Home Sitemap Login Help Comments

Diary Of Us

Everyone can have their own personal diary on the Internet

Everyone can have their own personal diary on the Internet


User: 
Search: 
Date: 


Pag.:

12/12/2017
22/11/2017
10/11/2017
29/10/2017
12/10/2017
6/10/2017
6/9/2017
17/4/2017
26/3/2017
21/3/2017
18/2/2017
12/2/2017
18/1/2017
9/1/2017
23/12/2016
3/10/2016
11/9/2016
15/8/2016
13/8/2016
30/7/2016

Pag.:

Click to URL for copy link [ http://www.diary-of-us.com/DiaryPage/diary_830.asp ]  Page view: 9.680 Time
Country Anonymous Proxy 6048 Peaple
6.048
Country United States 3508 Peaple
3.508
Country United Kingdom 32 Peaple
32
Country China 30 Peaple
30
Country Italy 23 Peaple
23
Country France 17 Peaple
17
Country Germany 9 Peaple
9
Country Thailand 4 Peaple
4
Country Canada 3 Peaple
3
Country Australia 2 Peaple
2
Country Russian Federation 2 Peaple
2
Country Asia/Pacific Region 1 Peaple
1
Country Malaysia 1 Peaple
1
  RSS
RSS

onizuka 24/09/2010 
หายไปไหนมา 


 24.09.10

สวัสดีค่ะทุกคน

เริ่มต้นด้วยเรื่องที่ผ่านมาก่อนแล้วกัน แก่แล้วเดี๋ยวจะลืม

22.09.10

วันนี้ตื่นแต่เช้า เพราะมีธุระจะต้องไปหัวลำโพง
อยากไปมานานแล้ว อยากไปถ่ายรูป ฝนว่ามันคลาสสิคดี
อุตส่าห์แต่งตัวซะสวยหวาน (คิดเองว่าสวย)
ใส่กางเกงผ้าขาเดฟ เสื้อสีเขียวอ่อนมีมุกปักที่หน้าอก และก็รองเท้าส้นสูง
ทำทุกอย่างปลอบใจตัวเองว่าอย่าตื่นเต้น ไม่ต้องรีบ
นึกยังไงไม่รู้ ไม่หยิบกล้องกับขาตั้งกล้องไป แล้วจะไปถ่ายรูปได้ไง
มีนัดตอน 08.00 ฝนไม่อยากไปรอ เพราะเวลาที่รอฝนจะเป็นยีราฟ ชะเง้ออยู่นั่นแหละ
ไปถึงก็ เกือบๆจะ 9 โมง ไม่มีสัญญาณจากคนที่นัดไว้สักนิด
เราโทรไปถามว่าอยู่ที่ไหนยังไง ผลสุดท้ายเราก็ปรี๊ดแตกที่หัวลำโพงอีกจนได้
เพราะคนที่นัดไว้ลืมว่าเราบอกว่าเราจะไปรับ เห็นว่าเราทำงานเลยไม่อยากรบกวน
ถึงตรงนี้แล้วฝนโมโหสุดขีดเพราะนี่ไม่ใช่ครั้งแรก
ทางฝั่งนู้นก็ใจเย็นซะเหลือเกิน เราชวนทะเลาะ เขาก็ไม่ทะเลาะและไม่โมโหใส่เรา
กว่าทุกอย่างจะลงเอย เราก็ต้องนั่งรถไปที่สถานีรถไฟฟ้า สนามเป้า
เจอหน้ากันฝนก็ยังไม่หายงอน จะจับแขนเราก็สะบัดหนี(คิดแล้วไม่ดีนะ กริยาแบบนี้ไม่น่ารัก)
มาใจอ่อนก็ตรงที่เขานั่งรถไปกับพื้น ถามว่าจะเอายังไงให้พี่เข้าบ้านด้วยหรือเปล่า
มองตาปั๊บ ก็รู้สึกสงสาร รู้เลยแหละว่าคงเหนื่อยจริงๆ
แต่ก็ยังรักษาฟอร์มอยู่ ซื้อตั๋วรถไฟฟ้า 2 ใบมาลงที่สถานีวงเวียนใหญ่
ระหว่างนั่งรถก็ส่งข้อความไปหาเพื่อนเจี๊ยบว่าคิดถึง มันรู้สึกเหงาๆ  อยากชวนทานข้าว
เขาก็ยังรู้ว่าฝนยังงอนไม่เลิก ก็พยามง้อ ว่าวันนี้จะไปไหน ยังไง พี่ขอโทษ
ฝนก็บอกเดี๋ยวเข้าบ้านแล้วก็ไปนอน เดี๋ยวฝนจะไปโรงพยาบาล
ก็บอกงั้นเราก็ไปเลยสิ พี่อยากไปด้วยจะไปเป็นเพื่อน
ฝนก็ไม่ๆ ทำเป็นเล่นตัว จริงๆเพราะฝนมีแผนอยู่ในใจแล้วว่าวันนี้จะทำอะไรยังไง
แวะกินก๋วยเตี๋ยวหน้าวัด และก็ซื้อไปฝากแม่ แต่แม่กินข้าวกับปลาทูแล้ว
พี่หน่อยขอใช้คอมพ์ฝนทำงาน คอมพ์ฝนนี่นะ มีอาธรรณ์ยังไม่รู้
ฝนใช้ได้คนเดียว คนอื่นใช้จะ แฮ็งค์ จะช้า แต่ถ้าฝนใช้เอง พุ่งปรี๊ด
ก็ตกลงกันจะพาแม่ไปกินข้าว ฝนจะไปล้างแผลก่อน
ให้แม่กับพี่หน่อยไปเจอกันที่เดอะมอลล์ แต่แม่ไม่ยอมบอกจะไปรับฝน
สรุปไปพร้อมกันเลยง่ายที่สุด เพราะพี่หน่อยก็อยากไปเป็นเพื่อนฝนด้วย
วันนี้ฝนมีญาติมาด้วย ตั้ง 2 คน ปรกติไปล้างแผลคนเดียว
เนื่องจากฝนสนิทกับพยาบาลก็เลยได้รับบริการรวดเร็วทันใจ รอไม่นาน
เสร็จแล้วก็ไป เดอะมอลล์ท่าพระกันเลย
พี่หน่อยเข็นรถให้แม่นั่ง ฝนเดินตาม
ไปกิน MK เพราะแม่อยากกิน

http://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internet

นั่งไปแป๊บเดียวคุณนายก็หนาว ขอใส่เสื้อนิดส์นึง

http://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internet

ส่วนผู้ชายคนนี้ แอบกินยำลูกชิ้น สงสัยคงจะหิว

ส่วนฝนก็

http://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internet

ถ่ายรูปตัวเอง ท่าพิสดารแบบนี้สวยดีเน๊อะ

ฝนกินอยู่คนเดียวแม่กินไปนิดเดียวก็อิ่ม
ส่วนพี่หน่อยก็กินยำลูกชิ้นตุนไปแล้ว ก็เลยกินได้นิดเดียว
กินเสร็จก็เดินไปซื้อขนม แล้วก็รีบกลับเพราะต้องไปที่อื่นกันอีก
ฝนทำงานบ้าน ให้พี่หน่อยไปนอน เพราะรู้ว่าพี่หน่อยเป็นคนนอนกลางวันแค่แป๊บเดียว
แป๊บเดียวจริงๆ ฝนทำงานบ้านเสร็จ อาบน้ำแต่งตัวยังไม่เสร็จเลย
พี่หน่อยจะไปซื้ออุปกรณ์ถ่ายรูปที่ พันธุ์ทิพย์ งามวงศ์วาน
รถติดสุดๆ ตรงวงเวียนพระราม 5 พี่หน่อยก็กังวลว่าจะไปทันหรือเปล่า
แต่ร้านปิด 2 ทุ่มครึ่ง ออกจากบ้านประมาณ 6 โมงเย็น ติดแค่ไหนก็น่าจะทัน
สรุปก็ทันจริงๆ ได้ของที่พี่หน่อยต้องการ ก็ตกลงกันจะไปหาอะไรกินดีนะ
วันไหว้พระจันทร์ พระจันทร์ต้องสวยแน่ๆ ดวงคงจะโตน่าดู
ฝนก็เลยเลือกร้านที่ไม่ไกลบ้านมากนัก เพราะเหนื่อยกันเยอะแล้ว
ทานเสร็จจะได้กลับบ้านได้ง่าย ร้านนั้นคือ สุ่ม4สุ่ม5 สาขาสะพานพุทธ
บรรยากาศดีนะ วันธรรมดาคนน้อย นั่งสบายดี เสร็จแล้วก็กลับบ้านนอน

23.09.10

ตอนเช้า ฝนเข้าออฟฟิตไปทำงานแป๊บนึง
แล้วก็รีบกลับมา ซื้ออาหารและของกินอย่างอื่นเข้าบ้านมาด้วย
ฝนกับพี่หน่อยทานขนมจีนน้ำยา แม่ทานผัดหมี่กะทิ
ไฟดับเลยไม่ต้องทำอะไรกัน แค่นั่งเฉยๆ พยามไม่ขยับตัวไม่ให้เหงื่อออกก็พอแล้ว
พอไฟมา พี่หน่อยก็ไปพักสายตา ฝนก็ทำงานต่อไป
บ่าย 2 กว่าๆ ฝนก็ออกมาส่งพี่หน่อย พี่หน่อยจะไปแอร์พอร์ต ลิ้งค์
ใจหายเหมือนกัน ฝนไม่อยากออกมาส่งพี่หน่อยแบบนี้เลย
ปรกติส่งขึ้นรถที่บ้าน ก็ไม่ร้องนะ แต่ถ้าออกนอกสถานที่แบบนี้น้ำตาซึมได้ทุกครั้ง


http://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internet

ถึงแล้ว ทางเชื่อมไปแอร์พอร์ต ลิ้งค์ สถานีพญาไท
ฝนก็ลังเลว่าจะไปกับพี่หน่อยหรือเปล่า แต่คิดไปคิดมาน้ำท่วมสุวรรณภูมิแน่ๆ
เลยตัดใจส่งแค่ที่สถานีพญาไทดีกว่า
ตอนพี่หน่อยเดินเข้าสถานี ฝนก็น้ำตาซึม ดีนะที่รปภ.เขามองหน้าอยู่
เหมือนจะรู้ว่าฝนจะร้องไห้ ก็คุยกับแม่บ้าน แล้วก็ยิ้มๆ 
ฝนก็ใจนึงจะเดินหันหลัง อีกใจนึงก็อยากมองให้ลับตา
ก็เลยเลือกตัดสินใจ มองพี่หน่อยให้ลับตาดีกว่า
แล้วฝนก็กลับบ้าน ทำงาน กินข้าวแล้วก็นอน

24.09.10

วันนี้ทุกอย่างปรกติ เหมือนทุกๆ วัน
ไปล้างแผล แผลเริ่มดีขึ้นแล้ว อีกไม่นานก็คงหายแล้วหล่ะ
แต่เรื่องที่เซ็งๆก็คือ ปัญหากับเพื่อนบ้าน
เอาไว้พรุ่งนี้เล่าให้ฟังดีกว่า วันนี้อัพไดยาวมากๆแล้ว
คนกำลังมีความสุข อย่าทำให้เสียบรรยากาศ เข้าใจมั้ย?

http://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internet

เขาคงงงเหมือนกัน ทำไมฝนถ่ายรูปตัวเองบ่อยจัง
ก็บอกแล้วว่าเห่ออะไรเป็นพักๆ

ขอบคุณนะคะพี่หน่อยที่รู้ว่าตัวเองผิด แล้วไม่สร้างปัญหาเพิ่ม
ขอบคุณที่ใจเย็นเสมอเวลาที่ฝนวีนแตก ไม่ว่าจะเรื่องอะไรก็ตาม


สวัสดี

FooN





New entry diary:


Old entry Diary:

Like diary

Facebook
Private comment...to leave a comment press thebelow...


แวะมาคุยต่อเรื่องอารมณ์ร้อนเย็น
คนเราก็มีจุดเดือดสำหรับแต่ละเรื่องไม่เหมือนกันเนอะฝน
คนเราก็เลยปรี๊ดส์ไม่เหมือนกัน
เห็นเจี๊ยบเหมือนจะเย็นๆ แต่เวลาอาละวาดขึ้นมาก็ไม่น่าดูเหมือนกันล่ะ

jeab77
27/09/2010 03:55:00

เพิ่งกลับมาจากหัดขับรถพี่ฝน วันนี้พัฒนาขึ้น ความกลัวและเกร็งเริ่มน้อยลง หัดวันละชั่วโมง เพราะตาต้องคอยดูตำรวจด้วย ถ้าตำรวจเจอโดนปรับแถมโดนยึดรถ 2 เดือน เลยต้องระมัดระวังเป็นพิเศษค่ะ

มีน
25/09/2010 12:22:00

เวลามีนงอนจี จีก็จะเป็นฝ่่ายง้อตลอดเหมือนกัน ส่วนใหญ่เลยงอนไม่เกิน 5 นาที มองหน้าจีหมองๆ เศร้าๆ เราก็ยิ้มออกทุกที นี่ล่ะชีวิตคู่อีกคนร้อน อีกคนก็ต้องเย็นกลับ ถึงจะได้อยู่กันได้ยืดค่ะพี่ฝน ช่วงนี้กำลังมีความสุข ก็คิดแต่เรื่องดีๆ อย่าเอาเรื่องปวดหัวมาใส่สมอง เดี๋ยวความสุขของเราจะหายไปเร็วเนอะพี่ฝน ส่วนชีสมานี่มะเดี๋ยวซื้อให้กินเพียบ มีเป็นร้อชนิด

มีน
24/09/2010 11:19:00

แหม่ ๆ แหม .. แอบเจอพี่หน่อยก็ไม่ยอมบอกนะคะคุณเพื่อน อิจฉา ๆ
บางทีเวลาแห่งความสุขมันไม่ได้ยืนยาวมาก เราก็เต็มอิ่มกับมันนะจ๊ะ

ปอลอ.
เจี๊ยบคงใจเย็นกว่าฝนจริง ๆ นั่นแหละ ไม่มากก็น้อย
เวลาทะเลาะกับคนสนิท ไม่ค่อยวีนแตก ถ้าไม่ไหวจริง ๆ

jeab77
24/09/2010 11:03:00