Home Sitemap Login Help Comments

Diary Of Us

Everyone can have their own personal diary on the Internet

Everyone can have their own personal diary on the Internet


User: 
Search: 
Date: 


Pag.:

10/11/2017
29/10/2017
12/10/2017
6/10/2017
6/9/2017
17/4/2017
26/3/2017
21/3/2017
18/2/2017
12/2/2017
18/1/2017
9/1/2017
23/12/2016
3/10/2016
11/9/2016
15/8/2016
13/8/2016
30/7/2016
22/7/2016
21/7/2016

Pag.:

Click to URL for copy link [ http://www.diary-of-us.com/DiaryPage/diary_665.asp ]  Page view: 5.758 Time
Country Anonymous Proxy 3366 Peaple
3.366
Country United States 2280 Peaple
2.280
Country China 33 Peaple
33
Country France 20 Peaple
20
Country Italy 16 Peaple
16
Country United Kingdom 16 Peaple
16
Country Germany 10 Peaple
10
Country Thailand 9 Peaple
9
Country Russian Federation 3 Peaple
3
Country Australia 2 Peaple
2
Country Czech Republic 1 Peaple
1
Country Denmark 1 Peaple
1
Country Netherlands 1 Peaple
1
  RSS
RSS

onizuka 19/07/2010 
หลากหลายอารมณ์ 


 19.07.10

สวัสดีค่ะทุกคน

วันเสาร์กับวันอาทิตย์ที่ผ่านมามีหลากหลายเรื่องราวซะจริงๆ
ก็วันหยุดนี่เน๊อะ เรื่องก็ต้องเยอะเป็นธรรมดา (จริงอ่ะ)
มาเริ่มกันที่วันเสาร์ก่อนแล้วกัน

วันเสาร์ฝนนัดให้ช่างเสริมสวยมาทำเล็บให้ที่บ้าน
จริงๆแล้วไม่ได้นัดวันเสาร์หรอกค่ะ นัดวันจันทร์ที่ 19 ต่างหาก
แต่ช่างคนนี้ เขามักจะเป็นแบบนี้แหละ อยากมาวันไหนก็มา
ผ่านมาก็แวะมาเผื่อว่าเราจะทำ บางครั้งถ้าฝนอารมณ์ดีๆ ก็จะทำ
เพราะเห็นว่าไม่กี่วันก็ถึงวันที่เรานัดแล้ว ทำไปเลยก็ไม่เสียหาย
แต่บางทีก็มีเล่นตัวนิดนึงประมาณว่าอย่ามาเห็นว่าชั้นเป็นของตายนะยะ
นึกจะมาก็มา นึกจะไม่มาตามนัดก็ไม่มา
ฝนเคยไปทำที่ร้านอื่นหลายครั้งแล้วเพราะความงี่เง่าของแกนี่แหละ
แต่คุณนายสิคะ สงสารเขาเพราะเขามีลูกที่ต้องเลี้ยง
เพราะเราก็จะทำกับเขาแค่ทำเล็บ บางครั้งก็จะมีนวดให้คุณนาย
ของฝนก็จะมีนวดหัว นวดหน้าบ้างแล้วแต่อารมณ์
วันนั้นฝนบอกคุณนายว่าปวดหลังมากๆ คุณนายก็เลยให้ฝนนวดกับเขา
ฝนเคยนวดคลายเส้นกับช่างคนนี้มาครั้งนึงแล้วตอนนั้นจำได้ว่าระบมไปทั้งตัวเลยค่ะคุณขา
คราวนี้ฝนก็เลยบอกเขาว่าเบาๆนะ ฝนไม่เคยนวด
พอนวดเสร็จ ฝนหมดแรงเลย นอนเป็นตาย
และก็บ่นกับแม่ว่า ทำไมฝนหมดแรงอย่างนี้ แรงฝนหายไปไหนหมด
แขนและขาอ่อนแรง ก็บอกว่านี่เมื่อเช้าฝนแค่ปวดหลังอย่างเดียว
แต่ตอนนี้ปวดไปตั้งแต่หัวยันนิ้วเท้าแล้ว โอ๊ยไม่ไหว แล้วฝนก็หมดสติ(หลับ)
ในระหว่างที่ฝนหมดสติอยู่นั้นก็มีเสียงหัวเราะจากคุณนายเป็นระยะๆ
แล้วอยู่ ๆคุณนายก็ท่องว่า อานิจา วาตะสังขาลา ไม่แน่ใจนะว่าอย่างนี้ถูกต้องหรือเปล่า
แต่ประมาณว่า เหมือนที่พระสวดคนที่เสียชีวิตไปแล้ว แล้วก็ขำอีก
ฝนก็เลยบอกว่า ดูยังมาขำกันได้เป็นคนแนะนำให้ฝนนวดแท้ๆ
อยู่ดีๆ เหมือนฝนจ้างคนมากระทืบฝนเลย
แทนที่แกจะสงสาร แกกลับบอกให้ฝนตื่นและอาบน้ำพาแกไปตลาดเย็น
ฝนก็ต้องพาไปด้วยร่างอันไร้เรี่ยวแรง กระซิก กระซิก
จำไว้เลยฝนจะไม่ให้แกนวดคลายเส้นให้อีก เจ็บแล้วจำ

วันอาทิตย์ 18.07.10

อุตส่าห์วางแผนซะดิบดี เรื่องจะนัดกันไปซื้อของกับเพื่อนคนสนิท
ฝนก็รีบไปตลาด ทำงานบ้าน จัดยาให้คุณนาย ทำทุกอย่างด้วยความเร่งรีบ
เพราะถ้ฝนออกไปนอกบ้านแบบนี้ ฝนจะต้องรีบกลับมาพาคุณนายไปตลาดเย็นด้วยเหมือนกัน
ไม่งั้นเดี๋ยวน้อยใจอีก (สังเกตุจากวันที่พวกเรานัดกันเวลานั้นเหมาะสุดๆ)
นัดกันว่าจะไปเดินวังหลัง เพราะเพื่อนยังไม่เคยเดิน
สถานที่และเวลาคือ ป้ายรถเมล์หน้าโรงพยาบาลศิริราช 12.00น.
ณ เวลา 12.10 เพื่อนโทรมาบอกว่ารอก่อนนะ เพิ่งออกจากบ้าน
ใจฝนนะ โอ้แม้เจ้า บ้านคุณอยู่รามอินทรานะเจ้าคะ
แต่ก็เอาน่ารักกันๆ ใจเย็นๆ ก็เลยบอกว่าถ้างั้นเขาไปรอในโรงพยาบาลดีกว่า
จะได้ไม่ร้อนมากเพราะท่าทางเป็นชั่วโมงแน่ๆ
ดูรายการ ศึก 12 ราศี จบไปก็แล้ว รายการสตาร์ สเตทก็มาแล้ว
อ่านหนังสือก็แล้ว ส่งข้อความไประบายกับเพื่อนเจี๊ยบก็แล้ว เพื่อนก็ยังไม่มา
จริงๆ ฝนรอได้นะ แต่ถ้ายิ่งมาช้าฝนก็ต้องยิ่งรีบ เพราะต้องพาแม่ไปตลาดเย็นอีก
ก็เลยไปเข้าห้องน้ำดีกว่า เดี๋ยวเวลาเดินจะได้ไม่กังวล
ถ่ายรูปตัวเองเล็กน้อย เพื่อเป็นที่ระลึกของวัน

http://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internet

(ขำกับภาพนี้มากๆ เพราะวันนี้ที่นั่งเขียนอยู่ฝนเอามาลงในคอม ยายคุณนายมองไกลๆ แล้วถามว่า
นี่รูปใครสวยเชียว แล้วแกก็เดินมาใกล้ๆแล้วก็อุทานออกมาว่า ไอ้ฝนนี่หว่า โธ่เอ๊ยนึกว่าใคร
ฝนก็ขำเสียงดังลั่นเลย จำลูกตัวเองไม่ได้ซะแล้วคุณนาย)

และแล้ว เวลา 13.48 เพื่อนแต้วก็มาถึง หิวกันตาลาย
เดินกันยังไม่ทะลุซอยเลย ฝนก็ลงเม็ด ก็บอกเอ้าๆ รีบไปนั่งกินข้าวรอฝนหยุดดีกว่า
เดินมานิดนึง ฝนก็หยุดตก ก็เลยซื้อลูกชิ้นระเบิด 30 บาทเดินไปกินไป
ป้าแต้วแวะซื้อกระเป๋าตังค์ 1 ใบ ถามฝนว่า "ยูเอามั้ย" ฝนก็ส่ายหัวเพราะไม่อยากได้
เดินมาเรื่อยๆ ชีไปถูกใจกระเป๋าอะไรสักยี่ห้อ (ก็อป) รุ่นเหมยลี่ในรถไฟฟ้าใช้
ฝนก็บอกเดี๋ยวดิ เดินดูก่อน นี่เพิ่งเข้ามาเอง(ชีไม่เคยมาไงคะ)
ฝนอยากได้กางเกงยีนส์ขาสั้นสักตัว เอาแบบถูกใจจริงๆ
เพราะฝนมีความรู้สึกว่า มันใส่กับอะไรก็ง่ายดี
ไปลองอยู่ร้านนึง ขายกางเกงมือสอง จะซื้ออยู่แล้วเชียว
ฝนเห็นว่ามันมีอะไรเปื้อน ๆ กลัวซักไม่ออกเลยไม่ได้ซื้อ
ก็เดินดูโน่นดูนี่กันมาเรื่อยๆ ไม่ได้ซื้ออะไร เพราะยังไม่ถูกใจ
แวะกินส้มตำก่อนดีกว่า ให้สบายท้องก่อนค่อยว่ากัน จริงๆหน่ะใกล้เวลาที่จะต้องกลับบ้านแล้วด้วย

http://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internet

จานนี้ส้มตำหอยดองของป้าแต้ว และก็ปลาดุกย่างของโปรดของฝน

http://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internet

ตำขนมจีนปูปลาร้าของฝน

http://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internet

อันนี้ต้มแซ่บมั้งกระดูกหมูอ่อน ป้าแต้วเป็นคนสั่ง

http://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internet

และก็น้ำดื่ม เห็นมั้ยมีน้ำเปล่าด้วย ของฝนเองค๊า...อิอิ

ระหว่างรออาหารนั่กธุรกิจอย่างป้าแต้ว มีงานเข้ามาไม่ขาดสาย

http://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internet

จริงๆ ฝนควรจะดีใจนะ ที่มีงานเข้ามาเพราะเราเป็นหุ้นส่วนกัน
แต่งานที่เขาถามเป็นสินค้าตัวใหม่ที่ฝนไม่ได้หุ้นด้วย
ฝนเลยนั่งรออาหารต่อไปดีกว่า เชิ้บๆ
อาหารร้านนี้ อร่อยมากๆ รสชาดพอเหมาะพอดีจัดจ้านใช้ได้
กินแล้วติดใจเป็นอย่างยิ่ง คุ้มเลยแหละถ้ากินแล้วจะเกิดอาการแพ้ทีหลัง
ปรกติฝนจะไม่กินของหมักของดอง เพราะฝนแพ้
คืออย่างนี้ คนที่เป็นโรค SLE หรือว่าภูมิแพ้ตัวเอง หรือบางคนก็เรียกว่าโรคพุ่มพวง
จะสามารถแพ้สิ่งต่างๆได้รอบตัว แล้วแต่ว่าจะแจ็คพ็อทวันไหน
อาการก็จะมีตั้งแต่เป็นผื่นแดงเรื่อยไปจนกระทั่งตัวบวมหน้าบวม
หายใจไม่ออกและก็ต้องส่งโรงพยาบาลในที่สุด
สิ่งที่ควรจะต้องหลีกเลี่ยงก็จะมี ของทะเล ของหมักของดอง เกสรดอกไม้ แอลกอฮอล์ทั้งหลาย
ฝนยังไม่เคยแพ้อย่างอื่นนอกจากพวกของหมักของดอง และก็ แอลกอฮอล์
เลยไม่ค่อยกลัวมาก แต่ก็จะพยามเว้นพวกสิ่งของเหล่านี้เพราะเคยแพ้แล้วทรมาณสุดๆ
คนอื่นที่เป็นเขาจะใช้ชีวิตระมัดระวังมากกว่าฝนเยอะเลย
แต่ฝนไม่อ่ะ เพราะบอกแล้วเราอาจจะแจ็คพ็อทแพ้อะไรวันไหนก็ไม่รู้
เอาแค่พอประมาณดีกว่า จะได้อยู่บนโลกอย่างสบายใจ
ครั้งนี้ฝนก็เล็งเห็นแล้วว่าฝนไม่ได้กินพวกนี้นานมากๆ
นอกจากส้มตำไทยแต่มันก็ไม่แซ่บไง ก็เลยสั่งปู ปลาร้ามันซะลย
ครั้งนี้รอดตัวไปค่ะฝนไม่แพ้ เพราะไม่ได้กินติดต่อกัน ถ้าติดต่อเตรียมตัวหาหมอได้เลย

หลังจากทานเสร็จก็ออกมาเดินกันอีกแป๊บ ฝนจะดูกางเกงยีนส์
ด้วยความที่งก ติดว่ามาวังหลังต้องดูของมือสอง
ฝนไม่ถือนะพวกของมือสอง ไม่คิดมากใส่ได้สบายๆ
เจอกางเกงยีนส์ขาสั้นสวยๆ ป้าแต้วชี้ให้ดูฝนก็จะบอกว่า ไม่ๆ แพงไป
ก็ประมาณ 200-259 ป้าแต้วก็จะบอกว่า ก็มันเป็นของใหม่นี่
และก็แวะดูรองเท้ากัน คู่ที่ชอบก็ไม่มีขนาดเท้าเรา หรือไม่ใส่แล้วก็ไม่ผ่อง
ป้าแต้วยังติดใจกระเป๋าใบเดิมอยู่ ฝนก็เลยพามาแวะดูอีกรอบ
ด้วยความทีเรารู้ว่าเพื่อนเราสมบัติเยอะแค่ไหน
ใบนี้มันเล็กเกินไปเราก็เลยถามไปว่า ดูๆเนี่ยพอเหรอ
คนขายคนคิดว่าฝนถามว่าเงินพอเหรอ เราขอดูใบอื่นก็ไม่หยิบให้
และก็ประมาณว่า ถ้าไม่ซื้อก็อย่ามาขอดูเล่นๆ กระเป๋าช้ำหมด
เท่านั้นแหละ ฝนกับป้าแต้วมองหน้ากัน รู้ทันทีเลยว่าเขาต้องคิดว่าที่ฝนพูดหมายถึงเรื่องเงิน
ก็เลยขอเงินป้าแต้วเอาไปซื้อน้ำเพื่อที่จะให้ป้าแต้วมันควักกระเป๋าตังค์แหละ
ขอโทษนะคะ ป้าแต้วชีพกตังค์มาเป็นหมื่น พอคนขายเห็นว่ามีเงินแน่นอน
ก็รีบกุลีกุจอเอาใบนั้นใบนี้ พูดซะหวานเชียว
ฝนก็เลยบอกเขาว่าเมื่อกี้ที่ถามเพื่อนว่าพอเหรอ หมายถึงใส่สมบัติพอเหรอไม่ใช่ว่ามีเงินพอเหรอ
เขาก็ยิ้มๆ สรุปป้าแต้วไม่ได้ซื้อหรอกนะ โมโหด้วยและก็ขนาดเล็กไปด้วย
และแล้วฝนกับป้าแต้วก็ได้เสียเงินวินาทีสุดท้ายจนได้
เดินผ่านร้านนึงในซอยอะไรสักอย่างที่ทะลุนอกถนนได้
เห็นกางเกงแขวนอยู่น่ารักดีก็เลยแวะดู เป็นกางเกงผ้า
ตาก็เหลือบไปดูในร้าน กางเกงยีนส์น่ารักมากๆ
ก็เลยเข้าไปลองกันสนุกสนาน ขนาดป้าแต้วไม่ชอบใส่ขาสั้น ยังลองเลย
ผลสรุป ฝนได้กางเกงยีนส์ขาสั้น 1 กางเกงผ้า 1 เสื้อยืด 1
ป้าแต้วกางเกงยีนส์ขาสั้น 2 ตัว ต่อราคากันตั้งนาน แต่ในใจอ่ะเอาอยู่แหละไม่ให้ก็เอา 555
สรุปก็ได้มาเสียตังค์กับกางเกงและเสื้อของใหม่อยู่ดี โธ่เอ๊ยนึกว่าจะแน่ฝนเอ๊ย
และป้าแต้วก็มาได้เสื้อยืดอีก 1 ตัวอีกร้าน และก็แยกย้ายกันกลับ
ฝนพาแม่ไปตลาดเย็น ป้าแต้วไปเซ็นทรัลรามอินทราต่อ
ตอนกลางคืนโทรคุยกัน แว่วๆ ว่าไปซื้อแหวน อเมทิสมาอีก 2 พันกว่าๆ
ได้ไปซื้อของกับป้าแต้วมีความสุขจัง

ฝนกับป้าแต้วแตกต่างกันเยอะนะ
ป้าแต้วชอบสีม่วงและก็จะชอบอะไรหวานๆ คิกขุๆ แต่ทุกอย่างจะเน้นม่วงเป็นหลัก คลั่งสีม่วงเลยว่างั้น
ฝนชอบสีเทา ไม่ค่อยหวานเท่าไหร่ คิกขุบ้าง
แต่ก็ชอบที่จะไปด้วยกันเพราะเราจะช่วยกันเลือก ช่วยกันดู ช่วยกันจ่าย
อาจจะมีงอนกันบ้างแต่เราก็รักกัน
ฝนเปลี่ยนไปนะ ตอนนี้มีสติมากขึ้นกว่าเดิมนิดนึงตอนซื้อของ
เมื่อก่อนอยากได้คือซื้อเลยไม่มีลังเล เดี๋ยวนี้คิดแล้วคิดอีก
ขนาดเจอกระเป๋าสนู๊ปปี้น่ารักมาก มือสอง ใบละ 180 ฝนยังไม่ซื้อ
เพราะคิดแล้วว่ามันไม่คุ้มค่าคุ้มราคา เห็นมะฝนมีสติแล้วนะ
แต่ก็ไม่แน่ถ้าเจอถูกใจจริงๆอย่าง ก็อาจจะบ้าซื้อเหมือน กางเกงกับเสื้อเมื่อวานก็ได้จริงมะ

เสาร์อาทิตย์ที่ผ่านมาของฝนก็มีหลากหลายอารมณ์จริงๆ
อยากให้แฟนป้าแต้วไปจีนบ่อยๆ เราสองคนจะได้นัดกันไปลั้นลาอีก

ฝนตกแล้วนะ ไปไหนพกร่มด้วยนะคะทุกคน

สวัสดี

FooN





New entry diary:


Old entry Diary:

Like diary

Facebook
Private comment...to leave a comment press thebelow...


 อย่างนี้ต้องใส่โชว๊ พีฝน เจ้ายีนส๊ สั้นตัวนั้น
พี่ฝนมีโรคประจำตัวเหรอ รักษาสุขภาพนะค่ะ
ปล ในที่สุด เราก็ได้ยลโฉม ป้าแต้วคนงามแล้ว
ปล อีกครั้ง พี่ฝน รูปพี่ฝน วันนี้สวยหวานเชียว คริ คริ


20/07/2010 09:48:00

http://ukblossom.diaryclub.com »

 thank u Kha Khun. G

FooN
20/07/2010 09:16:00

คุณเพื่อนหายไปสองสามวัน กลับมาเขียนไดย๊าวยาว ได้ใจจริง ๆ ค่ะ

เจี๊ยบสวยไม่เท่าป้าแต้วของฝน แต่เจี๊ยบคลั่งสีม่วงมากมายเหมือนกัน
แต่พักหลังเริ่มรู้สึกมึน มองไปทางไหน ทำไมเรามีแต่ของสีม่วงหว่า
ช่วงนี้เลยเริ่มซา ๆ ลงบ้างแล้ว

ดีจัง มีคนกินปูปลาร้าเป็นเพื่อนเจี๊ยบอีกคนแล้ว (ตอนแรกมีแต่น้องหลิว)
ว่าง ๆ มาเขียนไดเรื่องโรคประจำตัวหน่อยสิจ๊ะ ว่าทำให้ชีวิตเปลี่ยนไปขนาดไหน
รักษาตัวนะ

jeab77
20/07/2010 08:14:00