Home Sitemap Login Help Comments

Diary Of Us

Everyone can have their own personal diary on the Internet

Everyone can have their own personal diary on the Internet


User: 
Search: 
Date: 


Pag.:

17/4/2017
26/3/2017
21/3/2017
18/2/2017
12/2/2017
18/1/2017
9/1/2017
23/12/2016
3/10/2016
11/9/2016
15/8/2016
13/8/2016
30/7/2016
22/7/2016
21/7/2016
15/7/2016
18/6/2016
11/6/2016
8/6/2016
3/6/2016

Pag.:

Click to URL for copy link [ http://www.diary-of-us.com/DiaryPage/diary_372.asp ]  Page view: 5.423 Time
Country Anonymous Proxy 3301 Peaple
3.301
Country United States 1956 Peaple
1.956
Country China 101 Peaple
101
Country France 21 Peaple
21
Country Italy 13 Peaple
13
Country Germany 12 Peaple
12
Country United Kingdom 11 Peaple
11
Country Thailand 5 Peaple
5
Country Netherlands 2 Peaple
2
Country Russian Federation 1 Peaple
1
  RSS
RSS

onizuka 09/04/2010 
คล้ายวันเกิดฉัน 


 09.04.10

สวัสดีคะฝน สวัสดีคะทุกคน
อายุ 33 ผ่านไปแล้ว (วันนี้ ก็ 33 กับอีก1วัน) ใช่มั้ยคะเพื่อนเจี๊ยบ

ย้อนไปเก็บรายละเอียดของเมื่อวานกันสักนิด
อย่างที่บอกไปแล้วว่าเมื่อวานทีมฟุตบอลทีมโปรดตกรอบยูฟ่า
ตอนกลางคืนฝนก็เขียนโปสคาร์ดหาเพื่อนและพี่ปุ้ม
ลุกมาจากห้องนอนก็หยิบมาเตรียมเพื่อที่จะได้ส่ง
อ่านโปสคาร์ดที่เขียนให้พี่ปุ้มแล้วน้ำตาก็ไหล
ฝนกับพี่ปุ้มเราอาจจะมีพี่น้องกันหลายคน
แต่เราสองคนรักกันมาก มากจนเหมือนพ่อลูกก็ยังได้
ฝนจะได้ยินเพลง พี่ชายที่แสนดี ของรวิวรรณ จินดา
ไม่ได้เลย (ใครหลายคนคงเกิดไม่ทัน) ได้ยินทีไรก็จะน้ำตาแตก
เพราะมันเป็นแบบในเนื้อเพลงจริงๆ
ตอนเด็กๆ บ้านเราไม่ได้มีฐานะอะไรเลย
แม่ก็ทำงานเย็บรองเท้าผ้าใบ
พ่อก็ทำงานที่องค์การเภสัชกรรม
เราไม่ได้มีเงินมีทองอะไรมากมาย แค่พอกินพอใช้กันไป
สิ่งที่จำได้แม่นเลย คือจะต้องเดินไปที่ตลาด(ที่ตอนนี้เป็นตลาดเช้า)
ไปเอาอะไรสักอย่างที่แม่สั่งไว้ทุกวัน
ก็จะเดินไปกันสองคน พี่ปุ้มจะเก็บเงินค่าขนม
มาซื้อไอ้ที่มันเป็นตัวตุ๊กตาแต่มีน้ำข้างในแข็งๆ
ให้ฝน กับแกคนละตัว ก็บ้านเราเป็นสวนใช่มะ
เดินไปก็เล่นกันไป ทีนี้เจอต้นมะพร้าวที่ทางมันลู่ลงมา
พี่ปุ้มก็โหนเล่นแบบทาร์ซาน เราก็อยากโหนบ้าง
แต่เราคงจะจับได้ไม่แน่น พี่ปุ้มก็เลยให้เราขี่หลังแล้วโหน
ทางมะพร้าวมันคงรับน้ำหนักของเราสองคนพี่น้องไม่ไหว
มันก็เลยร่วงลงในน้ำ ฝนกับพี่ก็หล่นลงไปในน้ำ
ด้วยความที่เราเด็ก ก็แหกปากร้องไห้ลั่นคลอง
ไอ้ขนมที่เราอมไว้ในปากมันก็หล่นลงไปในน้ำหายไป
แต่พี่ปุ้มแกไม่ร้อง แกยังกัดไอ้ขนมนั่นไว้แน่น
พอขี้นมาได้แกก็ต้องเอาไอ้ขนมอันนั้นแหละให้ฝน
ตอนนั้นฝนไม่รู้หรอกก็รับเอามากินแล้วก็เดินกลับบ้าน
พอตอนนี้มานั่งคิดถึงนะ เป็นเพราะเราไม่มีเงิน
เลยไม่สามารถไปซื้อใหม่ได้ พี่ปุ้มก็เลยต้องเอาของแกให้ฝนกิน
นี่คือเหตุการณ์ที่จำได้แม่นจนถึงทุกวันนี้
นึกถึงทีไรร้องไห้ทุกที(พิมพ์ไปก็ร้องไปนะตอนนี้)
มากลับเข้าเรื่องก่อน วันหลังฝนจะเล่าให้ฟัง
ในความรัก ความผูกผัน ของเราสองคนพี่น้อง
พอฝนอ่านโปสคาร์ดที่เขียนให้แก ฝนก็ร้องไห้
เดินลงมาจากห้อง แม่ก็ถามว่าเป็นอะไร
ฝนก็ไม่ตอบ แม่ก็เข้าใจไปเองว่า บอลแพ้ฝนเลยร้องไห้
พี่ปุ้มโทรมา แม่ก็บอกว่าน้องเสียใจที่บอลตกรอบ
พี่ปุ้มก็ไปบอกคุณมาชิ คุณมาชิก็มาสไกป์ปลอบใจ
ดู๊ดูไปกันใหญ่เลย ไม่ได้เข้าเส้นขนาดนั้นคะคุณ

http://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internet

นี่คือหน้าตากล่องพัสดุของคุณมาชิ

http://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internet

นี่คือหน้าตาซองจดหมายของพี่หน่อย
ที่ฝนแอบคิดว่าจะเป็นพวกบัตรกำนัล เช็คของขวัญ

http://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internet

เปิดกล่องของคุณมาชิ เจอกระดาษแผ่นนี้ก่อนเลย
ใครแปลได้ช่วยแปลให้ฝนด้วยนะคะ

http://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internet

คุณมาชิห่อกันกระแทกมาอย่างดี
มีแก้วหน้าตาแบบนี้ 3 ใบ ช้อนเล็กๆ 3คัน
ได้ยินเสียงกุ๊กๆ กิ๊ก ก็รีบเปิดดูว่ามีอะไรเสียหายหรือเปล่า

http://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internet

ที่แท้ก็มีเจ้านี่ซ่อนอยู่ ชอบใจมากๆ
คุณมาชิและก็เพื่อนๆ จะรู้ดีว่าฝนชอบ Snoopy มาก
แต่ไม่เอาเป็นตุ๊กตานะ เพราะฝนมีอยู่แล้ว
ฝนบอกว่ากลัวว่าจะให้ความรักไม่ได้ทั่วถึง
ใคร ๆก็ยังว่าแปลก ก็เค้ารักเดียวใจเดียวนี่เน๊อะ
ตัวเดียวที่ว่า กระเตงๆ กันไปทุกทีเลย
แต่ตอนนี้เป็นเด็กอยู่กับยาย (แม่ของฝน)
เป็นหลานรักของยายไปซะแล้ว
ส่วนของพี่หน่อยก็เป็นจดหมายอวยพรปรกติ
แล้วทุกอย่างของวันก็ปรกติเหมือนเดิม
ตอนดึกๆ คุยโทรศัพท์อยู่ก็ได้ยินเสียงข้อความเข้า
ตอนแรกก็เข้าใจว่าเป็นพี่คนที่มาชอบส่งมา
เพราะแกส่งมาบ่อยมากๆ วันละหลายครั้ง
ฝนก็เลยไม่รีบเปิดดู แต่พอจะนอนมาเปิดดู
โอ้โห พระอภัยมณีเป่าปี่อีกรอบ
เป็นข้อความจากพี่ปุ้มค่ะ

http://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internet

อ่านแล้วร้องไห้เป็นวรรคเป็นเวร
ก่อนจะมือสั่นปากสั่น กดข้อความส่งกลับ
ก็อย่างที่บอกค่ะ ว่าเรามีกันแค่นี้ไม่รักกันแล้วใครจะรัก

ไปก่อนนะคะก่อนที่เจ้าของไดจะโศกไปมากกว่านี้

ขอบคุณเพื่อนทุกคนอีกครั้งจากใจ
ยินดีที่ได้รู้จักพวกคุณทุกคนอีกครั้ง

สวัสดี

FooN





New entry diary:


Old entry Diary:

Like diary

Facebook
Private comment...to leave a comment press thebelow...


 รินไม่ได้เหงาเลยค่ะพี่ฝน แต่ริน เบื่อมากกว่า เหมือนที่รินเขียนบ่นในไดนั่นแหละค่ะ
บางอารมณ์ รินก็ไม่อยากเข้าใจอะไรทั้งนั้น อยากเอาแต่ใจตัวเอง
แต่รินทำไม่ได้ไงคะ..ถึงมานั่งเบื่ออยู่นี่
แต่ก็ใกล้หายแล้วล่ะค่ะ..
รินคิดว่าการที่ไม่มีคนให้คิดถึง มันก็ดีไปอีกแบบนะคะ
เราก็ไม่ต้องมานั่งคิดมาก คือคิดถึงในแง่บวกมันก็ดีไปค่ะ
 แต่ถ้าคิดแล้วเป็นแง่ลบมากกว่าบวก
รินว่าไม่มีจะดีกว่านะคะ..อิอิ
(ของรินนี่คิดทั้งบวกและลบค่ะ แต่ส่วนใหญ่จะลบ 555+) 
ปรกติของความคิดคนค่ะ ไม่ค่อยคิดดีหรอก

ปล. อย่างน้อยสิ่งที่รินเขียนในไดไม่ว่า(เหมือนจะ) มีสาระ หรือไร้สาระไปบ้าง
แต่ถ้ามันทำให้พี่ฝนรู้สึกว่าได้อะไรไปบ้างรินก็ดีใจแล้วค่ะ

มีความสุขนะคะพี่สาว ;)

Fairy
10/04/2010 11:01:00

ที่นี่ทำขายไม่ได้หรอกพี่ฝน โดนตำรวจจับ ทำแจกได้อย่างเดียวค่ะ

มีน
10/04/2010 07:29:00

 พี่ฝนรออีกอึดใจเดียวนะคะ ตอนแรกหนูจะส่งของวันจันทร์ แต่ไปรษณีย์บอกว่าน้องมาหลังสงกรานต์ดีกว่า
มีค่าเท่ากัน ฮ่าไม่รู้จะชอบรึเปล่าละสิ ซึ้งกับข้อความเหมือนกันคะ  พี่-น้องบ้านหลิวไม่สนิทกันขนาดนี้เลย

หลิว
10/04/2010 07:15:00

 นี่เราหลงคิดว่าพี่ปุ้มของฝนเป็นผู้หญิงอยู่นานมากกกกก 555
เรื่องราวน่ารักมากเลยจ้า เราอ่านแล้วซึ้งไปด้วยเลย ความรักของพี่น้อง
บางทีเราโกรธพี่สาวเราแต่พอนึกถึงเรื่องบางเรื่อง เราก็โกรธไม่ลง
เล่นน้ำที่ไหนเนี่ย

yaya
10/04/2010 06:50:00

 สุขใดไหนจะเท่ามีคนรักเราไม่เปลี่ยนแปลง  ดีใจด้วยนะคะที่คุณฝนมีพี่ชายที่น่ารัก ...  วันไหนไปกรรมฐานจะชวนนะคะ 

maita
09/04/2010 18:59:00

ซึ้งใจกับข้อความจากพี่ชายเหลือเกินค่ะฝน

"จะดูแลน้องไปจนกว่า .. จะไม่สามารถดูแลได้อีก"

กินใจที่สุด .. ซึ้งค่ะ

jeab77
09/04/2010 14:40:00

หนุว่าพี่ฝนดูน่าจะใจเย็นกว่าหนูเยอะนะคะ จากที่อ่านๆไดพี่ฝน แต่มันเป็นเรื่องปรกติค่ะ
นิสัยผู้หญิง เป็นแบบนี้ล่ะค่ะบางครั้งใช้อารมณ์ในการตัดสินใจทำ หรือพูดอะไรโดยที่ไม่คิดให้ดี
ซึ่งรินเองก็เคยทำผิดไปเหมือนกันค่ะ นานๆที ประมาณพูดจาประชดประชัน ซึ่งมันก็ไม่ได้ทำให้อะไรดีขึ้นเลย หลังจากทำไปแล้วเราก็รู้สึกว่าทำไมเรามันงี่เง่าจัง(วะ) รินจะประมาณนี้ค่ะเวลาปรี๊ดแตกมากก็ลืมตัวเป็นบ้าอย่างงั้นเหมือนกัน แต่ปรกติก็จะใจเย็นใช้เหตุผลคุยกันมากกว่า...
อ่านไดนี้ของพี่ฝนแล้วซึ้งจังเลยนะคะ น่าดีใจจังเลยค่ะที่มีพี่ชายที่รักเราได้ขนาดนี้ รินไม่มีพี่น้องค่ะ มีลูกพี่ลูกน้องแต่ก็สนิทกันมากเป็นเหมือนน้องชายเลยนั่นล่ะคะ แล้วรินเป็นพี่คนโต เลยไม่ค่อยมีใครมาหวง555 เคยอยากมีพี่สาวหรือน้องสาวค่ะเพราะว่าบ้านรินผู้หญิงน้อยค่ะ มีแต่ผู้ชายส่วนใหญ่
แต่ว่าในไดนี้ก็เหมือนมีพี่ฝนเป็ฯพี่สาวคนนึงแล้วเนอะรักนะคะพี่สาว :)

Fairy
09/04/2010 10:44:00

มีนมีกระเป๋าตังค์สีขาวของ Snoopy ด้วยล่ะพี่ฝน ซื้อมาตั้งแพง แต่น่ารักดี คนที่นี่ชอบกันใหญ่เลยเวลาเห็นมีนถือกระเป๋าตังค์ใบนี้ แก้วน้ำของคุณมาชิน่ารักเชียวค่ะ อ่านเรื่องราวพี่ฝนกับพี่ชายแล้วก็ปลื้มใจแทน คิดถึงตัวเองสมัยเด็กๆ ก็เดินกันในสวนแบบนี้ แต่ที่ต่างกันคือมีนไม่มีพี่ชายมีแต่พี่สาว อิอิ ไปอ่านหนังสือดีกว่า วันนี้มีเรียน ขี้เกียจมานานล่ะ

มีน
09/04/2010 09:02:00