Home Sitemap Login Help Comments

Diary Of Us

Everyone can have their own personal diary on the Internet

Everyone can have their own personal diary on the Internet


User: 
Search: 
Date: 


Pag.:

5/8/2018
13/7/2018
19/6/2018
17/6/2018
6/6/2018
28/3/2018
12/12/2017
22/11/2017
10/11/2017
29/10/2017
12/10/2017
6/10/2017
6/9/2017
17/4/2017
26/3/2017
21/3/2017
18/2/2017
12/2/2017
18/1/2017
9/1/2017

Pag.:

Click to URL for copy link [ http://www.diary-of-us.com/DiaryPage/diary_803.asp ]  Page view: 9.232 Time
Country Anonymous Proxy 5782 Peaple
5.782
Country United States 3333 Peaple
3.333
Country China 36 Peaple
36
Country France 22 Peaple
22
Country Germany 17 Peaple
17
Country United Kingdom 17 Peaple
17
Country Italy 15 Peaple
15
Country Thailand 5 Peaple
5
Country Ukraine 1 Peaple
1
Country Australia 1 Peaple
1
Country Luxembourg 1 Peaple
1
Country Netherlands 1 Peaple
1
Country Norway 1 Peaple
1
  RSS
RSS

onizuka 15/09/2010 
เม้าท์ 


 15.09.10

สวัสดีค่ะทุกคน

เอาใหม่เมื่อกี้พิมพ์แล้วเผลอไปกดอะไรนิดเดียวหายเกลี้ยงเลย

วันนี้อากาศดีเพราะฝนตกตั้งแต่เมื่อคืน
แต่สำหรับคนที่ต้องออกนอกบ้านคงเฉอะแฉะกันน่าดู

เมื่อวาน

ออกไปทำแผลตามปรกติ แต่ที่ไม่ปรกติก็คนเยอะมาก
ที่นั่งไม่พอ ที่ยืนก็ยังน้อยอีก เราก็ไปคนเดียวเปล่าเปลี่ยวพิกล
ก็เลยไปยืนอ่านหนังสือตรงใกล้ๆกับโทรศัพท์สาธารณะ
เข้าใจว่าเมื่อก่อนคงมีหลายเครื่อง แต่ตอนนี้มีเครื่องเดียว
เลยมีที่ว่างให้ฝนได้ยืนอ่านได้อย่างสบายใจ
ยืนอ่านไปก็ถ่ายรูปตัวเองไป เดี๋ยวนี้เป็นเอามาก ถ่ายรูปตัวเองบ่อยจัง

http://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internet

ผมยังไม่แห้งเลย สระผมเสร็จก็ออกมาเลยแหละ
เพื่อนๆเคยถามเหมือนกันว่าไม่อายเหรอ ผมเปียกๆ ออกจากบ้าน
เป็นเขา เขาทำไม่ได้หรอก เดี๋ยวคนว่าเอา
ก็ไม่อายอ่ะ ไม่ใช่ไม่ได้อาบน้ำออกจากบ้านกลิ่นตัวหึ่งนี่
หรือว่าผมเปียกออกจากบ้านมันเป็นเรื่องน่าอาย แต่ฝนผิดที่ไม่อาย เอ๊ะ หรือยังไง
แล้วก็ถ่ายรูปรองเท้าที่เคยคุยกับเพื่อนเจี๊ยบว่าซื้อมาจากตลาดนัด
ว่าจะถ่ายหลายครั้งแล้วแต่ลืม จนใส่มาจวนจะเก่าแล้วเนี่ย

http://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internet

ภูมิใจมากมาย ซื้อมาในราคาคู่ละ 39 บาท รองเท้าใหม่นะคะไม่ใช่มือสองด้วย
น่ารักดีฝนชอบโดยส่วนตัว ฝนเลยให้ไป 40 บาทไม่ต้องทอน
วันนั้นมีหลายแบบมาก ๆ บางคู่ก็ไม่มีไซส์ บางคู่ใส่แล้วก็ไม่สวย หรือเราไม่ชอบ
คุณนายก็อยากได้ แต่ไม่มี ฮี่ฮี่ เลยได้ของฝนคนเดียวและคู่เดียว
ออกอ่าวไปซะไกลกลับมาเรื่องทำแผลต่อดีกว่า
ถึงคิวฝน วันนี้พยาบาลคนเก่าๆที่เคยทำให้หายไปไหนกันหมดไม่รู้
พยาบาลคนนี้ก็คุ้นหน้าแหละแต่ไม่เคยกัน
ฝนก็ถ่ายรูปตามปรกติ เขาก็ถามว่าถ่ายทำไม ถ่ายทุกวันเลย
ก็บอกอยากถ่ายเอาไว้ดู เอาไว้เปรียบเทียบ
เขาก็ชักสีหน้าเลย คงคิดว่าเปรียบเทียบการทำงานมั้ง
เขาก็ถามอีกว่าทำไมใครทำไม่ดีเหรอ
ก็บอกไปว่าเปล่า แค่อยากรู้ว่ากี่วันแผลถึงจะหายดี
แค่นั้นแหละก็เปลี่ยนอารมณ์ทันที ถามนั่นนี่
ทำงานที่ไหน เป็นอะไรมา $#@&^%)+*&^%$#@
ไม่เจ็บแล้ว เพราะแผลคงใกล้จะหายดี
หรือว่าที่จริงแล้วน้องคนแรกที่ทำให้มือหนัก ยังไงกันแน่
เพราะฝนก็ไม่เจ็บมาตั้งหลายวันแล้วนะ ไม่คิดดีกว่า
ผ่านมาได้ขนาดนี้จะคิดอีกทำไมเน๊อะ

http://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internet

ยิ้มร่าบนเตียงทำแผล ถ่ายส่งให้พี่ปุ้มดูว่าแค่นี้ เรื่องฝีๆ


กลับบ้านมาพักแป๊บนึง สะสางงานหน่อย ท่องอินเตอร์เน็ตเยอะๆ
พาคุณนายไปหาหมอจิตเวชที่โรงพยาบาลศิริราช
ฝนก็ตก เราก็กลังแผลจะเปียก กลุ้มใจจริงๆ
พาคุณนายไปรอพบหมอ ฝนก็ลงมาทำธุระที่วังหลัง
อ๊ะ ๆ ธุระจริงๆค่ะ ซื้อยาที่พี่ปุ้มฝากมาซื้อ
และก็ติดต่อเรื่องลูกชิ้นทอดจะเอาไปที่ภูเก็ต
ฝนก็ตกพรำ ๆ กลัวแผลจะเปียกก็กลัว
ถ้ารอให้ฝนหยุด ไม่รู้ว่าจะได้เรื่องหรือเปล่า
ก็คิดอย่างเดียวแหละ ถ้าแผลเปียก ก็ทำแผลใหม่เลย เดี๋ยวเน่า
ถือของก็พะรุงพะรัง ส่วนใหญ่ก็ของกินทั้งนั้น
ฝนหน่ะ ของกินเป็นเรื่องใหญ่และสำคัญ
ไปถามลูกชิ้นปลาระเบิดว่าถ้าเราจะซื้อเยอะๆ จะส่งมั้ย คิดเงินยังไง
คุยกันไปมา ก็บอกว่าส่ง แต่ส่งเท่ากับราคาหน้าร้าน คือ 8 ลูก 20
ฝนก็เออ แล้วยังไงนี่เหรอราคาส่ง ตอนนั้นนึกได้ทันทีว่านี่ก็ซื้อต่อมา ไม่ใช่ต้นตอที่แท้จริง
ก็มองไปที่ถุงใส่ลูกชิ้นเขาก็มีเบอร์บอกนึกในใจเดี๋ยวโทรไปก็ได้
น้องคนขายรีบบอกเลยว่า เบอร์นั้นโทรไม่ติดนะ
เอาเบอร์นี้ไป เพราะถ้าจะติดต่อซื้อขาย ติดต่อกับที่นี่แล้วกัน
นึกว่าชั้นโง่เหรอย๊ะ เบอร์ที่ติดหน้าถุงหน่ะคือเบอร์ของบริษัทแม่เลย
เธอหน่ะซื้อเฟรนไชน์มา ถ้าขายราคาส่งเท่ากับราคาปลีก ชั้นไปถามบริษัทแม่เลยดีกว่า
ฝนก็กดเบอร์โทรไปตรงนั้นเลย ทางนั้นก็รับสายก็คุยรายละเอียด
ว่าขายส่งเป็นกิโล กิโลละ 90 พร้อมน้ำจิ้ม
ฝนก็ยังไม่กลัวแม่ค้าตบอีกนะ ไปถามเขาอีกว่าไหนน้องบอกว่าโทรไม่ติดไง
ที่ถามเขาหน่ะ เพราะเห็นติดป้ายหน้าร้านว่า "ร้านนี้ไม่มีสาขานอกถนน"
เราก็เข้าใจว่าเขาหน่ะ พร้อมจะขายส่งด้วยไรงี้
แล้วก็เดินซื้อของให้คุณนายรองท้องอีกนิดหน่อย
ขึ้นไปหาคุณนายสรุปว่าคุณนายหาหมอเสร็จแล้ว
ไม่รู้บอกอาการหมอจริงๆหรือเปล่า โกหกหมอมั่งเปล่าก็ไม่รู้
ฝนก็ไปรับยาแล้วก็กลับบ้าน

เช้านี้ต้องออกไปส่งไปรษณีย์ให้พี่ปุ้ม
ต้องไปก่อน 11 โมง สำหรับสาขา ม.สยาม
พัสดุจะได้ถ้าพรุ่งนี้ เพราะกรุงเทพจะมีรถมารับ 2 รอบ
แต่ต่างจังหวัดจะรับรอบเย็นทีเดียว เลยไม่ต้องกระหือกระหอบแบบนี้
ฝนก็ตก แผลก็กลัวเปียก แต่ถ้ารอฝนหยุด พี่ปุ้มก็จะไม่ได้ของพรุ่งนี้
อยากให้ได้ของเร็วๆ ใจร้อนอ่ะ
แล้วก็ซื้ออาหารตามสั่งมากิน อร่อยจริงๆ
จะตัดผมด้วยเพราะปลายผมแห้งมากๆ ร้านก็ปิดอีก
ตอนนี้ถูกใจกับผมหยักโศกแบบนี้นะ ทั้งๆที่เมื่อก่อนไม่ชอบเลย
ต้องยืดต้องดัดตลอด แต่ตอนนี้แค่ซอยสไลด์ก็พอจะเป็นทรงได้
ใส่น้ำมันก็เหมือนกับดัดผม ไม่ใส่ก็เหมือนผมดัดแต่คลายแล้ว
ต้องขอบคุณร้านตัดผมน้าจู ถึงจะบ้านๆ แต่ฝนชอบมาก
เคยมีใครหลายคนบอกเหมือนกันว่า ผมเราจะเป็นยังไงถ้าได้ช่างซอยฝีมือดีๆ
ผมเราก็จะดูดีได้ สงสัยจะจริงแหะ (หมายถึงผมธรรมชาตินะคะ)


เมื่อวันจันทร์ กำลังคุยโทรศัพท์กับป้าแต้วอยู่
ป้าแต้วบอกว่า มีน้องคนนึงลาออกแล้ว
และอีกคนก็กำลังจะออกสิ้นเดือน เฮ้อ!
เป็นเพราะผลพวงของการเปลี่ยนวันทำงานและก็กฏใหม่ของบริษัทแน่ๆ
ฝนคิดเองนะ ว่ามันน่าจะเป็นแบบนั้น
ก็ดีนะ เริ่มแบบนี้กับพนักงานใหม่ เขาจะทำใจเลยว่า
ทำงาน 6 วัน หยุด 1 วัน ส่วนวันหยุดนักขัตฤกษ์ใช้เหมือนราชการ
อะไรที่เริ่มเราให้เขาเยอะๆ ตั้งแต่แรกพอเราจะเรียกคืนมันก็ทำใจยากเหมือนกัน
แต่เรื่องที่จะบอกคือตอนคุยกับป้าแต้ว
ยายน้องหลิวเด้ง MSN มาถามว่าพี่ฝนปณ.ทำงานถึงกี่โมง
โบส่งของให้หลิวป่านนี้ยังไม่ถึง น้องหลิวเช็คสถานะพัสดุเรียบร้อย
ในใจตอนนั้นรู้ได้ทันทีเลยว่า ต้องเป็น BB แน่ๆ (ไม่ใช่เครื่องสำอางค์นะยะ)
น้องหลิวหายไปสักพัก เด้งกลับมาบอกว่า
พี่ฝนน้องได้ BB แล้ว กรี๊ดดดดดดดดด พี่ก็กรี๊ดดดดดดดดด
อิจฉาน้องเป็นบ้าเลย ฝากไว้ก่อนนะยายหลิว
มาทำให้คนแก่ตาร้อนนี่บาปกรรมนะจ๊ะ
ไปดีกว่าเม้าท์น้องได้สบายใจจัง ฮี่ฮี่


รักษาสุขภาพด้วยนะ

สวัสดี








New entry diary:


Old entry Diary:

Like diary

Facebook
Private comment...to leave a comment press thebelow...


 พี่ฝนกล้าเนอะโทรเช็กต่อหน้าแม่ค้าเจ๋งๆๆ เป็นหนูๆคงเอาไปโทรไกลๆดีกว่าคือไม่ได้กลัวหรอกนะ แต่แบบว่าไม่อยากจะไปอะไรกะพวกเค้าอะ เรารู้ละว่าอะไรเป็นอะไร แต่ทำแบบนี้ก็ดีเหมือนกันจะได้แบบเออเจอคนจริงๆ โกหกนี่มันไม่ดีเลยเนอะ

Fairy
16/09/2010 18:06:00

 แผลใกล้หายแล้ว  ^ _ ^ 

maita
16/09/2010 15:16:00

รองเท้าสวยและถูกดีจังพี่ฝน ถ้าอยู่นี่คู่เป็นพันเลยนะนั่น แผลใกล้หายดีแล้วเนอะดูจากรูปเล็กลงเยอะเลย แถมวันนี้หมั่นไส้ร้านขายลูกชิ่นทำเป็นกั้นท่าบอกเบร์นั้นโทรไม่ติด ใครเชื่อก้โง่แล้วเนอะพี่ฝน ไม่รู้ซะแล้วว่านี่เจ๊ฝนนะ อิอิ เจ๋งมากค่ะ

มีน
15/09/2010 20:03:00