดอินซูลินให้พี่จีวันละหลายหน
ไม่รู้ว่าทำไปได้อย่างไร รู้แต่ว่าเพื่อรักษาชีวิตคนที่เรารักไว้เราต้องทำให้ได้
หลายครั้งที่อัดอั้นจนน้ำตาร่วงพรูโดยไม่รู้ตัว
แต่ก็ได้แต่ให้กำลังใจตัวเองว่าสักวันมันจะผ่านไป พายุมันก็แค่พัดผ่านมาชั่วคราว
เราต้องเข้มแข็งเป็นเสาหลักของครอบครัวแทนพี่จี

แล้วก็เป็นไปตามคาด
สืบเนื่องจากช่วงพักฟื้นหลังผ่าตัดพี่จีทานอะไรไม่ได้เลย
เพราะลิ้น ลำคอและท่อลำเลียงอาหารเกิดภาวะดอกเห็ด เนื่องจากยา Antibiotic
ที่คุณหมอให้ช่วงผ่าตัด เพื่อช่วยให้ผ่าตัดได้เร็วขึ้น
แต่ไม่คิดว่ามันจะมีผลกระทบตอนหลัง

พี่จีเอาอะไรเข้าปากก็อ๊วกหมดแม้แต่น้ำเปล่าก็ดื่มไม่ได้
พอร่างกายขาดน้ำขาดอาหารเลยเกิดอาการช็อค จนพวกเราต้องเรียกรถพยาบาลฉุกเฉิน
หลังจากเข้าพักรักษาที่แผนกฉุกเฉิน ปรากฎว่าพี่จีแทบไม่มีเลือดในร่างกาย
จำนวนฮีโมโกลบินเหลือแค่ระดับ 3 จำนวนอ๊อกซิเจนในร่างกายแทบไม่เหลือ
กว่าหมอจะหาเลือดสำรองมาให้พี่จีได้ใช้เวลา 3 วัน
เนื่องจากพี่จีเป็นเลือดกลุ่มพี่เศษ ค่อนข้างหายากมาก
ต้องโทรหาจากหลายเมืองใกล้เคียง

พี่จีต้องอยู่ในห้อง ICU ถึง 6 วัน
ช่วงนั้นพวกเราทรมานจิตใจมาก ไม่สามารถเฝ้าพี่จีได้
จะได้เข้าเยี่ยมเป็นรอบๆ ไม่เกิน 15 นาที
เรากับมามี๊นอนไม่หลับกันเลยสักคืน รอว่าเมื่อไหร่จะถึงเช้าจะได้ไปเยี่ยมพี่จี
มีอยู่วันหนึ่งเราสองคนเข้าไปเห็นพี่จีนอนช็อคตาเหลือก ปากค้าง
เราเขย่าเท่าไหร่ก็ไม่รู้สึกตัว เรากับมามี๊ร้องไห้โฮแบบไม่อายใครเลยทีเดียว
มามี๊ทั้งร้องไห้ ทั้งขอร้องพยาบาลจนแทบกราบบอกให้เรียกหมอให้ทีเถอะ
ลูกชั้นจะตายแล้ว ตอนนั้นหมอก็ไม่มีอยู่อีกแผนก
กว่าหมอจะมาช่วยกันพี่จีก็อาการร่อแร่มาก
เหมือนตายไปแล้วครึ่งตัว เพราะพยาบาลปล่อยปละละเลย
จนพี่จีแทบเสียชีวิต พวกเราโกรธมากๆ 
ทุกวันอยู่ด้วยความหวาดระแวงว่าวันรุ่งขึ้นจะเกิดอะไรขึ้น
ทุกครั้งที่ได้เข้าพบพี่จี พี่จีเปลี่ยนไปมากแทบจำหน้าเรากับมามี๊ไม่ได้
พูดแทบฟังไม่รู้เรื่อง แถมร้องไห้โวยวาย
บอกแต่ว่าพวกเค้าไม่สนใจชั้นเลย ชั้นเรียกขอความช่วยเหลือก็ไม่มีใครมา
อย่าทิ้งชั้นไปนะ อยู่กับชั้นที่นี่
ทำเอาพวกเราน้ำตาไหลพรากทุกวัน ช่างเป็นช่วงที่ทรมานใจสุดๆ
บางวันพี่จีก็ทำร้ายตัวเองด้วยการดึงสายโน่นนี่ออกจากตัวจนหมด

จนผ่านไปเกือบสัปดาห์พี่จีหลังจากได้เลือดสามถุง
อาการก็ดีขึ้นมานิดหน่อย แต่สภาพแวดล้อมที่ต้องอยู่กับผู้ป่วยอาการร่อแร่
เรียกว่าใกล้ตายมันช่างหดหู่สุดๆ

สุดท้ายพี่จียื่นคำขาดว่าถ้าหมอไม่ย้ายเค้าออกจากห้อง ICU 
เค้าจะถอดสายออกให้หมด วันนั้นพวกเราเข้ามาไม่เห็นพี่จีเข่าแทบทรุด
ที่ไหนได้พี่จีถูกส่งมาอีกแผนก อีกฝั่งตึกซึ่งเก่ามาก ไม่มีอะไรทันสมัยสักอย่าง
แต่ดีหน่อยแผนกนี้สามารถให้ญาติเฝ้าไข้ได้หนึ่งคนตลอดเวลา
พี่จีเลยอาการดีขึ้นมากๆ แถมไม่ต้องอยู่กับหมอกับพยาบาลใจร้าย
เหมือนตอนอยู่แผนกผ่าตัดกับห้อง ICU

จากที่ทานอะไรไม่ได้เลยก็เริ่มทานอาหารเด็กอ่อนวัย 4 เดือนได้
ฮีโมโกลบินก็เริ่มกลับมาในระดับปกติ
แต่เรื่องน้ำตาลในเลือดยังแปรปรวนมาก บางวันขึ้นสูงถึง 500
บางวันต่ำลงถึง 36 ซึ่งเรามารู้ความจริงทีหลังว่าคุณหมอโกหกเรื่องชนิดของอินซูลินที่ฉีดให้พี่จี
เนื่องจากพี่จีน้ำตาลในเลือดสูงมาก เสี่ยงต่อเส้นเลือดในสมองแตก
เลยถุกส่งตัวไปเช็คที่แผนกเบาหวาน 
พอคุณหมอแผนกเบาหวานเปิดแฟ้มบันทึก ปรากฎว่าอินซูลินที่ฉีดให้พี่จี
ไม่ใช่ชนิดเดิมที่พี่จีฉีดอยู่ทุกวัน แต่ทุกครั้งที่เราถามพยาบาลจะโกหกทุกครั้ง
เช้านี้เลยเกิดอาการแตกหัก พี่จีกับมามี๊ทะเลาะกับคุณหมออย่างรุุนแรง
เนื่องจากคุณหมอทำไม่ถูกต้อง อินซูลินตัวนี้พี่จีฉีดเมื่อสมัย 6 ขวบ
ซึ่งตอนนี้มันไม่เข้ากับพี่จีเลย ทำให้ระดับน้ำตาลในเลือดแปรปรวนตลอด 10 วัน
ไม่สามารถควบคุมได้เลย คุณหมอทำเหมือนพี่จีเป็นหนูทดลองยา
พี่จีเลยทนไม่ไหวเซ็นเอกสารยินยอมออกจากโรงพยาบาล
ซึ่งรอบนี้มามี๊ก็เห็นด้วย เพราะด่าคุณหมอไปรุนแรงมาก

ตอนนี้เราสองคนเลยกลับมาดูแลกันเองที่บ้าน
พี่จียังช่วยเหลือตัวเองไม่ได้ เพราะยังทานอาหารเหมือนปกติไม่ได้
ยังคงทานอาหารเด็กอ่อนวัย 4 เดือน

ทั้งที่รู้ว่าคงเป็นงานหนักมาก
แต่พวกเราก็จะพยายามดูแลพี่จีให้ถึงที่สุด รอคอยวันที่พี่จีจะหายเป็นปกติ
กลับมาใช้ชีวิตเหมือนเฉกเช่นที่ผ่าน ตอนนี้พี่จีขาดงานไปเกือบ 3 เดือน
และคงต่อเนื่องไปเรื่อยๆ จนกว่าจะหาย
ส่วนเราจากที่เคยมีเวลาทำโน่นทำนี่ เดี๋ยวนี้แทบไม่มีเวลาทำอะไร
แต่เราก็ยังเชื่อว่า
"ฟ้าหลังฝน ย่อมสวยงามเสมอ"
เราสองคนจะรอวันนั้น ซึ่งไม่รู้ว่าเมื่อไหร่แต่ก็จะรอ




New entry diary:


Old entry Diary:

Like diary

Facebook
Private comment...to leave a comment press thebelow...


ขอเป็นกำลังใจให้นะคะ ขอให้แฟนคุณหายจากอาการป่วยเร็วๆ  และตัวคุณก็ดูแลสุขภาพด้วยคะ จะได้มีแรงต่อสู้ไปด้วยกัน ใช่คะฟ้าหลังฝนย่อมสดใสเสมอ สู้ๆ คะ


 27/07/2015 20:59:00

เข้ามาอ่านไดอารี่คุณมีนเพราะหาสูตรสลัดโรลในgogleแท้ๆ จนหลงรักต้องมานั่งอ่านแทบทุกวัน สงสัยอยู่เหมือนกันว่าทำไมไม่อัพไดอารี่เลย..เพิ่งทราบสาเหตุ ขอให้สิงศักดิ์สิทธิ์ปกป้องคุ้มครองให้คุณจีหายดีในเร็ววัน...เป็นกำลังในให้คุณมีนและครอบครัวนะคะ

nong
 27/07/2015 09:00:00

มาส่งกำลังใจค่ะ ความรัก ความใส่ในดูแลของคุณมีน จะช่วยให้คุณจีหายแน่นอนค่ะ

ปล. อ่านไดมานานไม่เคยเม้น สู้ สู้ นะคะ

 

แฟนได
 27/07/2015 06:39:00

สู้ๆ นะคะ พูดไม่ออกเลยค่ะ อ่านไปน้ำตาคลอไป "ความรักชนะทุกสิ่ง" ค่ะพี่มีน

Rabbit แฟนได
 27/07/2015 04:00:00

สวัสดี ค่ะ พี่มีน  หนูมาแอบ อ่านได ดูรูปสวยๆสูตร อาหาร บ่อยๆ

มา วันนี้ อยากเป็น อีกหนึ่งกำลังใจ ให้ พี่ จี หายไวๆ อาการดี ขึ้นๆ นะคะ

พี่มีน  สู้ๆนะคะ  ทุกอย่างต้องดีขึ้นแน่นอน นะคะ

 

น้องA
 27/07/2015 02:42:00

ไม่เห็นน้องมีนซะนาน วันนี้พอเข้ามาอ่าน ตกใจ
สงสารน้องมีนสงสารคุณจีที่สุด เสียใจด้วยจริงๆกับสิ่งที่เกิดขึ้น
โดยเฉพาะประสพการณ์ไม่ดีที่ต้องเจอในโรงพยาบาล
ป่วยหนักแล้วยังต้องรับมือกับบุคคลไม่สมควร คงหนักลงอีกหลายเท่า

อยากบอกน้องมีนว่า พี่เอาใจช่วย
ขอให้น้องมีนคนเก่งและคุณจี ฝ่าอุปสรรคชีวิตครั้งนี้ไปใด้ด้วยดี ปลอดภัย และในเร็วๆวันนะคะ
เชื่อเช่นกันค่ะว่า ฟ้าหลังฝน....สวยงามเสมอ :)
กอดๆๆๆๆๆ

 

พี่เจี๊ยบ
26/07/2015 11:46:00

http://kimwgus.diaryclub.com/ »

สู้ๆ นะคะพี่มีน เป็นกำลังใจให้พี่มีนนะคะ คนดูแลคนไข้ก็คงต้องการกำลังใจไม่แพ้คนไข้เหมือนกัน ขอให้พี่จีหายไวๆ ค่ะ ^^ 

ninggator
 25/07/2015 12:04:00


อ่านแล้วตกใจและใจหายมาก เอาใจช่วยน้องมีนและคุณจีนะคะ

มีโรงพยาบาลรัฐหรือเขตใหนที่การบริการดีกว่านี้มั้ยคะ รักษาข้ามรัฐได้มั้ย


 25/07/2015 08:28:00

อ่านแล้วตกใจและใจหายมาก เอาใจช่วยน้องมีนและคุณจีนะคะ

มีโรงพยาบาลรัฐหรือเขตใหนที่การบริการดีกว่านี้มั้ยคะ รักษาข้าม
รัฐได้มั้ย


 25/07/2015 08:22:00

http://jasmindajen.diaryclub.com/ »

สู้ ๆ นะคะ คุณมีนเป็นกำลังใจแบบนี้ พี่จีต้องดีขึ้นแน่ ๆ ค่ะ


 25/07/2015 06:42:00

เป็นกำลังใจพี่จีหายเร็วๆ แข็งแรงขึ้นเรื่อยๆนะคะ

leeizm
25/07/2015 02:14:00

เอาใจช่วยพี่จีมากๆ เลยค่ะพี่มีน ส้มไม่ได้เข้าเฟส ตามทันบ้างไม่ทันบ้าง ได้อ่านหน้านี้เข้าใจมากขึ้น อยากไปเผาโรงพยาบาลจริงๆ เลย หมออะไรไม่มีจรรยาบรรณ เอาใจช่วยพี่มีนนะคะ พี่มีนเก่งและเข้มแข็งมาก สู้ๆ ค่ะ อธิษฐานเผื่อนะคะ

Somm
 24/07/2015 21:51:00

http://sommersomm.diaryclub.com »