Home Sitemap Login Help Comments

Diary Of Us

Everyone can have their own personal diary on the Internet

Everyone can have their own personal diary on the Internet


User: 
Search: 
Date: 


Pag.:

5/8/2018
13/7/2018
19/6/2018
17/6/2018
6/6/2018
28/3/2018
12/12/2017
22/11/2017
10/11/2017
29/10/2017
12/10/2017
6/10/2017
6/9/2017
17/4/2017
26/3/2017
21/3/2017
18/2/2017
12/2/2017
18/1/2017
9/1/2017

Pag.:

Click to URL for copy link [ http://www.diary-of-us.com/DiaryPage/diary_820.asp ]  Page view: 6.793 Time
Country Anonymous Proxy 3821 Peaple
3.821
Country United States 2718 Peaple
2.718
Country China 75 Peaple
75
Country Thailand 74 Peaple
74
Country Italy 29 Peaple
29
Country France 24 Peaple
24
Country Germany 19 Peaple
19
Country United Kingdom 16 Peaple
16
Country Netherlands 3 Peaple
3
Country Russian Federation 3 Peaple
3
Country Australia 3 Peaple
3
Country Norway 2 Peaple
2
Country Singapore 1 Peaple
1
Country Ukraine 1 Peaple
1
Country Canada 1 Peaple
1
Country Asia/Pacific Region 1 Peaple
1
Country Iceland 1 Peaple
1
Country Indonesia 1 Peaple
1
  RSS
RSS

Kangi 21/09/2010 
ประสบการณ์การเข้าโรงพยาบาลครั้งแรกในอิตาลี 


 Monday, 20 September 2010

Rimini, Italy
อุณภูมิ 24 องศาเซลเซียส
แดดอ่อนๆ ตลอดทั้งวัน

ก่อนอื่นต้องขอขอบคุณเพื่อนๆ ทุกคนสำหรับความห่วงใย
สอบถามอาการกันเข้ามาทั้งในไดอารี่และใน FB
เจ้าของไดต้องขอโทษด้วยที่ยังไม่ได้ตอบกลับเพื่อนๆ
เพราะตั้งแต่ออกจากโรงพยาบาล ก็ยังมีอาการปวดท้องเป็นครั้งคราว
ทางบ้านเลยห้ามนั่งอยู่หน้าคอมพิวเตอร์นานๆ
ให้นอนพักซะเป็นส่วนใหญ่

เอาล่ะวันนี้จะมาเล่าเหตุการณ์ให้ฟังอย่างละเอียด
ว่าเกิดอะไรขึ้นกับเรา
พร้อมกับประสบการณ์หลายๆ อย่างที่จะเอามาแชร์ให้เพื่อนๆฟัง
เผื่อจะมีประโยชน์กับหลายๆ คนไม่มากก็น้อย

เหตุเกิดในวันศุกร์ช่วงดึกๆ เรามีอาการปวดท้องจุกมากๆ
เหมือนมีคนมาต่อยที่หน้าท้อง ถึงกับเดินไม่ได้ นั่งก็ปวด
ต้องล้มตัวลงนอนเท่านั้น ที่รักเห็นเราปวดมาก ก็บอกจะพาไปโรงพยาบาล
แต่เราดื้อบอกไม่เป็นไร นอนเดี๋ยวก็หาย
ปรากฎว่าปวดแบบจุกๆ ประมาณนี้อยู่ชั่วโมงกว่าๆ
จากนั้นหลับไปก็ดีขึ้น มาตื่นตีสามเพราะรู้สึกปวดอีกรอบ
ตอนแรกคิดว่าปวดท้องจะเข้าห้องน้ำ แต่ไปนั่งในห้องน้ำแล้วก็ไม่ใช่
แต่คราวนีปวดไม่นาน ประมาณ 20 นาทีก็หาย
เราก็ทำเป็นเงียบไม่ได้บอกที่รัก เพราะไม่อยากใหที่รักเป็นห่วง

จากนั้นตั้งแต่เช้าจนเย็นของวันอาทิตย์เราก็ไม่ได้ปวดอะไร
จนกลับมาจากเที่ยว เข้าครัวทำกับข้าว รู้สึกปวดอีกรอบเป็นระลอกๆ
แต่ก็ไม่บอกที่รักเหมือนเดิม จนทำกับข้าวเสร็จประมาณ 5 โมงเย็น
ตักต้มยำมาวางบนโต๊ะ นั่งลงจะทานแค่นั้นล่ะ
เจ็บแบบจุกมากๆ เดินตัวงอมาที่ห้องนอน
ที่รักเห็นหน้าเราก็รู้เลยว่าเราไม่สบายมากเพราะหน้าขาวซีดไปหมด
เดินแทบไม่ถึงเตียงเกือบจะล้มะหว่างทาง
ที่รักไม่รอช้าโทรบอกมามี๊ แล้วก็พาเราไปส่งที่โรงพยาบาล

เรา ที่รัก และมามี๊ไปถึงแผนกฉุกเฉิน
ของโรงพยาบาลริมินิในเวลาเกือบหกโมงเย็น
จากนั้นเจ้าหน้าที่ก็ลงทะเบียนคนไข้ แล้วให้เราไปนอนบนเตียง
แล้วก็เข็นเตียงไปอยู่ในส่วนของคนไข้ประเภทสีเขียวคือไม่รุนแรงมาก
ที่อิตาลีจะแยกประภทคนป่วยเป็น 4 ระดับ สีแดงคือขันโคม่า
สีเหลือง คืออยู่ในขั้นด่วน  สีเขียวคือขั้นไม่ร้ายแรง รอได้
ส่วนสีขาว คือ ผู้ป่วยทั่วไป 

คราวก่อนที่รักอยู่ในขั้นสีเหลืองรอไป 3 ชั่วโมงกว่าจะได้พบแพทย์
คราวนี้เราอยู่สีเขียวเลยคิดว่านานกว่าแน่นอน 
แต่ที่รักกับมามี๊บอกว่า ปกติถ้าเป็นชาวต่างชาติ
ทางโรงพยาบาลจะให้บริการเร็วกว่าคนอิตาลี เพราะไม่อยากให้เสื่อมเสียชื่อเสียง

แถมทางโงพยาบาลทำเอกสารผิดพลาด
เอาเอกสารของผู้ป่วยท่านอื่นมาให้เราแทน
ดีนะที่เราพออ่านเอกสารออก อ่านยังงัยก็ไม่ใช้ชื่อเรา
แถมในเอกสารบอกว่าเรามีอาการเมามาด้วย เราเลยถามที่รักกับมามี๊
มามี๊โมโหมาก เดินไปโวยวายที่เจ้าหน้าที่ใหญ่ว่านี่คืออะไร
ปรากฎเป็นเอกสารการเช็คร่างกายเบื้องต้นของผู้ป่วยที่มากับรถฉุกเฉิน

แถมตลอดเวลาที่รอผู้ป่วยที่อยู่ใกล้ๆ เราปวดท้องเหมือนกัน
ชีก็บ่นตลอดเวลาว่ามาโรงพยาบาลไม่ได้มาให้หายปวดนะ มาให้ปวดมากกว่าเดิม
เพราะต้องรอนานเหลือเกิน คุณสามีของชีก็เดินไปถามเจ้าหน้าที่ตลอดเวลา
ก็ได้รับแต่คำตอบเดิมคือให้รอ ไม่รู้กำหนดเหมือนกัน

สุดท้ายเรารอกันไป 2 ชั่วโมง
กว่าจะได้เข้าพบคุณหมอ ซึ่งตอนนั้น เราเริ่มหายปวดท้องไปแล้วล่ะ
ที่รักบอกว่าร่างกายเรากลัวหมอ พอใกล้หมอแล้วหายปวดทันที

พอเข้าพบคุณหมอ คุณหมอเช็คอาการเบื้องต้น
แล้วก็ให้พยาบาลเจาะเลือดออกมา 5 หลอด สำหรับเอาไปตรวจ
เอาล่ะสิ!!!!
เรากลัวเลือด กับเข็มเอามากๆ แถมเข็มที่ใช้เจาะเอาเลือดออกมา
เพื่อเป็นการเจ็บตัวเพียงครั้งเดียว คุณพยาบาลเลยใช้เข็มน้ำเกลือ
เพราะถาเรามีอาการปวดมากขึ้นมาอีก ก็จะได้ใหยาผ่านสายน้ำเกลือไปเลย
เจาะไปครั้งแรกแขนด้านขวา เจ็บจี๊ดๆ เลยเพื่อนๆ เราตัวสั่นไปหมด
ที่รักกุมมือด้านซ้ายเราไว้ตลอดเวลา แล้วบอกว่าให้มองหน้าที่รักแทน
แต่เจาะไปแล้วดันใช้ไม่ได้ เพราะเส้นเลือดเราเกิดอาการพองตัว
คุณพยาบาลบอกว่าต้องเอาออก เพราะกลัวเส้นเลือดแตก
คราวนี้เลยย้ายไปเจอด้านซ้ายแทน
สรุปวันนี้เจ็บตัว 2 รอบ แถมพอเราหันไปเห็นเลือดที่คั่งอยู่ในสายน้ำเกลือ
ที่ต่อจากเข็ม อาการวูบ หน้ามืดปรากฎทันที
จนที่รักบอกให้คุณพยาบาลเอาผ้าเทปมาพันไว้ให้หมด อย่าให้เราเห็นเลือด
แต่ขอบอกว่าเจ็บน่าดู กระดุกกระดิกไม่ได้เลย

http://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internet
สภาพโทรมมาก หลังเจาะเลือดเพราะเรากลัวสุดๆ
ทำเอาพยาบาล ที่รักและมามี๊อดขำกันไม่ได้

ตรวจเลือดเสร็จเราเริ่มมีอาการปวดท้องขึ้นมาอีกระลอก
คุณหมอเลยส่งตัวเราไปแผนกสูตินารีเวทย์
เพราะคุณหมอคิดว่าเราน่าจะมีปัญหาภาในเกี่ยวกับมดลูก
เจ้าหน้าที่ก็มาเข็นเราไป คราวนี้เดินกันยาวเลย เพราะตึกอยู่อีกฝั่งหนึ่ง
แถมชั้นสามอีกต่างหาก ไปถึงแผนกสูตินารีเวทย์ประมาณสองทุ่มนิดๆๆ
เจ้าหน้าที่บอกว่าให้รอผลการตรวจเลือดประมาณ ชั่วโมงครึ่ง
ซึ่งหมายถึงสามทุ่มครึ่งเราจะได้พบคุณหมอเพื่อตรวจภายใน
ปรากฎว่าผ่านสามทุ่มครึ่งไปแล้ว ก็ยังไม่มีทีท่าว่าเราจะได้พบคุณหมอ

มามี๊เห็นว่าผิดปกติเลยไปถามพยาบาล กลับได้รับคำตอบว่า
คุณหมอกำลังยุ่ง มีเคสด่วน ให้รออีกครึ่งชั่วโมง

จากนั้นผ่านไปอีกครึ่งชั่วโมงก็ยังไม่มีทีท่าว่าพยาบาล
จะมาพาเราไปพบคุณหมอ มามี๊ก็เดินไปถามอีก คราวนี้คุณพยาบาลขึ้นเสียงสูง
บอกให้รอ มามี๊โมโหมากถามกลับไปว่าตกลงมีคุณหมอ
พยาบาลบอกให้รออีก 10 นาที

แล้วสิ่งที่ทำให้มามี๊โกรธเอามากๆ ก็คือพยาบาลพูดไม่จริง
เพราะตอนที่มามี๊ออกไปที่ระเบียงได้ยินพยาบาลโทรไปหาคุณหมอ
ว่าให้รีบมาเพราะคนไข้โวยวาย
สรุปคือตลอดเวลาที่บอกให้รออยู่อีกห้อง ไม่ได้มีคุณหมออยู่ในห้องตรวจเลย
คราวนี้พอพยาบาลคนนั้นเดินผ่าน มามี๊เลยถามไปเลยว่าตกลงจะเอางัย
คืนนี้จะได้ตรวจไหม หรือว่าจะต้องให้เรียกตำรวจ
มามี๊บอกขอเอกสารว่าเรามาถึงที่นี่กันกี่โมง ต้องการโทรแจ้งความกับตำรวจ
พยาบาลเลยขึ้นเสียง ทะเลาะกับมามี๊ ว่าอย่ามาโวยวาย ให้รอ
มามี๊เลยสวนกลับไปว่า

"คิดซะบ้างสิ ว่าถ้าตัวเองไปป่วยอยู่ต่างประเทศ ห่างไกลพ่อแม่
ห่างไกลครอบครัว แล้วมาเจอเหตุการณ์แบบนี้ จะรู้สึกอย่างไร
อย่าศักดิ์ว่าทำตามหน้าที่ โดยไม่คิดถึงความรู้สึกคนอื่น"

เราฟังมามี๊พูดแล้วซึ้งมากๆ น้ำตาแทบไหล
เพราะก่อนหน้ามามี๊เข้ามาปลอบเราตลอด บอกว่าไม่เป็นไรนะ
และพูดกับที่รักตลอดว่าถ้าพ่อแม่เรารู้ว่าเราอยู่โรงพยาบาลคงตกใจ
อย่าเพิ่งให้เราบอกครอบครัวที่ไทยตอนนี้

ด้วยความโกรธมามี๊มาที่เตียงเราแล้วเก็บของใต้เตียง
เตรียมรองเท้าให้เราใส่ แล้วบอกกับพยาบาลไปว่าจะย้ายเราไปดณงพยาบาลอื่น
ฝั่งที่รักด้วยความโมโหเตรียมโทรแจ้งตำรวจเต็มที่
คุณพยาบาลได้ยินเข้าด้วยความกลัว รีบกลับมาบอกว่าคุณหมอพร้อมแล้ว
แล้วรีบพาเราไปห้องตรวจทันที

ไปถึงเจอกับคุณหมอเป็นผู้หญิง อายุไม่น่าเกิน 30 ปี
หรือไม่ก็เป็นคุณหมอเพิ่งจบใหม่แน่นอน ถามอาการทั่วไปของเรา
และให้เราดูผลการตรวจเลือด คุณหมอบอกว่าเลือดเราโดยรวมปกติดี
แต่คุณหมอถามกลับมาว่า เราไม่ค่อยทานเนื้อใช่ไหม
ที่รักบอกว่าใช่ เราทานแต่ปลากับอาหารทะเล หรือไม่ก็หมู เพียงนิดหน่อย
คุณหมอเลยบอกว่านี่คือสาเหตุที่เลือดเรา
มีจำนวนฮีโมโกลบิน และ MCV น้อยกว่าปกติค่อนข้างเยอะ
คุณหมอแนะนำให้เราทานเนื้อมากกว่าเดิมสองเท่า เพื่อไม่ให้มีปัญหากับเลือด

http://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internet
ที่คุณหมอขีดเส้นใต้คือส่วนที่ปกติ

หลังจากคุณหมลงบันทึกเสร็จ บอกว่าให้เราเข้าไปหลังม่าน
ที่รักบอกเราว่าให้ถอดกางเกงด้วย
เราก็ถอดแต่ก็แอบงงๆ เนื่องจากไม่เคยมีประสบการณ์การตรวจภายในมาก่อน
แต่คุณพยาบาลบอกให้ถอดกางเกงชั้นในด้วย
เอาแล้วสิคราวนี้ หน้าเริ่มแดง จากที่ขาวๆ ซีดๆ อายเหมือนกันนะ
แถมพอขึ้นไปบนเตียง กว่าจะเข้าใจว่าต้องอ้าขาและ ยกขาขึ้นสูง
ในตำแหน่งที่เตรียมไว้ ก็เล่นเอางงไปพักใหญ่
ก็พูดคนละภาษา แถมเราก็โง่มาก ไม่รู้มาก่อนว่าการตรวจภายในต้องทำแบบนี้
เฮ้อ!!!! เซ่อได้อีกคิดแล้วขำ อายก็อาย ดีนะที่หมอเป็นผู้หญิง

ช่วงที่คุณหมอส่องกล่องเข้าไปด้านในมีอาการเจ็บนิดๆ
แต่เจ็บมากตอนที่คูรหมอกดที่หน้าท้อง เพราะอยากรู็ตำแหน่งที่เราปวด
คุณหมอวนหาไปสักพัก ก็บอกว่าเรามีก้อนซีสเล็กๆ  2 ก้อนอยู่ในมดลูก
ซึ่งน่าจะเป็นระยะเริ่มต้น เพราะยังมีขนาดเล็กมากๆ

ตรวจเสร็จคุณหมอกลับมาที่โต๊ะแล้วก็เริ่มอธิบายให้เราสองคนฟัง
ตามแผ่นสไลด์ที่ถ่ายออกมา มองเห็นเป็นก้อนซีสเล็กๆ 2 ก้อน
ซึ่งก้อนหนึ่งมีขนาด 36*34 มม. ส่วนอีกก้อน 40*36 มม.

http://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internet
ซีส 2 ก้อน ที่ตรวจพบ

http://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internet
บันทึกของคุณหมอว่าซีสในตัวเรามีขนาดเล็ก

คุณหมอบอกว่าซีสพวกนี้มักจะมากับรอบเดือน
นั่นคือบางครั้งผนังมดลูกลอกตัวไม่หมด ก็จะยังตกค้างที่ผนังมดลูกกลายเป็นก้อนซีส
ซึ่งถ้านานๆไป ก้อนซีสก็จะมีขนาดใหญ่ขึ้น ส่วนของเราที่พบเป็นแค่เบื้องต้น
เพราะคุณหมอถามว่าเราเคยมีอาการปวดแบบนี้ไหม เคยมีลูกมาก่อนไหม
ซึ่งเราไม่เคยมีประสบการณ์ทั้ง 2 อย่าง
ยกเว้นเดือนนี้ ซึ่งประมาณ 8 วันที่ผ่านมา เรามีอาการปวดที่หน้าท้องแบบจุกๆ
แต่ช่วงนั้นเรามีรอบเดือนด้วย เลยคิดว่าเป็นอาการปกติ

สรุปคุณหมอบอกสั่งจ่ายยามาให้เรา 2 ตัว โดยให้ไปซื้อที่ร้านขายยา
โดยใหทานยาติดกัน 3 วัน จากนั้นวันที่ 27 นี้ให้ไปตรวจภายในอีกรอบ
คุณหมอบอกว่าซีสก้อนเล็กๆ ประเภทนี้เราสามารถทานยาสลายได้
หรือในกรณีบางคนที่มีขนาดใหญ่กว่านี้ รักษาได้ด้วยการมีลูก
แต่ถ้ามีอาการปวดมากเหมือนเดิมให้รีบกลับมาพบคุณหมอทันที
เราก็ไม่ค่อยเข้าใจอะไรมาก ที่รักกับมามี๊คุยกับคุณหมอแล้วธิบายให้เราฟังอีกที

สรุปกว่าจะได้ออกจากแผกสูตินารีเวทย์ก็ปาไปเที่ยงคืน
คราวนี้กลับมาที่แผนกฉุกเฉินเพื่อเอาเข็มน้ำเกลืออก ตอนพยาบาลดึงออกเจ็บมาก
เพราะแผ่นพลาสเตอร์ที่พันเข็มกับหลอดเอาไว้ รัดแขนเราอย่างหนัก
จริงๆ ก็เจ็บตั้งแต่รอตรวจภายในแล้วล่ะ
จากนั้นพยาบาลก็นำเอกสารทั้งหมดมาให้ รวมทังยอดเงินที่ต้องจ่าย
โดยจะส่งบิลมาให้ที่บ้านอีกรอบ คราวนี้เราจ่ายกันไป 81 ยูโร
นี่คือค่าภาษีล้วนๆ ไม่ใช่ค่ารักษาพยาบาลนะ

กลับถึงบ้านกันตีหนึ่ง ทานอะไรรองท้องนิดหน่อยเพราะหิวมาก
ไม่มีอะไรตกถึงท้องตั้งแต่บ่ายแล้วก็นอนเลย ที่รักก็เหมือนกัน
หัวถึงหมอนก็หลับกันเป็นตาย แต่มาตื่นเอาอีกทีตอนตีสี่กว่าๆ เพราะเราปวดท้องมาก
ที่รักเลยรีบตื่น ล้างหน้าล้างตา พาออกไปหาร้านขายยาที่เปิดในวันอาทิตย์
เนื่องจากตามกฎของอิตาลี แต่ละเมืองจะต้องมีรายขายยาที่เปิดอย่างน้อย 1 ร้าน
โดยจะมีบอร์ดแสดงข้อมูลรายชื่อร้านขายยาที่เปิดบริการอยู่ด้านหน้าร้านขายยาทุกร้าน
เราไปดูข้อมูลกัน โชคดีหน่อยที่ร้านขายยาที่เปิดบริการอยู่ไม่ไกลจากบ้านเรา
ขับรถไม่นานก็เจอ ได้มาที่รกก็รีบให้เราทานทันที
เพราะยาตัวนี้เป็นยาที่ช่วยระงับอาการปวด
แต่ที่น่าโมโหก็คือยาตัวหนึ่งที่คุณหมอสั่งจ่ายมา มีระดับความแรง 3 ระดับ
ขึ้นอยู่กับอาการของผู้ป่วย แต่คุณหมอไม่ระบุความเข้มข้นมาให้
เภสัชกรเลยจ่ายให้เรามาแบบอ่อนที่สุด เพราะกลัวเป็นอันตราย

http://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internet
ยาที่ได้มา เหมือนช่วยชีวิต ไม่งั้นคงต้องเจ็บมากกว่านี้

หลังจากทานยาไปอาการปวดก็ค่อยๆ ลดลง
จนถึงวันนี้าการปวดกน้อยลงมากๆ มีแค่บางครั้งเท่านั้น
แต่ด้วยความที่มามี๊กับที่รักไม่ไว้ใจคุณหมอที่โรงพยาบาล เพราะเห็นว่าอายุยังน้อย
มามีีเลยโทรนัดอาจารย์หมอซึ่งเป็นเพื่อนกับมามี๊
เพื่อนำเอกสารการตรวจไปให้อาจารย์หมอดูีกรอบ
ซึ่งวันนี้เรากับมามี๊ก็ไปพบอาจารย์หมอมา
ซึ่งหลังจากอาจารย์หมอสอบถามอาการจากเรา พร้อมอ่านรายงานจากคุณหมอ
ที่โรงพยาบาล าจาย์หมอบอกว่าซีสของเรายังมีขนาดเล็กมาก
และอยู่ในระยะเบื้องต้นเท่านั้น ซึ่งสามารถทานยาสลายได้
แต่เพื่อความชัวร์ว่าคุณหมอที่โรงพยาบาลไม่ได้ตรวจผิดพลาด
ให้เราไปตรวจภายในกับแพทย์ส่วนตัวเฉพาะทางอีกรอบ
ซึ่งอาจจะต้องจ่ายเงินเยอะหน่อย แต่ก็น่าจะเชื่อถือได้มากกว่านี้

วันนี้ที่รักเลยโทรไปจองคิวสำหรับตรวจภายในของเราอีกรอบ
คาดว่าสัปดาห์หน้าน่าจะได้ไปตรวจ
ผลออกมาเป็นยังงัย ค่อยมาเล่าให้ฟังอีกทีแล้วกันนะจ๊ะ


สุดท้ายขอบคุณเพื่อนๆ ทุกคนสำหรับความห่วงใย
เจ้าของไดยังไม่มีโอกาสไปเยี่ยมเพื่อนๆ เลย เพราะตั้งแต่ไม่สบาย
ก็โดนสั่งห้ามทำโน่นนี่ ห้ามนั่งหน้าคอม ห้ามยกของหนัก
อาหารก็ไม่ต้องทำทาน มามี๊ทำมาให้เสร็จสรรพ มามี๊น่ารักมากๆ
แต่วันนีเราก็แอบทำขนมอีกแล้วล่ะ ก็มันอยู่เฉยๆ มาสองวันแล้วเหนื่อยจัง
ไม่ชอบเลยให้อยู่นิ่งๆ แบบไม่ทำอะไรเนี่ย

อีกอย่างเรามีเรื่องตกค้างที่ต้องบันทึกอีกเยอะมาก
ทั้งเมูอาหาร และทริปล่าสุดของเรา ค้างไว้ก่อนนะเพื่อนๆ
วันนี้เอารูปไปดูเล่นๆ ก่อนนะ

ขนมที่เราทำไว้ แต่ยังไม่ได้เอาสูตรลงไดอารี่

http://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internet
Praline al Mascarpone

http://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internet
Apple Cookies

http://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internet
Doggie Cookies

และทริปล่าสุดที่ไปมา

http://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internet
Urbino Trip

ติดตามตอนต่อไปนะจ๊ะเพื่อนๆ


ขอบคุณสำหรับการเยี่ยมเยือนและคอมเม้นท์น่ารักๆ
ไดวันนี้ยาวหน่อยนะ ใครอ่านจบปรบมือให้เลย





New entry diary:


Old entry Diary:

Like diary

Facebook
Private comment...to leave a comment press thebelow...


อ่านแล้วสงสารน้องมีนที่สุดเลย คุณจีคราวนั้นด้วย

ขอให้หายเร็วๆ นะคะ น้องมีน

P'Nut
21/09/2010 22:27:00

http://jasmindajen.diaryclub.com/ »

จีกับน้องมีนเจอประสบการณ์ไม่ค่อยจะดีที่โรงพยายาลเหมือนกันเลย
ยังไงก็ทานยาละลายซีสตามที่หมอสั่งนะค่ะ พักผ่อนเยอะ ๆ (แต่เห็นเจ้าของไดยังขยันทำขนมอยู่) จะได้หายไว ๆ

patrickandakemi
21/09/2010 17:45:00

 ไม่ได้เข้าไดฯหลายวันไม่รู้เลยว่าน้องมีนไม่สบาย ... ยังไงก็ขอให้หายป่วยเร็วๆนะคะ

maita
21/09/2010 10:53:00

 อ่านไปลุ้นไป แต่ไง ก้อดีใจที่พี่มีนอาการดีขึ้นตามลำดับ

เทคแคร์ค้่า

{ning@mrbrodie}
21/09/2010 08:33:00

 I hope you get well soon, nong Mean. Both you and your husband really had a bad expreience at the hospital. I hope you won't need to have a trip back to the hospital any more. take care, sister.

lizzy's mommy
21/09/2010 07:40:00

 อืม...ก่อนอื่นต้องบอกว่าขอให้น้องมีนหายเร็วๆนะคะ พักผ่อนเยอะๆ แล้วก็อย่าลืมดูแลตัวเองแบบที่คุณหมอแนะนำนะ

ส่วนเรื่องซีสต์ พี่ก็เข้าใจเหมือนคุณimoomfamily นะ ว่าเป็นช็อคโกแล๊ตซีส เพราะอาการและลักษณะคล้ายๆกับที่พี่เป็น จะบอกว่ามันไม่อันตรายก็คงไม่ได้เพราะขีดความกังวลของแต่ละคนไม่เท่ากัน ของพี่ก็มีอยู่ในท้องมาหลายปีแล้วมันไม่อันตรายสำหรับพี่แต่จะทรมาณมากๆ ในช่วงมีประจำเดือน ไม่ต้องกังวลนะจ๊ะผู้หญิงเป็นกันเยอะ อ่านจากคอมเม้นท์แล้วก็จะเห็นว่าเรามีเพื่อนหลายคนเหมือนกันนะเนี่ย

FooN
21/09/2010 07:38:00

หวังว่าเจ้าสองก้อนจะสลายไปเองได้โดยไม่ต้องผ่านะคุณเพื่อน
เอาใจช่วยที่สุด เป็นห่วง

jeab77
21/09/2010 07:33:00

 หายเร็ว ๆ นะเพื่อน

โอ๋
21/09/2010 07:28:00

http://luuksorn.diaryclub.com »

 พักผ่อนมากๆนะคะพั่มีน
เป็นห่วงน้า

sita
21/09/2010 07:23:00

 สวัสดีค่ะพี่มีน
ตอนนี้ดีบ้างรึยังค่ะ อาการดีมั้ยค่ะ ถ้าทานยาแล้วไม่หายก็ แนะนำให้ไปผ่าออกค่ะ ไม่น่ากลัวเหรอค่ะ แผลนิดเดียว พักฟื้น 1 คืนก็กลับบ้าน ทำงานบ้านได้สบาย เพราะการที่ทานยามีโอกาสที่จะกลับมาเป็นได้อีกเช่นกันค่ะ(กรณที่ไม่มีลูก) เพราะกรณีที่เป็นซีส อาจเกิดมาจากการที่ร่างกายมีผังผืดในมดลูกเยอะ นานวันเข้าก็เกิดการก่อตัวได้เวลามีประจำเดือนก็แล้วเกิดการเกร็งตัวและป่วยมาก หรือมาจากแบคทีเรีย หรือ ฝุ่นแป้งก็เป็นได้ (ผังผืดในมดลูกเยอะก็ส่งผลให้มีลูกยากนะค่ะ ตัวอ่อนฝังตัวไม่ติด) แนะนำให้ไปทำที่เมืองไทยก็ได้ค่ะ ยิ่งมีผลอัตร้าซาวแล้ว ทั้งบัตรทองบัตร30 ใช้ได้หมด ดูแลดีด้วย (เป็นเหมือนกันค่ะแต่ยังไม่มีเวลาทำ ก็เลยนอนปวดทุกเดือนเลยค่ะ) ถ้าจะมาทำที่เมืองไทยก็บอกได้นะค่ะ 

pick_pla
21/09/2010 06:22:00

 น้องมีนพี่เองก็หายไปเลยเหมือนกันคะ ยุ่งๆหลายๆเรื่อง กลับมาตอนนี้น้องมีนไม่สบายด้วย รักษาสุขภาพมากๆด้วยนะคะ อยากได้สูตรขนมพวกนี้จัง เห็นใน FB แล้วโอโหเลยหละคะ อยากให้น้องมีนเปิดร้านอาหารที่อิตาลีจัง อาหารก็น่าทานทุกเมนู หน้าตาก็น่าอร่อยคะ... เชียร์ๆๆๆ

natalienat
21/09/2010 04:19:00

http://natalienat.diaryclub.com »

 ตกกะใจเข้ามาน้องมีนเข้าโรงบาล ขอโทษทีพี่หายตัวไปเพราะไปำงานแล้วมันเหนื่อยแลพปวดตัวมาก แทบจะไม่ได้เข้ามาไดเลย เขียนของตัวเองเสร็จก็หนีไป นี่ยังไม่ได้ตอบเม้นท์เลยไม่รู้เพื่อนๆโกรธกันหรือยังอิอิ น้องมีนกับคุณพี่จีเข้าโรงบาลไล่เลี่ยกันเลย พี่เองยังไม่เคยเข้าโรงพยาบาลที่นี่เลย อยู่มาจะแปดปีแล้ว แต่ไม่เข้าจะดีกว่า อยู่อย่างดีน่ะดีแล้ว ขอบใจคนป่วยมากที่ยังมมีแรงมาเล่าสู่กันฟังเรื่องประสบการณ์ครั้งนี้และขอให้น้องสาวหายเร็วๆนะ

จะบอกว่าพี่แทบจะไม่เข้าเฟสบุคเลยถ้าไม่เคยเห็นพี่ไปเม้นท์อะไรไว้ในเฟสบุคก็ไม่ต้องน้อยใจน้าเพราะไม่เข้า อิอิ คิดถึงจ้า

yaya
21/09/2010 02:00:00

มีน...

สิ่งที่หมออธิบาย เหมือนกับที่พี่พอรู้มาเลย ซีสพวกนี้ ถ้ามันขยายใหญ่ชึ้นจะกลายเป็น ชอคโกแลต ซีสต์ พี่เห็นเพื่อน ๆ ำี่ที่ยังไม่ได้แต่งงาน และ ที่แค่งงานแต่ยังไม่มีลูกเป็นกันหลายคน และส่วนใหญ่ต้องผ่าเอาออกนะ จริงที่ว่ามันจะไม่ค่อยเกิดกับคนที่มีลูกแล้ว คุณหมอถึงแนะนำให้มีลูกงัยจ๊ะ

ถ้ามีนกินยาหมด และ ซีสต์สลายตัวแล้ว พี่ว่า หันมาคิดเรื่องมีลูกก็ดีน๊า จะได้ไม่เป็นโรคนี้แล้วก็มีเจ้าตัวเล็กมาชื่นชม ให้มีนทำอาหาร ทำขนมให้กินเพิ่มอีกคนนะจ๊ะ

ขอให้ไม่เป็นไรมาก หายไว ๆ นะ น้องสาวพี่

imoonfamily
21/09/2010 00:53:00

http://imoonfamily.diaryclub.com »

หายป่วยไวๆน้าาาพี่มีน แบบนี้ต้องรีบมีลูกใช่มั๊ยเนี้ยจะได้ไม่มีปัญหาเรื่องซีส ตั๊กอ่านแล้วกลัวแทนเลยอ่ะ 

ว่าแต่ต่อไปนี้คงไใม่ใช่มีสฟีสแล้วเน๊าะ ต้องทานเนื้อเยอะๆแล้วน้าาา

Khuntanat
20/09/2010 23:37:00

หายไวๆ นะมีน ช่วงหลังๆ เนี่ยโรงพยาบาลที่อิตาลีที่นึง มีข่าวออกมาบ่อยมาก ว่าทำคลอดเด็กเสียชีวิต วันนี้ก้อมีข่าวอีก ว่าหมอทะเลาะกันเรื่องผ่าคลอด กับให้คลอดเอง เด็กเกือบไม่รอด เอาใจช่วยนะมีนขอให้หายไวๆ ข้อดีของอิตาลีคือ ยาเค้าค่อนข้างดี มีคุณภาพ ไม่นานมีนก้อหายเป็นปกติ ขยันกินยานะ พักผ่อนเยอะๆ 

kookkai
20/09/2010 23:17:00

http://piopio.diaryclub.com »

 หายไ นะจ๊ะ พี่มีน ครอบครัวโอ๋ ขอส่งแรงใจ ให้พี่มีน
หายไวๆ นะจ๊ะ


20/09/2010 23:10:00

http://ukblossom.diaryclub.com »

^^ หายไวๆๆนะน้องมีน..

น้องพี่โอ๊ตคนนึงก็เป็นซีสที่มดลูกจ๊ะ ก้อนใหญ่กว่าน้องมีนแน่นอนเลย เค้าก็มีลูก และก็หายแล้วนะ

น้องมีนหายเจ็บแล้วรีบมีลูกนะจ๊ะ จะได้หายไวๆ..อิอิ

พักผ่อนมากๆๆ น๊า..

oattoto @ diaryclub
20/09/2010 22:36:00

อ่านไปลุ้นไปค่ะน้องมีน คงไม่ค่อยเข้าโรงพยาบาล
เลยกลัวเจาะเลือด ไม่เป็นไรแล้วน้า

เวลาป่วยตอนอยู่ไกลบ้านอย่างนี้ ดูอะไรไม่ได้ดั่งใจเท่าไร
โดยเฉพาะถ้าเจอหมอไม่ยอมพูดภาษาอังกฤษ  พี่ว่า
เรื่องอาการเจ็บป่วยมันสำคัญ เราก็ย่อมอยากรู้ให้กระจ่าง
เป็นธรรมดาเนอะ
แต่โชคดีที่มีมามี้คอยช่วยเหลือ ยังไงดูแลตัวเองมากๆ นะคะ
ป่วยไกลบ้าน นั้นมันยากแท้

puikewhy
20/09/2010 22:31:00

 ขอโทษนะน้องมีนที่พี่มาช้า พี่คิดอยู่เหมือนกันเห็นน้องมีนหายไปแล้วเคยเห็นนุชถามน้องมีนว่าปวดท้องหายรึยัง พี่ว่าแล้วเชียวว่าน้องมีนต้องป่วย แต่เมื่อคืนไม่ได้เข้ามาเลยไม่รู้รายละเอียด

เข้าโรงพยาบาลติดๆกันเลยน้องมีนกะคุณจี ดีนะที่น้องมีนเป็นแค่ช่วงเริ่มต้นและกินยาสลายซีสได้ พี่เพิ่งตรวจภายในไปไม่นานนี้เอง ก็ช่วงที่คิดว่าท้องอ่ะ พี่เลยสบายใจว่าพี่ไม่มีอะไรในมดลูกตอนนี้ แต่ก็ต้องไปตรวจอีก อยากตรวจปีละครั้งเลยเพราะเผื่อเป็นอะไรขึ้นมาเราจะได้รู้ตั้งแต่เริ่มต้นและรักษาได้ทัน ตอนนั้นพี่ก็ยอมเสียเงินตรวจกับคลีนิคเอกชนเอา ขืนรอโรงพยายบาลของรัฐที่ตรวจฟรี ป่านนี้ไม่รู้ได้ตรวจรึยัง น่าเบื่อจริงๆ ฟรีแต่บริการแย่ๆแบบนี้ยอมเสียเงินดีกว่าเนอะ คนเจ็บจะตายหมอยังไม่ยอมมา พูดแล้วเจ็บใจแทนน้องมีน บริการแย่มากๆแถมมาทะเลาะกับญาติคนป่วยอีกทั้งๆที่ตัวเองโกหกเห็นๆ

ตอนที่พี่คลอดนิโคลัสมีปัญหาเรื่องไม่ยอมผ่าให้แต่ถ้าพูดถึงการบริการของพยาบาลและการดูแลคนป่วยถือว่าที่นี่ดีมากๆนะ เค้าดูแลเอาใจใส่ดี ทุกอย่างฟรีหมดทั้งที่พักและอาหาร ค่ารักษาพยาบาล ค่าผ่าตัด ปัญหาเคสพี่มีอย่างเดียวคือหมอไม่ยอมผ่าให้ง่ายๆ จนพี่ทนไม่ไหวจริงๆถึงยอม แต่นั่นคือการคลอด พี่ยังไม่เคยป่วยจนต้องเข้าโรงพยาบาล เลยยังไม่รู้ว่าการดูแลการบริการคนป่วยจะเป็นยังไง

น้องมีนพักผ่อนเยอะๆนะ ยังไม่ต้องอัพไดหรือทำอาหารก็ได้ พักผ่อนก่อน สุขภาพสำคัญกว่านะน้อง เดี๋ยวพี่จะคอยมาอ่านความคืบหน้าว่าเป็นงัยบ้าง

คิดถึงจ้า

P'Lek
20/09/2010 22:07:00

 เห้ออ ไม่เป็นไรมากก็โล่งอกไปนะ แล้วก็นี่ขนาดเป็นแค่ซีสก้อนเล็กมากๆนะนี่ย ถ้าเป็นก้อนใหญ่จะปวดแค่ไหนเนอะ เกิดเป็นผู้หญฺงนี่ลำบากสุดๆ สะดุดตรงจำนวนฮีโมโกลบินมีนน้อย นี่ถ้าเป็นรินนี่คงไม่มีเลยมั้งเนี่ยเพราะเราไม่กินหมูหรือเนื้อสัตว์เลย เห้อออ เอาเถอะชีวิต

Fairy
20/09/2010 21:30:00

การไปโรงพยาบาล ไม่ว่าที่ไหนๆ ก็น่าเบื่อทั้งนั้น
ชีวิตสะใภ้ต่างแดน ไม่ง่ายเลยเน๊อะ  ภาษาบ้างล่ะ เจ็บป่วยก็ลำบาก
ยังไงก็ดูแลตัวเองละกันนะค่ะ คนทางนี้ก็ได้แต่เป็นห่วง  และส่งกำลังใจไปให้
ต้องให้เป็นธุระของพี่จี กับม๊ามี๊ ดูแลละกัน
หายวัน หายคืนนะค่ะ  อยากไปเที่ยวออนไลน์แล้ว อิอิ

http://www.diary-of-us.com - Emoticon showpicCA8FSUEZ.gif

Tukie
20/09/2010 21:13:00

 ช่วงก่อนติ๊กไม่ได้เข้าไดเลยตกข่าวเรื่องการป่วยของมีน
อ่านแล้วสงสารเพื่อนจับใจเลย คงปวดเอามากๆเลยเนาะ
แล้วยังต้องมาเสียอารมณ์กับโรงพยาบาลนี้อีก
แต่ติ๊กปลื้มที่มี๊ กับคุณจีเป็นห่วงมีนมากๆเลยนะ
ยิ่งตอนมี๊พูดกับพยาบาลเราอ่านยังซึ้งด้วยเลย
เพื่อนรักษาตัวซีสนั้นก็คงหายไป ยังไงก็เชื่อที่หมอสั่งนะ
อย่าดื้อทำโน่นทำนี่อีก ติ๊กจะเป็นกำลังใจให้มีนหายป่วยเร็วนะ
รักและเป็นห่วงเสมอจ๊ะ

hellonano
20/09/2010 20:36:00

http://hellonano.diaryclub.com »

ตรวจภายในมันก็ดีน่ะพี่มีน มันได้ตรวจเช็คร่างกายเรา

อย่างน้อยปีละครั้ง พี่มีนต้องไปตรวจประจำน่ะ

เรื่อง รพ อ่านแล้วเซ็งแทน ส่วนมาก รพ แทบยุโรปเป็นแบบนี้เกือบหมดเลยเน่อะ

สู้เมืองไทยไม่ได้เลยจริง ๆ

หายป่วยไว ๆ น่ะค่ะ

tikkachan
20/09/2010 20:35:00

http://tikkachan.diaryclub.com »