Home Sitemap Login Help Comments

Diary Of Us

Everyone can have their own personal diary on the Internet

Everyone can have their own personal diary on the Internet


User: 
Search: 
Date: 


Pag.:

12/10/2017
6/10/2017
6/9/2017
17/4/2017
26/3/2017
21/3/2017
18/2/2017
12/2/2017
18/1/2017
9/1/2017
23/12/2016
3/10/2016
11/9/2016
15/8/2016
13/8/2016
30/7/2016
22/7/2016
21/7/2016
15/7/2016
18/6/2016

Pag.:

Click to URL for copy link [ http://www.diary-of-us.com/DiaryPage/diary_871.asp ]  Page view: 9.435 Time
Country Anonymous Proxy 6409 Peaple
6.409
Country United States 2914 Peaple
2.914
Country France 26 Peaple
26
Country United Kingdom 19 Peaple
19
Country Italy 18 Peaple
18
Country China 17 Peaple
17
Country Germany 12 Peaple
12
Country Thailand 7 Peaple
7
Country New Zealand 3 Peaple
3
Country Netherlands 2 Peaple
2
Country Japan 2 Peaple
2
Country Luxembourg 1 Peaple
1
Country Canada 1 Peaple
1
Country Chile 1 Peaple
1
Country Poland 1 Peaple
1
Country Romania 1 Peaple
1
Country Ukraine 1 Peaple
1
  RSS
RSS

maita 14/10/2010 
น้ำอดน้ำทน 





เมื่อวานแวะไปร้านไหมพรมแถวมหาลัย 

กะจะไปชื้อเข้มมาเย็บหมีแล้วก็จะไปแอบดูหมีที่ร้านด้วยว่าเขาเย็บยังงัย๕๕๕๕๕๕

ที่ร้านเขาก็สอนแหล่ะแต่คิดตังค์ (ความงกเข้าเส้นเลือดก็เลยหัดเอง อิอิอิ)... 

ปกติน้องอีกคนจะอยู่ร้านหรือไม่ก็คุณป้ามีอายุ แต่คราวนี้มีน้องคนขายใหม่มา 

บอกน้องเขานะว่าขอเข็มแบบยาวยาวเลยนะ (ประมาณเข็มร้อยพวงมาลัย)

น้องเขาบอกไม่มีค่ะ  มีถามต่อด้วยว่าพี่ทำตัวขนาดไหน

(พี่ชี้ไปที่ตุ๊กตาตัวใหญ่หน้าร้าน )

ขนาดนี้ก็พอแล้วค่ะพี่  อันนี้หนูก็ว่ามันยาวเกะกะแล้วนะ

(น้องหยิบมาให้ยาวไม่ถึงคืบ แล้วตอนมาใช้ก็รู้สึกว่ายาวไปจริงๆ อิอิอิ)

แต่ก็ต้องเชื่อน้องเขาอะนะเพราะเขาทำเป็น  ถึงหัวจะล้านแต่ก็ไม่เถียงคนสอนนะคะ อิอิอิอิอื

แล้วก็คุยโน้นคุยนี้กับน้องเขาประมาณว่าแอบเอาวิชา อิอิอิอิ

ก็เล่าให้น้องเขาฟังว่าแรกเริ่มเดิมทีพี่ก็ถักไม่เป็น  แต่อยากทำมากมากรอก็เลยเปิดเน็ตดู

แล้วก็ชื้อเเพทเทิร์นของที่นี้ไปดู ด้วยความที่มือใหม่เลือกสีก็ยังไม่เป็นไปเอาสีเข็มๆ หารูก็ไม่เจอ

ถักขาก็ไม่เท่ากัน พอเสร็จสองขาแล้วมาวางเปรียบเทียบกันดูไม่ได้เลย

เหมือนขานางงามกับนักยกน้ำหนักยังงัยยังงั้นเลย

ก็เลยรื้อขาที่ทำเสร็จก่อนเพราะขาใหญ่เกิน  ตอนรื้อก็ไม่ได้บันยะบันยังตะบันดึงอย่างเดียว

เส้นดายก็ยืดพอถักเสร็จอ้าววววววว เล็กกว่าเดิมอีก

ก็เลยต้องรื้อขาที่เสร็จอันดับสองแล้วก็ถักใหม่  พอเสร็จก็ไม่ได้เท่ากันสักเท่าไหร่หรอก

แต่ขี้เกียจแล้ว ก็เลยคิดเอาเองว่าถึงจะไม่เท่ากันแต่ก็ไม่น่าเกลียด ๕๕๕๕๕๕๕

แขนก็เหมือนกันถักถักรื้อรื้อ ....เซ็งเหลือหลาย

น้องที่ร้านไหมพรมเขาก็บอกว่าหนูทำก็เป็นเหมือนกันค่ะพี่ ... ขาไม่เท่ากันเหมือนกันแหล่ะ

หนูก็จะถักขาที่สามแล้วดูว่าสองอันไหนขนาดใกล้กันมากที่สุด

เอ้อออออออ .... ทำไมเรานึกเองไม่ได้นะ ๕๕๕๕๕๕๕๕

.........................................................................................

พอถักเสร็จก็ต้องยัดใยโพลี (ไม่รู้คนอื่นเรียกยังงัยแต่ข้อยจะเรียกอย่างนี้ อิอิอิ)
 
แล้วเกิดอยากจะทำตอนยังไม่ได้ชื้อใยโพลีนี้สิ

นึกถึงคำพูดพี่ยุ้ยที่บอกว่าก็หมอนเก่าเก่านั้นแหล่ะ ไหนไหนก็ไม่มีประโยชน์แล้วก็ผ่าท้องเอาใส้มาเสีย

ตอนนั้นบอกพี่ยุ้ยไปว่า

 "ยี้ .......   สกปรกแย่เลยหมอนหนุนน้ำลายหกใส่ไปหลายลิตรแล้วคงเหม็นน่าดู "

แต่วันนั้นกับวันนี้ไม่เหมือนกัน ๕๕๕๕๕

เริ่มมองหาเหยื่อสิ..จะหมอนข้างดี หรือหมอนหนุน หรือหมอนใบเล็ก ๆ

หมอนข้างคงพอกับหมีทั้งตัว คิดได้ดังนี้แล้วก็เอากรรไกรหนีบแหว่งไปหน่อย

อ้าวววววววววววววว เป็นนุ่นนี้ ไม่ใช่ใยโพลี

ซวยแล้วหมอนก็ขาดไปแล้วด้วย ๕๕๕๕๕๕๕

ไม่เป็นไรมองหาเหยื่อรายใหม่  หมอนหนุนแล้วกันเพราะใบใหญ่อาจไม่ได้หมีทั้งตัว

แต่คงได้หัวกับตัวแล้วส่วนที่เหลือค่อยไปชื้อเพิ่มทีหลังก็ได้

ก็กรรไกรหนีบเลย เนื่องจากหมอนก็ใช้มาหลายปีดีดักใยโพลีก็จับตัวเป็นก้อน

(หรือจับกันเป็นก้อนเพราะน้ำลายก็ไม่รู้ ๕๕๕๕๕)

ก็เลยต้องดึงดึงให้เป็นฝอย ๆ นิดหนึ่ง  พอดึงดึงฝุ่นก็มาเชี่ยว

หมีเสร็จก็คงเป็นโรคปอดตายพอดี

๕๕๕๕๕๕๕

ยัดได้หัวกับตัวแต่ดูไม่สม่ำเสมอ  ตะปุ่มตะปั่มไม่เรียบเนียนเลย

ก็นึกขึ้นได้ว่าตอนแม่ยัดหมอนที่บ้านก็เป็นอย่างนี้แหล่ะ หลังจากทำเสร็จแล้ว

แม่ก็ใช้ไม้ตีไปรอบรอบตัวหมอน  แล้วหมอนก็จะเรียบเสมอกัน

เราก็ทำบ้างค่ะ....ใช้ไม้ตีไปรอบๆ ตัวหมีและหัวหมี   ปรากฏว่าได้ผลแฮะ

............................................................................................


พอยัดใยโพลีเสร็จก็เย็บเลย (แอบดูที่ร้านมาแล้วว่าเขาเย็บยังงัย อิอิอิอิ)

เฮ้ออออออ ... กว่าจะสำเร็จเสร็จลงได้ เล่นเอาปวดหลังปวดไหล่เลย

๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕


เสร็จเสียที ^  _ ^



http://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internet


ตาหมีก็ไม่รู้ใช้ขนาดไหนก็ไปแอบแอบดูจากที่ร้าน ๕๕๕๕๕๕ 

แล้วก็ถามน้องเขาว่าเอาเสียบเข้าไปเลยได้ไหม

น้องเขาบอกว่าต้องทากาวก่อน ก็เลยชื้อกาวมาด้วย

http://www.diary-of-us.com - Everyone can have their own personal diary on the Internet

ไปแอบดูราคาที่ร้านเขาขายตัวสองพันห้า โอ้อออออออออออออออไม่ธรรมดา


ลองคิดราคาดูดีกว่าว่าประมาณเท่าไหร่

๑. ไหมพรม  ๑๕ ม้วน @  ๓๕   =  ๕๒๕  บาท
๒. เข็มโครเชต์  จำราคาไม่ได้ ๕๕๕๕๕  น่าจะ ๔๕  บาท
๓. ใยโพลี  ไม่เสียตังค์เพราะเสียสละหมอนไปหนึ่งใบ (ต้องไปเย็บหมอนข้างที่หนีบไว้ด้วย อิอิอิ)
๔. ตาหมี   ๒๕ บาท
๕ หนังสือแพทเทริ์น ๖๙ บาท

ก็เกือบเจ็ดร้อย ... ถ้าต้องชื้อใยโพลีด้วยก็คงเกือบๆเก้าร้อย   ก็โอเคเน๊อะลงทุนพอสมควร...ปวดหลังปวดเอวร่วมด้วย ...ได้ตุ๊กตาหมีทำเองมาตัวบิ๊กบึ๊ม

ถ้าจะทำตัวต่อไปคงต้องคิดนาน ๆ เพราะเหนื่อยมิใช่น้อย ๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕







New entry diary:


Old entry Diary:

Like diary

Facebook
Private comment...to leave a comment press thebelow...


 กรี๊ดๆ คุณไมตาทำตัวใหญ่จังเลยค่ะ เก่งจังอ่ะ
นอกจากความสำเร็จที่ได้ น้องหมีที่นอนกอดก็เป็นเพราะฝีมือเราเองด้วย สุดยอดค่ะคุณคนสวย

FooN
14/10/2010 11:58:00

ดีใจด้วยค่ะพี่ไมตา ในที่สุดก็มีน้องหมีตัวเบ้อเร่อมานอนกอดต้อนรับหน้าหนาวนี้แล้ว ต้องทำอีกตัวนะค่ะ มันจะได้มีคู่ ต่อไปก็ต้องมีลูกด้วย เป็นครอบครัวน้องหมีไปเลยค่ะ จะได้น่ารักๆ

มีน
14/10/2010 07:59:00

เย่ เย่ .. ดีใจด้วยคุณไมตา สำเร็จซักกะที
ให้พักแป๊บนึง แล้วต่อด้วยหมูพี-หมีพูห์ของเจี๊ยบนะ
เอิ๊ก เอิ๊ก


ครีมทาเท้าที่บอกมีสองราคา
คนปกติราคา 109 บาท
สมาชิกราคา 82 บาท
พ่อเจี๊ยบก็แตกเยอะ ใช้แล้วเห็นผลเหมือนกันค่ะ

jeab77
14/10/2010 07:42:00