Home Sitemap Login Help Comments

Diary Of Us

Everyone can have their own personal diary on the Internet

Everyone can have their own personal diary on the Internet


User: 
Search: 
Date: 


Pag.:

5/8/2018
13/7/2018
19/6/2018
17/6/2018
6/6/2018
28/3/2018
12/12/2017
22/11/2017
10/11/2017
29/10/2017
12/10/2017
6/10/2017
6/9/2017
17/4/2017
26/3/2017
21/3/2017
18/2/2017
12/2/2017
18/1/2017
9/1/2017

Pag.:

Click to URL for copy link [ http://www.diary-of-us.com/DiaryPage/diary_788.asp ]  Page view: 9.486 Time
Country Anonymous Proxy 6000 Peaple
6.000
Country United States 3335 Peaple
3.335
Country China 68 Peaple
68
Country France 20 Peaple
20
Country Germany 16 Peaple
16
Country Italy 16 Peaple
16
Country Thailand 12 Peaple
12
Country United Kingdom 8 Peaple
8
Country Russian Federation 5 Peaple
5
Country Korea - Republic of 2 Peaple
2
Country Luxembourg 2 Peaple
2
Country Ukraine 1 Peaple
1
Country Australia 1 Peaple
1
  RSS
RSS

onizuka 09/09/2010 
ฝนล้างแผลกับแม่หาหมอ 


 09.09.10

สวัสดีค่ะทุกคน

เริ่มแรกก็อึ้งไปเลยกับไดอารี่วันนี้
เพราะเดี๋ยวนี้มีให้เลือก Category ด้วย
หลังจากคลิกดูแล้วก็พยามคิดว่า วันนี้ไดเราน่าจะอยู่ประเภทไหน
ชีวิตประจำวันเหรอ ก็ไม่น่าจะใช่เพราะเราไม่ได้ไปบ้านแพ้วทุกวัน
อาหารก็ไม่ใช่อีก เพราะเราก็ไม่ได้ทำอาหาร
ความรักก็ไม่ใช่นะ เพราะวันนี้เราไม่ได้พูดอะไรเกี่ยวกับความรัก
พอๆ ไม่พูดเยอะดีกว่า ก็เลยเลือกหมวดท่องเที่ยวค๊า
เพราะเหตุผลเดียวเลย วันนี้เราต้องเดินทาง
เข้าเรื่องเลยแล้วกัน ไม่ตรงหมวดก็อย่าว่านะจ๊ะ

วันนี้คุณนายมีนัดกับหมดที่บ้านแพ้วนู้นค่ะ
ฝนก็ตกตั้งแต่ ตี 4 ก็ยังคิดอยู่อย่าตกเยอะนะ เพราะจะออกจากบ้านลำบาก
กว่าฝนจะตื่นก็ 6 โมงกว่า ๆ คุณนายตะโกนเรียก ฝนๆ จะไปมั้ย
(นึกในใจถ้าฝนไม่ไปแล้วแม่จะไปกับใครเหรอคะ)
ฝนก็อ่าๆ แล้วก็ลุกจากที่นอนอันเป็นที่รัก
ทำงานบ้านเล็กน้อย เพราะมีหน้าที่แค่ ชงโอวัลตินให้แม่ กับอุ่นปีกไก่ให้เบรฟฮาร์ท
คุณนายอาบน้ำแต่งตัวนอนรอ พอฝนแต่งตัวเสร็จเราก็เดินทางกันเลย
วันนี้รถเยอะมากกว่าทุกครั้งที่ไป น่าจะผ่านละแวกบ้านคุณไมตาด้วย
คุณนายวันนี้เนื่องจากโรคเยอะ ต้อง x-ray กันหลายจุด
ส่วนฝนเองก็ตัดสินใจล้างแผลที่นี่เลย เพราะจะได้ไม่ต้องย้อนไปย้อนมา
คุณนาย x-ray แล้วก็รอคิวพบหมอ ฝนก็มารอคิวล้างแผลเหมือนกัน
จะบอกว่า โรงพยาบาลรัฐนี่ล้างแผลทีจิตตกหนักกว่าโรงพยาบาลเอกชนเยอะ
แต่ละคนที่มาทำแผลนะ อย่าให้พูด แล้วก็ไม่ยอมปิดม่านให้เรียบร้อย
ก็เห็นกันหมดนั่นแหละ ใครยังไง ขนาดไหน สุดๆ ค่ะ
แล้วก็ถึงคิวฝนล้างแผล จะบอกว่า เตียงทีฝนจะใช้ล้างแผลนี่ต้องแชร์กับคนอื่น
ฝนก็เออ ตายแน่แกฝนเอ๊ย แค่อยู่บนเตียงคนเดียว
ยังเจ็บมากมาย นี่ต้องแชร์กัน จะทรมาณขนาดไหน
แล้วน้องพยาบาลก็ถามลุงคนที่นั่งรอว่ามาทำอะไร
ก็ให้ลุงแกไปนั่งรอที่เก้าอี้ก่อน ฝนก็เออนะ ค่อยยังชั่วหน่อย
แต่ที่นี่ จะนอนก็ไม่ถนัด สายตาทุกคนเห็นเราได้หมดถ้าเขาอยากจะมอง
ผ้าก็ไม่มีปิด ฝนก็เออ นั่งก็ได้ แล้วน้องเขาก็ทำแผลให้
เอาคัตตอนบัดล้างเข้าไปควานเข้าไป เราก็เจ็บนะ ได้แต่จิกที่นอนเอาไว้
แต่ตอนยัดผ้านี่ไม่ค่อยเจ็บ น้องเขาใส่ยาลงไปน้อยอ่ะ
ก็ช่างเหอะถือว่าวันนี้ล้างผ่านไปแล้วก็แล้วกัน
ค่าล้างแผล 50 บาทค่ะ เออถูกดี
เสร็จแล้วก็มารอเป็นเพื่อนคุณนาย
ก็นะ อายุเยอะแล้วอะไรหลายๆอย่างก็เสื่อมลงไปตามกาลเวลา
ยังไม่รู้ว่าคุณนายจะยังเดินได้อีกนานแค่ไหน
เพราะแก่มากๆแล้ว จะผ่าเปลี่ยนหัวเข่าอีกก็ใช่เรื่อง
มิน่าหล่ะ ทุกวันนี้แกถึงเลือกที่จะนอนมากกว่าทำอย่างอื่น
เพราะหลัง เข่า สะโพก กระดูกมันเสื่อมไปหมดแล้ว
สาวๆทั้งหลายก็สะสมแคลเซียมกันตั้งแต่วันนี้นะคะ
จะได้ไม่ทรมาณมากๆ ในตอนสูงวัย

ระหว่างรอยา ฝนก็ให้ porter เข็นคุณนายไปรอจุดรับ-ส่ง
ฝนก็เดินไปเข้าห้องน้ำ ขอบอกว่า เปลี่ยนไปเยอะมากๆเลยค่ะ
แจ่มสุด ๆ บรรยากาศรอบๆ โรงพยาบาลอ่ะนะ
เดี๋ยวนี้มีร้านกาแฟสด มีขนมน่ากินๆ เยอะแยะ
เมื่อก่อนตอนที่แม่มาอยู่ไม่มีอะไรสักอย่าง ไม่งั้นฝนคงอยู่ที่นั่นอย่างสุขใจ
ฝนก็ไปสั่ง มอคค่าชิโน ไม่เคยกินหรอก ลองดู
ราคาน่าคบหามากๆค่ะ 30 บาท อร่อยด้วยนะ

http://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internet

แล้วก็ถ่ายรูปตัวเองเป็นที่ระลึก
หันซ้ายหันขวาเห็นน้องคนนี้นั่งอยู่นานไม่รู้จะหิวน้ำหรือเปล่า ฝนก็เลยชวนเขาดื่มด้วยกัน

http://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internet

เขาก็ไม่ดื่มนะ บอกว่ากลัวนอนไม่หลับ หล่อมั้ยคะ

ขอถ่ายรูปคู่เป็นที่ระลึกหน่อยนะ

http://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internet

แต่เนื่องจากหน้าฝนบานเป็นกระด้งเลยได้หน้าน้องเขามาแค่นี้ค่ะ

หลังจากนั้นก็มารับคุณนายที่จุดรับ-ส่ง
และก็แวะซื้อมะพร้าวที่ร้านประจำ

http://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internet

บ้านแพ้วนี่ไม่ต้มคนกินนะ ไม่มีการหลอกลวง
ฝนเคยได้ยินบางที่ว่าปลอกเปลือกแล้วเอามะพร้าวไปต้มแล้วก็ใช้ไฟลนที่หัวหน่อยนึง
แต่ที่นี่เผากันให้เห็นจะๆ ค่ะ น้ำหอมหวานอร่อยมาก
แต่วันนี้ฝนซื้อมะพร้าวอ่อน

http://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internet

ซื้อน้ำตาลมะพร้าวอันเล็กมาด้วย ยังไม่รู้หรอกว่าจะเอาไปทำอะไรกิน
แต่มันหอมหวานมากๆ ก็เลยซื้อ
แล้วก็ได้ ผลไม้อบแห้งที่เอามาทำให้มันเปรี้ยวๆหน่ะ
ไม่รู้เรียกยังไง เช่นพวกมะขามไรงี้

http://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internet

เรียงเป็นแถวรอคนมารับไปอยู่ด้วย

http://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internet

นี่ค่ะ พาหนะคู่ใจ ไม่ได้คันนี้ไปไม่ถึงบ้านแพ้วนะ

http://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internet

ผู้ร่วมเดินทาง ขอนั่งหลังตลอด บอกว่าเสี้ยวไส้
ใครกันนะ ขับรถทำให้คุณนายเสี้ยวไส้ได้ ใครนะ ใครกัน?

แล้วก็มาแวะซื้อไส้อั่ว ไม่ต้องไปถึงภาคเหนือก็มีไส้อั่วอร่อยๆให้กิน
คนอื่นฝนไม่รู้ แต่สำหรับฝน ร้านนี้ถูกปากมากๆ

http://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internet

ร้านนี้แหละ น้ำพริกหนุ่มก็อร่อย ได้ใจมากๆ

คุณนายอยากทานข้าวผัด ก็เลยแวะร้านผัดไทยเสวย
ด้วยความที่ไม่อยากกลับรถและกลับรถ
เลยลักไก่ ถอยรถยาวๆ กันไปเลย (หน้าด้านจริงเชียว)
ของคุณนายข้าวผัดกุ้ง ของฝนผัดมักกะโรนี
ถ่ายไม่ทันเพราะต่างคนต่างหิว แป๊บเดียวเกลี้ยง
ได้ไอติมอีก 1 ถ้วย อร่อยสบายท้อง
กลับมาถึงบ้านคุณนายคงเหนื่อย นอนหมดแรงกันเลยทีเดียวเชียว


แต่ฝนยังไม่อิ่มอ่ะ เลยต้องไปงัดไส้อั่วที่ซื้อมาเมื่อกี้กิน

http://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internet

ยังไม่รู้จะอิ่มหรือเปล่านะ เดี๋ยวค่อยว่ากันใหม่
ยังไงไวไว รสต้มโคล้งยังมี

ไปดีกว่า กะว่าจะแอบอู้งานไปงีบสักแป๊บ
ช่วงนี้วิ่งวุ่นกันกับป้าแต้ว เหนื่อยกันสนุกสนาน

ขอบคุณสำหรับทุกๆ กำลังใจค่ะ
อย่าลืมดูแลตัวเองและคนรอบข้างนะคะ

สวัสดี

FooN





New entry diary:


Old entry Diary:

Like diary

Facebook
Private comment...to leave a comment press thebelow...


 คิดถึง ไทยแลนด๊ มาก อ้าว เกี่ยวกัน ใหม เนี่ย
เปล่าหรอก เห็น มะพร้าว น้ำตาลปึก ไรงี้ คิดถึง ต่างจังหวัด
ปล รถพี่ฝนเท่ห๊ มาก วัยรุ่น จัง น้องหมา ก็เท่ห๊จัง

oh uk
09/09/2010 22:30:00

พิจารณาจากคอมเมนท์ล่าสุดของคุณ
สรุปได้ว่าคุณเริ่มรู้จักอิชั้นมากขึ้นแล้วค่า
(ดีใจ .. เจอคนประเภทเดียวกันนนนนน)
 

jeab77
09/09/2010 21:05:00

ไม่เลือกหมวดหมู่ หรือเลือกเป็นหมวดชีวิตประจำวันก็ได้ค่ะพี่ฝน พอดีมีนเสนอให้จีทำ ต่อไปจะได้แยกหมวดหมู่ ทำให้ค้นหาได้ง่าย ยังมีโปรเจ็คต่อค่ะ แต่ยังไม่เสร้จให้จีคิดก่อน ตอนนี้เลยเริ่มบันทึกเป็นหมวดเป็นหมู่ก่อนเท่านั้นเอง  เห็นน้ำตาลมะร้าวแล้วอยากได้สักสองสามกิโล ที่นี่หาซื้อไม่ได้ ที่ขนเอามาจากบ้านหมดเกลี้ยง

มีน
09/09/2010 12:12:00

ท่องเที่ยวทั่วไทย ไว้เพื่อนจะพาเที่ยวบ้างในไม่ช้านี้จ้ะ
คิดถึ๊งงงง คิดถึงค่ะคุณ

jeab77
09/09/2010 11:02:00