Home Sitemap Login Help Comments

Diary Of Us

Everyone can have their own personal diary on the Internet

Everyone can have their own personal diary on the Internet


User: 
Search: 
Date: 


Pag.:

17/4/2017
26/3/2017
21/3/2017
18/2/2017
12/2/2017
18/1/2017
9/1/2017
23/12/2016
3/10/2016
11/9/2016
15/8/2016
13/8/2016
30/7/2016
22/7/2016
21/7/2016
15/7/2016
18/6/2016
11/6/2016
8/6/2016
3/6/2016

Pag.:

Click to URL for copy link [ http://www.diary-of-us.com/DiaryPage/diary_354.asp ]  Page view: 5.281 Time
Country Anonymous Proxy 2913 Peaple
2.913
Country United States 2250 Peaple
2.250
Country China 33 Peaple
33
Country United Kingdom 22 Peaple
22
Country France 20 Peaple
20
Country Italy 17 Peaple
17
Country Germany 13 Peaple
13
Country Thailand 5 Peaple
5
Country Australia 3 Peaple
3
Country Russian Federation 2 Peaple
2
Country Switzerland 1 Peaple
1
Country New Zealand 1 Peaple
1
Country Ukraine 1 Peaple
1
  RSS
RSS

maita 07/04/2010 
กว่าจะมาถึงวันนี้  


                           


                  ชีวิตเด็กบ้านนอกนี้ไม่ง่ายเลยนะคะ  ....  จำได้ว่าหลังจากจบชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ขอพ่อกับแม่เรียนต่อ ... แม่บอกว่าเราไม่มีเงินจะเรียนได้งัย ... เสียใจมากกกกก.....เถียงค่ะเถียงในใจทำไมจะเรียนไม่ได้ เราก็ไม่ได้จนอะไรหนักหนา เทียบกับคนในหมู่บ้านเราดีกว่าเขาตั้งเยอะ   พี่ชายลูกพี่ลูกน้องเขาก็ยังเรียนเลย  ... นอนร้องไห้ ข้าวปลาไม่กิน  ไม่ออกจากห้อง ... จนสุดท้ายแม่ก็ยอมให้เรียน ...แล้วก็มีกฏข้อบังคับเยอะมากกกกกกก  ต้องขยันทำงานบ้านและการเรียน   ห้ามเที่ยวกลางคืน  อีกมากมายจำไม่ได้

..........................................................


                  ไปเรียนสมัยเมื่อเกือบยี่สิบปีที่แล้ว (  เหมือนจะแก่มาก อิอิอิ)  รถรับส่งนักเรียนก็ยังไม่มี  ไปโรงเรียนก็ต้องปั้นจักยานออกจากบ้านประมาณสามสี่กิโล   ถนนก็จะเป็นถนนลูกรัง  ดินสีแดงแดง  เเม่เอ้ยยยยยยยย ตอนหน้าฝนนี้ทรมานมาก คนขี่จักรยานครึ่งทาง อีกครึ่งทางจักรยานขี่คน   

                                                            ถนนก็จะประมาณนี้

                                                                        V

                                                                        V

http://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internet

                                                                 (ภาพจาก google ค่ะ)

    ตอนปั้นจักรยานไปเนี่ยไม่ได้ไปเป็นกลุ่ม ๆ นะคะ ใครจะไปตอนไหนก็แล้วแต่  คนสวยไม่ค่อยขยันแต่ก็ไปแต่เช้า  หกโมงต้องออกจากบ้านแล้ว  แล้วริมถนนก็จะเป็นป่าละเมาะ  ถ้ามีใครคิดมิดีมิร้ายมาดัก จับไปทำอะไรก็แสนง่าย เพราะถนนมันจะเปลี่ยว คนจะไม่ค่อยมี  นานๆจะมีคนผ่านมาที  นึกแล้วก็น่ากลัว แต่ที่รอดมาได้ก็เพราะหน้า ๕๕๕๕๕

                                                                   หน้าฝนก็จะประมาณนี้


                                                                               V




                                                                               V




                      http://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internet

                  ปั้นลำบากมาก แต่ก็ไปจังนะโรงเรียน ฝนจะตก แดดจะออก ก็ไม่เคยได้หยุด
                                           (หยุดไม่ได้แม่ทวงสัญญา  อิอิอิอิ)

                   สมัยก่อนคนในหมู่บ้านไม่ค่อยนิยมให้ลูกเรียนหนังสือ  จบประถมก็ทำนา ทำงาน แต่งงานมีลูก  แต่คนสวยไม่เอาค่ะ...เป็นคนขี้เกียจ....ทำนาคงไม่ได้กินข้าวแน่แน่  เพื่อนที่จบประถมด้วยกันน่าจะมีประมาณ 40 คนได้ แต่ไปเรียนต่อมัธยม  5 คน  ผู้ชาย  4 หญิง  1    หญิงที่ว่าคือคนสวยนี้เอง อิอิอิ  


                  ปั้นจักยานไปจอดไว้ที่บ้านใครก็ไม่รู้ รุ่นพี่พาเอาไปจอด อิอิอิ แล้วก็รอรถประจำทางที่วิ่งระหว่าง ชุมแพ- อุดร  รถจะมาไม่ค่อยเป็นเวลา อยากมาเมื่อไหร่ก็มา  ช่วงเทศกาลไม่รับนักเรียนเพราะคนเต็ม  เอากับเขาสิ ก็นักเรียนจ่ายแค่ครึ่งราคา ... ตอนไปเรียน ม. 1 ค่ารถบาทหนึ่ง แล้วก็ขึ้นมาเรื่อย จบมาตอนค่ารถห้าบาท(ราคานักเรียน  ระยะทางแปดกิโลโดยประมาณ)


                                     มีอันจะกินรถไปส่งที่โรงเรียนคันใหญ่มาก อิอิอิอิอิอิ

    
                                                                    V




                                                                     V


                   http://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internet
 

 ต้องหารายได้ระหว่างเรียนด้วยนะ  บางทีขอเงินแม่แล้วกว่าจะควักให้  วัยรุ่นไม่พอใจ อิอิ

ก็เลยต้องหาเงินเอง  ก็เอาโน้นเอานี้ไปขาย เพื่อนก็น่ารักมากกกกกกกกกกกก

เอาอะไรไปขายก็พากันชื้อ  นอกจากนั้นก็รับจ้างเขียนรายงานด้วยนะ  เพื่อนในกลุ่มเจ็ดแปดคน

คนสวยเขียนคนเดียว เหมือนกันทุกตัวอักษร ตั้งแต่หน้าแรกยันหน้าสุดท้าย อิอิอิ

 เสาร์อาทิตย์ก็จะไปรับจ้าง ปลูกอ้อย ตัดอ้อย เกี่ยวข้าว เก็บถั่วเขียว 

ทำงานสองวันใช้เงินห้าวันก็โอเคนะ

 พอใช้อยู่นะ  คิดคิดดูแล้วก็ขยันเหมือนกันนะเนี่ย อิอิอิอิอิ

ก่อสร้างก็เคยทำเหมือนกันนะ 
 
 นอกจากนี้แล้วก็จะมีเงินจากญาติที่ให้มา  ทุกคนก็จะบอกว่าให้ตังค์เอาไว้ไปโรงเรียน

เป็นหลานที่เป็นที่รักพอสมควร  ญาติจะรู้นิสัยหลานเป็นคนเรียบร้อย ไม่กรี๊ดกราด 

ไม่มีอะที่ไปนั่งช้อนท้ายมอไชค์หนุ่ม  แล้วยังขยันขันแข็ง หนักเอาเบาสู้

(ชมตัวเองตลอด อิอิอิ)


หลานขอกราบขอบพระคุณพี่ป้าน้าอามา ณ โอกาสนี้ด้วยค่ะ

 

ตอน ม. 6 นี้สบายขึ้นนะเพราะมีคนในหมู่บ้านไปเรียนเยอะขึ้นก็จะมีรถรับส่ง  ไปพร้อมกับหลานๆ

จะว่าสบายก็ไม่ใช่นะเพราะเราเป็นรุ่นพี่ต้องดูแลรุ่นน้อง หลานตัวเองด้วย

เวลานั่งรถเพราะเขาจะดื้อ  ชอบห้อยโหนกัน ก็ต้องคอยบอก 

เกิดเขาตกลงไปพ่อแม่เขาก็จะด่าเราได้ว่าไม่ช่วยดูแลน้อง 


มีครั้งหนึ่งนะรถรับส่งไปจอดที่หน้าประตูโรงเรียนฝังตรงข้าม หลานสองกำลังจะข้ามถนน คนสวยยังไม่ได้

มองถนนหรอกแต่ได้ยินเสียงมอไชค์บิดมาสุดแรงเกิด  ก็เลยรีบคว้าเป้สะพายหลังของหลานเอาไว้ 

มอไชค์เฉียดหน้าไปนิดเดียว  อาจารย์ที่หน้าประตูก็ตกใจ กำลังจะร้องบอกว่าอย่าเพิ่งข้ามถนน

ดีนะวันนั้นสะพายเป้.....มือเลยว่างทั้งสองข้าง

...............................................................................................................................

ปล. รูปทั้งหมดมาจาก  google ค่ะ





New entry diary:


Old entry Diary:

Like diary

Facebook
Private comment...to leave a comment press thebelow...


 น่านคุณไมตาหาเรื่องให้เราโดนไล่ออกซะแล้ว 555
เดี๋ยวถ้าโอกาศเหมาะจะถ่ายมาให้ดูชม แต่ดูท่าทางไม่ได้ถ่าย
เพราะว่าเจ้าของร้านค่อนข้างเจ้าระเบียบ

yaya
08/04/2010 08:09:00

 ถูกใจมากคนสวย เราตอนเด็กๆก้ปั่นจักรยานเหมือนกัน
พ่อแม่ก็ไม่จนแต่สิอนลูกดีมากให้ช่วยเหลือตัวเอง จนเราติดมาทุกวันนี้
ไม่ชอบขอความช่วยเหลือจากใครเลย อะไรก็จะคิดว่าเราทำได้

เรื่องราวชีวิตน่าสนใจมากค่ะคุณไมตา ไม่น่าเบื่อเหมือนคนหลายๆคน
ที่มาเขียนแต่เรื่องรวยอย่างนั้น รวยอย่างนี้ ยอมรับเลยว่าพวกนั้นน่ะเราอ่านแล้วสงสารมาก (ไปยุ่งอะไรกับเขาเนี่ย) คนสวยไปเล่นสวงกรานต์ที่ไหนเนี่ย

yaya
07/04/2010 09:11:00

เจี๊ยบก็มาจากบ้านนอกเหมือนกันคุณไมตา
แต่ชีวิตไม่ต้องฝันฝ่ามากขนาดคุณไมตา

ไม่รู้โชคดีหรือโชคร้าย พอดีพ่อกับแม่เป็นครูทั้งคู่
เลยตั้งหน้าตั้งหน้าเคี่ยวเข็ญให้เรียนเป็นบ้าเป็นหลัง

เจี๊ยบก็ตั้งใจเรียนล่ะ แต่แอบเกเรบ้าง เล่นบ้าง เป็นบางที
ท้ายสุด .. มาได้ขนาดนี้ก็พอใจกับตัวเองแล้วล่ะ

jeab77
07/04/2010 09:06:00

 นี่แหลน๊าเขาเรียกว่าคนจะเป็นใหญ่ในอนาคตต้องเคยสมบุกสมบันมาก่อน

คุณไมตาเป็นหนักเอาเบาสู้จริงๆเลยนะคะ ดีใจแทนครอบครัวคุณไมตาจริงๆที่มีลูกดีๆ แบบนี้


07/04/2010 06:21:00

พี่ไมตาเป็นคนที่มีความขยัน อดทนมากเลยคะ ^^
ตอนสุดท้ายหวาดเสียวแทน ดีนะช่วยไว้ทัน
 

หลืว
07/04/2010 05:58:00

คนสวยรับจ้างเขียนรายงานซะด้วย โตขึ้นมาเลยชอบเขียนใช่ไหมค่ะ แต่มีนนี่โดนเพื่อนขอร้องแกมบังคับให้เขียนหน้าปกรายงานให้ทั้งห้อง เพราะดันเกิดมาลายมือสวย อิอิ

มีน
06/04/2010 19:56:00